Het verhaal van het kind
7.4 Bronfenbrenner
De Russische jeugdpsychiater Urie Bronfenbrenner is de grondleggen van de ecologische
pedagogiek. De mens, en dus ook het kind, is een gemeenschapswezen en het gedrag van de
mens is een product van individuele reactes op het sociale systeem. De menselijke
ontwikkeling is geen geïsoleerd proces dat alleen wordt bepaald door biologische
wetmatgheden, ofwel door datgene wat aangeboren is. Bronfenbrennen stelt dat de
interacte van de mens met zijn omgeving een basale drijfveer is voor ontwikkeling. De
ontwikkeling van het kind wordt voor een groot deel bepaald door de omgeving waar het in
leef. De theorie van Bronfenbrenner noemen we de ecologische benadering. We moeten de
ontwikkeling van kinderen zien in een complexe omgeving waarin diverse systemen die de
ontwikkeling van kinderen beïnvloeden, op elkaar inwerken.
Bronfenbrenner maakt een onderscheid in vijf systemen die tegelijkertjd werkzaam zijn bij
de ontwikkeling:
Micro: dagelijkse omgeving waarin kind opgroeit.
Meso: wederzijde beïnvloeding van microsystemen.
Exo: het werk van de ouders, de sociaal-economische omstandigheden van het gezin
en de wederkerige invloed die het kind indirect beïnvloeden.
Macro: religie en politek van het land en dergelijke.
Chrono: de grondslag van andere systemen. Heef te maken met de tjd.
Volgens dit model wordt de ontwikkeling dus niet alleen door genetsch materiaal bepaald,
maar bepaalt de interacte met de omgeving de werkelijke ontwikkelingsuitkomsten. De
opvoeder heef de belangrijkste rol met betrekking tot de interacte.
Je moet leten op de actviteit van het kind, de interactes van het kind, en de rol van het
ontwikkelende kind in interactes.
8.7 Sociale ontwikkeling
Het gedrag van sociale interactes roepen altjd bepaalde emotes op, die dan weer van
invloed zijn op de verdere ontwikkeling. Sociaal wil zeggen: de relate van de ene persoon
met de ander, emotoneel wil zeggen: de gevoelens van personen.
Het domein van de sociaal-emotonele ontwikkeling beslaat de gevoelens en gedachten die
relates met andere mensen oproepen ten opzichte van zichzelf en de ander. De relates zijn
van belang om steun te krijgen in onbekende of moeilijke situates in het leven
ontwikkelingstaken. Steun nodig om deze op te lossen. Als er steun is zal het vertrouwen in
zichzelf en de ander toenemen. Een kind met vertrouwen in zichzelf en de ander heef
veerkracht. Heef zichzelf in de hand, en zal vaker sociale ondersteuning ondervinden.
1
7.4 Bronfenbrenner
De Russische jeugdpsychiater Urie Bronfenbrenner is de grondleggen van de ecologische
pedagogiek. De mens, en dus ook het kind, is een gemeenschapswezen en het gedrag van de
mens is een product van individuele reactes op het sociale systeem. De menselijke
ontwikkeling is geen geïsoleerd proces dat alleen wordt bepaald door biologische
wetmatgheden, ofwel door datgene wat aangeboren is. Bronfenbrennen stelt dat de
interacte van de mens met zijn omgeving een basale drijfveer is voor ontwikkeling. De
ontwikkeling van het kind wordt voor een groot deel bepaald door de omgeving waar het in
leef. De theorie van Bronfenbrenner noemen we de ecologische benadering. We moeten de
ontwikkeling van kinderen zien in een complexe omgeving waarin diverse systemen die de
ontwikkeling van kinderen beïnvloeden, op elkaar inwerken.
Bronfenbrenner maakt een onderscheid in vijf systemen die tegelijkertjd werkzaam zijn bij
de ontwikkeling:
Micro: dagelijkse omgeving waarin kind opgroeit.
Meso: wederzijde beïnvloeding van microsystemen.
Exo: het werk van de ouders, de sociaal-economische omstandigheden van het gezin
en de wederkerige invloed die het kind indirect beïnvloeden.
Macro: religie en politek van het land en dergelijke.
Chrono: de grondslag van andere systemen. Heef te maken met de tjd.
Volgens dit model wordt de ontwikkeling dus niet alleen door genetsch materiaal bepaald,
maar bepaalt de interacte met de omgeving de werkelijke ontwikkelingsuitkomsten. De
opvoeder heef de belangrijkste rol met betrekking tot de interacte.
Je moet leten op de actviteit van het kind, de interactes van het kind, en de rol van het
ontwikkelende kind in interactes.
8.7 Sociale ontwikkeling
Het gedrag van sociale interactes roepen altjd bepaalde emotes op, die dan weer van
invloed zijn op de verdere ontwikkeling. Sociaal wil zeggen: de relate van de ene persoon
met de ander, emotoneel wil zeggen: de gevoelens van personen.
Het domein van de sociaal-emotonele ontwikkeling beslaat de gevoelens en gedachten die
relates met andere mensen oproepen ten opzichte van zichzelf en de ander. De relates zijn
van belang om steun te krijgen in onbekende of moeilijke situates in het leven
ontwikkelingstaken. Steun nodig om deze op te lossen. Als er steun is zal het vertrouwen in
zichzelf en de ander toenemen. Een kind met vertrouwen in zichzelf en de ander heef
veerkracht. Heef zichzelf in de hand, en zal vaker sociale ondersteuning ondervinden.
1
