Week 4
Dworkin, The Model of Rules
1. Leg uit wat volgens Dworkin de verschillen zijn tussen regels en
beginselen.
Het verschil tussen regels en beginselen is een logisch onderscheid. Regels
zijn toepasbaar als ze stroken met de voorwaarden, de feiten van de situatie,
en moeten dan geaccepteerd worden. Als ze niet stroken met de feiten, zijn ze
niet van toepassing en hoeven ze niet nageleefd te worden. Dit is een “alles of
niets”-situatie. Uit regels volgen automatisch juridische consequenties, als
aan de voorwaarden voldaan is.
Dit is niet zo met beginselen. Uit beginselen volgen niet automatisch
juridische consequenties. Beginselen voorzien niet in bepaalde voorspelbare
situaties. Ze wijzen alleen in een bepaalde richting, en moeten meegenomen
worden in de besluitvorming, maar leiden niet tot een automatisch gevolg.
Een ander verschil is dat beginselen een bepaalde extra dimensie bevatten: er
kan een bepaald gewicht, of belang, aan toegekend worden. Als twee
principes niet met elkaar stroken, moet dit opgelost worden door aan het ene
beginsel meer waarde toe te kennen dan aan het andere beginsel, dat als het
ware voorrang te geven.
Bij regels is dit niet zo. Regels hebben altijd hetzelfde gewicht. De ene regel is
niet belangrijker dan de ander Als twee regels conflicteren, is er een niet
geldig. Ze hebben niet een andere waarde in het systeem.
Regels concreet, beginselen meer abstract. Regels gepositiveerd, beginselen
hoeven niet gepositiveerd te zijn.
Regels hebben een alles of niets karakter, beginselen niet (slechts een
richting).
2. Leg uit hoe een rechter volgens Dworkin het bestaan en het gewicht van
beginselen vaststelt.
De rechter moet een beroep doen op een mengelmoes van gebruik in de
samenleving (gewoonte) en het bestaan van andere beginselen, waarbij de
gevolgen voor de juridische/wetgevende geschiedenis samen moeten gaan
met de gewoontes/het gebruik in de gemeenschap en het begrip er van. Hij
kijkt naar alle bronnen van recht, hoe vaak bepaalde beginselen zijn
toegepast, en in welke situaties. Dan kijkt hoe hoeveel waarde er aan deze
beginselen werd toegekend in welke situaties.
Beginselen en gewicht beginselen zodanig bepalen dat deze het best
aansluiten (fit) bij een constructie van het recht als gestructureerd geheel van
coherente beginselen.
, 3. Rechters zetten soms duidelijke regels opzij met een beroep op een
beginsel. Dworkin schrijft dat dit aantoont dat ook rechtspositivisten
moeten erkennen dat beginselen juridische standaarden zijn. Leg uit
wat Dworkin hiermee bedoelt.
Een man vermoordt zijn vader, maar is opgenomen in zijn vaders testament.
Volgens de wet moet hij de erfenis ontvangen: er was geen regel dat een
moordenaar uit het testament van het slachtoffer gehaald moest worden. Wel
is er een beginsel dat een misdadiger niet mag profiteren van zijn misdaden.
De moordenaar ontving geen erfenis op basis van dit laatste beginsel.
Hiermee zet de rechter regels opzij met een beroep op een beginsel.
Beginselen spelen dus wel degelijk een rol in de besluitvorming van de
rechter.
Dworkin neemt waar dat de rechter wetten soms aan de kant zet voor
beginselen (zie casus hierboven). Als we beginselen niet zouden erkennen als
recht (en wel regels aan de kant zouden zetten met een beroep op
beginselen), zouden beginselen niet-juridische standaarden zijn.
4. Volgens Dworkin is rechterlijke gebondenheid aan wetgeving en
precedenten zelf ook een geldig beginsel. Leg uit hoe het dan kan dat
rechters soms een duidelijke wettelijke regel of een duidelijk precedent
opzij kunnen zetten met een beroep op een beginsel.
Beginselen bevatten een bepaalde extra dimensie: er kan een bepaald
gewicht, of belang, aan toegekend worden. Als twee principes niet met elkaar
stroken, moet dit opgelost worden door aan het ene beginsel meer waarde
toe te kennen dan aan het andere beginsel, dat als het ware voorrang te
geven. In sommige gevallen kan er dus meer gewicht toegekend worden aan
een bepaald beginsel dan aan het beginsel van rechterlijke gebondenheid aan
wetgeving en precedenten. 1 beginsel: neem wetten serieus, maar ook
andere (tegenstrijdige) beginselen bepaal onderlinge gewicht van
beginselen en maak zo een keuze welke je moet toepassen.
Dworkin, Law as Integrity
Hercules-gedachte: Dworkin gaat er vanuit dat er uiteindelijk maar 1
uitkomst mogelijk is. Elke rechter moet uiteindelijk tot dezelfde uitkomst
komen. Hoe rechters feitelijk zijn, is dat niet zo komen tot andere
uitkomsten. Hercules is hypothetische rechter; heeft oneindig veel tijd en
kennis; een rechter met Hercules-kwaliteiten zal altijd tot dezelfde beslissing
komen.
5. Hercules onderzoekt in de McLoughlin zaak een aantal interpretaties
van het bestaande juridische materiaal (die elk een ander beginsel
uitdrukken). Deze interpretaties/beginselen worden onderworpen aan
een test van ‘fit’. Leg uit wat Dworkin hiermee bedoelt.
Dworkin, The Model of Rules
1. Leg uit wat volgens Dworkin de verschillen zijn tussen regels en
beginselen.
Het verschil tussen regels en beginselen is een logisch onderscheid. Regels
zijn toepasbaar als ze stroken met de voorwaarden, de feiten van de situatie,
en moeten dan geaccepteerd worden. Als ze niet stroken met de feiten, zijn ze
niet van toepassing en hoeven ze niet nageleefd te worden. Dit is een “alles of
niets”-situatie. Uit regels volgen automatisch juridische consequenties, als
aan de voorwaarden voldaan is.
Dit is niet zo met beginselen. Uit beginselen volgen niet automatisch
juridische consequenties. Beginselen voorzien niet in bepaalde voorspelbare
situaties. Ze wijzen alleen in een bepaalde richting, en moeten meegenomen
worden in de besluitvorming, maar leiden niet tot een automatisch gevolg.
Een ander verschil is dat beginselen een bepaalde extra dimensie bevatten: er
kan een bepaald gewicht, of belang, aan toegekend worden. Als twee
principes niet met elkaar stroken, moet dit opgelost worden door aan het ene
beginsel meer waarde toe te kennen dan aan het andere beginsel, dat als het
ware voorrang te geven.
Bij regels is dit niet zo. Regels hebben altijd hetzelfde gewicht. De ene regel is
niet belangrijker dan de ander Als twee regels conflicteren, is er een niet
geldig. Ze hebben niet een andere waarde in het systeem.
Regels concreet, beginselen meer abstract. Regels gepositiveerd, beginselen
hoeven niet gepositiveerd te zijn.
Regels hebben een alles of niets karakter, beginselen niet (slechts een
richting).
2. Leg uit hoe een rechter volgens Dworkin het bestaan en het gewicht van
beginselen vaststelt.
De rechter moet een beroep doen op een mengelmoes van gebruik in de
samenleving (gewoonte) en het bestaan van andere beginselen, waarbij de
gevolgen voor de juridische/wetgevende geschiedenis samen moeten gaan
met de gewoontes/het gebruik in de gemeenschap en het begrip er van. Hij
kijkt naar alle bronnen van recht, hoe vaak bepaalde beginselen zijn
toegepast, en in welke situaties. Dan kijkt hoe hoeveel waarde er aan deze
beginselen werd toegekend in welke situaties.
Beginselen en gewicht beginselen zodanig bepalen dat deze het best
aansluiten (fit) bij een constructie van het recht als gestructureerd geheel van
coherente beginselen.
, 3. Rechters zetten soms duidelijke regels opzij met een beroep op een
beginsel. Dworkin schrijft dat dit aantoont dat ook rechtspositivisten
moeten erkennen dat beginselen juridische standaarden zijn. Leg uit
wat Dworkin hiermee bedoelt.
Een man vermoordt zijn vader, maar is opgenomen in zijn vaders testament.
Volgens de wet moet hij de erfenis ontvangen: er was geen regel dat een
moordenaar uit het testament van het slachtoffer gehaald moest worden. Wel
is er een beginsel dat een misdadiger niet mag profiteren van zijn misdaden.
De moordenaar ontving geen erfenis op basis van dit laatste beginsel.
Hiermee zet de rechter regels opzij met een beroep op een beginsel.
Beginselen spelen dus wel degelijk een rol in de besluitvorming van de
rechter.
Dworkin neemt waar dat de rechter wetten soms aan de kant zet voor
beginselen (zie casus hierboven). Als we beginselen niet zouden erkennen als
recht (en wel regels aan de kant zouden zetten met een beroep op
beginselen), zouden beginselen niet-juridische standaarden zijn.
4. Volgens Dworkin is rechterlijke gebondenheid aan wetgeving en
precedenten zelf ook een geldig beginsel. Leg uit hoe het dan kan dat
rechters soms een duidelijke wettelijke regel of een duidelijk precedent
opzij kunnen zetten met een beroep op een beginsel.
Beginselen bevatten een bepaalde extra dimensie: er kan een bepaald
gewicht, of belang, aan toegekend worden. Als twee principes niet met elkaar
stroken, moet dit opgelost worden door aan het ene beginsel meer waarde
toe te kennen dan aan het andere beginsel, dat als het ware voorrang te
geven. In sommige gevallen kan er dus meer gewicht toegekend worden aan
een bepaald beginsel dan aan het beginsel van rechterlijke gebondenheid aan
wetgeving en precedenten. 1 beginsel: neem wetten serieus, maar ook
andere (tegenstrijdige) beginselen bepaal onderlinge gewicht van
beginselen en maak zo een keuze welke je moet toepassen.
Dworkin, Law as Integrity
Hercules-gedachte: Dworkin gaat er vanuit dat er uiteindelijk maar 1
uitkomst mogelijk is. Elke rechter moet uiteindelijk tot dezelfde uitkomst
komen. Hoe rechters feitelijk zijn, is dat niet zo komen tot andere
uitkomsten. Hercules is hypothetische rechter; heeft oneindig veel tijd en
kennis; een rechter met Hercules-kwaliteiten zal altijd tot dezelfde beslissing
komen.
5. Hercules onderzoekt in de McLoughlin zaak een aantal interpretaties
van het bestaande juridische materiaal (die elk een ander beginsel
uitdrukken). Deze interpretaties/beginselen worden onderworpen aan
een test van ‘fit’. Leg uit wat Dworkin hiermee bedoelt.
