2. College 2 – Engagement Risk
2.1 Johnstone (2000) Client-Acceptance Decisions
Introductie
Accountantskantoren doen steeds meer aan risicobeheersing aan de voorkant. Echter is er nog weinig
bekend over hoe deze beslissing gemaakt wordt. De Standaarden geven aan dat kantoren procedures
moeten hebben voor de klantenacceptatie, maar bieden geen richtlijnen over hoe deze beslissing
daadwerkelijk moet worden genomen.
Het doel van deze studie is om een model te ontwikkelen en te testen dat beschrijft hoe accountants
relevante risico’s beoordelen en hoe ze zich vervolgens aanpassen aan die risico’s bij het nemen van de
beslissing over de klantacceptatie. Accountants kunnen het model gebruiken om hun eigen proces te
evalueren (forms en procedures) en kunnen het als raamwerk gebruiken om deze complexe beslissing
te onderwijzen aan minder ervaren accountants.
Het model stelt voor dat accountants zich aanpassen aan de risico's voor klantacceptatie door drie
strategieën te gebruiken: (1) cliënten filteren op basis van hun risicokenmerken; (2) cliënten filteren op
basis van het risico van het accountantskantoor op verlies bij de opdracht; en (3) meer proactief
aanpassen met behulp van strategieën zoals het aanpassen van het controlehonorarium, plannen
maken over noodzakelijk controlebewijs, plannen maken over personeelsinzet, en/of het aanpassen
van de hoeveelheid gegevens die tijdens het cliëntacceptatieproces worden verzameld.
De bevindingen van de studie zijn over het algemeen in overeenstemming met het
klantacceptatiemodel:
• Ten eerste bleek dat de beoordelingen van partners van klant gerelateerde risico's hun
beoordelingen van het risico van verlies van hun bedrijf bij de opdracht beïnvloedden.
Bovendien beschouwden partners in deze studie, in tegenstelling tot eerdere onderzoeken die
het risico van verlies van accountantskantoren operationeel hadden gedefinieerd als de kans
op rechtszaken, de winstgevendheid van de opdracht als een cruciaal onderdeel van dit risico.
• Ten tweede gebruikten partners de eerste twee risicoadaptatie strategieën die door het model
werden gesuggereerd. Partners gebruikten hun beoordelingen van cliënt gerelateerde risico's
en het risico van verlies voor hun eigen bedrijf om ongewenste cliënten uit te sluiten.
• In tegenstelling tot de voorspelling gebruikten partners niet meer proactieve risicoadaptatie
strategieën.
Model ontwikkeling en hypotheses
Model is beschrijvend. Dit komt doordat er weinig onderzoek naar gedaan is. Het model is ontwikkeld
rekening houdende met de Standaarden, academisch onderzoek en door consulting van accountants
uit de praktijk.
Het klantacceptatiemodel dat is ontwikkeld, omvat twee fasen, een risicobeoordelingsfase en een
risicoadaptatie fase. Ten eerste karakteriseert het model hoe risico's bij klanttacceptatie worden
geïntegreerd om een algehele conclusie te vormen over het risico van de klant. Ten tweede
karakteriseert het model drie risicoadaptatie strategieën die accountants kunnen gebruiken als reactie
op de geïdentificeerde risico's.
20
2.1 Johnstone (2000) Client-Acceptance Decisions
Introductie
Accountantskantoren doen steeds meer aan risicobeheersing aan de voorkant. Echter is er nog weinig
bekend over hoe deze beslissing gemaakt wordt. De Standaarden geven aan dat kantoren procedures
moeten hebben voor de klantenacceptatie, maar bieden geen richtlijnen over hoe deze beslissing
daadwerkelijk moet worden genomen.
Het doel van deze studie is om een model te ontwikkelen en te testen dat beschrijft hoe accountants
relevante risico’s beoordelen en hoe ze zich vervolgens aanpassen aan die risico’s bij het nemen van de
beslissing over de klantacceptatie. Accountants kunnen het model gebruiken om hun eigen proces te
evalueren (forms en procedures) en kunnen het als raamwerk gebruiken om deze complexe beslissing
te onderwijzen aan minder ervaren accountants.
Het model stelt voor dat accountants zich aanpassen aan de risico's voor klantacceptatie door drie
strategieën te gebruiken: (1) cliënten filteren op basis van hun risicokenmerken; (2) cliënten filteren op
basis van het risico van het accountantskantoor op verlies bij de opdracht; en (3) meer proactief
aanpassen met behulp van strategieën zoals het aanpassen van het controlehonorarium, plannen
maken over noodzakelijk controlebewijs, plannen maken over personeelsinzet, en/of het aanpassen
van de hoeveelheid gegevens die tijdens het cliëntacceptatieproces worden verzameld.
De bevindingen van de studie zijn over het algemeen in overeenstemming met het
klantacceptatiemodel:
• Ten eerste bleek dat de beoordelingen van partners van klant gerelateerde risico's hun
beoordelingen van het risico van verlies van hun bedrijf bij de opdracht beïnvloedden.
Bovendien beschouwden partners in deze studie, in tegenstelling tot eerdere onderzoeken die
het risico van verlies van accountantskantoren operationeel hadden gedefinieerd als de kans
op rechtszaken, de winstgevendheid van de opdracht als een cruciaal onderdeel van dit risico.
• Ten tweede gebruikten partners de eerste twee risicoadaptatie strategieën die door het model
werden gesuggereerd. Partners gebruikten hun beoordelingen van cliënt gerelateerde risico's
en het risico van verlies voor hun eigen bedrijf om ongewenste cliënten uit te sluiten.
• In tegenstelling tot de voorspelling gebruikten partners niet meer proactieve risicoadaptatie
strategieën.
Model ontwikkeling en hypotheses
Model is beschrijvend. Dit komt doordat er weinig onderzoek naar gedaan is. Het model is ontwikkeld
rekening houdende met de Standaarden, academisch onderzoek en door consulting van accountants
uit de praktijk.
Het klantacceptatiemodel dat is ontwikkeld, omvat twee fasen, een risicobeoordelingsfase en een
risicoadaptatie fase. Ten eerste karakteriseert het model hoe risico's bij klanttacceptatie worden
geïntegreerd om een algehele conclusie te vormen over het risico van de klant. Ten tweede
karakteriseert het model drie risicoadaptatie strategieën die accountants kunnen gebruiken als reactie
op de geïdentificeerde risico's.
20
