Hoofdstuk 2 Probleemanalyse
Hoofdstuk 2.1 Orgaansystemen
Bij dit onderdeel wordt vanuit de casuïstiek de betrokken disfunctionele orgaansystemen
beschreven.
Hoofdstuk 2.1.1 Afweersysteem
De huid vormt een barrière tegen chemicaliën, micro-organismen, uitdroging en fysieke
invloeden, zoals uv-straling (Waugh & Grant, 2021). Melanomen ontstaan in melanocyten
(pigmentcellen) die vaak worden gelinkt aan moedervlekken (Van Spil et al., 2021).
Oorzaken zijn een lichte huid en herhaaldelijk intensieve blootstelling aan zonlicht, vooral
zonverbranding (Waugh & Grant, 2021). Een melanoom kan diep doorgroeien in de huid en
zich lymfogeen en hematogeen metastaseren, meestal eerst in de lymfeklieren. Soms is er
metastase naar de hersenen, darmen en andere organen zoals de longen, botten en lever
(Kanker, 2021c).
DNA bevat genen die het celgedrag reguleren. Mutaties verstoren normaal celgedrag,
waarop het immuunsysteem normaal gesproken reageert. Kankercellen kunnen echter het
immuunsysteem ontlopen door onherkenbaar te worden en immuunsuppressie toe te passen
via de productie van cytokinen en celproducten (Van Spil et al., 2021).
De primaire tumor in deze casus is een melanoom, waarbij de huid, het afweersysteem, de
lymfe en het bloed betrokken zijn. De voorgestelde behandeling voor de patiënt is
radiotherapie, die vaak leidt tot huidreacties en mogelijke beschadiging. Deze
huidbeschadiging kan een porte d’entrée vormen voor micro-organismen (Van Spil et al.,
2021).
Hoofdstuk 2.1.2 Respiratoir systeem
Meneer heeft een gemetastaseerd melanoom in de longen. Longtumoren worden vaak
toevallig ontdekt tijdens onderzoek naar andere longaandoeningen, maligne follow-ups of
preoperatieve diagnostiek. Klachten zijn afhankelijk van locatie en grootte. Bij doorgroei of
compressie kunnen klachten als prikkelhoest, hemoptoë, dyspnoe, heesheid, gelaatsoedeem
of thoracale pijn voorkomen. Dit leidt tot respiratoire insufficiëntie door verstoring van
ventilatie, perfusie en diffusie (Van Spil et al., 2021).
Hoofdstuk 2.1.3 Neurologisch systeem/brein
Hersenmetastasen komen meer voor dan primaire hersentumoren. Vooral wanneer er
meerdere lichamelijke metastaseringen zijn. In principe kunnen alle tumoren metastaseren
naar de hersenen, maar dit gebeurt met name bij mammacarcinomen, longcarcinomen en
melanomen (Antoni van Leeuwenhoek [AVL], z.d.-a).
Klachten zijn afhankelijk van de plek en/of ruimte die de tumor inneemt. Door drukverhoging
zijn naast hoofdpijn, misselijkheid, braken, sufheid en visusklachten ook andere klachten die
de kwaliteit van leven beïnvloeden. Tumoren in de grote hersenen uiten zich vooral door
epilepsie, krachtverlies, gevoels- of spraakstoornis. Bij tumoren in de kleine hersenen is er
vaak drukverhoging, uitval van hersenzenuwen en loop-, evenwichts- en
coördinatiestoornissen te zien.
Zowel de tumor als behandeling kunnen de cognitie en het gedrag beïnvloeden (Van Spil et
al., 2021). Slaapproblemen, irritaties en machteloosheid zorgen voor een verhoogde of
veranderde prikkelgevoeligheid, waardoor gedragsverandering kan worden waargenomen
Hoofdstuk 2.1 Orgaansystemen
Bij dit onderdeel wordt vanuit de casuïstiek de betrokken disfunctionele orgaansystemen
beschreven.
Hoofdstuk 2.1.1 Afweersysteem
De huid vormt een barrière tegen chemicaliën, micro-organismen, uitdroging en fysieke
invloeden, zoals uv-straling (Waugh & Grant, 2021). Melanomen ontstaan in melanocyten
(pigmentcellen) die vaak worden gelinkt aan moedervlekken (Van Spil et al., 2021).
Oorzaken zijn een lichte huid en herhaaldelijk intensieve blootstelling aan zonlicht, vooral
zonverbranding (Waugh & Grant, 2021). Een melanoom kan diep doorgroeien in de huid en
zich lymfogeen en hematogeen metastaseren, meestal eerst in de lymfeklieren. Soms is er
metastase naar de hersenen, darmen en andere organen zoals de longen, botten en lever
(Kanker, 2021c).
DNA bevat genen die het celgedrag reguleren. Mutaties verstoren normaal celgedrag,
waarop het immuunsysteem normaal gesproken reageert. Kankercellen kunnen echter het
immuunsysteem ontlopen door onherkenbaar te worden en immuunsuppressie toe te passen
via de productie van cytokinen en celproducten (Van Spil et al., 2021).
De primaire tumor in deze casus is een melanoom, waarbij de huid, het afweersysteem, de
lymfe en het bloed betrokken zijn. De voorgestelde behandeling voor de patiënt is
radiotherapie, die vaak leidt tot huidreacties en mogelijke beschadiging. Deze
huidbeschadiging kan een porte d’entrée vormen voor micro-organismen (Van Spil et al.,
2021).
Hoofdstuk 2.1.2 Respiratoir systeem
Meneer heeft een gemetastaseerd melanoom in de longen. Longtumoren worden vaak
toevallig ontdekt tijdens onderzoek naar andere longaandoeningen, maligne follow-ups of
preoperatieve diagnostiek. Klachten zijn afhankelijk van locatie en grootte. Bij doorgroei of
compressie kunnen klachten als prikkelhoest, hemoptoë, dyspnoe, heesheid, gelaatsoedeem
of thoracale pijn voorkomen. Dit leidt tot respiratoire insufficiëntie door verstoring van
ventilatie, perfusie en diffusie (Van Spil et al., 2021).
Hoofdstuk 2.1.3 Neurologisch systeem/brein
Hersenmetastasen komen meer voor dan primaire hersentumoren. Vooral wanneer er
meerdere lichamelijke metastaseringen zijn. In principe kunnen alle tumoren metastaseren
naar de hersenen, maar dit gebeurt met name bij mammacarcinomen, longcarcinomen en
melanomen (Antoni van Leeuwenhoek [AVL], z.d.-a).
Klachten zijn afhankelijk van de plek en/of ruimte die de tumor inneemt. Door drukverhoging
zijn naast hoofdpijn, misselijkheid, braken, sufheid en visusklachten ook andere klachten die
de kwaliteit van leven beïnvloeden. Tumoren in de grote hersenen uiten zich vooral door
epilepsie, krachtverlies, gevoels- of spraakstoornis. Bij tumoren in de kleine hersenen is er
vaak drukverhoging, uitval van hersenzenuwen en loop-, evenwichts- en
coördinatiestoornissen te zien.
Zowel de tumor als behandeling kunnen de cognitie en het gedrag beïnvloeden (Van Spil et
al., 2021). Slaapproblemen, irritaties en machteloosheid zorgen voor een verhoogde of
veranderde prikkelgevoeligheid, waardoor gedragsverandering kan worden waargenomen
