Samenvatting van How Emotions Are Made
(NLs: Hoe emoties worden geconstrueerd)
door Lisa Feldman Barrett
We worden aangemoedigd om onze emoties
te zien als bijna elementaire krachten die
volledig gevormd uit ons tevoorschijn
komen. Denk aan de Pixar-film uit 2015,
Inside Out , met de emoties van een klein
meisje als stripfiguren zoals Fear - een
ineenkrimpende paarse nerd - en Joy - een
zonnekleurige uitbundige vrouw, die allebei
in haar hoofd leefden en beïnvloedden wat
ze deed. De meesten van ons denken op
deze manier over onze gevoelens; als
verschillende en soms overweldigende
gevoelens die moeten worden
aangemoedigd of beheerst.
Maar we hebben het mis. Emoties worden
door ons, onze hersenen en door cultuur geconstrueerd - een realiteit die veel
genuanceerder en complexer is dan onze standaard-plaatjes ervan. Deze samenvatting van
het boek leidt je door het ware verhaal van onze emoties.
In deze samenvatting van ‘Hoe emoties worden gemaakt’ van Lisa Feldman Barrett, PhD, leer
je o.a.
• over de klassieke, heersende en hoogstwaarschijnlijk valse kijk op emoties;
• waarom investeringen van technologiebedrijven in emotieherkenningssystemen
zinloos zijn; en
• hoe de Tahitiaanse cultuur 'verdriet' beschrijft.
pag. 1 – uitblinker.nl
, Hoe emoties werken kernidee #1: De
heersende, klassieke kijk op emoties ziet ze als
zetelend in onze hersenen.
Hoe moeilijk is het om je emoties te beheersen? De consensus is dat je het kunt proberen,
maar het lukt gewoon niet.
Het idee van emoties als reflexen - soms artefacten van evolutie die bestaan in een rijk
voorbij het rationele - bestaat al millennia. Het wordt de klassieke visie genoemd , en het
wordt door iedereen omarmd, van Aristoteles, Boeddha, Darwin, Descartes en Freud tot
moderne denkers zoals Steven Pinker, Paul Ekman en de Dalai Lama.
Deze passieve kijk op emoties wordt in psychologieboeken onderwezen en komt tot uiting in
de manier waarop de media erover praten. De klassieke opvatting beschouwt emoties ook
als universeel . Aangenomen wordt dat
emoties ‘hardwired’ zijn en automatisch
worden geactiveerd in verschillende delen
van de hersenen.
Er wordt gedacht dat er een reeks emoties
is die in de hele mensheid te vinden is, en
dat elk van deze een onderliggende
eigenschap of 'essentie' heeft. Dit concept
wordt essentialisme genoemd. Het
veronderstelt dat ieder van ons niet alleen
even emotioneel expressief is, maar ook in
staat is om automatisch dezelfde emoties
bij anderen te herkennen.
Het is alsof de hersenen voorbedraad zijn
met neuronen voor specifieke emoties. Zodra neuronen worden geactiveerd, produceren ze
fysieke reacties. Deze kenmerken staan bekend als vingerafdrukken, en hierdoor worden
emoties geïdentificeerd.
Stel je voor dat je een vervelende collega hebt. Als hij zijn “boosheidsneuronen" activeert,
waardoor jouw bloed kookt en jouw mond vertrekt.
Of misschien sterft een vriend. In dit geval zenden "droefheidsneuronen" signalen uit
waardoor je zou kunnen huilen.
pag. 2 – uitblinker.nl
(NLs: Hoe emoties worden geconstrueerd)
door Lisa Feldman Barrett
We worden aangemoedigd om onze emoties
te zien als bijna elementaire krachten die
volledig gevormd uit ons tevoorschijn
komen. Denk aan de Pixar-film uit 2015,
Inside Out , met de emoties van een klein
meisje als stripfiguren zoals Fear - een
ineenkrimpende paarse nerd - en Joy - een
zonnekleurige uitbundige vrouw, die allebei
in haar hoofd leefden en beïnvloedden wat
ze deed. De meesten van ons denken op
deze manier over onze gevoelens; als
verschillende en soms overweldigende
gevoelens die moeten worden
aangemoedigd of beheerst.
Maar we hebben het mis. Emoties worden
door ons, onze hersenen en door cultuur geconstrueerd - een realiteit die veel
genuanceerder en complexer is dan onze standaard-plaatjes ervan. Deze samenvatting van
het boek leidt je door het ware verhaal van onze emoties.
In deze samenvatting van ‘Hoe emoties worden gemaakt’ van Lisa Feldman Barrett, PhD, leer
je o.a.
• over de klassieke, heersende en hoogstwaarschijnlijk valse kijk op emoties;
• waarom investeringen van technologiebedrijven in emotieherkenningssystemen
zinloos zijn; en
• hoe de Tahitiaanse cultuur 'verdriet' beschrijft.
pag. 1 – uitblinker.nl
, Hoe emoties werken kernidee #1: De
heersende, klassieke kijk op emoties ziet ze als
zetelend in onze hersenen.
Hoe moeilijk is het om je emoties te beheersen? De consensus is dat je het kunt proberen,
maar het lukt gewoon niet.
Het idee van emoties als reflexen - soms artefacten van evolutie die bestaan in een rijk
voorbij het rationele - bestaat al millennia. Het wordt de klassieke visie genoemd , en het
wordt door iedereen omarmd, van Aristoteles, Boeddha, Darwin, Descartes en Freud tot
moderne denkers zoals Steven Pinker, Paul Ekman en de Dalai Lama.
Deze passieve kijk op emoties wordt in psychologieboeken onderwezen en komt tot uiting in
de manier waarop de media erover praten. De klassieke opvatting beschouwt emoties ook
als universeel . Aangenomen wordt dat
emoties ‘hardwired’ zijn en automatisch
worden geactiveerd in verschillende delen
van de hersenen.
Er wordt gedacht dat er een reeks emoties
is die in de hele mensheid te vinden is, en
dat elk van deze een onderliggende
eigenschap of 'essentie' heeft. Dit concept
wordt essentialisme genoemd. Het
veronderstelt dat ieder van ons niet alleen
even emotioneel expressief is, maar ook in
staat is om automatisch dezelfde emoties
bij anderen te herkennen.
Het is alsof de hersenen voorbedraad zijn
met neuronen voor specifieke emoties. Zodra neuronen worden geactiveerd, produceren ze
fysieke reacties. Deze kenmerken staan bekend als vingerafdrukken, en hierdoor worden
emoties geïdentificeerd.
Stel je voor dat je een vervelende collega hebt. Als hij zijn “boosheidsneuronen" activeert,
waardoor jouw bloed kookt en jouw mond vertrekt.
Of misschien sterft een vriend. In dit geval zenden "droefheidsneuronen" signalen uit
waardoor je zou kunnen huilen.
pag. 2 – uitblinker.nl
