11. 1 Het interne milieu
REGELING VAN HET INTERNE MILIEU
Het interne milieu van de cellen in ons lichaam wordt zoveel mogelijk constant gehouden om
ze zo optimaal te laten werken. Het vermogen om dat te kunnen
wordt homeostase genoemd, het in stand houden van een
dynamisch evenwicht.
Het lichaam probeert een norm te handhaven. Een regelkring
voorkomt grote afwijkingen en zorgt dat de waarde tussen de
twee grenzen blijft. Een regelkring is een lichaamsdeel dat een
bepaalde actuele waarde uit het lichaam ontvangt en vergelijkt
met de ingestelde normwaarde, vervolgens stuurt het bepaalde
effectoren aan.
Regelkringen bestaan uit receptoren en effectoren. Een receptor meet een bepaalde
actuele waarde in het lichaam (bijv. warmtezintuigen of chemoreceptoren). Een effector is
onderdeel van het lichaam (spier of klier) dat door een regelcentrum (via zenuwcellen of
hormonen) wordt aangestuurd om te voldoen aan een bepaalde normwaarde.
Negatieve en positieve terugkoppeling is de uitkomst van een proces dat wordt
teruggestuurd naar de bron van de bewerking. Bij homeostase is er altijd negatieve
terugkoppeling. Negatieve terugkoppeling gaat het proces tegen. Positieve terugkoppeling
stimuleert het proces alleen maar, hierbij zou de waarde alleen maar hoger worden en boven
de bovengrens uit stijgen en bij negatieve terugkoppeling gebeurt dit niet.
REGELKRING VAN TEMPERATUUR
De kerntemperatuur is de temperatuur in het centrale deel in je lichaam waar de vitale
organen liggen. Deze kerntemperatuur varieert weinig, hierdoor kunnen de organen hun
functie het beste doen. Ook enzymen werken het beste bij een optimumtemperatuur.
Hypothalamus bevat de norm en regelcentrum voor de kerntemperatuur. Ook bevat het
receptoren die de bloedtemperatuur en de kerntemperatuur meten.
De schiltemperatuur, de temperatuur van de buitenste lagen van je lichaam, varieert met
de temperatuur van de buitenomgeving. De receptoren zijn aparte koude- en
warmtereceptoren. Registreren de koudereceptoren een daling van temperatuur in de
huid geven ze dit door aan het regelcentrum, zonder tegenmaatregelen kan er onderkoeling
optreden. Registreren de receptoren een daling van de kerntemperatuur gaan er signalen
naar de effectoren in de kern en schil om de warmteproductie op te voeren. Bij
warmtereceptoren werkt dit hetzelfde.
KOORTS
Bij koorts heeft de hypothalamus de norm verhoogd, hierdoor gaan de effectoren aan de slag
alsof er onderkoeling dreigt. Zo’n verhoging vindt plaats onder invloed van een cytokine,
geproduceerd door witte bloedcellen bij ontsteking.
, Een hogere lichaamstemperatuur stimuleert de productie en afgifte van afweerstoffen. Het
lichaam kan de ziekte dan beter bestrijden. Als de infectie is bestreden gaat de norm weer
terug.
INTERNE MILIEU
Het interne milieu zijn delen van het lichaam, die geen direct contact hebben met de
buitenwereld. Bestaat uit cellen, bloed, weefselvloeistof en lymfe. Het interne milieu mag ook
niet te veel variëren. Het regelcentrum hiervoor bevindt zich ook in de hypothalamus.
Gluconeogenese is het maken van nieuwe glucose uit aminozuren en vetten en voorkomt
een te laag glucosegehalte in het bloed en in de spiercellen.
11.2 processen in de lever
BOUW EN DOORBLOEDING VAN DE LEVER
De lever is sterk doorbloed. Er komt bloed vanuit de leverslagader en vanuit de poortader. De
poortader voert bloed aan uit de alvleesklier, de milt, de maag en het darmkanaal en bevat
verteringsproducten. De leverslagader brengt O 2-rijk bloed aan uit de aorta.
De lever heeft 4 leverkwabben. De lever heeft drie leverlobjes, daarin bevinden sinusoïden
(speciale bloedruimtes). In sinusoïden komt het bloed samen, hier kan ook goed stofwisseling
plaatsvinden. Het bloed gaat via een centraal adertje dan via de leverader naar de onderste
holle ader. Galkanalen voeren de geproduceerde gal uit de leverlobjes via de galgang, naar
de galbuis.
FUNCTIE 1: ROL BIJ KOOLHYDRAATSTOFWISSELING
REGELING VAN HET INTERNE MILIEU
Het interne milieu van de cellen in ons lichaam wordt zoveel mogelijk constant gehouden om
ze zo optimaal te laten werken. Het vermogen om dat te kunnen
wordt homeostase genoemd, het in stand houden van een
dynamisch evenwicht.
Het lichaam probeert een norm te handhaven. Een regelkring
voorkomt grote afwijkingen en zorgt dat de waarde tussen de
twee grenzen blijft. Een regelkring is een lichaamsdeel dat een
bepaalde actuele waarde uit het lichaam ontvangt en vergelijkt
met de ingestelde normwaarde, vervolgens stuurt het bepaalde
effectoren aan.
Regelkringen bestaan uit receptoren en effectoren. Een receptor meet een bepaalde
actuele waarde in het lichaam (bijv. warmtezintuigen of chemoreceptoren). Een effector is
onderdeel van het lichaam (spier of klier) dat door een regelcentrum (via zenuwcellen of
hormonen) wordt aangestuurd om te voldoen aan een bepaalde normwaarde.
Negatieve en positieve terugkoppeling is de uitkomst van een proces dat wordt
teruggestuurd naar de bron van de bewerking. Bij homeostase is er altijd negatieve
terugkoppeling. Negatieve terugkoppeling gaat het proces tegen. Positieve terugkoppeling
stimuleert het proces alleen maar, hierbij zou de waarde alleen maar hoger worden en boven
de bovengrens uit stijgen en bij negatieve terugkoppeling gebeurt dit niet.
REGELKRING VAN TEMPERATUUR
De kerntemperatuur is de temperatuur in het centrale deel in je lichaam waar de vitale
organen liggen. Deze kerntemperatuur varieert weinig, hierdoor kunnen de organen hun
functie het beste doen. Ook enzymen werken het beste bij een optimumtemperatuur.
Hypothalamus bevat de norm en regelcentrum voor de kerntemperatuur. Ook bevat het
receptoren die de bloedtemperatuur en de kerntemperatuur meten.
De schiltemperatuur, de temperatuur van de buitenste lagen van je lichaam, varieert met
de temperatuur van de buitenomgeving. De receptoren zijn aparte koude- en
warmtereceptoren. Registreren de koudereceptoren een daling van temperatuur in de
huid geven ze dit door aan het regelcentrum, zonder tegenmaatregelen kan er onderkoeling
optreden. Registreren de receptoren een daling van de kerntemperatuur gaan er signalen
naar de effectoren in de kern en schil om de warmteproductie op te voeren. Bij
warmtereceptoren werkt dit hetzelfde.
KOORTS
Bij koorts heeft de hypothalamus de norm verhoogd, hierdoor gaan de effectoren aan de slag
alsof er onderkoeling dreigt. Zo’n verhoging vindt plaats onder invloed van een cytokine,
geproduceerd door witte bloedcellen bij ontsteking.
, Een hogere lichaamstemperatuur stimuleert de productie en afgifte van afweerstoffen. Het
lichaam kan de ziekte dan beter bestrijden. Als de infectie is bestreden gaat de norm weer
terug.
INTERNE MILIEU
Het interne milieu zijn delen van het lichaam, die geen direct contact hebben met de
buitenwereld. Bestaat uit cellen, bloed, weefselvloeistof en lymfe. Het interne milieu mag ook
niet te veel variëren. Het regelcentrum hiervoor bevindt zich ook in de hypothalamus.
Gluconeogenese is het maken van nieuwe glucose uit aminozuren en vetten en voorkomt
een te laag glucosegehalte in het bloed en in de spiercellen.
11.2 processen in de lever
BOUW EN DOORBLOEDING VAN DE LEVER
De lever is sterk doorbloed. Er komt bloed vanuit de leverslagader en vanuit de poortader. De
poortader voert bloed aan uit de alvleesklier, de milt, de maag en het darmkanaal en bevat
verteringsproducten. De leverslagader brengt O 2-rijk bloed aan uit de aorta.
De lever heeft 4 leverkwabben. De lever heeft drie leverlobjes, daarin bevinden sinusoïden
(speciale bloedruimtes). In sinusoïden komt het bloed samen, hier kan ook goed stofwisseling
plaatsvinden. Het bloed gaat via een centraal adertje dan via de leverader naar de onderste
holle ader. Galkanalen voeren de geproduceerde gal uit de leverlobjes via de galgang, naar
de galbuis.
FUNCTIE 1: ROL BIJ KOOLHYDRAATSTOFWISSELING
