, 1.1 Mexico en de Verenigde Staten
Het grensgebied strekt zich tegenwoordig uit over een lengte van meer dan 3100 km van de Grote
Oceaan in het westen tot de Golf van Mexico in het oosten. Aan weerszijden van de grens rekent men
een 100 km brede zone tot het grensgebied of de grensregio.
De Mexicanen die op het grondgebied woonden dat moest worden afgestaan, verkregen onvrijwillig
het Amerikaanse staatsburgerschap.
In het begin van de nieuwe grens veranderde er niet zo veel. Het grensgebied werd door de VS en
Mexico beschouwd als een oninteressant woestijngebied. Lange tijd was er niet eens grensbewaking
en konden personen en goederen de grens eenvoudig passeren. Dit is nu veranderd.
Op de grens tussen Mexico en de VS wordt tegenwoordig streng bewaakt, dit is te verklaren met de
verschillen in het ontwikkelingspeil.
De VS is een centrumland. Het ontwikkelingspeil is hoog in deze landen, mensen verdienen
gemiddeld meer, zijn hoger opgeleid, hebben een langere levensverwachting en het is er veiliger.
In Midden-Amerika (hier valt Mexico onder) horen de meeste landen tot de periferie. Hier ligt het
ontwikkelingspeil veel lager dan in de centrumlanden. Landen in de periferie worden verder
gekenmerkt door afhankelijkheid van centrumlanden, nadelige handelsrelaties, een gebrek aan
technologische kennis en een lage productie. Vanwege geweld en oorlog willen veel Mexicanen de
grens oversteken naar de VS. Om te voorkomen dat te veel migranten via de zuidgrens het land
binnenkomen, wordt de grens streng bewaakt.
In beide landen valt de grensregio in economische zin op. Aan de Amerikaanse kant liggen gebieden
die een achterstand hebben in vergelijking met het gemiddelde van de VS. Het grensgebied is relatief
arm, de koopkracht ligt lager, het opleidingsniveau van de bevolking ook een de werkloosheid is juist
hoger. Het bnp per inwoner is er lager en ongeveer een kwart van de bevolking leeft onder de
armoedegrens.
De Mexicaanse grensregio daarentegen is welvarender dan de rest van Mexico. Hier werkt een groter
percentage van de beroepsbevolking in de industrie en de dienstensector. De economische situatie in
het grensgebied van de VS beter dan die aan de Mexicaanse kant.
Het grensgebied is een multiculturele samenleving. Al heel lang wonen er verschillende
bevolkingsgroepen. De oudste groepen zijn de inheemsen, die vaak in hun eigen gebied wonen.
Daarnaast zijn er de Spaanssprekende, hispanics of latino’s genoemd in de VS, die de grootste groep
vertegenwoordigen. Het aantal hispanics is door de migratie naar het grensgebied en door geboortes
de laatste tientallen jaren enorm toegenomen.
Een overeenkomst tussen de grensregio’s in beide landen is de snelgroeiende bevolking. De
bevolkingsgroei ligt boven de nationale groeicijfers.
De bevolkingsspreiding in het grensgebied is ongelijk verdeeld. Sommige berg- en woestijngebieden
hebben een lage bevolkingsdichtheid.
Het grensgebied strekt zich tegenwoordig uit over een lengte van meer dan 3100 km van de Grote
Oceaan in het westen tot de Golf van Mexico in het oosten. Aan weerszijden van de grens rekent men
een 100 km brede zone tot het grensgebied of de grensregio.
De Mexicanen die op het grondgebied woonden dat moest worden afgestaan, verkregen onvrijwillig
het Amerikaanse staatsburgerschap.
In het begin van de nieuwe grens veranderde er niet zo veel. Het grensgebied werd door de VS en
Mexico beschouwd als een oninteressant woestijngebied. Lange tijd was er niet eens grensbewaking
en konden personen en goederen de grens eenvoudig passeren. Dit is nu veranderd.
Op de grens tussen Mexico en de VS wordt tegenwoordig streng bewaakt, dit is te verklaren met de
verschillen in het ontwikkelingspeil.
De VS is een centrumland. Het ontwikkelingspeil is hoog in deze landen, mensen verdienen
gemiddeld meer, zijn hoger opgeleid, hebben een langere levensverwachting en het is er veiliger.
In Midden-Amerika (hier valt Mexico onder) horen de meeste landen tot de periferie. Hier ligt het
ontwikkelingspeil veel lager dan in de centrumlanden. Landen in de periferie worden verder
gekenmerkt door afhankelijkheid van centrumlanden, nadelige handelsrelaties, een gebrek aan
technologische kennis en een lage productie. Vanwege geweld en oorlog willen veel Mexicanen de
grens oversteken naar de VS. Om te voorkomen dat te veel migranten via de zuidgrens het land
binnenkomen, wordt de grens streng bewaakt.
In beide landen valt de grensregio in economische zin op. Aan de Amerikaanse kant liggen gebieden
die een achterstand hebben in vergelijking met het gemiddelde van de VS. Het grensgebied is relatief
arm, de koopkracht ligt lager, het opleidingsniveau van de bevolking ook een de werkloosheid is juist
hoger. Het bnp per inwoner is er lager en ongeveer een kwart van de bevolking leeft onder de
armoedegrens.
De Mexicaanse grensregio daarentegen is welvarender dan de rest van Mexico. Hier werkt een groter
percentage van de beroepsbevolking in de industrie en de dienstensector. De economische situatie in
het grensgebied van de VS beter dan die aan de Mexicaanse kant.
Het grensgebied is een multiculturele samenleving. Al heel lang wonen er verschillende
bevolkingsgroepen. De oudste groepen zijn de inheemsen, die vaak in hun eigen gebied wonen.
Daarnaast zijn er de Spaanssprekende, hispanics of latino’s genoemd in de VS, die de grootste groep
vertegenwoordigen. Het aantal hispanics is door de migratie naar het grensgebied en door geboortes
de laatste tientallen jaren enorm toegenomen.
Een overeenkomst tussen de grensregio’s in beide landen is de snelgroeiende bevolking. De
bevolkingsgroei ligt boven de nationale groeicijfers.
De bevolkingsspreiding in het grensgebied is ongelijk verdeeld. Sommige berg- en woestijngebieden
hebben een lage bevolkingsdichtheid.
