Oudheid hoorcollege 17
Slavernij en opstanden
Hoe werd iemand in de Oudheid slaaf?
De schuldslavernij bestond al in het antieke Griekenland, als je in de schulden kwam
en die niet meer terug kon betalen was een optie om jezelf al dan niet tijdelijk te
verkopen. In de wetten van de 12 tafelen staat schuldslavernij als een andere optie
i.p.v. de doodstraf, de schuldslavernij was dus soms de allerbeste optie voor iemand
die in financiële problemen zat, vele mensen werden slaaf en schijnbaar was het dus
lang niet zo erg als doodgaan. Schulden waren een groot probleem, vooral boeren
kwamen door ontwikkelingen in Rome vaak niet meer rond en dit was dan hun enige
uitweg. Je had verschillende soorten slaven, de Nexum: mensen met schulden
boden zich vrijwillig aan om als horige met arbeid de schuld af te betalen, deze vorm
was bijzonder want het was niet levensgebonden maar tijdelijk zodra je schuld was
afbetaald werd je weer vrij, echter was dit een optie voor vele slaven in de Romeinse
tijd, vrijlating was voor elke slaaf op één moment mogelijk.
Slachtoffers van piraten en agressieve slavenhandel
Piraten probeerden menselijke buit te maken en door ze te verkopen zetten ze de
buit om in geld. Reizen was in de oudheid dus zeer gevaarlijke mede door de vele
piraten op zee, de zeeën waren zeer onveilig en weinig controle er was sowieso
weinig politie in Rome voor de keizertijd laat staan op zee. Er zijn ook generaals die
tegen de piraterij strijden maar echt opgelost wordt het nooit, zelfs Julius Caesar is
op een moment gevangengenomen door piraten. De slavenhandel was dus een
gevaar maar Romeinen profiteerden er ook van door de slaven te kopen, het was
een belangrijk onderdeel van de economie. Het gaat in de slavenhandel in de
oudheid wel over vrij kleine aantallen en geen hele continenten zoals in de
vroegmoderne tijd.
Krijgsgevangenen die tot slaaf worden gemaakt
Veel bronnen over slaven zijn juridische bronnen zoals bv. de wetboeken van
Justinianus. Slaven werden Servi genoemd omdat bevelhebbers ze gespaard
hadden i.p.v. ze doden en sparen Servare is in het Latijn vandaar de naam Servi,
we zien hier dus ook opnieuw dat slavernij een andere optie is als je op het punt
stond om dood te gaan. Bij de 3e Samnitische oorlog werden maar liefst 55.000
mensen tot slaaf gemaakt en op de Romeinse markt gegooid, door de vele
veroveringen van Rome nam het aantal slaven ook zeer sterk toe en dit was dan ook
met stip de belangrijkste bron van slavernij. Als variant had je krijgsgevangenen die
op gebied van de Romeinse staat (vaak het net veroverde gebied ofwel het land van
de krijgsgevangen zelf) werden gedwongen te werken de zogeheten dediticii. Vanaf
de 2e en 1e eeuw v.C. begint de slavenstroom echt op gang te komen, een voorbeeld
van zo’n iemand is bv. Polybius die in Griekenland gevangen werd genomen en naar
Rome gestuurd, je ziet dus ook dat slaven niet enkel keiharde arbeid doen maar ook
intellectuelen werden als slaven gebruikt. Ook Livius de dichter was een Griekse
slaaf die de Odyssee in het Latijn vertaalde, dit werd gezien als het begin van de
Slavernij en opstanden
Hoe werd iemand in de Oudheid slaaf?
De schuldslavernij bestond al in het antieke Griekenland, als je in de schulden kwam
en die niet meer terug kon betalen was een optie om jezelf al dan niet tijdelijk te
verkopen. In de wetten van de 12 tafelen staat schuldslavernij als een andere optie
i.p.v. de doodstraf, de schuldslavernij was dus soms de allerbeste optie voor iemand
die in financiële problemen zat, vele mensen werden slaaf en schijnbaar was het dus
lang niet zo erg als doodgaan. Schulden waren een groot probleem, vooral boeren
kwamen door ontwikkelingen in Rome vaak niet meer rond en dit was dan hun enige
uitweg. Je had verschillende soorten slaven, de Nexum: mensen met schulden
boden zich vrijwillig aan om als horige met arbeid de schuld af te betalen, deze vorm
was bijzonder want het was niet levensgebonden maar tijdelijk zodra je schuld was
afbetaald werd je weer vrij, echter was dit een optie voor vele slaven in de Romeinse
tijd, vrijlating was voor elke slaaf op één moment mogelijk.
Slachtoffers van piraten en agressieve slavenhandel
Piraten probeerden menselijke buit te maken en door ze te verkopen zetten ze de
buit om in geld. Reizen was in de oudheid dus zeer gevaarlijke mede door de vele
piraten op zee, de zeeën waren zeer onveilig en weinig controle er was sowieso
weinig politie in Rome voor de keizertijd laat staan op zee. Er zijn ook generaals die
tegen de piraterij strijden maar echt opgelost wordt het nooit, zelfs Julius Caesar is
op een moment gevangengenomen door piraten. De slavenhandel was dus een
gevaar maar Romeinen profiteerden er ook van door de slaven te kopen, het was
een belangrijk onderdeel van de economie. Het gaat in de slavenhandel in de
oudheid wel over vrij kleine aantallen en geen hele continenten zoals in de
vroegmoderne tijd.
Krijgsgevangenen die tot slaaf worden gemaakt
Veel bronnen over slaven zijn juridische bronnen zoals bv. de wetboeken van
Justinianus. Slaven werden Servi genoemd omdat bevelhebbers ze gespaard
hadden i.p.v. ze doden en sparen Servare is in het Latijn vandaar de naam Servi,
we zien hier dus ook opnieuw dat slavernij een andere optie is als je op het punt
stond om dood te gaan. Bij de 3e Samnitische oorlog werden maar liefst 55.000
mensen tot slaaf gemaakt en op de Romeinse markt gegooid, door de vele
veroveringen van Rome nam het aantal slaven ook zeer sterk toe en dit was dan ook
met stip de belangrijkste bron van slavernij. Als variant had je krijgsgevangenen die
op gebied van de Romeinse staat (vaak het net veroverde gebied ofwel het land van
de krijgsgevangen zelf) werden gedwongen te werken de zogeheten dediticii. Vanaf
de 2e en 1e eeuw v.C. begint de slavenstroom echt op gang te komen, een voorbeeld
van zo’n iemand is bv. Polybius die in Griekenland gevangen werd genomen en naar
Rome gestuurd, je ziet dus ook dat slaven niet enkel keiharde arbeid doen maar ook
intellectuelen werden als slaven gebruikt. Ook Livius de dichter was een Griekse
slaaf die de Odyssee in het Latijn vertaalde, dit werd gezien als het begin van de
