Samenvatting Communicanate & Samenreinicang (CS)
De vicajf fases van iourveireinicang
Omdat geen mens hetzelfde is, rouwt ook geen mens op dezelfde manier. Toch zijn er wel fases vast
te stellen die (vrijwel) iedereen die rouwt, doorloopt. Deze fases zijn voor lang niet iedereen even
intensief en ook de tjd die iemand doorbrengt in een van de fases, verschilt van persoon tot
persoon.
De vijf verschillende rouwfases zijn omschreven door psychiater Elisabeth Kübler-Ross. Hoewel zij
deze fases in een bepaalde volgorde omschrijf, hoef deze volgorde niet strikt gevolgd te worden.
Denk dus niet dat je abnormaal bent wanneer je merkt dat deze volgorde niet voor jou geldt. Rouw is
te allen tjde een individueel procesd
1. Ontkenning algemeen afweermechanisme van ons brein. De waarheid is te erg om te
bevaten, dus ontkennen we deze geheel of gedeeltelijk.
2. Boosheid.
3. Het gevecht aangaan veel mensen proberen om hun verlies te verwerken door het gevecht
aan te gaan of door zichzelf doelen op te leggen. Het is in deze fase van rouwverwerking dat
mensen marathons gaan lopen tegen bepaalde ziektes, een wereldreis maken of vanaf nu
echt stoppen met roken.
4. Depressie wanneer nabestaanden gaandeweg tot de ontdekking komen dat ontkennen,
boos worden en/of het gevecht aangaan niet helpen om het verlies te verwerken, volgt vaak
de depressieve fase. Deze wordt grotendeels veroorzaakt door de machteloosheid die je als
rouwende voelt: er is niets, maar dan ook niets, wat je aan het gebeurde kunt veranderen.
5. Aanvaarding Hoeveel verdriet en pijn je als nabestaande ook hebt, er komt een dag dat je
gaat proberen om het verlies een plaatsje te geven. Dit betekent níet dat je iemand dan niet
meer mist of dat je probeert om de overledene te vergeten. Het betekent wél dat je probeert
om je leven in te richten zonder de geliefde om je heen.
Het allerbelangrijkste wat je kan doen als iemand in je omgeving rouwt, is tjd geven. Wees aanwezig,
durf een luisterend oor te bieden en een troostende schouder. Als je niet precies weet wat je moet
zeggen tegen een nabestaande, zeg dát dan, maar blijf in ieder geval niet weg en zwijg de overledene
niet dood.
De vicajf fases van iourveireinicang
Omdat geen mens hetzelfde is, rouwt ook geen mens op dezelfde manier. Toch zijn er wel fases vast
te stellen die (vrijwel) iedereen die rouwt, doorloopt. Deze fases zijn voor lang niet iedereen even
intensief en ook de tjd die iemand doorbrengt in een van de fases, verschilt van persoon tot
persoon.
De vijf verschillende rouwfases zijn omschreven door psychiater Elisabeth Kübler-Ross. Hoewel zij
deze fases in een bepaalde volgorde omschrijf, hoef deze volgorde niet strikt gevolgd te worden.
Denk dus niet dat je abnormaal bent wanneer je merkt dat deze volgorde niet voor jou geldt. Rouw is
te allen tjde een individueel procesd
1. Ontkenning algemeen afweermechanisme van ons brein. De waarheid is te erg om te
bevaten, dus ontkennen we deze geheel of gedeeltelijk.
2. Boosheid.
3. Het gevecht aangaan veel mensen proberen om hun verlies te verwerken door het gevecht
aan te gaan of door zichzelf doelen op te leggen. Het is in deze fase van rouwverwerking dat
mensen marathons gaan lopen tegen bepaalde ziektes, een wereldreis maken of vanaf nu
echt stoppen met roken.
4. Depressie wanneer nabestaanden gaandeweg tot de ontdekking komen dat ontkennen,
boos worden en/of het gevecht aangaan niet helpen om het verlies te verwerken, volgt vaak
de depressieve fase. Deze wordt grotendeels veroorzaakt door de machteloosheid die je als
rouwende voelt: er is niets, maar dan ook niets, wat je aan het gebeurde kunt veranderen.
5. Aanvaarding Hoeveel verdriet en pijn je als nabestaande ook hebt, er komt een dag dat je
gaat proberen om het verlies een plaatsje te geven. Dit betekent níet dat je iemand dan niet
meer mist of dat je probeert om de overledene te vergeten. Het betekent wél dat je probeert
om je leven in te richten zonder de geliefde om je heen.
Het allerbelangrijkste wat je kan doen als iemand in je omgeving rouwt, is tjd geven. Wees aanwezig,
durf een luisterend oor te bieden en een troostende schouder. Als je niet precies weet wat je moet
zeggen tegen een nabestaande, zeg dát dan, maar blijf in ieder geval niet weg en zwijg de overledene
niet dood.
