Odontogene ontstekingen en acute pijn, Cyclus 2.14: antiiotca
Werker et al.
Virussen, bacteriën, andere unicellulaire organismen en multcellulaire organismen kunnen in het menselijk lichaam leven.
o Deze micro-organismen kunnen een pathogene response maken infecte.
Destructe of verwijdering van de invasieve organismen en verlichtng van de symptomen 2 manieren hoe er op de infecte
gereageerd kan worden.
De enige acellulaire organismen die een infecteuze ziekte kunnen veroorzaken virussen en prionen (hebben geen nucleïne zuren).
De term antbiotca refereert naar substantes die geproduceerd worden door micro-organismen om de groei van andere micro-
organismen te onderdrukken.
o De term antmicrobieel agent zijn medicijnen die gesynthetseerd zijn in een laboratorium en natuurlijke antbiotca die
geproduceerd worden door micro-organismen.
De efciënte en relateve veiligheid heeft ervoor gezorgd dat er veel antbiotca gebruikt worden.
o Door hun vermogen om microbiële fora te veranderen en leiden tot antbiotcaresistente micro-organismen,
antmicrobiële zijn fundamenteel anders van andere type medicijnen.
De pathogeniciteit van een bacteriële soorten kunnen muteren met de tjd als nieuwe stammen ontstaan,
bestaande stammen ontwikkelen resistente en stammen verdwijnen.
Antmicrobiële agents kunnen geclassifceerd worden in groepen aan de hand van hun cellulaire biochemische paden die ze hebben
bij hun primaire mechanisme van actee
o Inhibite van synthese of beschadiging van de peptdoglycaan celwand.
o Inhibite van de synthese of schade aan het cytoplasma membraan.
o Modifcate in de synthese of metabolisme of nucleïne zuren.
o Inhibite of modifcate van eiwitsynthese.
o Modifcate in energiemetabolisme.
Is een behandeling met antmicrobiële agent geïndiceerd?
o Antbiotca wordt vaak verkeerd voorgeschreven, omdat de cultuurisolate van een organisme de infecte niet veroorzaakt.
Een tandarts moet geen antbiotca geven, alleen als er een goede indicate is dat er een bacteriële infecte is.
De start van antbiotca moet aangepast
worden aan de klinische setng moet
ook niet te lang duren want bij sommige
infectes (ook al is de aanwezigheid nog
niet bewezen) moet de behandeling snel
gestart worden.
o een andere indicate voor antmicrobiële is
profylactsche therapie wordt gedaan om ziekte
tegen te gaan bij mensen die een risico hebben op
infecte.
Identfcate van het pathogeen
o Bij infectes moet er geïdentfceerd worden welk
mogelijk pathogeen het is, voordat de
antmicrobiële therapie gestart wordt.
o Monsters voor directe inspecte en culturen
moeten vo or de behandeling gemaakt worden
medicatebehandeling de opbrengst van de cultuur
verminderen.
o Gramkleuringen zijn de snelste en makkelijkste methodes om bacteriën en schimmels te identfceren.
Omdat een gramkleuring snel gedaan kan worden, kunnen de resultaten leiden naar een initële antmicrobiële
keuze.
Lichaamsvloeistoffen (urine, wondvocht en spuug) die normaal steriel zijn, moet een gramkleuring bij
gedaan worden.
Empirische vs. Directe therapie
o Bij alle infectes moeten testen gedaan worden, maar bij sommige ziektes (cellulits, otts media en sinusits) is het niet
mogelijk om monsters te verkrijgen voor gramkleuring en cultuur sommige infecte brengen niet veel cultuur materiaal
op.
o Als het niet mogelijk is om monsters te krijgen, dan wordt er empirische therapie gedaan gebaseerd op kennis van de
het antmicrobiële spectrum van een agent en de waarschijnlijkheid dat bepaalde pathogenen de infecte veroorzaken op
een bepaalde anatomische plek.
Empirische therapie is breder dan een directe therapie (die gericht is op een bepaald pathogeen of op de
resultaten van een vatbaarheidstest).
Hert verstoort de normale fora meer, omdat het dus zo breed is ivm een smal spectrum therapie en kan de
ontwikkeling van antbiotca resistente verhogen.
Het is duurder en kan zorgen voor antbiotca resistente en daarom moet er wel liever gebruik gemaakt worden
smallere spectrum en vatbaarheidstesten.
o De omgeving waarin een infecte voorkomt, moet ook meegenomen worden, wanneer er voor een empirische therapie
gekozen wordt.
, Nosocomiale infecte , die voorkomen in ziekenhuizen, worden vaak veroorzaakt door antbiotca resistente
bacteriën en het patroon van antbiotsche resistente kan variëren van ziekenhuis tot ziekenhuis.
De meeste ziekenhuizen hebben een antobiogram die alle vatbaarheidsprofelen van de meest
voorkomende pathogenen heeft zo kan er makkelijk een directe empirische therapie gekozen
worden door de kennis van lokale resistente patronen.
Vatbaarheid van de infecterende micro-organismen
o Als pathogene bacteriën geïsoleerd in een cultuur ziten, kunnen de specifeke antmicrobiële agents gevonden worden.
Resultaten kunnen tot 18-48 uur duren vanaf het initële cultuur sample.
o De vatbaarheidstesten worden door geautomatseerde systemen gedaan door een verdunningsmethode, waarin
antbiotca getest worden in meerdere verdunningen die overgeven de concentrates normaal in mensen voorkomen.
Deze methode detecteert de laagste concentrate
van antmicrobiële agents, die zichtbare groei na
incubate tegengaan wordt ook wel minimale
inhibitoire concentrate (MIC) genoemd.
o De resultaten laten zien of de organismen vatbaar zijn
kennis nodig van farmacokinetek van de antmicrobiële
agents en correlate met de klinische uitkomst en de MIC
data.
o Dezelfde test procedure kan verlengd worden om de
minimale bactericide concentrate (MBC) te bepalen de
minimale concentrate die 99,9% van de bacteriën
vermoord.
In deze test samples worden verwijderd van de
antbiotca-bevatende tubes waarin er geen
zichtbare microbiële groei meer is en op een
agarplaat gelegd werd, die geen antbiotca bevat.
De MBC is de laagste concentrate antbiotca in de originele tube waarvan de bacterie
niet meer groeit op de agar.
De MBC bepalingen worden niet vaak meer gebruikt in de meeste klinische laboratoria.
o Andere methode voor het bepalen van de bacteriële vatbaarheid voor antbiotca disk diffusie
methode.
De disk is geïmpregneerd met medicate en wordt op de agarplaat gele gd, waar het
geïnoculeerd werd met een bacteriële soort.
De platen werden 18-24 uur geincubeert er is bacteriële groei behalve ronde de disk
(zone van inhibite).
Als de zone groot is dan is de bacteriesoort vatbaar voor het antbiotca in de
disk.
o Een nieuwere methode is de E-test, wordt een strip gebruikt die antbiotca bevat in een bepaalde
concentrategradiënt samen met een nummerieke schaal in plaats van een disk.
Het punt waar de zone van inhibite de strip indiceert de MIC.
Door de vele antmicrobiële agents die aanwezig zijn, is het moeilijk om alle
antmicrobiële agents te testen tegen een isolator.
Het nodig hebben van bactericidese vs. Bacteriostatsche agents
o Antmicrobiële agents kunnen bacteriocidisch of bacteriostatsch zijn.
Een bepaalde agents kan onder bepaalde omstandigheden bacteriostatsche actes
ondergaan, afankelijk van de concentrate van de medicijnen en de doelwitbacterie.
De bacteriostatsche agents zijn vaak adequaat in ongecompliceerde infectes, omdat de gastheerverdediging de
micro-organismen zal uitroeien.
o Het kan zijn dat bij bepaalde mensen een bacteriostatsche agents niet goed werkt en dan is een bacteriocidische agents
nodig hangt af van de gastheer of er bacteriostatsche/bacteriocidische agents gebruikt moeten worden.
o De plek van de infecte heeft een invloed op het vermogen van de gastheerverdediging om microben effectef te beweren,
bacteriocidische agents zijn nodig voor het management van de infectes op de plekken die beschermd waren van de
gastheerimmuniteit responses.
Bij endocardits, behandeling met bacteriostatsche antbiotca met tetracyclines of erythromycine wordt
geassocieerd met een hoge acceptabele falingsgraad.
Farmacokinetek en farmacodynamie factoren
o Antmicrobiële agents worden oraal, intramusculair of intraveneus toegediend.
Meeste agents bereiken kun maximum serumconcentrates 1-2 uur na het orale toedienen.
o Piekconcentrate van de plasma bereiken binnen 0,5-1 uur na intramusculaire injecte en 20-30 min bij intraveneuze
toediening.
o Antmicrobiële agents variëren wijd in hun orale bio-aanwezigheid sommige agents worden compleet geabsorbeerd na
orale toediening.
o Bijna alle levensbedreigende infectes worden intraveneus behandeld.
o De hoeveelheid van antmicrobiële agent die de extravasculaire weefsels en vloeistoffen bereikt, waar de infecte meestal
aanwezig is, is afankelijk van de basis farmacokinetsche principes.
Er is een grote variate bij de antmicrobiële agents en de farmacokinetsche profel van de antmicrobiële is een
belangrijke factor bij het selecteren van een bepaald medicijn.
o Bepaalde antbiotca vermoorden bacteriën sneller bij een hogere concentrate concentrate afankelijk doden.
Werker et al.
Virussen, bacteriën, andere unicellulaire organismen en multcellulaire organismen kunnen in het menselijk lichaam leven.
o Deze micro-organismen kunnen een pathogene response maken infecte.
Destructe of verwijdering van de invasieve organismen en verlichtng van de symptomen 2 manieren hoe er op de infecte
gereageerd kan worden.
De enige acellulaire organismen die een infecteuze ziekte kunnen veroorzaken virussen en prionen (hebben geen nucleïne zuren).
De term antbiotca refereert naar substantes die geproduceerd worden door micro-organismen om de groei van andere micro-
organismen te onderdrukken.
o De term antmicrobieel agent zijn medicijnen die gesynthetseerd zijn in een laboratorium en natuurlijke antbiotca die
geproduceerd worden door micro-organismen.
De efciënte en relateve veiligheid heeft ervoor gezorgd dat er veel antbiotca gebruikt worden.
o Door hun vermogen om microbiële fora te veranderen en leiden tot antbiotcaresistente micro-organismen,
antmicrobiële zijn fundamenteel anders van andere type medicijnen.
De pathogeniciteit van een bacteriële soorten kunnen muteren met de tjd als nieuwe stammen ontstaan,
bestaande stammen ontwikkelen resistente en stammen verdwijnen.
Antmicrobiële agents kunnen geclassifceerd worden in groepen aan de hand van hun cellulaire biochemische paden die ze hebben
bij hun primaire mechanisme van actee
o Inhibite van synthese of beschadiging van de peptdoglycaan celwand.
o Inhibite van de synthese of schade aan het cytoplasma membraan.
o Modifcate in de synthese of metabolisme of nucleïne zuren.
o Inhibite of modifcate van eiwitsynthese.
o Modifcate in energiemetabolisme.
Is een behandeling met antmicrobiële agent geïndiceerd?
o Antbiotca wordt vaak verkeerd voorgeschreven, omdat de cultuurisolate van een organisme de infecte niet veroorzaakt.
Een tandarts moet geen antbiotca geven, alleen als er een goede indicate is dat er een bacteriële infecte is.
De start van antbiotca moet aangepast
worden aan de klinische setng moet
ook niet te lang duren want bij sommige
infectes (ook al is de aanwezigheid nog
niet bewezen) moet de behandeling snel
gestart worden.
o een andere indicate voor antmicrobiële is
profylactsche therapie wordt gedaan om ziekte
tegen te gaan bij mensen die een risico hebben op
infecte.
Identfcate van het pathogeen
o Bij infectes moet er geïdentfceerd worden welk
mogelijk pathogeen het is, voordat de
antmicrobiële therapie gestart wordt.
o Monsters voor directe inspecte en culturen
moeten vo or de behandeling gemaakt worden
medicatebehandeling de opbrengst van de cultuur
verminderen.
o Gramkleuringen zijn de snelste en makkelijkste methodes om bacteriën en schimmels te identfceren.
Omdat een gramkleuring snel gedaan kan worden, kunnen de resultaten leiden naar een initële antmicrobiële
keuze.
Lichaamsvloeistoffen (urine, wondvocht en spuug) die normaal steriel zijn, moet een gramkleuring bij
gedaan worden.
Empirische vs. Directe therapie
o Bij alle infectes moeten testen gedaan worden, maar bij sommige ziektes (cellulits, otts media en sinusits) is het niet
mogelijk om monsters te verkrijgen voor gramkleuring en cultuur sommige infecte brengen niet veel cultuur materiaal
op.
o Als het niet mogelijk is om monsters te krijgen, dan wordt er empirische therapie gedaan gebaseerd op kennis van de
het antmicrobiële spectrum van een agent en de waarschijnlijkheid dat bepaalde pathogenen de infecte veroorzaken op
een bepaalde anatomische plek.
Empirische therapie is breder dan een directe therapie (die gericht is op een bepaald pathogeen of op de
resultaten van een vatbaarheidstest).
Hert verstoort de normale fora meer, omdat het dus zo breed is ivm een smal spectrum therapie en kan de
ontwikkeling van antbiotca resistente verhogen.
Het is duurder en kan zorgen voor antbiotca resistente en daarom moet er wel liever gebruik gemaakt worden
smallere spectrum en vatbaarheidstesten.
o De omgeving waarin een infecte voorkomt, moet ook meegenomen worden, wanneer er voor een empirische therapie
gekozen wordt.
, Nosocomiale infecte , die voorkomen in ziekenhuizen, worden vaak veroorzaakt door antbiotca resistente
bacteriën en het patroon van antbiotsche resistente kan variëren van ziekenhuis tot ziekenhuis.
De meeste ziekenhuizen hebben een antobiogram die alle vatbaarheidsprofelen van de meest
voorkomende pathogenen heeft zo kan er makkelijk een directe empirische therapie gekozen
worden door de kennis van lokale resistente patronen.
Vatbaarheid van de infecterende micro-organismen
o Als pathogene bacteriën geïsoleerd in een cultuur ziten, kunnen de specifeke antmicrobiële agents gevonden worden.
Resultaten kunnen tot 18-48 uur duren vanaf het initële cultuur sample.
o De vatbaarheidstesten worden door geautomatseerde systemen gedaan door een verdunningsmethode, waarin
antbiotca getest worden in meerdere verdunningen die overgeven de concentrates normaal in mensen voorkomen.
Deze methode detecteert de laagste concentrate
van antmicrobiële agents, die zichtbare groei na
incubate tegengaan wordt ook wel minimale
inhibitoire concentrate (MIC) genoemd.
o De resultaten laten zien of de organismen vatbaar zijn
kennis nodig van farmacokinetek van de antmicrobiële
agents en correlate met de klinische uitkomst en de MIC
data.
o Dezelfde test procedure kan verlengd worden om de
minimale bactericide concentrate (MBC) te bepalen de
minimale concentrate die 99,9% van de bacteriën
vermoord.
In deze test samples worden verwijderd van de
antbiotca-bevatende tubes waarin er geen
zichtbare microbiële groei meer is en op een
agarplaat gelegd werd, die geen antbiotca bevat.
De MBC is de laagste concentrate antbiotca in de originele tube waarvan de bacterie
niet meer groeit op de agar.
De MBC bepalingen worden niet vaak meer gebruikt in de meeste klinische laboratoria.
o Andere methode voor het bepalen van de bacteriële vatbaarheid voor antbiotca disk diffusie
methode.
De disk is geïmpregneerd met medicate en wordt op de agarplaat gele gd, waar het
geïnoculeerd werd met een bacteriële soort.
De platen werden 18-24 uur geincubeert er is bacteriële groei behalve ronde de disk
(zone van inhibite).
Als de zone groot is dan is de bacteriesoort vatbaar voor het antbiotca in de
disk.
o Een nieuwere methode is de E-test, wordt een strip gebruikt die antbiotca bevat in een bepaalde
concentrategradiënt samen met een nummerieke schaal in plaats van een disk.
Het punt waar de zone van inhibite de strip indiceert de MIC.
Door de vele antmicrobiële agents die aanwezig zijn, is het moeilijk om alle
antmicrobiële agents te testen tegen een isolator.
Het nodig hebben van bactericidese vs. Bacteriostatsche agents
o Antmicrobiële agents kunnen bacteriocidisch of bacteriostatsch zijn.
Een bepaalde agents kan onder bepaalde omstandigheden bacteriostatsche actes
ondergaan, afankelijk van de concentrate van de medicijnen en de doelwitbacterie.
De bacteriostatsche agents zijn vaak adequaat in ongecompliceerde infectes, omdat de gastheerverdediging de
micro-organismen zal uitroeien.
o Het kan zijn dat bij bepaalde mensen een bacteriostatsche agents niet goed werkt en dan is een bacteriocidische agents
nodig hangt af van de gastheer of er bacteriostatsche/bacteriocidische agents gebruikt moeten worden.
o De plek van de infecte heeft een invloed op het vermogen van de gastheerverdediging om microben effectef te beweren,
bacteriocidische agents zijn nodig voor het management van de infectes op de plekken die beschermd waren van de
gastheerimmuniteit responses.
Bij endocardits, behandeling met bacteriostatsche antbiotca met tetracyclines of erythromycine wordt
geassocieerd met een hoge acceptabele falingsgraad.
Farmacokinetek en farmacodynamie factoren
o Antmicrobiële agents worden oraal, intramusculair of intraveneus toegediend.
Meeste agents bereiken kun maximum serumconcentrates 1-2 uur na het orale toedienen.
o Piekconcentrate van de plasma bereiken binnen 0,5-1 uur na intramusculaire injecte en 20-30 min bij intraveneuze
toediening.
o Antmicrobiële agents variëren wijd in hun orale bio-aanwezigheid sommige agents worden compleet geabsorbeerd na
orale toediening.
o Bijna alle levensbedreigende infectes worden intraveneus behandeld.
o De hoeveelheid van antmicrobiële agent die de extravasculaire weefsels en vloeistoffen bereikt, waar de infecte meestal
aanwezig is, is afankelijk van de basis farmacokinetsche principes.
Er is een grote variate bij de antmicrobiële agents en de farmacokinetsche profel van de antmicrobiële is een
belangrijke factor bij het selecteren van een bepaald medicijn.
o Bepaalde antbiotca vermoorden bacteriën sneller bij een hogere concentrate concentrate afankelijk doden.
