(OM)
De verpleegkundige als organisator
5.3 (alleen 5.3 & 5.3.1)
Het achterliggende concept van ketenzorg is dat de organisate en kwaliteit van meervoudige en
complexe processen verbeterd als de verschillende schakels goed op elkaar zijn afgestemd, zonder
overbodige schakels in de keten.
Echelonnering is de organisate van de gezondheidszorg in lagen of echelons. Oorspronkelijk was de
echelonnering bedoeld om zorgvragers de weg te wijzen in de doolhof die de gezondheidszorg vaak
voor het was. Elke echelon bestaat uit clusters van voorzieningen die ongeveer dezelfde functonele
kenmerken en doelen hebben. Globaal gesteld zijn er drie echelons te onderscheiden:
- Het basisechelons.
- Het eerste echelon.
- Het tweede echelon.
Het basisechelon is het domein van de collecteve preventeve zorg.
Het eerste echelon is het domein van de huisarts, de thuiszorg, het maatschappelijk werk en
ambulante instellingen als MEE en Riagg.
Het tweede echelon beslaat het gebied van de algemene en psychiatrische ziekenhuizen, de
instellingen voor mensen met een verstandelijke beperking en de verpleeg- en verzorgingshuizen.
De eerste lijn zijn onderscheid zich door:
- Generalistsche zorgverlening.
- Laagdrempelige toegang, zowel fnancieel als geografsch.
- Gericht op de mens in zijn omgeving.
Het Nederlandse zorgstelsel
De Wet langdurige zorg (p. 13-15)
Wlz Wet langdurige zorg.
AWBZ Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.
De Wlz is voor een beperktere groep mensen van toepassing dan de AWBZ: de meest kwetsbare
mensen, zoals ouderen met vergevorderde demente, ernstg verstandelijk of lichamelijk beperkte
mensen en mensen met langdurige psychiatrische aandoeningen.
CIZ Centrum Indicatestelling Zorg.
CIZ geef voor deze mensen op een landelijk uniforme manier indicates af. Cliënten met een
indicate kunnen die zorg thuis krijgen, of in een zorginstelling
De Wlz wordt op landelijk niveau in opdracht van de rijksoverheid uitgevoerd door Wlz-uitvoerders.
De Wlz-uitvoerders hebben de feitelijke uitvoering opgedragen aan zorgkantoren. Dit zijn per regio
aangewezen kantoren die nauw verbonden zijn met een zorgverzekeraar. Deze kantoren regelen de
levering van de zorg. De Wlz is een verplichte volksverzekering op basis van solidariteit: iedereen die
in Nederland inkomstenbelastng afdraagt, betaalt er premie voor.
, NZa Nederlandse Zorgautoriteit.
De cliënten en hun vertegenwoordigers, het Rijk, het CIZ, NZa, de zorgkantoren en de zorgaanbieders
zijn de belangrijkste partjen bij de Wlz.
De zware en intensieve zorg die burgers uit de Wlz kunnen krijgen, wordt beschreven in een aantal
functes, die breed gedefnieerd zijn. Daardoor is er behoorlijk wat vrijheid om de geïnndiceerde zorg
samen met de zorgaanbieder te organiseren. De meest voorkomende functes zijn:
- Verblijf in een instelling: langdurige opname, maar ook huisvestng krijgen in een
verpleeghuis, of een woning voor verstandelijk beperkte mensen.
- Persoonlijke verzorging: hulp bij wassen, aankleden, toiletgang, en eten en drinken.
- Begeleiding die de zelfredzaamheid vergroot: hulp bij het indelen van de dag, om het leven
beter onder controle te krijgen en om te leren hoe je de huishouding doet.
- Verpleging: medische hulp bij bijvoorbeeld wondverzorging of injecteren.
- Wlz-behandeling: een medische, paramedische of gedragswetenschappelijke behandeling
die helpt bij het herstel of verbeteren van een aandoening.
- Vervoer van en naar de dagbesteding en dagbehandeling: voor mensen die door hun
aandoening niet zelf naar de dagbesteding of –behandeling kunnen komen.
Wat er uiteindelijk precies in het Wlz-zorgpakket komt, bepaalt de rijksoverheid. Het Zorginsttuut
Nederland adviseert daarbij.
Wie de meest zware en intensieve zorg nodig heef, kan zich melden bij het CIZ. Het CIZ bepaalt
welke soort zorg iemand in welke mate nodig heeft dat is de ‘indicatee. Vervolgens informeert het
CIZ het zelfstandig werkende zorgkantoor, waarvan er 31 in Nederland zijn.
De zorgvrager en de zorgaanbieder stellen een zorgplan (bij natura) of een budgetplan (bij
persoonsgebonden budget) op en geef het zorgkantoor bij de zorgaanbieder aan dat de zorg
geleverd kan worden.
CAK Centraal Administrate Kantoor
SVB Sociale Verzekeringsbank.
voor de in natura-zorgkosten gaat een deel van het fonds naar het CAK. In opdracht van de
zorgkantoren betaalt het CAK vervolgens de zorgaanbieders.
Voor betaling via het persoonsgebonden budget gaat een deel van het fonds naar de SVB die de
persoonsgebonden budgeten voor de mensen met een pgb beheert. Wie de zorg met een