Leerdoelen Respiratoir systeem (week 2)
1. De anatomie van het respiratoire systeem en de weg die zuurstof
aflegt via de luchtwegen naar het bloed beschrijven.
Het respiratoire systeem, ook wel het ademhalingssysteem genoemd, is als het
"luchtverversingssysteem" van ons lichaam. Het zorgt ervoor dat we zuurstof uit
de lucht halen en koolstofdioxide uit ons lichaam verwijderen. Laten we eens
kijken naar de anatomie en de weg die zuurstof aflegt via de luchtwegen naar het
bloed:
Neus en Mond:
De lucht begint zijn reis in de neus of mond.
Hier wordt de lucht verwarmd, bevochtigd en gefilterd om onze
luchtwegen te beschermen. Dit gebeurt via het goed doorbloede slijmvlies.
Het waarnemen van geuren draagt bij aan de smaaksensatie.
Keelholte (Farynx):
De lucht gaat dan door de keelholte.
Hier worden de paden gescheiden voor voedsel (naar de slokdarm) en
lucht (naar de luchtpijp). Stemspleet wordt gesloten en het strotklepje
helpt mee het voedsel in de richting van de slokdarm te produceren. Zo
wordt voorkomen dat voedsel of drank in de luchtpijp terechtkomt.
Luchtpijp (Trachea):
De lucht reist vervolgens door de luchtpijp, een stevige buis die naar de
longen leidt. De luchtpijp bevat kleine haartjes (trilharen) die stof en vuil
uit de lucht verwijderen voordat het de longen bereikt. De wand van de
trachea is verstevigd met kraakbeenringen. Deze houden de trachea open
wanneer deze onder druk staat bij inademing. Door contractie en relaxatie
van die spierweefsel kan de diameter van trachea variëren. Diameter
wordt groter tijdens zware inspanning.
Bronchiën:
De luchtpijp vertakt zich in twee grote bronchiën, één naar elke long.
Deze bronchiën vertakken zich verder in kleinere buisjes, de bronchiolen
genaamd, die dieper de longen in gaan.
Longen:
In de longen vertakken luchtwegen in een rechter- en linkerhoofdbronchus.
De rechter vertakt zich vervolgens in drie bronchiën naar de drie rechter
longkwabben. De linker hetzelfde maar dan in 2. De bronchiën vertakken
zich nog ongeveer twintig keer in kleine zakjes die alveoli (longblaasjes)
worden genoemd. Aan het uiteinde zitten ‘trojes’ alveoli.
Luchtwegen wordt door het aanwezige slijmvlies verder verwarmd en
bevochtigd. In het slijm raken stofdeeltjes verstrikt. De trilharen zorgen
vervolgens als een roltrap een continue beweging omhoog naar de
keelholte, waar het wordt doorgeslikt.
De alveoli zijn de plaatsen waar gasuitwisseling plaatsvindt: zuurstof gaat
van de lucht naar het bloed, en koolstofdioxide gaat van het bloed naar de
lucht.
Bloedvaten:
De zuurstof die in de alveoli wordt opgenomen, wordt vervolgens
opgenomen door kleine bloedvaten, de haarvaten, die zich om de alveoli
wikkelen. Het zuurstofrijke bloed wordt dan door de bloedvaten naar het
hart gepompt, dat het door het lichaam verspreidt om de cellen van
zuurstof te voorzien.
, Dus, de weg die zuurstof aflegt begint in de neus of mond, gaat door de
keelholte, luchtpijp, bronchiën, en eindigt in de alveoli van de longen, waar het
wordt opgenomen in het bloed om het lichaam van zuurstof te voorzien.
2. De manier waarop O2 en CO2 getransporteerd worden in de
bloedbaan uitleggen, daarbij behorende principes en terminologie
gebruiken.
Zuurstof (O2) en koolstofdioxide (CO2) worden in ons lichaam getransporteerd
via de bloedbaan. Hier is hoe dat werkt:
Zuurstoftransport:
Zuurstof wordt opgenomen in de longen door de kleine luchtzakjes genaamd
alveoli. De wand is heel dun en rijk aan capillairen. Het zuurstofrijke bloed wordt
door de haarvaten rondom de alveoli opgenomen en vervoerd door de
bloedvaten, voornamelijk gebonden aan een eiwit genaamd hemoglobine in rode
bloedcellen. Hemoglobine is als een soort "zuurstofdrager" die zuurstof van de
longen naar de cellen in ons lichaam brengt. Wanneer het bloed zuurstof afgeeft
aan de cellen, wordt hemoglobine weer vrij om meer zuurstof te binden in de
longen.
Koolstofdioxidetransport:
Koolstofdioxide wordt geproduceerd als een afvalproduct van de stofwisseling in
de cellen van ons lichaam. Dit CO2 wordt opgenomen door het bloed en
gedeeltelijk opgelost in het plasma, het vloeibare deel van het bloed. Het
grootste deel van het CO2 wordt echter vervoerd in de vorm van bicarbonaat
(HCO3-) in het bloed. Dit gebeurt via een proces genaamd de
bicarbonaathydratatiereactie, waarbij CO2 reageert met water (H2O) om
bicarbonaat te vormen.
Het bicarbonaat wordt vervolgens door het bloed naar de longen vervoerd, waar
het wordt omgezet in CO2 en water, en vervolgens uitgeademd.
Dus, zuurstof wordt voornamelijk vervoerd door hemoglobine in rode bloedcellen,
terwijl koolstofdioxide voornamelijk wordt vervoerd als bicarbonaat in het
bloedplasma. Deze processen zorgen ervoor dat ons lichaam voldoende zuurstof
krijgt en dat koolstofdioxide efficiënt wordt verwijderd.
Transport van O2 en Co2 gebeurt door diffusie: van een gebied met een hoge
druk naar een gebied met een lage druk. Dit wordt bevordert door:
Een dunne wand
Groot oppervlak, alveolaire oppervlak is ongeveer 70m2 groot.
De capillairen liggen dicht tegen het alveolaire weefsel aan.
3. De uitwisseling van ademhalingsgassen tussen bloed en weefsel
uitleggen.
De uitwisseling van ademhalingsgassen tussen bloed en weefsels is essentieel
voor het functioneren van ons lichaam. Hier is hoe het werkt:
Zuurstofafgifte aan de weefsels:
In de longen wordt zuurstof opgenomen in het bloed en gebonden aan
hemoglobine, een eiwit in rode bloedcellen. Het zuurstofrijke bloed wordt door de
bloedvaten naar de weefsels gebracht.
1. De anatomie van het respiratoire systeem en de weg die zuurstof
aflegt via de luchtwegen naar het bloed beschrijven.
Het respiratoire systeem, ook wel het ademhalingssysteem genoemd, is als het
"luchtverversingssysteem" van ons lichaam. Het zorgt ervoor dat we zuurstof uit
de lucht halen en koolstofdioxide uit ons lichaam verwijderen. Laten we eens
kijken naar de anatomie en de weg die zuurstof aflegt via de luchtwegen naar het
bloed:
Neus en Mond:
De lucht begint zijn reis in de neus of mond.
Hier wordt de lucht verwarmd, bevochtigd en gefilterd om onze
luchtwegen te beschermen. Dit gebeurt via het goed doorbloede slijmvlies.
Het waarnemen van geuren draagt bij aan de smaaksensatie.
Keelholte (Farynx):
De lucht gaat dan door de keelholte.
Hier worden de paden gescheiden voor voedsel (naar de slokdarm) en
lucht (naar de luchtpijp). Stemspleet wordt gesloten en het strotklepje
helpt mee het voedsel in de richting van de slokdarm te produceren. Zo
wordt voorkomen dat voedsel of drank in de luchtpijp terechtkomt.
Luchtpijp (Trachea):
De lucht reist vervolgens door de luchtpijp, een stevige buis die naar de
longen leidt. De luchtpijp bevat kleine haartjes (trilharen) die stof en vuil
uit de lucht verwijderen voordat het de longen bereikt. De wand van de
trachea is verstevigd met kraakbeenringen. Deze houden de trachea open
wanneer deze onder druk staat bij inademing. Door contractie en relaxatie
van die spierweefsel kan de diameter van trachea variëren. Diameter
wordt groter tijdens zware inspanning.
Bronchiën:
De luchtpijp vertakt zich in twee grote bronchiën, één naar elke long.
Deze bronchiën vertakken zich verder in kleinere buisjes, de bronchiolen
genaamd, die dieper de longen in gaan.
Longen:
In de longen vertakken luchtwegen in een rechter- en linkerhoofdbronchus.
De rechter vertakt zich vervolgens in drie bronchiën naar de drie rechter
longkwabben. De linker hetzelfde maar dan in 2. De bronchiën vertakken
zich nog ongeveer twintig keer in kleine zakjes die alveoli (longblaasjes)
worden genoemd. Aan het uiteinde zitten ‘trojes’ alveoli.
Luchtwegen wordt door het aanwezige slijmvlies verder verwarmd en
bevochtigd. In het slijm raken stofdeeltjes verstrikt. De trilharen zorgen
vervolgens als een roltrap een continue beweging omhoog naar de
keelholte, waar het wordt doorgeslikt.
De alveoli zijn de plaatsen waar gasuitwisseling plaatsvindt: zuurstof gaat
van de lucht naar het bloed, en koolstofdioxide gaat van het bloed naar de
lucht.
Bloedvaten:
De zuurstof die in de alveoli wordt opgenomen, wordt vervolgens
opgenomen door kleine bloedvaten, de haarvaten, die zich om de alveoli
wikkelen. Het zuurstofrijke bloed wordt dan door de bloedvaten naar het
hart gepompt, dat het door het lichaam verspreidt om de cellen van
zuurstof te voorzien.
, Dus, de weg die zuurstof aflegt begint in de neus of mond, gaat door de
keelholte, luchtpijp, bronchiën, en eindigt in de alveoli van de longen, waar het
wordt opgenomen in het bloed om het lichaam van zuurstof te voorzien.
2. De manier waarop O2 en CO2 getransporteerd worden in de
bloedbaan uitleggen, daarbij behorende principes en terminologie
gebruiken.
Zuurstof (O2) en koolstofdioxide (CO2) worden in ons lichaam getransporteerd
via de bloedbaan. Hier is hoe dat werkt:
Zuurstoftransport:
Zuurstof wordt opgenomen in de longen door de kleine luchtzakjes genaamd
alveoli. De wand is heel dun en rijk aan capillairen. Het zuurstofrijke bloed wordt
door de haarvaten rondom de alveoli opgenomen en vervoerd door de
bloedvaten, voornamelijk gebonden aan een eiwit genaamd hemoglobine in rode
bloedcellen. Hemoglobine is als een soort "zuurstofdrager" die zuurstof van de
longen naar de cellen in ons lichaam brengt. Wanneer het bloed zuurstof afgeeft
aan de cellen, wordt hemoglobine weer vrij om meer zuurstof te binden in de
longen.
Koolstofdioxidetransport:
Koolstofdioxide wordt geproduceerd als een afvalproduct van de stofwisseling in
de cellen van ons lichaam. Dit CO2 wordt opgenomen door het bloed en
gedeeltelijk opgelost in het plasma, het vloeibare deel van het bloed. Het
grootste deel van het CO2 wordt echter vervoerd in de vorm van bicarbonaat
(HCO3-) in het bloed. Dit gebeurt via een proces genaamd de
bicarbonaathydratatiereactie, waarbij CO2 reageert met water (H2O) om
bicarbonaat te vormen.
Het bicarbonaat wordt vervolgens door het bloed naar de longen vervoerd, waar
het wordt omgezet in CO2 en water, en vervolgens uitgeademd.
Dus, zuurstof wordt voornamelijk vervoerd door hemoglobine in rode bloedcellen,
terwijl koolstofdioxide voornamelijk wordt vervoerd als bicarbonaat in het
bloedplasma. Deze processen zorgen ervoor dat ons lichaam voldoende zuurstof
krijgt en dat koolstofdioxide efficiënt wordt verwijderd.
Transport van O2 en Co2 gebeurt door diffusie: van een gebied met een hoge
druk naar een gebied met een lage druk. Dit wordt bevordert door:
Een dunne wand
Groot oppervlak, alveolaire oppervlak is ongeveer 70m2 groot.
De capillairen liggen dicht tegen het alveolaire weefsel aan.
3. De uitwisseling van ademhalingsgassen tussen bloed en weefsel
uitleggen.
De uitwisseling van ademhalingsgassen tussen bloed en weefsels is essentieel
voor het functioneren van ons lichaam. Hier is hoe het werkt:
Zuurstofafgifte aan de weefsels:
In de longen wordt zuurstof opgenomen in het bloed en gebonden aan
hemoglobine, een eiwit in rode bloedcellen. Het zuurstofrijke bloed wordt door de
bloedvaten naar de weefsels gebracht.
