Psychologie HFST 7
Ontwikkelingspsychologie: specialisme in de psychologie dat de groei, verandering en consistente
gedurende het hele leven bestudeert.
Bij dit discipline worden vragen gesteld over de wijze waarop denken, voelen en gedrag veranderen
tjdens verschillende faasen van het leven.
Onderzoek richt zich op: wat is de normale ontwikkeling bij een kind
Bij ontwikkelingspsychologie gaat het om groepen. Er is het meeste onderzoeksmateriaal over
kinderen: deze ontwikkelen zich het snelste.
Het onderzoek vindt plaats om de volgende aspecten: lichamelijk, emotoneel, cognitefa en sociaal
niveau.
Primaire vragen:
1. Welke voorspelbare veranderingen vinden gedurende het gehele leven plaats
2. Welke rol spelen erfaelijke faactoren en omgeving bij deze veranderingen?
Tweelingenonderzoek: door tweelingen met elkaar te vergelijken hoopt met te ontdekken welke
eigenschappen zijn aangeleerd, en welke aangeboren.
Adopteonderzoek: alternatefa voor tweelingonderzoek waarbij de eigenschappen van het
geadopteerde kind worden vergeleken met de eigenschappen van de biologische gezinsleden en die
van de adopterende gezinsleden.
Wat kan een pasgeboren baby
Pasgeborenen beziten vaardigheden voor drie elementaire overlevingstaken: voedsel vinden, contact
maken en gevaarlijke situates vermijden.
Neonatale periode: (eerste maand na geboorte). Alle vijfa de zintuigen werken dan al
Zuigelingentijd (infaancy): de periode tussen het einde van de geboorte en het moment dat het kind
kan praten (18 mnd – 2jr).
Teratogenen: alle schadelijke stofen die je binnenkrijgt als je zwanger bent
Aangeboren vaardigheden om te overleven: voedsel vinden, contact maken en gevaarlijke situates
vermijden
Neurale ontwikkeling:
Telkens als zuigeling aan nieuwe prikkel wordt blootgesteld, groeien dendrieten en axonen; deze
structuren vertakken zich om bindingen te vormen tussen neuronen die bij die ervaring betrokken
zijn. Tussen neuronen die samen vuren, worden verbindingen gevormd.
Gevoelige perioden: perioden waarin een organisme bijzonder gevoelig is voor specifeke stmuli.
Organismen hebben vermoedelijk gevoelige perioden voor het ontwikkelen van het gehoor en het
ontvangen van visuele stmulate die nodig is voor het ontwikkelen van zicht.
Ook een taal wordt op jonge leefijd snel geleerd doordat dit een gevoelige periode is.
In de eerste twee jaar neemt het zenuwweefasel in de hersenen met 50% toe en tjdens het vierde
levensjaar zijn de hersenen bijna twee keer zo groot als bij de geboorte.
Naarmate dendrieten en axonen groeien en verbindingen vormen, neemt totale gewicht van
zenuwweefasel in de hersenen snel toe.
Synaptc pruning: een proces waarbij ongebruikte verbindingen in de hersenen verloren gaan en
neuronen beschikbaar komen voor toekomstge ontwikkeling.
Rijping en ontwikkeling:
, Riijping/maturate: proces waarin het genetsche programma in de loop van de tjd tot uitng komt.
Vaardigheden om te ziten, te kruipen en lopen openbaren zich op de momenten die worden
aangegeven door het biologische tjdschema.
Genetc leash: beperkingen die erfaelijke faactoren opleggen aan ontwikkeling. Rijping is bepalend door
het algemene tjdsverloop, maar de omgeving kan dit vervroegen ofa verlaten.
Contactsteun:
Onderzoek van Harry en Margaret Harlow. Babyaapjes werden na de geboorte van hun moeder
gescheiden. Daarna werden ze in kooien gestopt waar 2 surrogaatmoeders waren: de ene van stofa en
de ander van gaas, maar deze gafa wel melk. De aapjes kozen het stofen ‘moederfguurr.
De Harlows toonden hier mee aan dat de aapjes zich hadden gehecht aan een moeder die
‘contactsteunr gafa. Mensenbabyrs hebben dit ook nodig.
Contactsteun: stmulate en steun die wordt verkregen door de faysieke aanraking van een verzorger.
Hechtng:
Hechtng: langdurige sociaal-emotonele relate tussen het kin en een ouder ofa andere vaste
verzorger. Deze hechtng legt de basis voor andere hechte relates in iemands leven.
Hechtngsgedrag komt ‘instnctefar voor bij vele diersoorten, maar het gedrag beperkt zich niet per se
tot de ouders en het jong.
Inprentng: primiteve vorm van leren waarbij sommige jonge dieren zich hechten aan het eerste
bewegende object dat ze zien.
Onderzoek Ainsworth- onderzoekt verschillende hechtngsstjlen bij kinderen
De reactes van kinderen vielen in 2 categorieënn uiteen:
1. Veilige hechtng (vertrouwen):: hechtngsstjl van kinderen die – in tegenstelling tot kinderen die
onveilig gehecht zijn – ontspannen en op hun gemak zijn bij hun verzorgers en die verdraagzaam
zijn tegenover vreemden en nieuwe ervaringen
Verlatngsangst: veelvoorkomend patroon van angst dat wordt waargenomen bij jonge kinderen
(6-30 mnd) die worden gescheiden van hun ouders.
2. Onveilige hechtng (wantrouwen): tegenovergestelde van veilige hechtng. Onveilig gehechte
kinderen konden ook weer in twee categorieënn worden onderverdeeld:
Angstg-ambivalente hechtng: een van de twee primaire reactepatronen bij onveilig
gehechte kinderen, waarin een kind contact wilt met de verzorger, extreme blijk van verdriet
vertoont wanneer het wordt gescheiden van de verzorger en moeilijk te troosten is wanneer
het is herenigd met de verzorger.
Angstg-vermiijdende hechtng: een van de twee primaire reactepatronen bij onveilig
gehechte kinderen. Het kind toont geen interesse in contact met de verzorger en toont geen
blijk van verdriet wanneer het van de verzorger wordt gescheiden, noch toont het kind
blijdschap wanneer het weer met de verzorger wordt herenigd.
Babyrs die tjdens de eerste dagen van hun leven lastger waren om mee om te gaan, hadden een jaar
later een grotere kans op een angstg-ambivalente hechtngsstjl.
Logisch want: de ouders meer problemen hebben met een consistente interpretate van de signalen
van een temperamentvolle baby dan met die van een rustge baby. Hierdoor ontstaat er een
interacte-efect tussen het temperament en de opvoedingsstjl.
Langetermijnefect van hechtng: datgene wat kind bij de eerste relate met verzorger leert te
verwachten, bepaalt hoe latere relates worden waargenomen en geïnterpreteerd.
Één van de belangrijkste theorieënn over ontwikkeling gedurende levensloop komt wat betref de
eerste faase (vd acht) overeen met grootste deel van onderzoek naar hechtng. Erikson ging ervan uit
Ontwikkelingspsychologie: specialisme in de psychologie dat de groei, verandering en consistente
gedurende het hele leven bestudeert.
Bij dit discipline worden vragen gesteld over de wijze waarop denken, voelen en gedrag veranderen
tjdens verschillende faasen van het leven.
Onderzoek richt zich op: wat is de normale ontwikkeling bij een kind
Bij ontwikkelingspsychologie gaat het om groepen. Er is het meeste onderzoeksmateriaal over
kinderen: deze ontwikkelen zich het snelste.
Het onderzoek vindt plaats om de volgende aspecten: lichamelijk, emotoneel, cognitefa en sociaal
niveau.
Primaire vragen:
1. Welke voorspelbare veranderingen vinden gedurende het gehele leven plaats
2. Welke rol spelen erfaelijke faactoren en omgeving bij deze veranderingen?
Tweelingenonderzoek: door tweelingen met elkaar te vergelijken hoopt met te ontdekken welke
eigenschappen zijn aangeleerd, en welke aangeboren.
Adopteonderzoek: alternatefa voor tweelingonderzoek waarbij de eigenschappen van het
geadopteerde kind worden vergeleken met de eigenschappen van de biologische gezinsleden en die
van de adopterende gezinsleden.
Wat kan een pasgeboren baby
Pasgeborenen beziten vaardigheden voor drie elementaire overlevingstaken: voedsel vinden, contact
maken en gevaarlijke situates vermijden.
Neonatale periode: (eerste maand na geboorte). Alle vijfa de zintuigen werken dan al
Zuigelingentijd (infaancy): de periode tussen het einde van de geboorte en het moment dat het kind
kan praten (18 mnd – 2jr).
Teratogenen: alle schadelijke stofen die je binnenkrijgt als je zwanger bent
Aangeboren vaardigheden om te overleven: voedsel vinden, contact maken en gevaarlijke situates
vermijden
Neurale ontwikkeling:
Telkens als zuigeling aan nieuwe prikkel wordt blootgesteld, groeien dendrieten en axonen; deze
structuren vertakken zich om bindingen te vormen tussen neuronen die bij die ervaring betrokken
zijn. Tussen neuronen die samen vuren, worden verbindingen gevormd.
Gevoelige perioden: perioden waarin een organisme bijzonder gevoelig is voor specifeke stmuli.
Organismen hebben vermoedelijk gevoelige perioden voor het ontwikkelen van het gehoor en het
ontvangen van visuele stmulate die nodig is voor het ontwikkelen van zicht.
Ook een taal wordt op jonge leefijd snel geleerd doordat dit een gevoelige periode is.
In de eerste twee jaar neemt het zenuwweefasel in de hersenen met 50% toe en tjdens het vierde
levensjaar zijn de hersenen bijna twee keer zo groot als bij de geboorte.
Naarmate dendrieten en axonen groeien en verbindingen vormen, neemt totale gewicht van
zenuwweefasel in de hersenen snel toe.
Synaptc pruning: een proces waarbij ongebruikte verbindingen in de hersenen verloren gaan en
neuronen beschikbaar komen voor toekomstge ontwikkeling.
Rijping en ontwikkeling:
, Riijping/maturate: proces waarin het genetsche programma in de loop van de tjd tot uitng komt.
Vaardigheden om te ziten, te kruipen en lopen openbaren zich op de momenten die worden
aangegeven door het biologische tjdschema.
Genetc leash: beperkingen die erfaelijke faactoren opleggen aan ontwikkeling. Rijping is bepalend door
het algemene tjdsverloop, maar de omgeving kan dit vervroegen ofa verlaten.
Contactsteun:
Onderzoek van Harry en Margaret Harlow. Babyaapjes werden na de geboorte van hun moeder
gescheiden. Daarna werden ze in kooien gestopt waar 2 surrogaatmoeders waren: de ene van stofa en
de ander van gaas, maar deze gafa wel melk. De aapjes kozen het stofen ‘moederfguurr.
De Harlows toonden hier mee aan dat de aapjes zich hadden gehecht aan een moeder die
‘contactsteunr gafa. Mensenbabyrs hebben dit ook nodig.
Contactsteun: stmulate en steun die wordt verkregen door de faysieke aanraking van een verzorger.
Hechtng:
Hechtng: langdurige sociaal-emotonele relate tussen het kin en een ouder ofa andere vaste
verzorger. Deze hechtng legt de basis voor andere hechte relates in iemands leven.
Hechtngsgedrag komt ‘instnctefar voor bij vele diersoorten, maar het gedrag beperkt zich niet per se
tot de ouders en het jong.
Inprentng: primiteve vorm van leren waarbij sommige jonge dieren zich hechten aan het eerste
bewegende object dat ze zien.
Onderzoek Ainsworth- onderzoekt verschillende hechtngsstjlen bij kinderen
De reactes van kinderen vielen in 2 categorieënn uiteen:
1. Veilige hechtng (vertrouwen):: hechtngsstjl van kinderen die – in tegenstelling tot kinderen die
onveilig gehecht zijn – ontspannen en op hun gemak zijn bij hun verzorgers en die verdraagzaam
zijn tegenover vreemden en nieuwe ervaringen
Verlatngsangst: veelvoorkomend patroon van angst dat wordt waargenomen bij jonge kinderen
(6-30 mnd) die worden gescheiden van hun ouders.
2. Onveilige hechtng (wantrouwen): tegenovergestelde van veilige hechtng. Onveilig gehechte
kinderen konden ook weer in twee categorieënn worden onderverdeeld:
Angstg-ambivalente hechtng: een van de twee primaire reactepatronen bij onveilig
gehechte kinderen, waarin een kind contact wilt met de verzorger, extreme blijk van verdriet
vertoont wanneer het wordt gescheiden van de verzorger en moeilijk te troosten is wanneer
het is herenigd met de verzorger.
Angstg-vermiijdende hechtng: een van de twee primaire reactepatronen bij onveilig
gehechte kinderen. Het kind toont geen interesse in contact met de verzorger en toont geen
blijk van verdriet wanneer het van de verzorger wordt gescheiden, noch toont het kind
blijdschap wanneer het weer met de verzorger wordt herenigd.
Babyrs die tjdens de eerste dagen van hun leven lastger waren om mee om te gaan, hadden een jaar
later een grotere kans op een angstg-ambivalente hechtngsstjl.
Logisch want: de ouders meer problemen hebben met een consistente interpretate van de signalen
van een temperamentvolle baby dan met die van een rustge baby. Hierdoor ontstaat er een
interacte-efect tussen het temperament en de opvoedingsstjl.
Langetermijnefect van hechtng: datgene wat kind bij de eerste relate met verzorger leert te
verwachten, bepaalt hoe latere relates worden waargenomen en geïnterpreteerd.
Één van de belangrijkste theorieënn over ontwikkeling gedurende levensloop komt wat betref de
eerste faase (vd acht) overeen met grootste deel van onderzoek naar hechtng. Erikson ging ervan uit
