Hoofdstuk 1
Het recht ordent menselijk gedrag door het stellen van regels. Daarnaast zorgt het recht dat die
regels worden gehandhaafd door geschilbeslechtng.
Recht is het geheel van geldende rechtsregels. Positef recht is een optelsom van alle rechtsregels die
op dit moment gelden. Geloofsovertuiging, fatsoensregels, rechtsregels die nog niet zijn doorgevoerd
en rechtsregels die zijn afgeschaf vallen niet onder positef recht.
Objectef recht zijn de verhoudingen tussen personen en door aan hen bevoegdheden en
verplichtngen toe te kennen. Subjectef recht is de bevoegdheid die iemand in een concreet geval
aan een regel van objectef recht ontleent.
Voorbeeld: objectef zijn alle meerderjarige Nederlanders bevoegd om hun stem uit te brengen.
Ieder van hen heef een subjectef recht om te mogen stemmen.
Rechtsbronnen:
- De wet
- De jurisprudente
- De gewoonte
- Verdragen en sommige besluiten van volkenrechtelijke organisates
Soevereiniteit = binnen een grondgebied bepaalt ieder land de omvang en inhoud van zijn natonale
rechtsstelsel.
Materieel recht = regels die betrekking hebben op de rechten en plichten van personen in hun
onderling verkeer.
Formeel recht = regels over de wijze van procederen bij de rechter.
Organieke weten = een wet die een uitwerking bevat van een bepaling in de Grondwet, zoals de
ambtenarenwet.
Een beschikking is een besluit van een bestuursorgaan dat rechtsgevolgen vaststelt voor één
individu, zoals een vergunning.
, Hoofdstuk 2
Als alle staatsmachten in één hand of bij een kleine groep machthebbers zou berusten, vormt de
Staat een regelrechte bedreiging voor de vrijheid van de burger, dit heet Trias Politca.
- Wetgevende macht: het stellen van algemene, voor iedereen in gelijke mate geldende regels
(de regering en de Staten-Generaal)
- Uitvoerende macht: het uitvoeren van de overheidstaken die in de algemene regels zijn
vastgesteld (de regering)
- Rechtsprekende macht: wordt uitgeoefend voor de beslechtng van geschillen over de juiste
toepassing van het recht
Checks and balances = bij checks gaat het om het houden van toezicht van het ene orgaan op het
andere. Met balances is bedoeld dat er tussen de staatsorganen onderling een zeker
machtsevenwicht is waarbij bevoegdheden gelijkelijk worden gedeeld.
Als de regering een besluit neemt, heet zo’n besluit altjd koninklijk besluit.
Als de regering zelfstandig regels maakt, heet dit een algemene maatregel van bestuur (AMvB).
Decentralisate = spreiding van macht over verschillende niveaus (rijk, provincie, gemeente en
waterschap)
- Territoriale: het uitoefenen van bepaalde bevoegdheden binnen een bepaald grondgebied
- Functonele: bevoegdheden toegekend met het oog op het verwezenlijken van een
specifeke doelstelling
Autonomie = gemeenten en provincies hebben de bevoegdheid om zelfstandig bepaalde
aangelegenheden te regelen en te besturen
Medebewind = gemeenten en provincies moeten op grond van de wet meewerken aan de
verwerkelijking van hetgeen op centraal niveau al is geregeld of besloten
Hoofdstuk 3
Algemeen verbindende voorschrifen = voorschrifen die in een onbepaald aantal gevallen zijn
gericht tot een onbepaald aantal deelnemers aan het rechtsverkeer. Dit kunnen zowel personen als
overheidsorganen zijn. Deze voorschrifen bestaan meestal uit rechten en plichten voor een bepaald
geval. Zij kennen bevoegdheden toe of leggen verplichtngen op als dat geval zich voordoet.
Betekenis wet:
- Als verzamelnaam voor alle algemeen verbindende voorschrifen, van welk orgaan dan ook
afomstg
- Als aanduiding van alle besluiten van regering en Staten-Generaal tezamen
Wet in materiële zin = elk algemeen verbindend voorschrif. Als de inhoud van dat besluit bestaat uit
algemeen verbindende voorschrifen is het een wet in materiële zin.
Wet in formele zin = elk besluit van regering en Staten-Generaal tezamen.
Procedure totstandkoming wet in formele zin:
1. Wetsvoorstel afomstg van de regering indienen bij de Tweede Kamer
2. Advies van de Raad van State
3. Wet wordt ingediend bij de Tweede Kamer, deze wordt dan besproken en eventueel
wijzigingen aangebracht (recht van amendement)
Het recht ordent menselijk gedrag door het stellen van regels. Daarnaast zorgt het recht dat die
regels worden gehandhaafd door geschilbeslechtng.
Recht is het geheel van geldende rechtsregels. Positef recht is een optelsom van alle rechtsregels die
op dit moment gelden. Geloofsovertuiging, fatsoensregels, rechtsregels die nog niet zijn doorgevoerd
en rechtsregels die zijn afgeschaf vallen niet onder positef recht.
Objectef recht zijn de verhoudingen tussen personen en door aan hen bevoegdheden en
verplichtngen toe te kennen. Subjectef recht is de bevoegdheid die iemand in een concreet geval
aan een regel van objectef recht ontleent.
Voorbeeld: objectef zijn alle meerderjarige Nederlanders bevoegd om hun stem uit te brengen.
Ieder van hen heef een subjectef recht om te mogen stemmen.
Rechtsbronnen:
- De wet
- De jurisprudente
- De gewoonte
- Verdragen en sommige besluiten van volkenrechtelijke organisates
Soevereiniteit = binnen een grondgebied bepaalt ieder land de omvang en inhoud van zijn natonale
rechtsstelsel.
Materieel recht = regels die betrekking hebben op de rechten en plichten van personen in hun
onderling verkeer.
Formeel recht = regels over de wijze van procederen bij de rechter.
Organieke weten = een wet die een uitwerking bevat van een bepaling in de Grondwet, zoals de
ambtenarenwet.
Een beschikking is een besluit van een bestuursorgaan dat rechtsgevolgen vaststelt voor één
individu, zoals een vergunning.
, Hoofdstuk 2
Als alle staatsmachten in één hand of bij een kleine groep machthebbers zou berusten, vormt de
Staat een regelrechte bedreiging voor de vrijheid van de burger, dit heet Trias Politca.
- Wetgevende macht: het stellen van algemene, voor iedereen in gelijke mate geldende regels
(de regering en de Staten-Generaal)
- Uitvoerende macht: het uitvoeren van de overheidstaken die in de algemene regels zijn
vastgesteld (de regering)
- Rechtsprekende macht: wordt uitgeoefend voor de beslechtng van geschillen over de juiste
toepassing van het recht
Checks and balances = bij checks gaat het om het houden van toezicht van het ene orgaan op het
andere. Met balances is bedoeld dat er tussen de staatsorganen onderling een zeker
machtsevenwicht is waarbij bevoegdheden gelijkelijk worden gedeeld.
Als de regering een besluit neemt, heet zo’n besluit altjd koninklijk besluit.
Als de regering zelfstandig regels maakt, heet dit een algemene maatregel van bestuur (AMvB).
Decentralisate = spreiding van macht over verschillende niveaus (rijk, provincie, gemeente en
waterschap)
- Territoriale: het uitoefenen van bepaalde bevoegdheden binnen een bepaald grondgebied
- Functonele: bevoegdheden toegekend met het oog op het verwezenlijken van een
specifeke doelstelling
Autonomie = gemeenten en provincies hebben de bevoegdheid om zelfstandig bepaalde
aangelegenheden te regelen en te besturen
Medebewind = gemeenten en provincies moeten op grond van de wet meewerken aan de
verwerkelijking van hetgeen op centraal niveau al is geregeld of besloten
Hoofdstuk 3
Algemeen verbindende voorschrifen = voorschrifen die in een onbepaald aantal gevallen zijn
gericht tot een onbepaald aantal deelnemers aan het rechtsverkeer. Dit kunnen zowel personen als
overheidsorganen zijn. Deze voorschrifen bestaan meestal uit rechten en plichten voor een bepaald
geval. Zij kennen bevoegdheden toe of leggen verplichtngen op als dat geval zich voordoet.
Betekenis wet:
- Als verzamelnaam voor alle algemeen verbindende voorschrifen, van welk orgaan dan ook
afomstg
- Als aanduiding van alle besluiten van regering en Staten-Generaal tezamen
Wet in materiële zin = elk algemeen verbindend voorschrif. Als de inhoud van dat besluit bestaat uit
algemeen verbindende voorschrifen is het een wet in materiële zin.
Wet in formele zin = elk besluit van regering en Staten-Generaal tezamen.
Procedure totstandkoming wet in formele zin:
1. Wetsvoorstel afomstg van de regering indienen bij de Tweede Kamer
2. Advies van de Raad van State
3. Wet wordt ingediend bij de Tweede Kamer, deze wordt dan besproken en eventueel
wijzigingen aangebracht (recht van amendement)
