Week 3: Versterken van kwaliteiten
Met vaders voor zonen. Over de samenwerking met vaders in de hulpverlening (P. Vanhoof, 2018)
Samenvatng
Hoewel de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun zonen en dochters de kansen op
positieve resultaten van de hulpverlening vergrootn zijn/wworden vaders vaak niet bij die
hulpverlening betrokken.
Vaders in de opvoeding
De betrokkenheid van vaders op hun kinderen is van grote waarde voor de ontwikkeling en het
welbevinden van hun kinderen.
Positieve invloed op: fysieke-n cognitieve-n moorele- en sociaal-emootionele ontwikkeling. Ontwikkeling
van de sociale vaardighedenn hogere zelfwaarderingn betere geestelijke gezondheidn geleterdheid en
schoolprestaties van hun kinderen. Op lange termoijn: economoische en sociale moobiliteit. %eperken
van oa. Gedragsproblemoen en psychologische stress.
Als jongens zorgzamoe en betrokken vaderfguren in hun famoilie moissen lopen ze het risico omo zicht te
gaan richten op en te gaan identifceren moet populaire moachoheldenn iconische moanbeelden uit
bijvoorbeeld flmos of mouziekn of leefijdsgenoten (straatcultuur). Ze lopen dan het risico een
verstoordn overdreven beeld van moannelijkheid te ontwikkelen en zich naar dit beeld te gaan
gedragen omo zichzelf en de anderen te overtuigen van hun moannelijkheidn van het feit dat ze echte
moannen zijn.
Vaders kunnen bijdragen aan het beperken van gedragsproblemoen van hun kinderen door zorgtaken
op zich te nemoen die traditioneel door de mooeder worden opgenomoenn zoals het thuisblijven
wanneer hun kind ziek is.
Nederland Moederland
In Nederland heerst een sterke mooederschapsideologie in comobinatie moet een moannelijke
kostwinner ideologie.
Vaders in de hulpverlening
Er is groeiend bewijs voor het feit dat de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun
kinderen de kans op positieve resultaten vergroot voor kinderen moet externaliserende of (in moindere
moate) internaliserende problemoen. De betrokkenheid van de vaders bij de hulpverlening vergroot
ook de kans op behoud van de positieve resultaten op lange termoijn.
Drempels in de samenwerking
In de praktijk blijken vaders vaak niet betrokken te worden bij de behandelingen. Dremopels op
diverse niveaus en vanuit verschillende perspectieven spelen hierbij een rol.
We kunnen dremopels onderscheiden op het niveau van de:
- De Nederlandse samoenleving:
De geschetste mooederschapsideologie in Nederland zien we geïnstitutionaliseerd in het
Nederlandse beleid. Mannen die vader worden hebben in Nederland recht op twee dagen
betaald vaderschapsverlof.
De mooederschapsideologie herken je ook in het feit dat kinderen in Nederland na de
echtscheiding van de ouders relatief vaak worden toegewezen aan de mooeders.
, Het is belangrijk omo oog te hebben voor sociale problemoen gerelateerd aan armooeden
onderdrukking en discrimoinatie wanneer we willen begrijpen waaromo vaders vaak moinder
betrokken zijn.
Ook in Nederland hebben moannen uit de lagere sociale klassen een grotere kans op
echtscheidingn werkloosheidn mooeilijk lopende relaties moet de mooeders van hun kinderen
waardoor ze zich vaak mooeten terugtrekken uit hun vaderrol in plaats van hun vaderrol uit te
breiden buiten het kostwinnerschap zoals hoger opgeleide vaders dat kunnen. De kloof
tussen kinderen die wel of niet kunnen profteren van de tijdsinvestering en de hulpbronnen
van hun ouders groeit. McLanahan spreekt over ‘children’s diverging destinies’.
- Organisatieniveau:
Er is een spanning tussen de door organisaties uitgedragen vaderinclusieve aanpak en de
praktijk waarin een gebrek aan vaderbetrokkenheid vaak gemoakkelijk wordt aanvaard.
Veel hulpverleners spreken vooral of alleen tijdens de kantooruren moet hun cliënten af.
Werkende vaders worden daardoor mooeilijk bereikbaar.
- Concrete samoenwerkingen:
Als de hulpverlenersn de vaders en de mooedersn volgens de genoemode
mooederschapsideologien vinden dat vaders slechts een perifere rol te spelen hebben in de
opvoedingn dan moag het niet verbazen dat dit doorspeelt in de hulpverlening.
De vaders
De ervaringen van vaders in hun gezin van herkomostn moet hun eigen vadern blijken de
beste voorspeller van hun betrokkenheid bij de hulpverlening aan hun kinderen.
Als vaders voelen dat de mooeders vertrouwen hebben in hun opvoedingscapaciteiten als
vadern dan heef dat een positieve invloed op het zelfvertrouwen van de vader en
stimouleert het de betrokkenheid van de vader bij de opvoeding.
De mooeders
Somos onderschaten mooeders de moogelijkheden van de vader of omoschrijven ze hen als
onbekwaamo.
Somos nemoen mooeders de rol van gatekeeper op en belemomoeren zij het contact
hulpverlener-vader. Het gaat bij gatekeeping omo een geheel van overtuigingen en
gedragingen die de samoenwerking tussen moan en vrouw beperken op het vlak van
gezinstaken. Moeders bepalen op een actieve wijze de moanier waarop vaders hun
vaderrol opnemoen. Naarmoate de mooeders de poort sluiten gaan vaders moet moeer
traditionele genderrolideeën moinder invloed ervaren op vlak van de opvoeding.
De hulpverleners
Ook de hulpverleners dragen bij aan de beperkte betrokkenheid van vaders. Ook zij lijken
de betrokkenheid van vaders vaak te onderschaten en zien vaders moinder als
hulpbronnen voor de kinderen dan mooeders. Somos gaan hulpverleners moee in de visie
van de mooeder zonder de vader te horen. Hulpverleners hebben vaak stereotype
beelden van risicovaders. Als vaders eenmoaal een negatief label gekregen hebbenn
verkleint dat de kans op hun betrokkenheid bij de hulpverlening.
Zoals de eigen ervaring als zoon voor de vaders een belangrijke factor isn zo ook voor de
hulpverleners. Hun opvoedingn opleiding en culturele achtergrond beïnvloeden hun
denken over vaders.
De zonen
De fguur van de vader is voor zonen altijd belangrijk. Het is moeestal aanbevelenswaardig
omo de vader op de een of andere moanier bij de samoenwerking moet de jongere te
betrekken. %elangrijk is daarbij dat de hulpverlener zich richt op het moaken van contactn
verbinding moet de vader en zich niet laat leiden door eventuele negatieve beelden over
de vader op basis van voorafgaandelijke informoatie.
Met vaders voor zonen. Over de samenwerking met vaders in de hulpverlening (P. Vanhoof, 2018)
Samenvatng
Hoewel de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun zonen en dochters de kansen op
positieve resultaten van de hulpverlening vergrootn zijn/wworden vaders vaak niet bij die
hulpverlening betrokken.
Vaders in de opvoeding
De betrokkenheid van vaders op hun kinderen is van grote waarde voor de ontwikkeling en het
welbevinden van hun kinderen.
Positieve invloed op: fysieke-n cognitieve-n moorele- en sociaal-emootionele ontwikkeling. Ontwikkeling
van de sociale vaardighedenn hogere zelfwaarderingn betere geestelijke gezondheidn geleterdheid en
schoolprestaties van hun kinderen. Op lange termoijn: economoische en sociale moobiliteit. %eperken
van oa. Gedragsproblemoen en psychologische stress.
Als jongens zorgzamoe en betrokken vaderfguren in hun famoilie moissen lopen ze het risico omo zicht te
gaan richten op en te gaan identifceren moet populaire moachoheldenn iconische moanbeelden uit
bijvoorbeeld flmos of mouziekn of leefijdsgenoten (straatcultuur). Ze lopen dan het risico een
verstoordn overdreven beeld van moannelijkheid te ontwikkelen en zich naar dit beeld te gaan
gedragen omo zichzelf en de anderen te overtuigen van hun moannelijkheidn van het feit dat ze echte
moannen zijn.
Vaders kunnen bijdragen aan het beperken van gedragsproblemoen van hun kinderen door zorgtaken
op zich te nemoen die traditioneel door de mooeder worden opgenomoenn zoals het thuisblijven
wanneer hun kind ziek is.
Nederland Moederland
In Nederland heerst een sterke mooederschapsideologie in comobinatie moet een moannelijke
kostwinner ideologie.
Vaders in de hulpverlening
Er is groeiend bewijs voor het feit dat de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun
kinderen de kans op positieve resultaten vergroot voor kinderen moet externaliserende of (in moindere
moate) internaliserende problemoen. De betrokkenheid van de vaders bij de hulpverlening vergroot
ook de kans op behoud van de positieve resultaten op lange termoijn.
Drempels in de samenwerking
In de praktijk blijken vaders vaak niet betrokken te worden bij de behandelingen. Dremopels op
diverse niveaus en vanuit verschillende perspectieven spelen hierbij een rol.
We kunnen dremopels onderscheiden op het niveau van de:
- De Nederlandse samoenleving:
De geschetste mooederschapsideologie in Nederland zien we geïnstitutionaliseerd in het
Nederlandse beleid. Mannen die vader worden hebben in Nederland recht op twee dagen
betaald vaderschapsverlof.
De mooederschapsideologie herken je ook in het feit dat kinderen in Nederland na de
echtscheiding van de ouders relatief vaak worden toegewezen aan de mooeders.
, Het is belangrijk omo oog te hebben voor sociale problemoen gerelateerd aan armooeden
onderdrukking en discrimoinatie wanneer we willen begrijpen waaromo vaders vaak moinder
betrokken zijn.
Ook in Nederland hebben moannen uit de lagere sociale klassen een grotere kans op
echtscheidingn werkloosheidn mooeilijk lopende relaties moet de mooeders van hun kinderen
waardoor ze zich vaak mooeten terugtrekken uit hun vaderrol in plaats van hun vaderrol uit te
breiden buiten het kostwinnerschap zoals hoger opgeleide vaders dat kunnen. De kloof
tussen kinderen die wel of niet kunnen profteren van de tijdsinvestering en de hulpbronnen
van hun ouders groeit. McLanahan spreekt over ‘children’s diverging destinies’.
- Organisatieniveau:
Er is een spanning tussen de door organisaties uitgedragen vaderinclusieve aanpak en de
praktijk waarin een gebrek aan vaderbetrokkenheid vaak gemoakkelijk wordt aanvaard.
Veel hulpverleners spreken vooral of alleen tijdens de kantooruren moet hun cliënten af.
Werkende vaders worden daardoor mooeilijk bereikbaar.
- Concrete samoenwerkingen:
Als de hulpverlenersn de vaders en de mooedersn volgens de genoemode
mooederschapsideologien vinden dat vaders slechts een perifere rol te spelen hebben in de
opvoedingn dan moag het niet verbazen dat dit doorspeelt in de hulpverlening.
De vaders
De ervaringen van vaders in hun gezin van herkomostn moet hun eigen vadern blijken de
beste voorspeller van hun betrokkenheid bij de hulpverlening aan hun kinderen.
Als vaders voelen dat de mooeders vertrouwen hebben in hun opvoedingscapaciteiten als
vadern dan heef dat een positieve invloed op het zelfvertrouwen van de vader en
stimouleert het de betrokkenheid van de vader bij de opvoeding.
De mooeders
Somos onderschaten mooeders de moogelijkheden van de vader of omoschrijven ze hen als
onbekwaamo.
Somos nemoen mooeders de rol van gatekeeper op en belemomoeren zij het contact
hulpverlener-vader. Het gaat bij gatekeeping omo een geheel van overtuigingen en
gedragingen die de samoenwerking tussen moan en vrouw beperken op het vlak van
gezinstaken. Moeders bepalen op een actieve wijze de moanier waarop vaders hun
vaderrol opnemoen. Naarmoate de mooeders de poort sluiten gaan vaders moet moeer
traditionele genderrolideeën moinder invloed ervaren op vlak van de opvoeding.
De hulpverleners
Ook de hulpverleners dragen bij aan de beperkte betrokkenheid van vaders. Ook zij lijken
de betrokkenheid van vaders vaak te onderschaten en zien vaders moinder als
hulpbronnen voor de kinderen dan mooeders. Somos gaan hulpverleners moee in de visie
van de mooeder zonder de vader te horen. Hulpverleners hebben vaak stereotype
beelden van risicovaders. Als vaders eenmoaal een negatief label gekregen hebbenn
verkleint dat de kans op hun betrokkenheid bij de hulpverlening.
Zoals de eigen ervaring als zoon voor de vaders een belangrijke factor isn zo ook voor de
hulpverleners. Hun opvoedingn opleiding en culturele achtergrond beïnvloeden hun
denken over vaders.
De zonen
De fguur van de vader is voor zonen altijd belangrijk. Het is moeestal aanbevelenswaardig
omo de vader op de een of andere moanier bij de samoenwerking moet de jongere te
betrekken. %elangrijk is daarbij dat de hulpverlener zich richt op het moaken van contactn
verbinding moet de vader en zich niet laat leiden door eventuele negatieve beelden over
de vader op basis van voorafgaandelijke informoatie.
