Acuut 2
Moeilijkheidsgraad
Les Moeilijkheid Leerstrategie Goed naar kijken
HC 5: Motorische Kennen en kunnen Motorische
controle leertheorieën stampen
en begrijpen + CLA
begrijpen
HC 6: Klinisch Begrijpen Gewoon weten wat
redeneren voor de klinisch redeneren is
fysiotherapeut
WC 3: EBP bij Kunnen Nog wat meer oefenen
enkelletsel met richtlijnen en evt
PAASS en ROAST
T 4: Anatomie enkel – Kennen en kunnen Nog ff goed naar de
voet – elleboog anatomie kijken
T 5: MSA en Kunnen Goed bedenken
trainingsleer wanneer welke
prikkelparameters na
een blessure
T 6: TGW screening Kennen en kunnen Rode vlaggen weten
en oefenen om deze
soepel uit te vragen
CBL 2 Kunnen Casus invullen ging al
wat beter
Hoorcollege 5: Motorische controle
‘Health is the ability to adapt’ is een visie op gezondheid. ‘The ability to adapt’ laat zich het beste
vertalen als:
- Het vermogen om als systeem je aan te passen aan een verstoring
- Het vermogen van een systeem om succesvolle aanpassingen te leren
- Het vermogen van een systeem om weerstand te bieden tegen een verstoring
- Het vermogen van een systeem om te herstellen van weerstand en tegenslag
In de schema-theorie behoort het ophalen van de zo genoemde ‘oproepschema’s’ tot het proces
welke zich in de hersenen afspelen
Motorische controle: je hebt de controle al, en produceert deze opnieuw.
Motorisch leren: je moet de skills nog leren om motorisch controle te behalen.
,Introductie motorische controle en -leren – het fundament voor fysiotherapie
Motorische controle = het proces van adaptatie en monitoring van geleerde vaardigheid in een
bepaalde situatie
Motor control is movement production ‘a‘
Motorisch leren = een relatief duurzame (beklijft in de tijd en bij stress) en stabiele toenamen van de
prestatie als gevolg van een specifieke ervaring of oefening
Motor learning is skills acquisition ‘a→b’
Motorisch leren → motorische controle:
dus vaardigheden EN proces
motoriek is:
- primitief – van een zuigeling
- normaal – van een gezond mens
- afwijkend/abnormaal – bijvoorbeeld bij last van de knie (kan tijdelijk of permanent zijn)
onderscheid mbt mot. leren:
- nieuwe motoriek (leren) → bekende motoriek (herleren)
- leren → compenseren/adapteren
- bewust leren → onbewust leren
B. Van Cranenburgh kijkt vooral neurologisch naar de hersenen (wat doen de hersenen, niet echt naar
de omgeving)
Enkele uitgangspunten voor het begrijpen en analyseren van bewegen.
, Bewegen ontstaat vanuit drie systemen:
Persoon: kenmerken van een persoon (lengte, emoties, fysiologische kernmerken)
- Perceptie (o.a. sensoriek) – wat wij wel of niet met de prikkels doen
- Actie (motoriek)
- Cognitie (o.a. emotie) – ben je helder? Ben je gespannen? Ben je stressvol? Etc.
Omgeving: kenmerken van de omgeving (locatie, klimaat, weer, een tafel waar je omheen moet
lopen, gladde ondergrond)
Taakfactoren: activiteiten, dingen die we doen (lopen, zwemmen, uit bed komen, fietsen)
Twee mogelijkheden:
> expliciet leren: leren aan de hand van expliciete (verbaliseerbare) regels; vb: uitgelegd krijgen hoe
je een backhand slaat
> impliciet leren: proces van kennisverwerving op een onbewuste manier; vb: lopen en fietsen
Er is sterk bewijs dat instructies die het impliciet motorisch leren aanspreken, een beter leerresultaat
en een betere transfer tot gevolg hebben, dan instructies die het expliciet motorisch leren
aanspreken
Moet aandacht/gerichtheid naar binnen of naar buiten het lichaam gericht zijn?
Focus: binnen het lichaam gericht interne focus → re-afferentie
Focus: buiten het lichaam gericht externe focus → ex-afferentie
‘directing learner‘s attention to the effects of their movements (buiten het lichaam dus), can be more
beneficial for learning than directing their attention to the detail of their own actions (binnen het
lichaam)‘
Ex-afferentie = komt van buiten: wordt toegevoegd: geen automatisch onderdeel van de uitvoering
van beweging. Bijvoorbeeld instructie; laten voelen/ ervaren. Informatie die niet direct gekoppeld is
aan het uitvoeren van de beweging zelf (het komt wel uit je lijf, maar is bijvoorbeeld door iemand
voorgedaan, of iemand zet jouw lichaam in de goede houding)
Re-afferentie = sensoriek als gevolg van eigen bewegen, je beweegt zelf, bijvoorbeeld de dingen die
je ziet bewegen daardoor
Re-afferentie: sensoriek die gekoppeld is aan de uitvoering van de beweging
• Direct/ obligaat: niet weg te denken automatisch verbonden
• Indirect=facultatief: feedback op beweging(-sresultaat)
- Therapeut
- Trainer
Moeilijkheidsgraad
Les Moeilijkheid Leerstrategie Goed naar kijken
HC 5: Motorische Kennen en kunnen Motorische
controle leertheorieën stampen
en begrijpen + CLA
begrijpen
HC 6: Klinisch Begrijpen Gewoon weten wat
redeneren voor de klinisch redeneren is
fysiotherapeut
WC 3: EBP bij Kunnen Nog wat meer oefenen
enkelletsel met richtlijnen en evt
PAASS en ROAST
T 4: Anatomie enkel – Kennen en kunnen Nog ff goed naar de
voet – elleboog anatomie kijken
T 5: MSA en Kunnen Goed bedenken
trainingsleer wanneer welke
prikkelparameters na
een blessure
T 6: TGW screening Kennen en kunnen Rode vlaggen weten
en oefenen om deze
soepel uit te vragen
CBL 2 Kunnen Casus invullen ging al
wat beter
Hoorcollege 5: Motorische controle
‘Health is the ability to adapt’ is een visie op gezondheid. ‘The ability to adapt’ laat zich het beste
vertalen als:
- Het vermogen om als systeem je aan te passen aan een verstoring
- Het vermogen van een systeem om succesvolle aanpassingen te leren
- Het vermogen van een systeem om weerstand te bieden tegen een verstoring
- Het vermogen van een systeem om te herstellen van weerstand en tegenslag
In de schema-theorie behoort het ophalen van de zo genoemde ‘oproepschema’s’ tot het proces
welke zich in de hersenen afspelen
Motorische controle: je hebt de controle al, en produceert deze opnieuw.
Motorisch leren: je moet de skills nog leren om motorisch controle te behalen.
,Introductie motorische controle en -leren – het fundament voor fysiotherapie
Motorische controle = het proces van adaptatie en monitoring van geleerde vaardigheid in een
bepaalde situatie
Motor control is movement production ‘a‘
Motorisch leren = een relatief duurzame (beklijft in de tijd en bij stress) en stabiele toenamen van de
prestatie als gevolg van een specifieke ervaring of oefening
Motor learning is skills acquisition ‘a→b’
Motorisch leren → motorische controle:
dus vaardigheden EN proces
motoriek is:
- primitief – van een zuigeling
- normaal – van een gezond mens
- afwijkend/abnormaal – bijvoorbeeld bij last van de knie (kan tijdelijk of permanent zijn)
onderscheid mbt mot. leren:
- nieuwe motoriek (leren) → bekende motoriek (herleren)
- leren → compenseren/adapteren
- bewust leren → onbewust leren
B. Van Cranenburgh kijkt vooral neurologisch naar de hersenen (wat doen de hersenen, niet echt naar
de omgeving)
Enkele uitgangspunten voor het begrijpen en analyseren van bewegen.
, Bewegen ontstaat vanuit drie systemen:
Persoon: kenmerken van een persoon (lengte, emoties, fysiologische kernmerken)
- Perceptie (o.a. sensoriek) – wat wij wel of niet met de prikkels doen
- Actie (motoriek)
- Cognitie (o.a. emotie) – ben je helder? Ben je gespannen? Ben je stressvol? Etc.
Omgeving: kenmerken van de omgeving (locatie, klimaat, weer, een tafel waar je omheen moet
lopen, gladde ondergrond)
Taakfactoren: activiteiten, dingen die we doen (lopen, zwemmen, uit bed komen, fietsen)
Twee mogelijkheden:
> expliciet leren: leren aan de hand van expliciete (verbaliseerbare) regels; vb: uitgelegd krijgen hoe
je een backhand slaat
> impliciet leren: proces van kennisverwerving op een onbewuste manier; vb: lopen en fietsen
Er is sterk bewijs dat instructies die het impliciet motorisch leren aanspreken, een beter leerresultaat
en een betere transfer tot gevolg hebben, dan instructies die het expliciet motorisch leren
aanspreken
Moet aandacht/gerichtheid naar binnen of naar buiten het lichaam gericht zijn?
Focus: binnen het lichaam gericht interne focus → re-afferentie
Focus: buiten het lichaam gericht externe focus → ex-afferentie
‘directing learner‘s attention to the effects of their movements (buiten het lichaam dus), can be more
beneficial for learning than directing their attention to the detail of their own actions (binnen het
lichaam)‘
Ex-afferentie = komt van buiten: wordt toegevoegd: geen automatisch onderdeel van de uitvoering
van beweging. Bijvoorbeeld instructie; laten voelen/ ervaren. Informatie die niet direct gekoppeld is
aan het uitvoeren van de beweging zelf (het komt wel uit je lijf, maar is bijvoorbeeld door iemand
voorgedaan, of iemand zet jouw lichaam in de goede houding)
Re-afferentie = sensoriek als gevolg van eigen bewegen, je beweegt zelf, bijvoorbeeld de dingen die
je ziet bewegen daardoor
Re-afferentie: sensoriek die gekoppeld is aan de uitvoering van de beweging
• Direct/ obligaat: niet weg te denken automatisch verbonden
• Indirect=facultatief: feedback op beweging(-sresultaat)
- Therapeut
- Trainer
