Pincode klas 2/3 vwo
Samenvatting paragraaf 3.1, 3.2 en 5.1 t/m 5.4
Paragraaf 3.1 – Wat is de vraag?
Een markt is een geheel van vraag naar en aanbod van een product. Een concrete markt is
een plaats waar kopers en verkopers op dezelfde plek zijn om goederen te verhandelen en bij
een abstracte markt zijn vragers en aanbieders niet op een plek bij elkaar. (het geheel van
vraag naar en aanbod van een bepaald product of dienst) Zoals bij de olie, woning en
arbeidsmarkt. Een efficiënt product is een zo goed mogelijk product tegen een zo laag
mogelijke prijs (tegen concurrentie).
De vraag is de hoeveelheid die alle consumenten samen van een product of dienst willen
kopen. (individuele vraag is van één persoon, collectieve vraag is van alle consumenten
samen) Dit hangt samen met de betalingsbereid, dat is de prijs die kopers willen betalen.
q v =−ap+b q v = gevraagde hoeveelheid
p = prijs van het product
a = de mate waarop de vraag reageert op prijsverandering
b = het gedeelte van de prijs dat niet prijsafhankelijk is
Om een grafiek van de vraaglijn de maken reken je met prijs 0 en hoeveelheid 0, en trek je
daar een lijn tussen. Hiervoor gebruik je de vraagfunctie die je hierboven ziet.
Vraagfactoren kunnen zorgen voor een verschuiving van de vraag. Deze factoren zijn: prijs,
prijs ander product, inkomen, behoefte (reclame, tijd, mensen om je heen) en aantal
consumenten. Vergelijkbare producten die als alternatief voor elkaar dienen zijn
substitutiegoederen, producten die elkaar aanvullen (telefoon + abonnement) zijn
complementaire goederen. Als een van de twee duurder wordt daalt de vraag naar beide
producten.
q a=ap−b q a = aangeboden hoeveelheid
p = prijs van het product
Paragraaf 3.2 – Waar vinden vragers en aanbieders elkaar?
Het aanbod is de hoeveelheid die alle producenten samen van een product willen verkopen. Dit
zie je in een aanbodlijn waarin de verkoopbereidheid (hoeveel bedrijven willen verkopen) staat.
Voor het tekenen van de aanbodlijn gebruik je q a= 0 en een ander getal voor q a. Deze vraaglijn
begint niet bij 0, want producten zijn pas vanaf een bepaalde prijs bereid te leveren.
De aanbodfactoren zijn prijs, prijzen andere producten, productiekosten (CAO, belasting, stand
techniek, subsidie enz.), aantal producenten, abiotische factoren (externe factoren). Als de prijs
verandert kies je een ander punt op de lijn, anders verschuift de aanbodlijn.
Het marktevenwicht is het snijpunt van de vraag- en aanbodlijn. Bij dit punt hoort een
evenwichtsprijs en een evenwichtshoeveelheid. Bij een aanbodsoverschot is de prijs hoger dan
de evenwichtsprijs (verkopers houden voorraad over) als de prijs onder de evenwichtsprijs ligt is
er een vraagoverschot (te weinig voorraad voor de hoeveelheid kopers).
Samenvatting paragraaf 3.1, 3.2 en 5.1 t/m 5.4
Paragraaf 3.1 – Wat is de vraag?
Een markt is een geheel van vraag naar en aanbod van een product. Een concrete markt is
een plaats waar kopers en verkopers op dezelfde plek zijn om goederen te verhandelen en bij
een abstracte markt zijn vragers en aanbieders niet op een plek bij elkaar. (het geheel van
vraag naar en aanbod van een bepaald product of dienst) Zoals bij de olie, woning en
arbeidsmarkt. Een efficiënt product is een zo goed mogelijk product tegen een zo laag
mogelijke prijs (tegen concurrentie).
De vraag is de hoeveelheid die alle consumenten samen van een product of dienst willen
kopen. (individuele vraag is van één persoon, collectieve vraag is van alle consumenten
samen) Dit hangt samen met de betalingsbereid, dat is de prijs die kopers willen betalen.
q v =−ap+b q v = gevraagde hoeveelheid
p = prijs van het product
a = de mate waarop de vraag reageert op prijsverandering
b = het gedeelte van de prijs dat niet prijsafhankelijk is
Om een grafiek van de vraaglijn de maken reken je met prijs 0 en hoeveelheid 0, en trek je
daar een lijn tussen. Hiervoor gebruik je de vraagfunctie die je hierboven ziet.
Vraagfactoren kunnen zorgen voor een verschuiving van de vraag. Deze factoren zijn: prijs,
prijs ander product, inkomen, behoefte (reclame, tijd, mensen om je heen) en aantal
consumenten. Vergelijkbare producten die als alternatief voor elkaar dienen zijn
substitutiegoederen, producten die elkaar aanvullen (telefoon + abonnement) zijn
complementaire goederen. Als een van de twee duurder wordt daalt de vraag naar beide
producten.
q a=ap−b q a = aangeboden hoeveelheid
p = prijs van het product
Paragraaf 3.2 – Waar vinden vragers en aanbieders elkaar?
Het aanbod is de hoeveelheid die alle producenten samen van een product willen verkopen. Dit
zie je in een aanbodlijn waarin de verkoopbereidheid (hoeveel bedrijven willen verkopen) staat.
Voor het tekenen van de aanbodlijn gebruik je q a= 0 en een ander getal voor q a. Deze vraaglijn
begint niet bij 0, want producten zijn pas vanaf een bepaalde prijs bereid te leveren.
De aanbodfactoren zijn prijs, prijzen andere producten, productiekosten (CAO, belasting, stand
techniek, subsidie enz.), aantal producenten, abiotische factoren (externe factoren). Als de prijs
verandert kies je een ander punt op de lijn, anders verschuift de aanbodlijn.
Het marktevenwicht is het snijpunt van de vraag- en aanbodlijn. Bij dit punt hoort een
evenwichtsprijs en een evenwichtshoeveelheid. Bij een aanbodsoverschot is de prijs hoger dan
de evenwichtsprijs (verkopers houden voorraad over) als de prijs onder de evenwichtsprijs ligt is
er een vraagoverschot (te weinig voorraad voor de hoeveelheid kopers).
