Theorie DAM methode
College Arthrokinematica 1
Ligamenten
De functie van ligamenten / gewrichtskapsel is die als bewegingsstuurder
Ligamenten bestaan voor het grootste gedeelte uit collagene vezels, en vertonen door hun
treksterkte overeenkomst met spierpezen. Het collageengehalte van ligamenten is % van het
droge gewicht, en ze bevatten 3/5% elastine.
Kapsel
Tijdens de immobilisatie neemt het gehalte proteoglycanen af. Het verlies van matrix op de lange
duur vergroot op den duur de contacten tussen de colagene fibrillen. Hierdoor ontstaan ongewenste
crosslinks tussen vezels die normaal van elkaar gescheiden zijn.
Het kapsel verliest na een lange periode van immobilisatie ook zijn soepelheid en plooibaarheid.
Wanneer kapseldelen enkele maanden in verkorte positie verkeren, kunnen nieuwgevormde vezels
en afunctionele crosslinks de vervormbaarheid nadelig beïnvloeden.
Wanneer het gewricht vervolgens weer gebruikt wordt, komt het kapsel bij het naderen van het
einde van de beweging, vroegtijd op rek, en verhindert het verder strekken of buigen. Het bereiken
van de eindstand gaat dan gepaard met pijn.
Samenstelling Bindweefsel:
Bindweefsel bestaat uit cellen, vezels (collageen en elastine) en een grondsubstantie. Deze
grondsubstantie bestaat uit o.a. matrixmoleculen).
Pezen en ligamenten zijn gebouwd om trekkrachten zonder noemenswaardige verlenging te
weerstaan. Als ligamenten met toenemende kracht worden belast, worden de golvende vezels
gaandeweg rechtgetrokken en orienteren ze zich in de richting van de trekkracht.
Piezo Elektrisch Effect;
Het Piezo Elektrisch Effect (vanaf nu PE effect genoemd) zorgt voor een georiënteerde
collageensynthese, een functionele rangschikking van de nieuwe vezels. Dit effect is op te ropeen
door actief te bewegen / mobiliseren (DAM techniek of oefeningen), waarbij maatregelen genomen
kunnen worden om het nieuwe weefsel te beschermen tegen grote stress (gebeurt dmv medical
taping of bracing).
Dankzij mechanische prikkels (door mobiliseren) gaan tropocollageen (+) en matrixmoleuclen langs
elkaar schuiven. Op de matrixmoleculen bevinden zich onder andere proteoglycanen en
glycosamineglycanen, waar zich weer zwavelgroepen (-) op bevinden. Door het langs elkaar schuiven
ontstaat er een ladingsverschil tussen de matrixmoleculen (omdat de glycosaminoglycanen worden
geproduceerd, en de lading dus positief wordt) en het tropacollageen. Door dit ladingsverschil
worden de matrixmoleculen en het tropocollageen tot elkaar aangetrokken (door de
zwavelbruggen), en blijft het collageen sterk.
Bewegingsbeperking
Immobiliseert met gewricht, dan wordt het bindweefsel slapper. Tegelijk dat het bindweefsel
slapper wordt, neemt ook de trekbelasting af. Deze trekbelasting neemt af, omdat
1
, proteoglycanen en de glycosamingenglycanen afnemen en waardoor de collegene vezels en
de matrixmoleculen elkaar minder sterk aantrekken.
Het plaatje laat een ongestoorde situatie zien. Het ligament heeft een zeer grote stijfheid en
kan dan ook niet of nauwelijks verlengen. Hierdoor kan het gewricht tengevolge van een
uitgeoefende kracht F uitsluitend en alleen kantelen om zijn aanhechtingsplaats op de kop.
Dit plaatje laat een gestoorde situatie zien. Indien de stijfheid van het ligament afneemt,
wordt diens verlengbaarheid groter. Hierdoor verplaatst de kop naar de rand van de kom en
loopt vast. Doorzetten van kanteling leidt tot een (dreigende) luxatie. Als de ligamenten wat
slapper zijn geworden, is de bewegingssturing niet meer aanwezig. De kop kan zich naar links
en rechts verplaatsten. Zet men de kanteling door, na het verplaatsen, dan passen de
bijbehorende kromtestralen van kop en kom niet meer bij elkaar in relatie tot de positie van
de ligamentvezels. Het gevolg is dat het gewricht in zichzelf vastloopt. Dit noemt men ook
wel derailleren van het gewricht
Immobilisatie van gewrichten
Door een gedeeltelijke of totale immobilisatie van gewrichten, wordt het genezingsproces
van een aangedaan gewricht ondersteund. De gevolgen voor ligamenten en kapsel komen
tot uiting na de immobilisatieperiode in de vorm van een bewegingsbeperking.
Door de immobilisatieperiode worden ligamenten slapper door de verminderde
energieabsorptie van de matrixmoleculen, en door de toenemende hoeveelheid zwak
collageen. Door het slapper worden van de ligamenten kunnen de ligamenten hun sturende
taak minder goed uitvoeren.
Door de immobilisatie van een gewricht wordt het bindweefsel slap, en het gewricht wordt
stijf.
2
College Arthrokinematica 1
Ligamenten
De functie van ligamenten / gewrichtskapsel is die als bewegingsstuurder
Ligamenten bestaan voor het grootste gedeelte uit collagene vezels, en vertonen door hun
treksterkte overeenkomst met spierpezen. Het collageengehalte van ligamenten is % van het
droge gewicht, en ze bevatten 3/5% elastine.
Kapsel
Tijdens de immobilisatie neemt het gehalte proteoglycanen af. Het verlies van matrix op de lange
duur vergroot op den duur de contacten tussen de colagene fibrillen. Hierdoor ontstaan ongewenste
crosslinks tussen vezels die normaal van elkaar gescheiden zijn.
Het kapsel verliest na een lange periode van immobilisatie ook zijn soepelheid en plooibaarheid.
Wanneer kapseldelen enkele maanden in verkorte positie verkeren, kunnen nieuwgevormde vezels
en afunctionele crosslinks de vervormbaarheid nadelig beïnvloeden.
Wanneer het gewricht vervolgens weer gebruikt wordt, komt het kapsel bij het naderen van het
einde van de beweging, vroegtijd op rek, en verhindert het verder strekken of buigen. Het bereiken
van de eindstand gaat dan gepaard met pijn.
Samenstelling Bindweefsel:
Bindweefsel bestaat uit cellen, vezels (collageen en elastine) en een grondsubstantie. Deze
grondsubstantie bestaat uit o.a. matrixmoleculen).
Pezen en ligamenten zijn gebouwd om trekkrachten zonder noemenswaardige verlenging te
weerstaan. Als ligamenten met toenemende kracht worden belast, worden de golvende vezels
gaandeweg rechtgetrokken en orienteren ze zich in de richting van de trekkracht.
Piezo Elektrisch Effect;
Het Piezo Elektrisch Effect (vanaf nu PE effect genoemd) zorgt voor een georiënteerde
collageensynthese, een functionele rangschikking van de nieuwe vezels. Dit effect is op te ropeen
door actief te bewegen / mobiliseren (DAM techniek of oefeningen), waarbij maatregelen genomen
kunnen worden om het nieuwe weefsel te beschermen tegen grote stress (gebeurt dmv medical
taping of bracing).
Dankzij mechanische prikkels (door mobiliseren) gaan tropocollageen (+) en matrixmoleuclen langs
elkaar schuiven. Op de matrixmoleculen bevinden zich onder andere proteoglycanen en
glycosamineglycanen, waar zich weer zwavelgroepen (-) op bevinden. Door het langs elkaar schuiven
ontstaat er een ladingsverschil tussen de matrixmoleculen (omdat de glycosaminoglycanen worden
geproduceerd, en de lading dus positief wordt) en het tropacollageen. Door dit ladingsverschil
worden de matrixmoleculen en het tropocollageen tot elkaar aangetrokken (door de
zwavelbruggen), en blijft het collageen sterk.
Bewegingsbeperking
Immobiliseert met gewricht, dan wordt het bindweefsel slapper. Tegelijk dat het bindweefsel
slapper wordt, neemt ook de trekbelasting af. Deze trekbelasting neemt af, omdat
1
, proteoglycanen en de glycosamingenglycanen afnemen en waardoor de collegene vezels en
de matrixmoleculen elkaar minder sterk aantrekken.
Het plaatje laat een ongestoorde situatie zien. Het ligament heeft een zeer grote stijfheid en
kan dan ook niet of nauwelijks verlengen. Hierdoor kan het gewricht tengevolge van een
uitgeoefende kracht F uitsluitend en alleen kantelen om zijn aanhechtingsplaats op de kop.
Dit plaatje laat een gestoorde situatie zien. Indien de stijfheid van het ligament afneemt,
wordt diens verlengbaarheid groter. Hierdoor verplaatst de kop naar de rand van de kom en
loopt vast. Doorzetten van kanteling leidt tot een (dreigende) luxatie. Als de ligamenten wat
slapper zijn geworden, is de bewegingssturing niet meer aanwezig. De kop kan zich naar links
en rechts verplaatsten. Zet men de kanteling door, na het verplaatsen, dan passen de
bijbehorende kromtestralen van kop en kom niet meer bij elkaar in relatie tot de positie van
de ligamentvezels. Het gevolg is dat het gewricht in zichzelf vastloopt. Dit noemt men ook
wel derailleren van het gewricht
Immobilisatie van gewrichten
Door een gedeeltelijke of totale immobilisatie van gewrichten, wordt het genezingsproces
van een aangedaan gewricht ondersteund. De gevolgen voor ligamenten en kapsel komen
tot uiting na de immobilisatieperiode in de vorm van een bewegingsbeperking.
Door de immobilisatieperiode worden ligamenten slapper door de verminderde
energieabsorptie van de matrixmoleculen, en door de toenemende hoeveelheid zwak
collageen. Door het slapper worden van de ligamenten kunnen de ligamenten hun sturende
taak minder goed uitvoeren.
Door de immobilisatie van een gewricht wordt het bindweefsel slap, en het gewricht wordt
stijf.
2
