Mondeling cijfer: 8,5
Perenbomen bloeien wit
Algemene informatie
Titel: Perenbomen bloeien wit
Auteur: Gerbrand Bakker
Uitgever: Uitgeverij Piramide
Eerste druk: 2001
Niveau: Niveau 3
Personages:
Klaas: oudste van de tweeling
Kees: jongste van de tweeling
Gerson: jongere broertje
Gerard: vader van de jongens
Daan: hond
Anna: oma
Jan: opa
Herald: verpleegkundige in ziekenhuis
Marian: de verdwenen moeder
Korte samenvatting
Vroeger speelde de jongens, Klaas, Kees en Gerson altijd het spel zwart. Een spel waarbij je
met je ogen dicht op zoek moet naar bepaalde plekken, ook wel de doelen. Ze spelen het spel
vaak, maar echt beter erin worden ze niet. Tot op een dag Gerson voor de rest van zijn leven
zwart doormoet. Onderweg naar opa en oma krijgen ze een ongeluk. De tweeling en vader
Gerard komen er goed vanaf, maar helaas geld dit niet voor Gerson. Hij wordt afgevoerd naar
het ziekenhuis, zijn arm is verbrijzeld, zijn milt gescheurd, dus die wordt verwijderd en ook
blijkt hij blind te zijn. Nadat Gerson het ziekenhuis mag verlaten, moet hij thuis leren omgaan
met zijn blindheid. Kees en Klaas proberen hem te helpen, maar Gerson is vaak wanhopig en
zit het niet meer zitten. Een paar maanden later gaan ze naar opa en oma logeren. Gerson zegt
dat hij hier graag voor altijd wil blijven. ‘s Avonds gaat hij samen met Daan een rondje lopen.
Tijdens de wandeling loopt Gerson het water in. Hij ziet het leven niet langer zitten en wil rust
vinden. Hij laat zichzelf vallen en gooit zijn stok weg. De hond Daan ziet uiteindelijk hoe zijn
baasje Gerson verdrinkt. Gerson wordt begraven op de begraafplaats waar hij vroeger altijd
zwart speelde.
Titelverklaring
“Perenbomen bloeien wit”. Op een dag onderweg naar opa en oma zag Gerson dat de
perenbomen wit bloeien. Ze besloten van de snelweg af te gaan, om wat meer van die
perenbomen te zien op de toeristische route. Er ontstond een discussie tussen Klaas en Gerson
over hoe Gerson zo zeker wist dat het perenbomen waren. Gerson gaf als antwoord omdat de
bloesem van perenbomen wit is. Een peer bloeit wit, een appel bloeit roze. Het leek een simpel
gesprek, maar het veranderen hun leven voorgoed. Ze waren afgeleid toen een auto van rechts
kwam op het kruispunt, en zo raakten ze verongelukt. Gerson raakte in een coma en kon niet
meer spreken of bewegen. Toen hij ontwaakte uit deze coma was het eerste wat hij zei
“perenbomen bloeien wit”. Later in het verhaal wanneer ze weer naar opa en oma op bezoek
Geschreven door: Ilse Keuning