Adviesvaardigheden
Voeding & Diëtetiek
Auteur:
Datum: Maart 2024
Plaats: Amsterdam
Kader: Adviesvaardigheden
,Inhoudsopgave
Deel 1: Literatuuronderzoek 3
1.1 Behandeling reguliere huisartsenpraktijk 3
1.2 Mogelijke oorzaken 3
1.3 Doelen en huidige gangbare aanpak 3
1.4 Rol van de huisarts, diëtist en praktijkondersteuner 4
1.5 mogelijke problemen in behandeling 4
1.6 Conclusie en aanpak problemen 5
Deel 2: Alternatieve behandelmethoden 5
2.1 Studies naar alternatieve behandelmethoden 5
2.2 Alternatieve behandelmethoden 5
2.3 Vergelijking met reguliere de aanpak 6
2.4 Conclusie alternatieve behandelmethoden 7
Deel 3: E-health toepassingen 7
3.1 Zelfmanagement-apps 7
3.2 Continue glucose-monitoring (CGM) 7
3.3 Telezorg 8
3.4 Online educatie 8
3.5 Conclusie 9
Deel 4: Adviesplan 9
4.1. GROWING-model 9
4.2 Mogelijke valkuilen en hoe hiermee om te gaan 10
4.3 Mogelijke rol van E-health 11
4.4 Rolverdeling binnen de ketenzorg 11
Deel 5: Opgenomen pitch 11
Literatuurlijst 12
, Deel 1: Literatuuronderzoek
1.1 Behandeling reguliere huisartsenpraktijk
Reguliere huisartsenpraktijken volgen de richtlijnen die zijn opgesteld door het Nederlands Huisartsen
Genootschap (NHG): NHG-standaard Diabetes mellitus type 2 (DM2), deze bestaat uit richtlijnen voor
diagnostiek, medicatie, controles en verwijzing (NHG-werkgroep, 2023).
Meijer et al. (2022) deden onderzoek naar hoe de zorg van huisartsen en diëtisten verloopt bij nieuwe
patiënten met DM2, hieruit blijkt dat de helft van de mensen met DM2 het eerste jaar na de diagnose geen
diabetesmedicatie voorgeschreven krijgt. Uit interviews met zorgverleners blijkt dat de huisartsen en
diëtisten waar mogelijk eerst starten met begeleiding om leefstijl te verbeteren, wat in lijn is met de
richtlijnen van de NHG-standaard. Ik heb voor dit onderzoek gekozen om te kijken of er in de praktijk ook
daadwerkelijk volgens de richtlijnen wordt gewerkt.
Pfeiffer en Klein (2014) onderzochten de behandeling van DM2 op internationaal niveau en beschrijven het
volgende: als leefstijlveranderingen niet leiden tot voldoende verbetering, moet de medicamenteuze
behandeling worden gestart. Metformine wordt aanbevolen als initiële medicamenteuze behandeling.
(Metformine is een medicatie die helpt bij het verlagen van de bloedsuikerspiegel.) Als metformine slecht
wordt verdragen of onvoldoende effectief is, zijn er therapeutische alternatieven voorhanden zoals
sulfonylureumderivaten en insuline. Dit onderzoek vond ik interessant om de internationale aanpak te
vergelijken met de Nederlandse, en dit komt dus aardig overeen.
1.2 Mogelijke oorzaken
DM2 ontstaat meestal als gevolg van een combinatie van genetische aanleg en omgevingsfactoren.
Genetische aanleg: Een familiegeschiedenis van diabetes is een sterke voorspeller van DM2, naast andere
risicofactoren zoals hoge nuchtere plasmaglucose, obesitas en insulineresistentie (Lyssenko et al., 2005).
Omgevingsfactoren: Obesitas, een ongezond voedingspatroon en lichamelijke inactiviteit dragen bij aan
verschillende fysiologische stoornissen die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van DM2 (DeFronzo et
al., 2015).
1.3 Doelen en huidige gangbare aanpak
Doel van de behandeling is het voorkomen en behandelen van klachten en complicaties, zoals hart- en
vaatziekten, nierfalen, blindheid en amputaties, met als resultaat een verbeterde kwaliteit van leven en,
indien mogelijk, een langer leven (NHG-werkgroep, 2023).
Bij de huidige reguliere behandeling van DM2 wordt onderscheid gemaakt tussen patiënten met en zonder
zeer hoog risico op hart- en vaatziekten. Daarom wordt eerst een risico-inventarisatie uitgevoerd. Het risico
3
Voeding & Diëtetiek
Auteur:
Datum: Maart 2024
Plaats: Amsterdam
Kader: Adviesvaardigheden
,Inhoudsopgave
Deel 1: Literatuuronderzoek 3
1.1 Behandeling reguliere huisartsenpraktijk 3
1.2 Mogelijke oorzaken 3
1.3 Doelen en huidige gangbare aanpak 3
1.4 Rol van de huisarts, diëtist en praktijkondersteuner 4
1.5 mogelijke problemen in behandeling 4
1.6 Conclusie en aanpak problemen 5
Deel 2: Alternatieve behandelmethoden 5
2.1 Studies naar alternatieve behandelmethoden 5
2.2 Alternatieve behandelmethoden 5
2.3 Vergelijking met reguliere de aanpak 6
2.4 Conclusie alternatieve behandelmethoden 7
Deel 3: E-health toepassingen 7
3.1 Zelfmanagement-apps 7
3.2 Continue glucose-monitoring (CGM) 7
3.3 Telezorg 8
3.4 Online educatie 8
3.5 Conclusie 9
Deel 4: Adviesplan 9
4.1. GROWING-model 9
4.2 Mogelijke valkuilen en hoe hiermee om te gaan 10
4.3 Mogelijke rol van E-health 11
4.4 Rolverdeling binnen de ketenzorg 11
Deel 5: Opgenomen pitch 11
Literatuurlijst 12
, Deel 1: Literatuuronderzoek
1.1 Behandeling reguliere huisartsenpraktijk
Reguliere huisartsenpraktijken volgen de richtlijnen die zijn opgesteld door het Nederlands Huisartsen
Genootschap (NHG): NHG-standaard Diabetes mellitus type 2 (DM2), deze bestaat uit richtlijnen voor
diagnostiek, medicatie, controles en verwijzing (NHG-werkgroep, 2023).
Meijer et al. (2022) deden onderzoek naar hoe de zorg van huisartsen en diëtisten verloopt bij nieuwe
patiënten met DM2, hieruit blijkt dat de helft van de mensen met DM2 het eerste jaar na de diagnose geen
diabetesmedicatie voorgeschreven krijgt. Uit interviews met zorgverleners blijkt dat de huisartsen en
diëtisten waar mogelijk eerst starten met begeleiding om leefstijl te verbeteren, wat in lijn is met de
richtlijnen van de NHG-standaard. Ik heb voor dit onderzoek gekozen om te kijken of er in de praktijk ook
daadwerkelijk volgens de richtlijnen wordt gewerkt.
Pfeiffer en Klein (2014) onderzochten de behandeling van DM2 op internationaal niveau en beschrijven het
volgende: als leefstijlveranderingen niet leiden tot voldoende verbetering, moet de medicamenteuze
behandeling worden gestart. Metformine wordt aanbevolen als initiële medicamenteuze behandeling.
(Metformine is een medicatie die helpt bij het verlagen van de bloedsuikerspiegel.) Als metformine slecht
wordt verdragen of onvoldoende effectief is, zijn er therapeutische alternatieven voorhanden zoals
sulfonylureumderivaten en insuline. Dit onderzoek vond ik interessant om de internationale aanpak te
vergelijken met de Nederlandse, en dit komt dus aardig overeen.
1.2 Mogelijke oorzaken
DM2 ontstaat meestal als gevolg van een combinatie van genetische aanleg en omgevingsfactoren.
Genetische aanleg: Een familiegeschiedenis van diabetes is een sterke voorspeller van DM2, naast andere
risicofactoren zoals hoge nuchtere plasmaglucose, obesitas en insulineresistentie (Lyssenko et al., 2005).
Omgevingsfactoren: Obesitas, een ongezond voedingspatroon en lichamelijke inactiviteit dragen bij aan
verschillende fysiologische stoornissen die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van DM2 (DeFronzo et
al., 2015).
1.3 Doelen en huidige gangbare aanpak
Doel van de behandeling is het voorkomen en behandelen van klachten en complicaties, zoals hart- en
vaatziekten, nierfalen, blindheid en amputaties, met als resultaat een verbeterde kwaliteit van leven en,
indien mogelijk, een langer leven (NHG-werkgroep, 2023).
Bij de huidige reguliere behandeling van DM2 wordt onderscheid gemaakt tussen patiënten met en zonder
zeer hoog risico op hart- en vaatziekten. Daarom wordt eerst een risico-inventarisatie uitgevoerd. Het risico
3
