Samenvatting hoofdstuk 6 - Bekrachtigende communicatieve vaardigheden
Boek: De verpleegkundige als communicator
Blz. 111 t/m 122
Het toepassen van gezamenlijke besluitvorming (shared decison making),
motiverende gespreksvoering en de oplossingsgericht gespreksvaardigheden.
Indicaties van wanneer welke bekrachtigingsmodel te gebruiken zijn de volgende:
Gezamenlijke besluitvorming - gaat uit van gelijkwaardigheid, waarbij de
verpleegkundige zich coachend opstelt. De patiënt is hierbij in staat helder na te
denken over zichzelf en moet belangrijke keuzes maken.
Motiverende gespreksvorming - Wordt ingezet bij therapietrouw, als patiënten
weerstand ervaren bij de behandeling.
Het oplossingsgerichte model - komt voort uit de oplossingsgerichte therapie en
wordt ingezet om met name praktische problemen aan te pakken.
o Deze drie vormen hebben met elkaar gemeen dat er sprake is van een coöperatieve
relatie tussen verpleegkundige en patiënt.
6.1 - Gezamenlijke besluitvorming (Shared decision making)
Bij gezamenlijke besluitvorming gaat men ervan uit dat patiënten regie hebben over
en verantwoordelijkheid voor hun eigen leven en gezondheid binnen de
mogelijkheden en omstandigheden van elk afzonderlijk individu.
Het realiseren van gezamenlijke besluitvorming wordt voor een belangrijk deel van
het kunnen bouwen en onderhouden van een goede relatie.
Het heeft als effect dat informatie laagdrempelig wordt gedeeld en de patiënt wordt
aangemoedigd om vragen te stellen en uiting te geven aan hun voorkeuren en visie
gedurende de besluitvorming.
Het gezamelijkbesluitvormingsmodel is gebaseerd op keuze, opties en besluitvaardigheden
en bestaat uit drie stappen:
Introductie van de keuze
Beschrijving van de verschillende behandelopties
Het helpen van de patiënt bij het exploreren van voorkeuren en visie, en het nemen
van besluiten.
6.1.1 - Introductie van keuze
De belangrijkste voorwaarde voor gezamenlijke besluitvorming is de aanwezigheid
van meer dan één redelijke behandeloptie bij een vastgestelde diagnose.
Voorafgaand aan het gesprek tussen verpleegkundige en patiënt dient er inhoudelijke
afstemming te zijn geweest tussen arts en verpleegkundige over de diagnose en
potentiële behandelopties.
De samenvatting van dit overleg wordt vastgelegd in het dossier.
De verpleegkundige dienst duidelijk in het gesprek het doel en de verwachtingen van
de gezamenlijke besluitvorming te benoemen, ook als zij de patiënt al kent vanuit een
eerder contactmoment zoals het anamnesegesprek.
6.1.2 - Beschrijving van de verschillende opties
Exploreren
Nadat de verpleegkundige het doel van dit gesprek heeft uitgelegd, checkt de
verpleegkundige bij de patiënt wat de arts reeds verteld heeft over diagnose en
eventuele behandelopties.
Wat betreft vaardigheden vereist dit dat de verpleegkundige actief kan luisteren.
Boek: De verpleegkundige als communicator
Blz. 111 t/m 122
Het toepassen van gezamenlijke besluitvorming (shared decison making),
motiverende gespreksvoering en de oplossingsgericht gespreksvaardigheden.
Indicaties van wanneer welke bekrachtigingsmodel te gebruiken zijn de volgende:
Gezamenlijke besluitvorming - gaat uit van gelijkwaardigheid, waarbij de
verpleegkundige zich coachend opstelt. De patiënt is hierbij in staat helder na te
denken over zichzelf en moet belangrijke keuzes maken.
Motiverende gespreksvorming - Wordt ingezet bij therapietrouw, als patiënten
weerstand ervaren bij de behandeling.
Het oplossingsgerichte model - komt voort uit de oplossingsgerichte therapie en
wordt ingezet om met name praktische problemen aan te pakken.
o Deze drie vormen hebben met elkaar gemeen dat er sprake is van een coöperatieve
relatie tussen verpleegkundige en patiënt.
6.1 - Gezamenlijke besluitvorming (Shared decision making)
Bij gezamenlijke besluitvorming gaat men ervan uit dat patiënten regie hebben over
en verantwoordelijkheid voor hun eigen leven en gezondheid binnen de
mogelijkheden en omstandigheden van elk afzonderlijk individu.
Het realiseren van gezamenlijke besluitvorming wordt voor een belangrijk deel van
het kunnen bouwen en onderhouden van een goede relatie.
Het heeft als effect dat informatie laagdrempelig wordt gedeeld en de patiënt wordt
aangemoedigd om vragen te stellen en uiting te geven aan hun voorkeuren en visie
gedurende de besluitvorming.
Het gezamelijkbesluitvormingsmodel is gebaseerd op keuze, opties en besluitvaardigheden
en bestaat uit drie stappen:
Introductie van de keuze
Beschrijving van de verschillende behandelopties
Het helpen van de patiënt bij het exploreren van voorkeuren en visie, en het nemen
van besluiten.
6.1.1 - Introductie van keuze
De belangrijkste voorwaarde voor gezamenlijke besluitvorming is de aanwezigheid
van meer dan één redelijke behandeloptie bij een vastgestelde diagnose.
Voorafgaand aan het gesprek tussen verpleegkundige en patiënt dient er inhoudelijke
afstemming te zijn geweest tussen arts en verpleegkundige over de diagnose en
potentiële behandelopties.
De samenvatting van dit overleg wordt vastgelegd in het dossier.
De verpleegkundige dienst duidelijk in het gesprek het doel en de verwachtingen van
de gezamenlijke besluitvorming te benoemen, ook als zij de patiënt al kent vanuit een
eerder contactmoment zoals het anamnesegesprek.
6.1.2 - Beschrijving van de verschillende opties
Exploreren
Nadat de verpleegkundige het doel van dit gesprek heeft uitgelegd, checkt de
verpleegkundige bij de patiënt wat de arts reeds verteld heeft over diagnose en
eventuele behandelopties.
Wat betreft vaardigheden vereist dit dat de verpleegkundige actief kan luisteren.
