Boek: Onderzoek in de gezondheidszorg
Blz. 231 t/m 238
16.1 – Evidence-based handelen
EBM – evidence-based medicine
Wordt gedefinieerd als het zorgvuldig, expliciet en oordeelkundig gebruik van het
huidige beste bewijsmateriaal om beslissingen te nemen voor individuele patiënten.
Bij EBM neem je beslissingen voor individuele cliënten, op basis van de beschikbare
informatie, de voorkeur van de cliënten en je eigen ervaring.
Het gebruik van het huidige beste bewijsmateriaal om handelingen in de zorg te
onderbouwen staat centraal bij EBM.
Term is afkomstig uit de geneeskunde, maar ook andere vakgebieden in de
gezondheidszorg streven naar wetenschappelijke onderbouwd handelen.
16.2 – De stappen van evidence-based practice
1. Het vertalen van een praktische vraag of klinisch probleem in een beantwoorde vraag.
- Je formuleert nauwkeurig waar je naar op zoek bent: diagnostische methode, in een
behandeling of interventie of in de etiologie of prognose.
- Welke uitkomst wil je bekijken en op welke populatie moet de gevonden informatie
toepasbaar zijn.
- PICO – patiënt/ intervention/ comparison/ outcome.
2. Het zoeken en selecteren van wetenschappelijke literatuur om de vraag te beantwoorden.
Meta-analyse – analyse waarin de resultaten van verschillende onderzoeken worden
samengevoegd en het berekend tot een algemene uitkomst.
Systematic review – overzichtsartikel waarbij de bestaande literatuur op
systematische wijze in kaart gebracht wordt om tot een algemene conclusie te
komen.
Narrative review – overzichtsartikel waarbij een samenvatting gegeven wordt van de
bestaande literatuur, meestal vanuit het gezichtspunt van de acteur.
3. Het kritisch beoordelen van de gevonden artikelen en het interpreteren van de resultaten.
Level of evidence – kwalitiatief hebben een hoger level
4. Het nemen van een beslissing op grond van de beschikbare ‘ evidence’
5. Het regelmatig evalueren van de kwaliteit van het proces van evidence-based practice.
CAT (critically appraised topic = een korte samenvatting van de zoektocht en de
gevonden literatuur rondom het onderwerp en een voorstel voor de toepassing van
de gevonden evidence.
16.3 – Richtlijnen, protocollen en standaarden
Richtlijnen – bevatten een overzicht van het beschikbare wetenschappelijke
onderzoek naar een bepaalde onderwerp en schrijven de meeste gebruikte methodes
voor diagnostiek en behandeling. ondersteuning voor de zorgverlening.
Protocollen – zijn vaak gebaseerd op richtlijnen zij geven aan hoe te handelen in
specifieke situaties.
Standaarden – beschrijven vooral de manier waarop behandelingen moeten worden
uitgevoerd.
Standpunten – Geeft een voorlopig advies over zorgverlening waarvoor nog
onvoldoende wetenschappelijke onderbouwing bestaat.