De diagnostische cyclus in de praktijk
Casuïstiek, achtergronden, beschouwingen en context
1.1 De algemene en specifieke doelen van de diagnostische cyclus in de praktijk
1.1.1 Algemeen doel
Het algemene doel van dit boek is dat bestudering duidelijk maakt hoe de praktijkleer
van de diagnostische cyclus (PLDC) te concretiseren en uit te werken is.
Ondanks de inhoudelijke diversiteit heeft diagnostiek in de verschillende soorten
klinische praktijk veel gemeenschappelijk: de basisstructuur van de diagnostische
cyclus is dezelfde en het gaat om gelijkaardige type beslissingen.
Het voordeel voor de lezer is:
Dat er een algemeen toepasbaar kader eigen gemaakt kan worden.
Dit biedt zowel handvaten voor het zelf uitvoeren van diagnostiek
Als het beoordelen van rapportages die voor derden zijn opgesteld.
De professional dient in staat te zijn om zich een oordeel te vormen over de kwaliteit
van bestaande informatie in termen van betrouwbaarheid, validiteit, transparantie,
volledigheid en consistentie.
1.1.2 Specifiek doel
Het specifieke doel is de ondersteuning bij de toepassing van de praktijkleer van de
diagnostische cyclus.
Deze ondersteuning betreft drie facetten:
1. De toepasbaarheid in de klinische praktijk
2. De integratie van kennisdomeinen in de gevolgde werkwijze
3. De herkenbaarheid van het eigen karakter van het onderliggende model van
diagnostische besluitvorming.
1.2 Het referentiekader
1.2.1 Achtergrond
Diagnostische beslissingen dienen transparant te zijn, navolgbaar en waar mogelijk
gebaseerd op wetenschappelijke kennis (evidance based). Als deze kennis (nog)
ontbreekt, dan moet vanzelfsprekend de besluitvorming nog altijd controleerbaar zijn.
De werkwijze van de diagnostische cyclus is flexibel, van casus tot casus
aanpasbaar aan de aard van de hulpvraag en dus zeker niet standaard.
Toepassing van de diagnostische cyclus vraagt om het doordacht zetten van stappen
die weliswaar in een voorkeurvolgorde zijn gerangschikt, maar die geheel of
gedeeltelijk in verschillende kleinere en grotere subcycli kunne worden doorlopen.
1.2.2 De diagnostische cyclus (DC)
De ononderbroken lijnen geven het grondfiguur van de diagnostische cyclus weer
(de ‘hoofdroute’). De drie stippellijnen geven de (mogelijk) verkorte routes weer.
Casuïstiek, achtergronden, beschouwingen en context
1.1 De algemene en specifieke doelen van de diagnostische cyclus in de praktijk
1.1.1 Algemeen doel
Het algemene doel van dit boek is dat bestudering duidelijk maakt hoe de praktijkleer
van de diagnostische cyclus (PLDC) te concretiseren en uit te werken is.
Ondanks de inhoudelijke diversiteit heeft diagnostiek in de verschillende soorten
klinische praktijk veel gemeenschappelijk: de basisstructuur van de diagnostische
cyclus is dezelfde en het gaat om gelijkaardige type beslissingen.
Het voordeel voor de lezer is:
Dat er een algemeen toepasbaar kader eigen gemaakt kan worden.
Dit biedt zowel handvaten voor het zelf uitvoeren van diagnostiek
Als het beoordelen van rapportages die voor derden zijn opgesteld.
De professional dient in staat te zijn om zich een oordeel te vormen over de kwaliteit
van bestaande informatie in termen van betrouwbaarheid, validiteit, transparantie,
volledigheid en consistentie.
1.1.2 Specifiek doel
Het specifieke doel is de ondersteuning bij de toepassing van de praktijkleer van de
diagnostische cyclus.
Deze ondersteuning betreft drie facetten:
1. De toepasbaarheid in de klinische praktijk
2. De integratie van kennisdomeinen in de gevolgde werkwijze
3. De herkenbaarheid van het eigen karakter van het onderliggende model van
diagnostische besluitvorming.
1.2 Het referentiekader
1.2.1 Achtergrond
Diagnostische beslissingen dienen transparant te zijn, navolgbaar en waar mogelijk
gebaseerd op wetenschappelijke kennis (evidance based). Als deze kennis (nog)
ontbreekt, dan moet vanzelfsprekend de besluitvorming nog altijd controleerbaar zijn.
De werkwijze van de diagnostische cyclus is flexibel, van casus tot casus
aanpasbaar aan de aard van de hulpvraag en dus zeker niet standaard.
Toepassing van de diagnostische cyclus vraagt om het doordacht zetten van stappen
die weliswaar in een voorkeurvolgorde zijn gerangschikt, maar die geheel of
gedeeltelijk in verschillende kleinere en grotere subcycli kunne worden doorlopen.
1.2.2 De diagnostische cyclus (DC)
De ononderbroken lijnen geven het grondfiguur van de diagnostische cyclus weer
(de ‘hoofdroute’). De drie stippellijnen geven de (mogelijk) verkorte routes weer.
