FABA302 Cardiovasculaire Aandoeningen
Week 5 Casuïstek onderwijs Arteriële Hypertensie
Arteriële hypertensie, ook wel pulmonale hypertensie genoemd, wil zeggen dat een patënt een
verhoogde bloeddruk heef in de longvaten, gedefnieerd als een verhoogde gemiddelde bloeddruk
in de arteria pulmonaris van meer dan 25 mmHg in rust. Door een verhoogde druk in de longvaten is
de weerstand waartegen de rechterventrikel het bloed in de longcirculate moet pompen vergroot
wat kan leiden tot rechterventrikel falen. Hierdoor wordt er minder zuurstof opgenomen. Arteriële
hypertensie wordt gezien als een risicofactor en niet als aandoening omdat de verhoogde bloeddruk
vaak wordt veroorzaakt door een onderliggende aandoening. De risicofactor komt ongeveer bij 1/3
van de Nederlandse bevolking voor.
Klachten bij arteriële hypertensie zijn vaak niet specifek en de diagnose wordt gesteld door andere
ziektebeelden uit te sluiten. Veel voorkomende klachten zijn vermoeidheid, conditeverlies,
hartkloppingen, pijn op de borst, fauwvallen en oedemen (enkel). Er wordt gesproken van een
gediagnostseerde hypertensie wanneer een patënt over een langere periode bij verschillende
metngen consistent een verhoogde systolische bloeddruk heef (140 mmHg). Deze diagnosestelling
kan tot stand komen door bijvoorbeeld het 3 maal meten van de bloeddruk over een tjdsperiode van
9 maanden waarbij de systolische bloeddruk standaard aan de grenswaarde moet ziten. Een meer
betrouwbare methode is een 240hs metng waarbij de patënt een kastje bij zich draagt om gedurende
240h de bloeddruk te meten.
Pathofysiologie
De oorzaak voor het ontstaan van arteriële hypertensie is niet geheel bekend. Er zijn wel
verschillende neuro-endocrine systemen betrokken bij het reguleren van de bloeddruk en daarmee
mogelijk betrokken bij het veroorzaken van de verhoogde bloeddruk in arteriële hypertensie.
RAAS systeem
Het RAAS systeem is een renine gebaseerd systeem welke als meest cruciale rol heef het reguleren
van de druk-volume hemostase in de nieren waar deze de perfusie snelheid door de glomerulus
reguleert. Zoals bekend zorgt de afgife van renine voor de splitsing van angiotensinogen tot
angiotensine I welke via angiotensin-convertng enzyme (ACE) omgezet wordt tot angiotensine II.
Angiotensine II heef verschillende belangrijke rollen welke resulteren in een verhoogde bloeddruk.
Angiotensine II wordt geassocieerd met endotheel dysfuncte en heef profbrotsche en pro-
infammatoire efecten, grotendeels gemedieerd door oxidateve stress, resulterend in renale,
cardiac en vasculaire schade. Angiotensine II is ook sterk gelinked aan target-orgaan schade in
hypertensie.
Het ACE2 enzym wordt gezien als een sterk gerelateerde factor in de pathofysiologie van hypertensie
door de metabolisate van angiotensine II naar angiotensine. Angiotensine induceert systemische en
regionale vasodialate, diuresis en natriuresis en zorgt voor antproliferateve en antgroei efecten op
vasculaire gladde spierweefsels, hart myocyten en fbroblasten in zowel glomerulaire als proximale
als tubulaire cellen.
Daarnaast zorgt angiotensine II voor de uitscheiding van aldosteron, een hormoon wat ook een
cruciale rol speelt in hypertensie. Door binding aan de mineralocortco receptor worden
nongenomische efecten geïnduceerd; actvate van het epitheel natrium kanaal (ENaC) wat
resulteert in de stmulate van renale natrium reabsorpte in de verzamelbuis. Daarnaast heef
aldosteron ook invloed op endotheel dysfuncte, vasoconstricte en hypertensie. Hieronder vallen
vasculaire gladde spiercellen proliferate, fbrose en toegenomen oxidateve stress.
Week 5 Casuïstek onderwijs Arteriële Hypertensie
Arteriële hypertensie, ook wel pulmonale hypertensie genoemd, wil zeggen dat een patënt een
verhoogde bloeddruk heef in de longvaten, gedefnieerd als een verhoogde gemiddelde bloeddruk
in de arteria pulmonaris van meer dan 25 mmHg in rust. Door een verhoogde druk in de longvaten is
de weerstand waartegen de rechterventrikel het bloed in de longcirculate moet pompen vergroot
wat kan leiden tot rechterventrikel falen. Hierdoor wordt er minder zuurstof opgenomen. Arteriële
hypertensie wordt gezien als een risicofactor en niet als aandoening omdat de verhoogde bloeddruk
vaak wordt veroorzaakt door een onderliggende aandoening. De risicofactor komt ongeveer bij 1/3
van de Nederlandse bevolking voor.
Klachten bij arteriële hypertensie zijn vaak niet specifek en de diagnose wordt gesteld door andere
ziektebeelden uit te sluiten. Veel voorkomende klachten zijn vermoeidheid, conditeverlies,
hartkloppingen, pijn op de borst, fauwvallen en oedemen (enkel). Er wordt gesproken van een
gediagnostseerde hypertensie wanneer een patënt over een langere periode bij verschillende
metngen consistent een verhoogde systolische bloeddruk heef (140 mmHg). Deze diagnosestelling
kan tot stand komen door bijvoorbeeld het 3 maal meten van de bloeddruk over een tjdsperiode van
9 maanden waarbij de systolische bloeddruk standaard aan de grenswaarde moet ziten. Een meer
betrouwbare methode is een 240hs metng waarbij de patënt een kastje bij zich draagt om gedurende
240h de bloeddruk te meten.
Pathofysiologie
De oorzaak voor het ontstaan van arteriële hypertensie is niet geheel bekend. Er zijn wel
verschillende neuro-endocrine systemen betrokken bij het reguleren van de bloeddruk en daarmee
mogelijk betrokken bij het veroorzaken van de verhoogde bloeddruk in arteriële hypertensie.
RAAS systeem
Het RAAS systeem is een renine gebaseerd systeem welke als meest cruciale rol heef het reguleren
van de druk-volume hemostase in de nieren waar deze de perfusie snelheid door de glomerulus
reguleert. Zoals bekend zorgt de afgife van renine voor de splitsing van angiotensinogen tot
angiotensine I welke via angiotensin-convertng enzyme (ACE) omgezet wordt tot angiotensine II.
Angiotensine II heef verschillende belangrijke rollen welke resulteren in een verhoogde bloeddruk.
Angiotensine II wordt geassocieerd met endotheel dysfuncte en heef profbrotsche en pro-
infammatoire efecten, grotendeels gemedieerd door oxidateve stress, resulterend in renale,
cardiac en vasculaire schade. Angiotensine II is ook sterk gelinked aan target-orgaan schade in
hypertensie.
Het ACE2 enzym wordt gezien als een sterk gerelateerde factor in de pathofysiologie van hypertensie
door de metabolisate van angiotensine II naar angiotensine. Angiotensine induceert systemische en
regionale vasodialate, diuresis en natriuresis en zorgt voor antproliferateve en antgroei efecten op
vasculaire gladde spierweefsels, hart myocyten en fbroblasten in zowel glomerulaire als proximale
als tubulaire cellen.
Daarnaast zorgt angiotensine II voor de uitscheiding van aldosteron, een hormoon wat ook een
cruciale rol speelt in hypertensie. Door binding aan de mineralocortco receptor worden
nongenomische efecten geïnduceerd; actvate van het epitheel natrium kanaal (ENaC) wat
resulteert in de stmulate van renale natrium reabsorpte in de verzamelbuis. Daarnaast heef
aldosteron ook invloed op endotheel dysfuncte, vasoconstricte en hypertensie. Hieronder vallen
vasculaire gladde spiercellen proliferate, fbrose en toegenomen oxidateve stress.
