Geschiedenis samenvatting
HOOFDSTUK 5 – HET INTERBELLUM
§5.2 – EEN NIEUWE WERELDORDE NA VERSAILLES
-Welke rol speelden de Verenigde Staten na de Eerste wereldoorlog op economisch en politiek gebied in de
wereld?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Veel mensen demonstreerden in 1922 voor het witte huis in Washington om te vragen of hun familieleden vrij
gelaten mochten worden. Ze waren opgepakt, omdat deze mensen zich niet hadden gehouden aan de
Spionage- en Oproerwetten in 1917. De regering had deze wetten ingesteld om verzet tegen deelname van de
eerste wereldoorlog tegen te gaan. Socialisten en vakbondsleiders waren negatie over de oorlogsdeelname.
Hierdoor raakte veel mensen ervan overtuigd dat socialisme een gevaar was voor de Verenigde Staten.
De Verenigde Staten wilde zo min mogelijk te doen hebben met conflicten in het buitenland (=isolationisme).
Pas toen hun eigen belangen in gevaar kwamen gingen ze actief meevechten. Verenigde staten werd gezien als
beschermer van de vrije wereld. De uitspraken van president Wilson werden serieus opgevat. Senatoren en
afgevaardigden waren bang dat bij een deelname aan de Volkenbond het Amerikaanse congres te veel macht
verliezen, als de Volkenbond te veel macht kreeg. Wilson besloot geen lid te worden van de Volkenbond en
richtte zich op zijn eigen land. De Amerikaanse economie had het moeilijk. Vraag naar oorlogsmateriaal, graan
en oorlogsveteranen was na de eerste wereldoorlog afgenomen. En werkeloosheid was erg toegenomen.
Aan het einde van de eerste wereldoorlog werd de Duitse keizer Wilhelm II afgezet en Duitsland werd een
democratische republiek. Veel Duitsers waren boos op de straf en het verliezen van de oorlog. Een democratie
was niet genoeg. De Weimarrepubliek kreeg te maken met veel opstanden en pogingen tot machtsovername
van communistische en conservatieve groepen. Een groot probleem waren de herstelbetalingen die ze
moesten doen. Toen Duitsland de eerst volgende termijn niet konden betalen marcheerde Franse en Belgische
soldaten het Duitse Rijnland binnen. Dit was een erge vernedering en riep daarom de arbeiders in het Rijnland
op tot staking. Om het loon van de stakende arbeiders te betalen liet de overheid geld bijdrukken. Door deze
hyperinflatie hadden mensen steeds meer geld nodig om iets te kunnen kopen. De economie stortte in.
Calvin Coolidge, de president in de Verenigde Staten, maakte zich zorgen over de situatie in Duitsland. En
omdat de Fransen en Britten geen herstelbetalingen ontvingen, konden zij de Amerikaanse oorlogsleningen
niet terugbetalen. Coolidge gaf daarom Charles Dawes een opdracht om een nieuw plan op te stellen voor de
herstelbetalingen. Het uitgangspunt was dat Duitsland zijn verplichtingen na moest komen. De bezetting was
niet de manier, het was verstandiger om Duitsland te helpen met de wederopbouw van de economie, zodat er
meer geld verdiend kon worden. In het plan stond: tempo van herstelbetalingen werd verlaagd en
internationale banken geeft geld te leen (Amerika financierde de helft), om de economie een impuls te geven.
Het Dawesplan maakte een einde aan de chaos in Duitsland en de herstelbetalingen werden hervat.
§5.4 – ECONOMISCHE CRISIS IN DE VERENIGDE STATEN
-Welke keuzes maakte de presidenten Hoover en Roosevelt in hun aanpak van de economische crisis in de
jaren dertig.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
In 1929 zagen steeds meer mensen in dat er ernstige economische problemen waren; Slechte huizenmarkt,
veel mensen met schulden, problemen in de landbouw en groot verschil tussen arm en rijk. Ook waren er
overproducties en waren de voorraden zelf zo groot, dat een aantal fabrikanten de productie moesten
terugschroeven. Steeds meer aandeelhouders verkochte hun aandelen. Daardoor daalde de prijzen en nog
meer mensen verkochten hun aandelen. Op 24 oktober 1929 brak er grote paniek uit op de beurs van Wall
HOOFDSTUK 5 – HET INTERBELLUM
§5.2 – EEN NIEUWE WERELDORDE NA VERSAILLES
-Welke rol speelden de Verenigde Staten na de Eerste wereldoorlog op economisch en politiek gebied in de
wereld?
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Veel mensen demonstreerden in 1922 voor het witte huis in Washington om te vragen of hun familieleden vrij
gelaten mochten worden. Ze waren opgepakt, omdat deze mensen zich niet hadden gehouden aan de
Spionage- en Oproerwetten in 1917. De regering had deze wetten ingesteld om verzet tegen deelname van de
eerste wereldoorlog tegen te gaan. Socialisten en vakbondsleiders waren negatie over de oorlogsdeelname.
Hierdoor raakte veel mensen ervan overtuigd dat socialisme een gevaar was voor de Verenigde Staten.
De Verenigde Staten wilde zo min mogelijk te doen hebben met conflicten in het buitenland (=isolationisme).
Pas toen hun eigen belangen in gevaar kwamen gingen ze actief meevechten. Verenigde staten werd gezien als
beschermer van de vrije wereld. De uitspraken van president Wilson werden serieus opgevat. Senatoren en
afgevaardigden waren bang dat bij een deelname aan de Volkenbond het Amerikaanse congres te veel macht
verliezen, als de Volkenbond te veel macht kreeg. Wilson besloot geen lid te worden van de Volkenbond en
richtte zich op zijn eigen land. De Amerikaanse economie had het moeilijk. Vraag naar oorlogsmateriaal, graan
en oorlogsveteranen was na de eerste wereldoorlog afgenomen. En werkeloosheid was erg toegenomen.
Aan het einde van de eerste wereldoorlog werd de Duitse keizer Wilhelm II afgezet en Duitsland werd een
democratische republiek. Veel Duitsers waren boos op de straf en het verliezen van de oorlog. Een democratie
was niet genoeg. De Weimarrepubliek kreeg te maken met veel opstanden en pogingen tot machtsovername
van communistische en conservatieve groepen. Een groot probleem waren de herstelbetalingen die ze
moesten doen. Toen Duitsland de eerst volgende termijn niet konden betalen marcheerde Franse en Belgische
soldaten het Duitse Rijnland binnen. Dit was een erge vernedering en riep daarom de arbeiders in het Rijnland
op tot staking. Om het loon van de stakende arbeiders te betalen liet de overheid geld bijdrukken. Door deze
hyperinflatie hadden mensen steeds meer geld nodig om iets te kunnen kopen. De economie stortte in.
Calvin Coolidge, de president in de Verenigde Staten, maakte zich zorgen over de situatie in Duitsland. En
omdat de Fransen en Britten geen herstelbetalingen ontvingen, konden zij de Amerikaanse oorlogsleningen
niet terugbetalen. Coolidge gaf daarom Charles Dawes een opdracht om een nieuw plan op te stellen voor de
herstelbetalingen. Het uitgangspunt was dat Duitsland zijn verplichtingen na moest komen. De bezetting was
niet de manier, het was verstandiger om Duitsland te helpen met de wederopbouw van de economie, zodat er
meer geld verdiend kon worden. In het plan stond: tempo van herstelbetalingen werd verlaagd en
internationale banken geeft geld te leen (Amerika financierde de helft), om de economie een impuls te geven.
Het Dawesplan maakte een einde aan de chaos in Duitsland en de herstelbetalingen werden hervat.
§5.4 – ECONOMISCHE CRISIS IN DE VERENIGDE STATEN
-Welke keuzes maakte de presidenten Hoover en Roosevelt in hun aanpak van de economische crisis in de
jaren dertig.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
In 1929 zagen steeds meer mensen in dat er ernstige economische problemen waren; Slechte huizenmarkt,
veel mensen met schulden, problemen in de landbouw en groot verschil tussen arm en rijk. Ook waren er
overproducties en waren de voorraden zelf zo groot, dat een aantal fabrikanten de productie moesten
terugschroeven. Steeds meer aandeelhouders verkochte hun aandelen. Daardoor daalde de prijzen en nog
meer mensen verkochten hun aandelen. Op 24 oktober 1929 brak er grote paniek uit op de beurs van Wall
