Hoofdstuk 1
Psychopathologie Een deelgebied van de psychiatrie en de psychologie dat zich bezighoudt met het beschrijven van
psychische stoornissen, oorzaken daarvan en behandelingen daarvoor.
Psychiatrie Medisch specialisme dat zich richt op de diagnostiek en behandeling van psychische stoornissen
Klinische psychologie Tak van de psychologie die zich bezighoudt met de beschijving de oorzaken en de behandeling van
psychische stoornissen om het geestelijke welzijn te bevorderen
Psycholoog Iemand die de universitaire studie psychologie heeft voltooid
GZ-Psycholoog Psycholoog die na zijn studie een aanvullende opleiding heeft gevolgd en in het BIG-register is
ingeschreven. Een GZ-psycholoog is bevoegd tot het diagnosticeren en behandelen van psychische
stoornissen. Gz is een afkorting van ‘gezondheidszorg’
Psychotherapeut Iemand die na de studie psychologie of geneeskunde een vervolgopleiding heeft gedaan, waardoor hij
bevoegd is tot het geven van psychotherapeutische behandelingen. Hij moet overigens in het BIG-
register (Beroepen in de individuele gezondheidszorg) staan ingeschreven.
Psychiater Iemand die na de studie geneeskunde een vervolgopleiding heeft gedaan waarin hij of zij zich heeft
gespecialiseerd in het diagnostiseren en behandelen van patiënten met psychische stoornissen. Een
psychiater mag, in tegenstelling tot een psycholoog, medicatie voorschrijven
Psychische stoornis Het geheel van afwijkende emoties, gedachten of gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder
andere een storing in het functioneren en (persoonlijk) lijden
Symptoom Specifieke kenmerken of eigenschappen die passen bij een bepaalde psychische stoornis
Humores Term van Hippocrates voor de Essentiële lichaamssappen (slijm, zwarte gal, bloed en gele gal)
Evidence-based medicine Het streven om gebruik te maken van het beste beschikbare bewijs bij het maken van een keuze voor de
behandeling van een patiënt
1.1 Wat houdt een psychische stoornis in Een psychische stoornis kan worden omschreven als het geheel van afwijkende emoties, gedachten of
gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder andere een storing in het functioneren en
(persoonlijk) lijden.
1.2 Criteria die professionals gebruiken Er is een aantal criteria om gedrag als afwijkend te bestempelen. We noemen gedrag afwijkend als het
om te bepalen of gedrag afwijkend is uitzonderlijk is of sociaal afwijkt van een bepaalde norm. Een foute perceptie of interpretatie van de
realiteit geldt ook als afwijkend gedrag, net als emotioneel lijden en ongepast gedrag. Als iemand een
gevaar vormt voor zichzelf om zijn omgeving noemen we dit eveneens afwijkend gedrag
1.3 6 criteria voor de professionals - de mate waarin gedrag uitzonderlijk en sociaal afwijkend is,
- of er sprake is van een foute perceptie of interpretatie van de realiteit
- of de persoon emotioneel lijdt
- of het gedrag ongepast of gevaarlijk is
1.4 Culturele verschillen van afwijkend In verschillende culturen wordt er anders gekeken naar wat afwijkend gedrag is. Gedrag dat in de ene
gedrag cultuur als afwijkend wordt bestempeld, kan in een andere cultuur normaal zijn. Het is bij de
beoordeling van afwijkend gedrag dan ook van belang om rekening te houden met bijvoorbeeld
culturele gebruiken, tradities, gewoonten, verklaringen en normen.
1.5 Historische veranderingen die zich in Hippocrates stelde dat de gezondheid van het lichaam en de geest worden bepaald door een evenwicht
de westerse cultuur hebben voorgedaan in in de humores, lichaamssappen. Een verstoring van het evenwicht tussen de humores was
de beeldvorming rondom en de verantwoordelijk voor afwijkend gedrag. In de middeleeuwen vond de katholieke kerk dat afwijkend
behandeling van afwijkend gedrag gedrag een teken van bezetenheid door boze geesten of de duivel was. ‘bezeten mensen werden bij
voorkeur door middel van exorcisme of uitdrijving behandeld. In ongeveer dezelfde tijd werd in de
arabische psychiatrie een humane visie op en behandeling van psychiatrische patiënten nagestreefd. Het
eerste psychiatrische ziekenhuis ter wereld opende haar deuren in 705.
Rond 1600 werden krankzinnigengestichten, of gekkenhuizen gebouwd. in de gestichten woorden zowel
bedelaars als geestelijke gestoorden en de levensomstandigheden waren er erbarmelijk. Mede dankzij de
inspanningen van Pussin en pinel ontstond morele therapie. deze behandeling was gebaseerd op het idee
dat patiënten door een menselijke bejegening en verblijf in een ontspannen en respectvolle omgeving
Psychopathologie Een deelgebied van de psychiatrie en de psychologie dat zich bezighoudt met het beschrijven van
psychische stoornissen, oorzaken daarvan en behandelingen daarvoor.
Psychiatrie Medisch specialisme dat zich richt op de diagnostiek en behandeling van psychische stoornissen
Klinische psychologie Tak van de psychologie die zich bezighoudt met de beschijving de oorzaken en de behandeling van
psychische stoornissen om het geestelijke welzijn te bevorderen
Psycholoog Iemand die de universitaire studie psychologie heeft voltooid
GZ-Psycholoog Psycholoog die na zijn studie een aanvullende opleiding heeft gevolgd en in het BIG-register is
ingeschreven. Een GZ-psycholoog is bevoegd tot het diagnosticeren en behandelen van psychische
stoornissen. Gz is een afkorting van ‘gezondheidszorg’
Psychotherapeut Iemand die na de studie psychologie of geneeskunde een vervolgopleiding heeft gedaan, waardoor hij
bevoegd is tot het geven van psychotherapeutische behandelingen. Hij moet overigens in het BIG-
register (Beroepen in de individuele gezondheidszorg) staan ingeschreven.
Psychiater Iemand die na de studie geneeskunde een vervolgopleiding heeft gedaan waarin hij of zij zich heeft
gespecialiseerd in het diagnostiseren en behandelen van patiënten met psychische stoornissen. Een
psychiater mag, in tegenstelling tot een psycholoog, medicatie voorschrijven
Psychische stoornis Het geheel van afwijkende emoties, gedachten of gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder
andere een storing in het functioneren en (persoonlijk) lijden
Symptoom Specifieke kenmerken of eigenschappen die passen bij een bepaalde psychische stoornis
Humores Term van Hippocrates voor de Essentiële lichaamssappen (slijm, zwarte gal, bloed en gele gal)
Evidence-based medicine Het streven om gebruik te maken van het beste beschikbare bewijs bij het maken van een keuze voor de
behandeling van een patiënt
1.1 Wat houdt een psychische stoornis in Een psychische stoornis kan worden omschreven als het geheel van afwijkende emoties, gedachten of
gedragspatronen dat wordt gekenmerkt door onder andere een storing in het functioneren en
(persoonlijk) lijden.
1.2 Criteria die professionals gebruiken Er is een aantal criteria om gedrag als afwijkend te bestempelen. We noemen gedrag afwijkend als het
om te bepalen of gedrag afwijkend is uitzonderlijk is of sociaal afwijkt van een bepaalde norm. Een foute perceptie of interpretatie van de
realiteit geldt ook als afwijkend gedrag, net als emotioneel lijden en ongepast gedrag. Als iemand een
gevaar vormt voor zichzelf om zijn omgeving noemen we dit eveneens afwijkend gedrag
1.3 6 criteria voor de professionals - de mate waarin gedrag uitzonderlijk en sociaal afwijkend is,
- of er sprake is van een foute perceptie of interpretatie van de realiteit
- of de persoon emotioneel lijdt
- of het gedrag ongepast of gevaarlijk is
1.4 Culturele verschillen van afwijkend In verschillende culturen wordt er anders gekeken naar wat afwijkend gedrag is. Gedrag dat in de ene
gedrag cultuur als afwijkend wordt bestempeld, kan in een andere cultuur normaal zijn. Het is bij de
beoordeling van afwijkend gedrag dan ook van belang om rekening te houden met bijvoorbeeld
culturele gebruiken, tradities, gewoonten, verklaringen en normen.
1.5 Historische veranderingen die zich in Hippocrates stelde dat de gezondheid van het lichaam en de geest worden bepaald door een evenwicht
de westerse cultuur hebben voorgedaan in in de humores, lichaamssappen. Een verstoring van het evenwicht tussen de humores was
de beeldvorming rondom en de verantwoordelijk voor afwijkend gedrag. In de middeleeuwen vond de katholieke kerk dat afwijkend
behandeling van afwijkend gedrag gedrag een teken van bezetenheid door boze geesten of de duivel was. ‘bezeten mensen werden bij
voorkeur door middel van exorcisme of uitdrijving behandeld. In ongeveer dezelfde tijd werd in de
arabische psychiatrie een humane visie op en behandeling van psychiatrische patiënten nagestreefd. Het
eerste psychiatrische ziekenhuis ter wereld opende haar deuren in 705.
Rond 1600 werden krankzinnigengestichten, of gekkenhuizen gebouwd. in de gestichten woorden zowel
bedelaars als geestelijke gestoorden en de levensomstandigheden waren er erbarmelijk. Mede dankzij de
inspanningen van Pussin en pinel ontstond morele therapie. deze behandeling was gebaseerd op het idee
dat patiënten door een menselijke bejegening en verblijf in een ontspannen en respectvolle omgeving
