Samenvatting Geschiedenis hoofdstuk 2
Van pruiken naar revolutie (1700-1800)
2.2 slaven op de plantage
Antillen en Suriname
In 1634 had de wic Curaçao veroverd. Ook de andere Caribische eilanden kwamen in het bezit van de
wic. Het eiland werd gebruikt om slaven door te verkopen. In 1667 werd Suriname een Nederlandse
kolonie. De grond was vruchtbaar dus de Nederlanders legde grote plantages aan. Op die plantages
werd: suiker, koffie, cacao, tabak en katoen verbouwd.
Dwangarbeid in Amerika
Het ware werk op plantages werd gedaan door zwarte slaven. Die werden per schip uit west-Afrika
gehaald. In Amerika werden de slaven aan planters verkocht. Sommige slaven hadden het minder
zwaar zoals een vakman of een huisslaaf.
Handel in mensen
Slavernij was in de achttiende eeuw normaal, ook in Afrika. Als deze stammen oorlog hadden, namen
de overwinnaars de verliezers als slaaf mee. Ook de Arabieren handelden al eeuwenlang in slaven.
Veel handelaren gingen in de slavenhandel omdat je er goed geld mee kon verdienen. In een periode
van 200 jaar zijn er 11 miljoen zwarte Afrikanen als slaaf naar Amerika gebracht. Daarvan is een half
miljoen door Nederlanders vervoerd.
Abolitionisme
In 1789 eiste het Franse volk meer vrijheid en gelijkheid. En door deze nieuwe ideeën gingen
sommige Europeanen anders over de slavernij denken. In Engeland werd er een vereniging opgericht
tegen de slavenhandel. Ze noemden zich de abolitionisten. Eerst kregen ze veel tegenstand van
planters, scheepseigenaren en handelaren. Maar uiteindelijk hebben ze veel mensen overtuigd en
verbood de Engelse regering in 1806 de slavenhandel. De verenigde Staten schaften de slavernij af in
1865. Nederlands in 1863.
, 2.2 het is oneerlijk verdeeld.
De koning van Frankrijk
De Franse koning Lodewijk de XVI (de 16e) woonde een paleis in Versailles en had alle macht in
Frankrijk en liet de edelen voor hem werken met mooie baantjes. Iedereen moest doen wat de
koning zei, hij hoefde zich niet te verantwoorden. Het gewone volk had niks te vertellen en mocht
geen kritiek hebben. Deze vorm van regeren heet absolutisme.
De derde stand
De derde stand (de burgers, ambachtslieden, winkeliers en boeren) betaalde al die paleizen, feesten
en kleren. Samen waren zij de grootste groep. Zij betaalde heel veel belasting.
De eerste (geestelijken en koning) en tweede stand (adel en edelen) hoefden geen belasting te
betalen. De derde stand moesten werken voor hun landheer. Ze vonden dat niet eerlijk, ze moesten
belasting betalen maar mochten niet meebeslissen waaraan het werd uitgegeven.
Ruzie
Aan het eind van de achttiende eeuw had de derde stand het slechter, onder andere door slechte
oogsten. Het eten werd duurder, er was weinig werk, ook de Franse schatkist raakte leeg. Koning
Lodewijk wilde extra belasting heffen maar kon dat niet bij de derde stand halen, dus moesten de
eerste en tweede stand ook meebetalen. In 1789 riep de koning alle drie de standen in een grote
vergadering bij een. Iedereen kreeg ruzie met elkaar omdat niemand belasting wide betalen.
Van pruiken naar revolutie (1700-1800)
2.2 slaven op de plantage
Antillen en Suriname
In 1634 had de wic Curaçao veroverd. Ook de andere Caribische eilanden kwamen in het bezit van de
wic. Het eiland werd gebruikt om slaven door te verkopen. In 1667 werd Suriname een Nederlandse
kolonie. De grond was vruchtbaar dus de Nederlanders legde grote plantages aan. Op die plantages
werd: suiker, koffie, cacao, tabak en katoen verbouwd.
Dwangarbeid in Amerika
Het ware werk op plantages werd gedaan door zwarte slaven. Die werden per schip uit west-Afrika
gehaald. In Amerika werden de slaven aan planters verkocht. Sommige slaven hadden het minder
zwaar zoals een vakman of een huisslaaf.
Handel in mensen
Slavernij was in de achttiende eeuw normaal, ook in Afrika. Als deze stammen oorlog hadden, namen
de overwinnaars de verliezers als slaaf mee. Ook de Arabieren handelden al eeuwenlang in slaven.
Veel handelaren gingen in de slavenhandel omdat je er goed geld mee kon verdienen. In een periode
van 200 jaar zijn er 11 miljoen zwarte Afrikanen als slaaf naar Amerika gebracht. Daarvan is een half
miljoen door Nederlanders vervoerd.
Abolitionisme
In 1789 eiste het Franse volk meer vrijheid en gelijkheid. En door deze nieuwe ideeën gingen
sommige Europeanen anders over de slavernij denken. In Engeland werd er een vereniging opgericht
tegen de slavenhandel. Ze noemden zich de abolitionisten. Eerst kregen ze veel tegenstand van
planters, scheepseigenaren en handelaren. Maar uiteindelijk hebben ze veel mensen overtuigd en
verbood de Engelse regering in 1806 de slavenhandel. De verenigde Staten schaften de slavernij af in
1865. Nederlands in 1863.
, 2.2 het is oneerlijk verdeeld.
De koning van Frankrijk
De Franse koning Lodewijk de XVI (de 16e) woonde een paleis in Versailles en had alle macht in
Frankrijk en liet de edelen voor hem werken met mooie baantjes. Iedereen moest doen wat de
koning zei, hij hoefde zich niet te verantwoorden. Het gewone volk had niks te vertellen en mocht
geen kritiek hebben. Deze vorm van regeren heet absolutisme.
De derde stand
De derde stand (de burgers, ambachtslieden, winkeliers en boeren) betaalde al die paleizen, feesten
en kleren. Samen waren zij de grootste groep. Zij betaalde heel veel belasting.
De eerste (geestelijken en koning) en tweede stand (adel en edelen) hoefden geen belasting te
betalen. De derde stand moesten werken voor hun landheer. Ze vonden dat niet eerlijk, ze moesten
belasting betalen maar mochten niet meebeslissen waaraan het werd uitgegeven.
Ruzie
Aan het eind van de achttiende eeuw had de derde stand het slechter, onder andere door slechte
oogsten. Het eten werd duurder, er was weinig werk, ook de Franse schatkist raakte leeg. Koning
Lodewijk wilde extra belasting heffen maar kon dat niet bij de derde stand halen, dus moesten de
eerste en tweede stand ook meebetalen. In 1789 riep de koning alle drie de standen in een grote
vergadering bij een. Iedereen kreeg ruzie met elkaar omdat niemand belasting wide betalen.
