Globalisering
1 GLOBALISERING VERGROOT DE WELVAART
De inkomensverdeling kun je op twee manieren laten zien. De eerste is de personele
inkomensverdeling, dit laat zien hoe de inkomens verdeeld zijn over rijke en arme mensen. De
andere is de categoriale inkomensverdeling, dit laat zien hoe de inkomens verdeel zijn over de
inkomens verdiend uit de verschillende productefactoren loon, winst, rente en huur.
De lorenzcuve laat zien hoe groot de inkomensverschillen zijn. Als het erg ver van de lijn Y=X afigt, is
er een groot inkomens verschil. Hoe dichter het bij die lijn ligt hoe gelijker het inkomen verdeeld is.
de horizontale af is de cumulateve percentage van de bevolking, van arm naar rijk. De vertcale as is
de cumulateve percentage van de inkomens.
Met het nivelleren of convergeren worden de inkomens in verhouding
dichter bij elkaar gebracht, dus naar de lijn Y=X. Bij denivelleren of
divergeren wordt het verschil tussen arm en rijk relatef groter en gaat
het dus verder van de lijn af.
Het Gini coëfciënt laat dit verschil op een wiskunde manier zien. Jee
berekent het met de formule: A / A+B. Als dit 0 is, is het volkomen gelijk
want A is weg. Als het 1 is, is het volkomen ongelijk dus dan valt de B
weg.
het BBP kan op verschillende manieren tot stand komen. De eerste
manier is de som van de toegevoegde waarden. Of door C + I + O + E – M.
en de laatste manier is de lonen + pacht en rente + de winsten.
het natonaal product wordt gebruikt voor arbeid, kapitaal, natuur e
ondernemersactviteiten. Het natonaal inkomen is het totale inkomen
van een land en is op verschillende methoden te berekenen. De eerste is
de optelsom van de toegevoegde waarden van de overheid en de
bedrijven. Een andere manier is de optelsom van de primaire inkomens.
Een hoge loonquote is goed voor de conjunctuur want consumenten
kunnen veel kopen, het is slecht voor de structuur want waarom zou je
nog investeren in het land.
Loonkosten per product: loonindex / index arbeidsproductviteit 00%.
Hier ziten wel twee problemen bij, want de overheid heef een
loonquote van 100% en het hele inkomen van zzp’ers wordt gerekend als
winst. Dus kun je het ook als volgt berekenen: loonwerknemers + TLZ /
neto toegevoegde waarde van bedrijvven 00%. De
arbeidsinkomensquote is gelijk aan het arbeidsinkomen (loon +
toegerekend loon zelfstandigen) / neto toegevoegde waarde 00%
Er zijn drie manieren om de collecteve welvaart te berekenen:
Y=C+B+S
Y=C+I+O+E–M
(B – O) + (S – I) = E – M
,Bij (B – O) + (S – I) = E – M vormen (B – O) + (S – I) het natonaal spaarsaldo en dat is altjd gelijk aan
E – M. Ook is het tekort / overschot van het buitenland gelijk aan het tekort / overschot van het
buitenland. Een overschot gaat via de fnanciële instellingen naar het buitenland.
De multplier is de vermenigvuldigingsfactor dat aangeef in welke mate het natonaal inkomen
veranderd als de autonome bestedingen worden veranderd. dus extra bestedingen leiden weer tot
nog meer bestedingen, deze kringloop wordt afgezwakt door de belastnglek, de spaarlek en de
importlek. Dit is een deel van het extra inkomen wat wordt afgedragen aan belastng, gespaard
wordt of wordt uitgegeven in het buitenland.
Er zijn verschillende welvaartsdefnites. De eerste is het BBP per hoofd van de bevolking
gecorrigeerd met de koopkracht. De tweede is het HDI als combinate van levensverwachtng,
onderwijs en gecorrigeerd BBP. De laatste is het economisch surplus als som van het consumenten-
en producenten surplus.
Welvaart in ruime zin is gelijk aan het economisch surplus plus de positeve externe efecten min de
negateve externe efecten. Negateve externe efecten zijn bijvoorbeeld milieuvervuiling en
geluidsoverlast. Positeve externe efecten zijn bijvoorbeeld renovate
van gebouwen en parken.
De welvaartsverdeling is optmaal bij de marktvorm volkomen
concurrente als het pareto-efciënt is. toch kan er welvaartsverlies zijn
door beperking van de mededinging, door marktalen,
overheidsingrijpen of door asymmetrische informate.
Bij volkomen concurrente is het consumentensurplus het stuk boven
de prijs maar onder de Qv. Het producentensurplus is het stuk onder de
prijs en boven de Qa.
Bij een monopolist kijk je naar de doelstelling die bereikt moet worden als
dit mo = mk is, kijk je naar het snijpunt daarvan en de prijs ligt dan bij de go.
Het gebied daarboven is weer de consumentensurplus. En daaronder is het
producentensurplus. Er treedt wel een welvaartsverlies op.
De bruto-investeringen zijn alle investeringen bij elkaar opgeteld. De neto-
investeringen zijn gelijk aan de neto-investeringen in vaste actva plus
investeringen in vlotende actva.
De collecteve aanbodlijn is het totale aanbod van een bepaalde soort goederen, de lijn laat de
leveringsbereidheid zien en verloopt stjgend.
De geaggregeerde aanbodlijn is de productecapaciteit wat bepaald wordt door de combinate
van productefactoren en kan horizontaal, stjgend en vertcaal verlopen. De geaggregeerde
aanbod is bepalend voor de productecapaciteit van een economie. Dit staat voor de structuur
van de economie.
De collecteve vraaglijn geef de totale vraag weer naar een bepaald soort product. Deze lijn
wordt bepaald door de betalingsbereidheid en verloopt dalend.
De geaggregeerde vraaglijn geef de vraag naar goederen en diensten in een land of regio weer.
De geaggregeerde vraag is de efecteve vraag. Dit is de totale vraag van consumenten,
investeringen van bedrijven, uitgaven van de overheid en het saldo met het buitenland.
Dus EV = C + I + O + E –M. dit staat voor de conjunctuur van de economie.
, A-B is laagconjunctuur/onderbesteding.
B-C is de bezetngsgraad hoger. Bedrijven willen meer
produceren, maar door een krappere arbeidsmarkt stjgen de
lonen. Dit betekent meer produceren tegen een hogere prijs.
C-D is er hoogconjunctuur met een volledig bezete
productecapaciteit. Meer vraag leidt enkel tot hogere prijzen.
Het consumenten- en producentensurplus veranderd ook bij
hefngen en belastngen. Bij belastngen werkt het als volgt:
- A is het consumentensurplus
- D is het producentensurplus
- B en C zijn de overheidsinkomsten
- E en F zijn de welvaartverliezen
De overheid kan op verschillende manieren ingrijpen. Het kan
met prijsregulering een maximumprijs en minimumprijs
instellen, dit is voornamelijk om de consument te beschermen.
Ook kan het een hefng instellen om de negateve externe
efecten te verminderen of door een subsidie de positeve
externe efecten juist te vermeerderen. Ook kan de overheid
ingrijpen door wet- en regelgeving, directe belastngen en
protecte.
Er zijn procyclische en antcyclische maatregelen. De
procyclische maatregelen zorgen ervoor dat golf sterker wordt
en dus verder af wijkt van de trend. Dit is dus niet de bedoeling
en de overheid zou dus antcyclische maatregelen moeten
nemen om de conjunctuur meer naar de trend te krijgen.
Te grote schommelingen zijn niet goed voor de economie dus
zorgen automatsche stabilisatoren voor een dempende werking
op de conjunctuur en werken dus antcyclisch. Dit zijn
bijvoorbeeld uitgaven aan uitkeringen en het progressieve belastngstelsel.
Bij laagconjunctuur vangen uitkeringen het inkomensverlies op bij werkloosheid, zodat de werklozen
kunnen blijven consumeren en de vraag op peil blijf. Het progressieve belastngstelsel zorgt voor een
lagere belastngdruk zodat mensen ondanks de lagere inkomens, er in verhouding beperkt op
achteruit gaan.
Bij hoogconjunctuur stjgen de inkomens maar het progressief belastngstelsel remt de bestedingen
en doordat er minder werklozen zijn, dalen de uitgaven aan uitkeringen.
De laagconjunctuur is op te lossen door de overheid, zij moeten de belastng verlagen of de
overheidsuitgaven vergroten. De centrale bank kan via een monetair beleid de rente verlagen of de
maatschappelijke geldhoeveelheid vergroten.
Het inverdienefect is wanneer de overheid de economie wil stmuleren er een deel van de extra
kosten door extra inkomsten wordt terug verdiend. Het uitverdienefect werkt omgekeerd als de
overheid probeert te bezuinigen.
1 GLOBALISERING VERGROOT DE WELVAART
De inkomensverdeling kun je op twee manieren laten zien. De eerste is de personele
inkomensverdeling, dit laat zien hoe de inkomens verdeeld zijn over rijke en arme mensen. De
andere is de categoriale inkomensverdeling, dit laat zien hoe de inkomens verdeel zijn over de
inkomens verdiend uit de verschillende productefactoren loon, winst, rente en huur.
De lorenzcuve laat zien hoe groot de inkomensverschillen zijn. Als het erg ver van de lijn Y=X afigt, is
er een groot inkomens verschil. Hoe dichter het bij die lijn ligt hoe gelijker het inkomen verdeeld is.
de horizontale af is de cumulateve percentage van de bevolking, van arm naar rijk. De vertcale as is
de cumulateve percentage van de inkomens.
Met het nivelleren of convergeren worden de inkomens in verhouding
dichter bij elkaar gebracht, dus naar de lijn Y=X. Bij denivelleren of
divergeren wordt het verschil tussen arm en rijk relatef groter en gaat
het dus verder van de lijn af.
Het Gini coëfciënt laat dit verschil op een wiskunde manier zien. Jee
berekent het met de formule: A / A+B. Als dit 0 is, is het volkomen gelijk
want A is weg. Als het 1 is, is het volkomen ongelijk dus dan valt de B
weg.
het BBP kan op verschillende manieren tot stand komen. De eerste
manier is de som van de toegevoegde waarden. Of door C + I + O + E – M.
en de laatste manier is de lonen + pacht en rente + de winsten.
het natonaal product wordt gebruikt voor arbeid, kapitaal, natuur e
ondernemersactviteiten. Het natonaal inkomen is het totale inkomen
van een land en is op verschillende methoden te berekenen. De eerste is
de optelsom van de toegevoegde waarden van de overheid en de
bedrijven. Een andere manier is de optelsom van de primaire inkomens.
Een hoge loonquote is goed voor de conjunctuur want consumenten
kunnen veel kopen, het is slecht voor de structuur want waarom zou je
nog investeren in het land.
Loonkosten per product: loonindex / index arbeidsproductviteit 00%.
Hier ziten wel twee problemen bij, want de overheid heef een
loonquote van 100% en het hele inkomen van zzp’ers wordt gerekend als
winst. Dus kun je het ook als volgt berekenen: loonwerknemers + TLZ /
neto toegevoegde waarde van bedrijvven 00%. De
arbeidsinkomensquote is gelijk aan het arbeidsinkomen (loon +
toegerekend loon zelfstandigen) / neto toegevoegde waarde 00%
Er zijn drie manieren om de collecteve welvaart te berekenen:
Y=C+B+S
Y=C+I+O+E–M
(B – O) + (S – I) = E – M
,Bij (B – O) + (S – I) = E – M vormen (B – O) + (S – I) het natonaal spaarsaldo en dat is altjd gelijk aan
E – M. Ook is het tekort / overschot van het buitenland gelijk aan het tekort / overschot van het
buitenland. Een overschot gaat via de fnanciële instellingen naar het buitenland.
De multplier is de vermenigvuldigingsfactor dat aangeef in welke mate het natonaal inkomen
veranderd als de autonome bestedingen worden veranderd. dus extra bestedingen leiden weer tot
nog meer bestedingen, deze kringloop wordt afgezwakt door de belastnglek, de spaarlek en de
importlek. Dit is een deel van het extra inkomen wat wordt afgedragen aan belastng, gespaard
wordt of wordt uitgegeven in het buitenland.
Er zijn verschillende welvaartsdefnites. De eerste is het BBP per hoofd van de bevolking
gecorrigeerd met de koopkracht. De tweede is het HDI als combinate van levensverwachtng,
onderwijs en gecorrigeerd BBP. De laatste is het economisch surplus als som van het consumenten-
en producenten surplus.
Welvaart in ruime zin is gelijk aan het economisch surplus plus de positeve externe efecten min de
negateve externe efecten. Negateve externe efecten zijn bijvoorbeeld milieuvervuiling en
geluidsoverlast. Positeve externe efecten zijn bijvoorbeeld renovate
van gebouwen en parken.
De welvaartsverdeling is optmaal bij de marktvorm volkomen
concurrente als het pareto-efciënt is. toch kan er welvaartsverlies zijn
door beperking van de mededinging, door marktalen,
overheidsingrijpen of door asymmetrische informate.
Bij volkomen concurrente is het consumentensurplus het stuk boven
de prijs maar onder de Qv. Het producentensurplus is het stuk onder de
prijs en boven de Qa.
Bij een monopolist kijk je naar de doelstelling die bereikt moet worden als
dit mo = mk is, kijk je naar het snijpunt daarvan en de prijs ligt dan bij de go.
Het gebied daarboven is weer de consumentensurplus. En daaronder is het
producentensurplus. Er treedt wel een welvaartsverlies op.
De bruto-investeringen zijn alle investeringen bij elkaar opgeteld. De neto-
investeringen zijn gelijk aan de neto-investeringen in vaste actva plus
investeringen in vlotende actva.
De collecteve aanbodlijn is het totale aanbod van een bepaalde soort goederen, de lijn laat de
leveringsbereidheid zien en verloopt stjgend.
De geaggregeerde aanbodlijn is de productecapaciteit wat bepaald wordt door de combinate
van productefactoren en kan horizontaal, stjgend en vertcaal verlopen. De geaggregeerde
aanbod is bepalend voor de productecapaciteit van een economie. Dit staat voor de structuur
van de economie.
De collecteve vraaglijn geef de totale vraag weer naar een bepaald soort product. Deze lijn
wordt bepaald door de betalingsbereidheid en verloopt dalend.
De geaggregeerde vraaglijn geef de vraag naar goederen en diensten in een land of regio weer.
De geaggregeerde vraag is de efecteve vraag. Dit is de totale vraag van consumenten,
investeringen van bedrijven, uitgaven van de overheid en het saldo met het buitenland.
Dus EV = C + I + O + E –M. dit staat voor de conjunctuur van de economie.
, A-B is laagconjunctuur/onderbesteding.
B-C is de bezetngsgraad hoger. Bedrijven willen meer
produceren, maar door een krappere arbeidsmarkt stjgen de
lonen. Dit betekent meer produceren tegen een hogere prijs.
C-D is er hoogconjunctuur met een volledig bezete
productecapaciteit. Meer vraag leidt enkel tot hogere prijzen.
Het consumenten- en producentensurplus veranderd ook bij
hefngen en belastngen. Bij belastngen werkt het als volgt:
- A is het consumentensurplus
- D is het producentensurplus
- B en C zijn de overheidsinkomsten
- E en F zijn de welvaartverliezen
De overheid kan op verschillende manieren ingrijpen. Het kan
met prijsregulering een maximumprijs en minimumprijs
instellen, dit is voornamelijk om de consument te beschermen.
Ook kan het een hefng instellen om de negateve externe
efecten te verminderen of door een subsidie de positeve
externe efecten juist te vermeerderen. Ook kan de overheid
ingrijpen door wet- en regelgeving, directe belastngen en
protecte.
Er zijn procyclische en antcyclische maatregelen. De
procyclische maatregelen zorgen ervoor dat golf sterker wordt
en dus verder af wijkt van de trend. Dit is dus niet de bedoeling
en de overheid zou dus antcyclische maatregelen moeten
nemen om de conjunctuur meer naar de trend te krijgen.
Te grote schommelingen zijn niet goed voor de economie dus
zorgen automatsche stabilisatoren voor een dempende werking
op de conjunctuur en werken dus antcyclisch. Dit zijn
bijvoorbeeld uitgaven aan uitkeringen en het progressieve belastngstelsel.
Bij laagconjunctuur vangen uitkeringen het inkomensverlies op bij werkloosheid, zodat de werklozen
kunnen blijven consumeren en de vraag op peil blijf. Het progressieve belastngstelsel zorgt voor een
lagere belastngdruk zodat mensen ondanks de lagere inkomens, er in verhouding beperkt op
achteruit gaan.
Bij hoogconjunctuur stjgen de inkomens maar het progressief belastngstelsel remt de bestedingen
en doordat er minder werklozen zijn, dalen de uitgaven aan uitkeringen.
De laagconjunctuur is op te lossen door de overheid, zij moeten de belastng verlagen of de
overheidsuitgaven vergroten. De centrale bank kan via een monetair beleid de rente verlagen of de
maatschappelijke geldhoeveelheid vergroten.
Het inverdienefect is wanneer de overheid de economie wil stmuleren er een deel van de extra
kosten door extra inkomsten wordt terug verdiend. Het uitverdienefect werkt omgekeerd als de
overheid probeert te bezuinigen.
