Hoofdstuk 6:
Paragraaf 1:
- Eerste moedermelk bevat veel eiwitten. Dit zijn bouwstoffen die de kleine goed kan
gebruiken om nieuwe cellen te maken.
- Na een paar dagen neemt het eiwitgehalte af en de hoeveelheid vet en lactose nemen toe.
Die gebruikt de kleine als brandstof om hun lichaam warm te houden.
- Een baby heeft relatief gezien een groot lichaamsoppervlak ten opzichte van zijn volume.
Daardoor koelt het kind snel af.
- Moedermelk bevat ook vitaminen en mineralen. Dat zijn beschermende stoffen.
Moedermelk bevat ook antistoffen.
- Niet alle bacteriën zijn schadelijk. De eerste bacteriën krijgt het kind via de moeder.
- De samenstelling van de darmflora (darmbacteriën) varieert van persoon tot persoon.
- Kinderen die de borst krijgen hebben minder kans op overgewicht.
- Welvaartsziektes zijn ziektes die een mens krijgt als ze bijvoorbeeld te veel vet en suiker
eten.
- Als de voeding te eenzijdig is dan is het gevolg dat een mens een gebrekziekte krijgt.
Paragraaf 2:
- De functie van een gebit is het voedsel in kleine delen te knippen en te vermalen. Dit is
mechanische verkleining. Hierdoor neemt het oppervlak van de voedseldeeltjes toe en kan
de chemische afbraak sneller verlopen.
- Macromoleculen zijn te groot voor de darmcellen om ze zo uit de darminhoud op te nemen.
Bijvoorbeeld vetten.
- Veel van deze macromoleculen zijn polymeren, stoffen die zijn opgebouwd uit een groot
aantal vrijwel identieke moleculen.
- In het verteringskanaal breken verteringsenzymen die polymeren en vetten af.
- Verschillende organen die elk een deel van de vertering van de macromoleculen op zich
nemen:
1. Mondholte: de wand bevat zes grote speekselklieren. Het speeksel bevat een enzym dat
het grote koolhydraat zetmeel afbreekt.
2. Slokdarm: spieren duwen de voedselbrokjes door de darm. Dit gebeurt in alle darmen.
3. Maag: De wand is geplooid. Tussen de plooien monden afvoerbuizen van de
maagsapklieren uit. Sommige maken maagzuur die veel bacteriën onschadelijk maakt.
Andere cellen maken pepsinogeen. Dit is een inactief enzym. Dit veranderd in het
maagzuur in actief eiwitsplitsend enzym. Een derde type produceert slijm, dat de
maagwand tegen de eigen verteringssappen beschermt.
4. Twaalfvingerige darm: De alvleesklier geeft verschillende enzymen af aan de
twaalfvingerige darm. De verteren DNA, vetten en overgebleven zetmeel. En zetten de
volgende stap van de eiwitafbraak. Gal uit de lever helpt met het verteren van vetten.
5. Dunnen darm: Verschillende enzymen uit de darmsapklieren voltooien de vertering met
de laatste stappen van de koolhydraat- en eiwitvertering. Ook DNA wordt afgebroken.
Darmcellen nemen de verteringsproducten en andere kleine moleculen op uit de
Paragraaf 1:
- Eerste moedermelk bevat veel eiwitten. Dit zijn bouwstoffen die de kleine goed kan
gebruiken om nieuwe cellen te maken.
- Na een paar dagen neemt het eiwitgehalte af en de hoeveelheid vet en lactose nemen toe.
Die gebruikt de kleine als brandstof om hun lichaam warm te houden.
- Een baby heeft relatief gezien een groot lichaamsoppervlak ten opzichte van zijn volume.
Daardoor koelt het kind snel af.
- Moedermelk bevat ook vitaminen en mineralen. Dat zijn beschermende stoffen.
Moedermelk bevat ook antistoffen.
- Niet alle bacteriën zijn schadelijk. De eerste bacteriën krijgt het kind via de moeder.
- De samenstelling van de darmflora (darmbacteriën) varieert van persoon tot persoon.
- Kinderen die de borst krijgen hebben minder kans op overgewicht.
- Welvaartsziektes zijn ziektes die een mens krijgt als ze bijvoorbeeld te veel vet en suiker
eten.
- Als de voeding te eenzijdig is dan is het gevolg dat een mens een gebrekziekte krijgt.
Paragraaf 2:
- De functie van een gebit is het voedsel in kleine delen te knippen en te vermalen. Dit is
mechanische verkleining. Hierdoor neemt het oppervlak van de voedseldeeltjes toe en kan
de chemische afbraak sneller verlopen.
- Macromoleculen zijn te groot voor de darmcellen om ze zo uit de darminhoud op te nemen.
Bijvoorbeeld vetten.
- Veel van deze macromoleculen zijn polymeren, stoffen die zijn opgebouwd uit een groot
aantal vrijwel identieke moleculen.
- In het verteringskanaal breken verteringsenzymen die polymeren en vetten af.
- Verschillende organen die elk een deel van de vertering van de macromoleculen op zich
nemen:
1. Mondholte: de wand bevat zes grote speekselklieren. Het speeksel bevat een enzym dat
het grote koolhydraat zetmeel afbreekt.
2. Slokdarm: spieren duwen de voedselbrokjes door de darm. Dit gebeurt in alle darmen.
3. Maag: De wand is geplooid. Tussen de plooien monden afvoerbuizen van de
maagsapklieren uit. Sommige maken maagzuur die veel bacteriën onschadelijk maakt.
Andere cellen maken pepsinogeen. Dit is een inactief enzym. Dit veranderd in het
maagzuur in actief eiwitsplitsend enzym. Een derde type produceert slijm, dat de
maagwand tegen de eigen verteringssappen beschermt.
4. Twaalfvingerige darm: De alvleesklier geeft verschillende enzymen af aan de
twaalfvingerige darm. De verteren DNA, vetten en overgebleven zetmeel. En zetten de
volgende stap van de eiwitafbraak. Gal uit de lever helpt met het verteren van vetten.
5. Dunnen darm: Verschillende enzymen uit de darmsapklieren voltooien de vertering met
de laatste stappen van de koolhydraat- en eiwitvertering. Ook DNA wordt afgebroken.
Darmcellen nemen de verteringsproducten en andere kleine moleculen op uit de
