Samenvatting beroepscommunicatie
Hoofdstuk 1: waarom dit boek zinloos is
1.1: gedragsverandering; oefening baard kunst
Veel mensen denken dat communicate aangeboren is. Maar oefening baard kunst:
Leerproces:
- Fase 1; onbewust – onbekwaam: mensen doen maar wat, zonder er werkelijk over na te
denken of bewust mee bezig te zijn.
- Fase 2; bewust – onbekwaam: de persoon besef dat hij iets nog niet goed beheerst en nog
het een en ander te leren heef. vaak wordt hier pijnlijk duidelijk waar knelpunten ziten.
- Fase 3; bewust – bekwaam: bewust bezig met nieuwe vaardigheden te leren en toe te
passen. is zich nog zeer bewust van eigen gedrag.
- Fase 4; onbewust – bekwaam: het aangeleerde gedrag door oefening wordt steeds
onbewuster. Uitgevoerd zonder er bij na te denken. (geautomatseerdd. enmerkend is dat
mensen een eigen stjl gaan ontwikkelen.
Binnen communicate is vaak geen leraar. Daarom blijven veel mensen hangen in de 2 e fase. Mensen
moeten het maar eigen zien te maken en spiegelen zich daarbij aan anderen. Als dit dan niet lukt
kunnen ze ontmoedigd raken. Je kunt niet direct zo goed communiceren als degene die je spiegelt. In
de ideale situate leert iemand in de 3 e fase stap voor stap communiceren.
1.2: persoonlijkheid en gedragsverandering
Veel mensen denken dat de manier waarop iemand communiceert een directe afgeleide is van zijn
persoonlijkheid en dat aanleren van communicategedrag dus zal botsen met de persoonlijkheid.
psychologen trekken dit sterk in twijfel: want persoonlijkheid is een dynamisch en dus steeds
veranderend groeiproces. Als je dit geloof, zal elk leerproces leiden tot grote of kleine
gedragsveranderingen. Goed leren communiceren kan ertoe leiden dat je zekerder overkomt en
voelt.
Communicatie is een dynamisch proces, waarbij de communicator en omgeving elkaar voortdurend
beïnvloeden. Ieder mens heef verschillende communicatiestijlen: afhankelijk van situate.
Psychologen stellen dit vanuit het feit dat iedereen zijn hele leven verschillende rollen speelt, waarbij
verschillende communicatestjlen horen. De ene situate vraagt om een andere benadering dan de
andere. Deze verschillende rollen betekenen niet verschillende persoonlijkheden.
1.3: Professionaliteit en gedragsverandering
Veel mensen zijn bang om te veranderen. Om maar niet te hoeven veranderen worden de meest
uiteenlopende excuses gebruikt: ‘’ik ben een enorm goede vakman. Dat is in mijn beroep veel
belangrijker dan communicate’’. Deze wordt vaak gebruikt door mensen die moeite hebben met
communicate, bijv. omdat ze verlegen zijn. omt vaak voort uit het feit dat zij het
communicateproces niet goed beheersen. Goede instructe verminderd de onzekerheid snel.
Sommige mensen hebben echt geen goede communicatevaardigheden nodig, maar zo beperken zij
zich wel in mogelijkheden.
,1.4: Flexibiliteit en gedragsverandering
‘’ik ben nou eenmaal rechtdoorzee. Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben. Als ze er niet mee
om kunnen gaan, is dat hun probleem’’. Deze wordt vaak gebruikt door mensen die zichzelf eerlijk en
direct noemen, maar eigenlijk bot en tactloos zijn en over gevoelens van anderen heen walsen.
Wellicht hebben ze wel eens geprobeerd om te veranderen, maar zonder resultaat. Blijven hangen in
2e fase. Met goede hulp kunnen ze fase 3 en 4 bereiken.
Door dit hoofdstuk ben je hopelijk overtuigd dat het goed mogelijk is om je communicate aan te
scherpen. De weerstand die sommigen hebben tegen verandering, berust vaak op drogredenen die
makkelijk te weerleggen zijn.
, Hoofdstuk 2: basisbegrippen
2.1: wat is communicate
Volgens Van Dale is communicate het uitwisselen van communicate. Veel mensen denken dat taal
hetzelfde is, maar dit is niet zo. Je communiceert met taal; verbaal. Maar ook met non-verbale
communicate; lichaamstaal.
Communicatiekracht: is verschillend voor non-verbale en verbale communicate. Onderzoek wijst uit
dat non-verbaal vijfmaal zoveel overtuigingskracht heef dan de leterlijke inhoud. Psycholoog
Mehrabian concludeerde dat mensen 7% vertrouwen op leterlijke inhoud, 38% op
stemeigenschappen en 55% op lichaamstaal.
Incongruentie: niet-overeenkomen. Van non-verbaal en verbaal. Mensen vertrouwen eerder op non-
verbaal. Lichaam verschaf betrouwbaardere informate dan leterlijke woorden. Ook al komt het wel
overeen, de kracht waarmee lichaam en taal samenwerken bepaald of mensen ook bereid zijn iets
met de boodschap te doen.
Communiceren doen we niet alleen door taal, ook door vormen van gedrag. Maakt het onmogelijk
om niet te communiceren in aanwezigheid van anderen.
2.2: de defnite van communicate
Frank Oomkes defnnie: communicate is de uitwisseling van symbolische informate die plaatsvindt
tussen mensen die zich van elkaars onmiddellijke of gemedieerde aanwezigheid bewust zijn. Deze
informate wordt deels bewust, deels onbewust gegeven, ontvangen en geïnterpreteerd.
Mensen moeten zich dus wel bewust zijn van elkaars aanwezigheid.
Onmiddellijke communicatie: als mensen in elkaars aanwezigheid zijn.
Gemedieerde communicatie: sprake van medium, zoals e-mail, krant, televisie, radio.
Bewust en onbewuste communicatie: mensen denken dat communicate bewust plaatsvindt, maar
zijn zich er niet van bewust dat ze ook onbewust non-verbaal communiceren. Daarom is er sprake
van tegelijkertjd bewuste en onbewuste communicate. Maar niet alleen in communicate, ook
interpreteren mensen het non-verbale gedrag van anderen zonder zich er bewust van te zijn. Ze
nemen onbewust gedrag van anderen waar en interpreteren dit. Dit maakt het risico op
misverstanden binnen communicate groot.
2.3: communicateruis
Bij communicate is altjd sprake van boodschap die door zender via een communncaiekanaal wordt
verstuurd naar de ontvanger:
Zender Kanalen: Ontvanger
Codeert Zien, horen, aanraken, ruiken, Decodeert
proeven
Externe runs: als het communicatekanaal de bron van ruis is en niet de zender of ontvanger. Alles
wat communicate van buitenaf verstoord; lawaai etc.
Interne runs: als een zender de gedachten of gevoelens in zijn hoofd wil communiceren aan de
ontvanger, moet hij dit omzeten in woorden, lichaamstaal of beelden. Dit noemen we coderen van
de boodschap. De ontvanger moet dan het omgekeerde doen: hij decodeert of interpreteert de
boodschap in voor hem herkenbare gedachten of gevoelens. Bij dit proces spelen associates een rol
Hoofdstuk 1: waarom dit boek zinloos is
1.1: gedragsverandering; oefening baard kunst
Veel mensen denken dat communicate aangeboren is. Maar oefening baard kunst:
Leerproces:
- Fase 1; onbewust – onbekwaam: mensen doen maar wat, zonder er werkelijk over na te
denken of bewust mee bezig te zijn.
- Fase 2; bewust – onbekwaam: de persoon besef dat hij iets nog niet goed beheerst en nog
het een en ander te leren heef. vaak wordt hier pijnlijk duidelijk waar knelpunten ziten.
- Fase 3; bewust – bekwaam: bewust bezig met nieuwe vaardigheden te leren en toe te
passen. is zich nog zeer bewust van eigen gedrag.
- Fase 4; onbewust – bekwaam: het aangeleerde gedrag door oefening wordt steeds
onbewuster. Uitgevoerd zonder er bij na te denken. (geautomatseerdd. enmerkend is dat
mensen een eigen stjl gaan ontwikkelen.
Binnen communicate is vaak geen leraar. Daarom blijven veel mensen hangen in de 2 e fase. Mensen
moeten het maar eigen zien te maken en spiegelen zich daarbij aan anderen. Als dit dan niet lukt
kunnen ze ontmoedigd raken. Je kunt niet direct zo goed communiceren als degene die je spiegelt. In
de ideale situate leert iemand in de 3 e fase stap voor stap communiceren.
1.2: persoonlijkheid en gedragsverandering
Veel mensen denken dat de manier waarop iemand communiceert een directe afgeleide is van zijn
persoonlijkheid en dat aanleren van communicategedrag dus zal botsen met de persoonlijkheid.
psychologen trekken dit sterk in twijfel: want persoonlijkheid is een dynamisch en dus steeds
veranderend groeiproces. Als je dit geloof, zal elk leerproces leiden tot grote of kleine
gedragsveranderingen. Goed leren communiceren kan ertoe leiden dat je zekerder overkomt en
voelt.
Communicatie is een dynamisch proces, waarbij de communicator en omgeving elkaar voortdurend
beïnvloeden. Ieder mens heef verschillende communicatiestijlen: afhankelijk van situate.
Psychologen stellen dit vanuit het feit dat iedereen zijn hele leven verschillende rollen speelt, waarbij
verschillende communicatestjlen horen. De ene situate vraagt om een andere benadering dan de
andere. Deze verschillende rollen betekenen niet verschillende persoonlijkheden.
1.3: Professionaliteit en gedragsverandering
Veel mensen zijn bang om te veranderen. Om maar niet te hoeven veranderen worden de meest
uiteenlopende excuses gebruikt: ‘’ik ben een enorm goede vakman. Dat is in mijn beroep veel
belangrijker dan communicate’’. Deze wordt vaak gebruikt door mensen die moeite hebben met
communicate, bijv. omdat ze verlegen zijn. omt vaak voort uit het feit dat zij het
communicateproces niet goed beheersen. Goede instructe verminderd de onzekerheid snel.
Sommige mensen hebben echt geen goede communicatevaardigheden nodig, maar zo beperken zij
zich wel in mogelijkheden.
,1.4: Flexibiliteit en gedragsverandering
‘’ik ben nou eenmaal rechtdoorzee. Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben. Als ze er niet mee
om kunnen gaan, is dat hun probleem’’. Deze wordt vaak gebruikt door mensen die zichzelf eerlijk en
direct noemen, maar eigenlijk bot en tactloos zijn en over gevoelens van anderen heen walsen.
Wellicht hebben ze wel eens geprobeerd om te veranderen, maar zonder resultaat. Blijven hangen in
2e fase. Met goede hulp kunnen ze fase 3 en 4 bereiken.
Door dit hoofdstuk ben je hopelijk overtuigd dat het goed mogelijk is om je communicate aan te
scherpen. De weerstand die sommigen hebben tegen verandering, berust vaak op drogredenen die
makkelijk te weerleggen zijn.
, Hoofdstuk 2: basisbegrippen
2.1: wat is communicate
Volgens Van Dale is communicate het uitwisselen van communicate. Veel mensen denken dat taal
hetzelfde is, maar dit is niet zo. Je communiceert met taal; verbaal. Maar ook met non-verbale
communicate; lichaamstaal.
Communicatiekracht: is verschillend voor non-verbale en verbale communicate. Onderzoek wijst uit
dat non-verbaal vijfmaal zoveel overtuigingskracht heef dan de leterlijke inhoud. Psycholoog
Mehrabian concludeerde dat mensen 7% vertrouwen op leterlijke inhoud, 38% op
stemeigenschappen en 55% op lichaamstaal.
Incongruentie: niet-overeenkomen. Van non-verbaal en verbaal. Mensen vertrouwen eerder op non-
verbaal. Lichaam verschaf betrouwbaardere informate dan leterlijke woorden. Ook al komt het wel
overeen, de kracht waarmee lichaam en taal samenwerken bepaald of mensen ook bereid zijn iets
met de boodschap te doen.
Communiceren doen we niet alleen door taal, ook door vormen van gedrag. Maakt het onmogelijk
om niet te communiceren in aanwezigheid van anderen.
2.2: de defnite van communicate
Frank Oomkes defnnie: communicate is de uitwisseling van symbolische informate die plaatsvindt
tussen mensen die zich van elkaars onmiddellijke of gemedieerde aanwezigheid bewust zijn. Deze
informate wordt deels bewust, deels onbewust gegeven, ontvangen en geïnterpreteerd.
Mensen moeten zich dus wel bewust zijn van elkaars aanwezigheid.
Onmiddellijke communicatie: als mensen in elkaars aanwezigheid zijn.
Gemedieerde communicatie: sprake van medium, zoals e-mail, krant, televisie, radio.
Bewust en onbewuste communicatie: mensen denken dat communicate bewust plaatsvindt, maar
zijn zich er niet van bewust dat ze ook onbewust non-verbaal communiceren. Daarom is er sprake
van tegelijkertjd bewuste en onbewuste communicate. Maar niet alleen in communicate, ook
interpreteren mensen het non-verbale gedrag van anderen zonder zich er bewust van te zijn. Ze
nemen onbewust gedrag van anderen waar en interpreteren dit. Dit maakt het risico op
misverstanden binnen communicate groot.
2.3: communicateruis
Bij communicate is altjd sprake van boodschap die door zender via een communncaiekanaal wordt
verstuurd naar de ontvanger:
Zender Kanalen: Ontvanger
Codeert Zien, horen, aanraken, ruiken, Decodeert
proeven
Externe runs: als het communicatekanaal de bron van ruis is en niet de zender of ontvanger. Alles
wat communicate van buitenaf verstoord; lawaai etc.
Interne runs: als een zender de gedachten of gevoelens in zijn hoofd wil communiceren aan de
ontvanger, moet hij dit omzeten in woorden, lichaamstaal of beelden. Dit noemen we coderen van
de boodschap. De ontvanger moet dan het omgekeerde doen: hij decodeert of interpreteert de
boodschap in voor hem herkenbare gedachten of gevoelens. Bij dit proces spelen associates een rol
