Samenvatting Gespreksvoering H 2/3/4/5/6
H2
Misvattingen
- horen en luisteren is hetzelfde: horen gaat passief, luisteren doe je actief
- boodschappen hebben een eenduidige betekenis: boodschappen krijgen pas een betekenis
als deze geïnterpreteerd zijn door de ontvanger.
Communicatie: het zoeken naar een gemeenschappelijke betekenis.
Slechte luistergewoontes
- teveel met jezelf bezig zijn: concentratie wordt belemmerd door interne of externe ruis.
- selectief luisteren: alleen oppikken wat jij denkt dat van belang is.
- leegtes zelf opvullen: zorgt vaak voor verhalen die niet meer aan de werkelijkheid voldoen.
- assimilatie van boodschap: boodschap passen in ons eigen referentiekader, en boodschap
kan dan verdraaid worden.
- defensief luisteren: alles opvatten als een persoonlijke aanval, meestal door angst en
onzekerheid.
Luisteren: het ontvangen, bewerken en interpreteren van signalen tot een zinvol geheel.
Luistervaardigheden
aandacht gevend gedrag
1. non verbaal, bedoeld om de ander te stimuleren om verder te vertellen en vrijuit te laten
praten zoals oogcontact en lichaamshouding. 2. Verbaal, kleine aanmoedigingen. Neutrale
stimulans voor iemand om door te vertellen. Premature acknowledgement: stimuleren tijdens
praten, geeft opgejaagd gevoel.
1. Niet beheerste stilte: niemand weet meer iets te zeggen en 2. Beheerste stilte, je ziet dat
de ander naar woorden zoekt o.i.d.
vragen stellen
Toont aandacht voor het verhaal van de ander.
Open vragen: hoe, wat, wie, waarom…
Gesloten vragen: snel suggestief, vaak alleen ja/nee antwoord.
Gesprek op gang houden: vagen die aansluiten bij wat de ander al gezegd heeft, kun je daar
iets meer over vertellen?
Waarom vragen zijn erg goed, deze geven de persoon ruimte zijn/haar mening te geven. Pas
op met hoe je het vraagt, je kan een defensieve houding creëren.
Fouten
- suggestieve vragen
- niet aansluiten bij het verhaal
Parafraseren van de inhoud
De ander weet nu dat er naar hem/haar geluisterd wordt, je kunt checken of je alles goed
begrepen hebt, en een belangrijk stuurmiddel in het gesprek.
- kort en specifiek
- gesteld in eigen woorden niet letterlijk herhaald
- tentatief, veronderstellende toon, uitnodigend karakter
- bevat geen waardering over wat is gezegd, dat volgt pas later
Reflecteren van gevoelens
Kort en in eigen woorden een van de belangrijkste gevoelens die in het verhaal van de ander
doorklinkt weergeven. Vooral in steun verlenend gesprek belangrijk. De ander weet dat
gevoelens begrepen worden, en geeft gevoel van veiligheid.
Fouten: - niet herkennen van de gevoelens van de ander
- verkeerde woordkeus
- verkeerde intensiteit
Deze hebben een storende invloed op de rest van het gesprek.
H2
Misvattingen
- horen en luisteren is hetzelfde: horen gaat passief, luisteren doe je actief
- boodschappen hebben een eenduidige betekenis: boodschappen krijgen pas een betekenis
als deze geïnterpreteerd zijn door de ontvanger.
Communicatie: het zoeken naar een gemeenschappelijke betekenis.
Slechte luistergewoontes
- teveel met jezelf bezig zijn: concentratie wordt belemmerd door interne of externe ruis.
- selectief luisteren: alleen oppikken wat jij denkt dat van belang is.
- leegtes zelf opvullen: zorgt vaak voor verhalen die niet meer aan de werkelijkheid voldoen.
- assimilatie van boodschap: boodschap passen in ons eigen referentiekader, en boodschap
kan dan verdraaid worden.
- defensief luisteren: alles opvatten als een persoonlijke aanval, meestal door angst en
onzekerheid.
Luisteren: het ontvangen, bewerken en interpreteren van signalen tot een zinvol geheel.
Luistervaardigheden
aandacht gevend gedrag
1. non verbaal, bedoeld om de ander te stimuleren om verder te vertellen en vrijuit te laten
praten zoals oogcontact en lichaamshouding. 2. Verbaal, kleine aanmoedigingen. Neutrale
stimulans voor iemand om door te vertellen. Premature acknowledgement: stimuleren tijdens
praten, geeft opgejaagd gevoel.
1. Niet beheerste stilte: niemand weet meer iets te zeggen en 2. Beheerste stilte, je ziet dat
de ander naar woorden zoekt o.i.d.
vragen stellen
Toont aandacht voor het verhaal van de ander.
Open vragen: hoe, wat, wie, waarom…
Gesloten vragen: snel suggestief, vaak alleen ja/nee antwoord.
Gesprek op gang houden: vagen die aansluiten bij wat de ander al gezegd heeft, kun je daar
iets meer over vertellen?
Waarom vragen zijn erg goed, deze geven de persoon ruimte zijn/haar mening te geven. Pas
op met hoe je het vraagt, je kan een defensieve houding creëren.
Fouten
- suggestieve vragen
- niet aansluiten bij het verhaal
Parafraseren van de inhoud
De ander weet nu dat er naar hem/haar geluisterd wordt, je kunt checken of je alles goed
begrepen hebt, en een belangrijk stuurmiddel in het gesprek.
- kort en specifiek
- gesteld in eigen woorden niet letterlijk herhaald
- tentatief, veronderstellende toon, uitnodigend karakter
- bevat geen waardering over wat is gezegd, dat volgt pas later
Reflecteren van gevoelens
Kort en in eigen woorden een van de belangrijkste gevoelens die in het verhaal van de ander
doorklinkt weergeven. Vooral in steun verlenend gesprek belangrijk. De ander weet dat
gevoelens begrepen worden, en geeft gevoel van veiligheid.
Fouten: - niet herkennen van de gevoelens van de ander
- verkeerde woordkeus
- verkeerde intensiteit
Deze hebben een storende invloed op de rest van het gesprek.
