De toenemende depressie in de moderne wereld.
De prestatiedruk moet lager in Nederland.
Nog nooit hebben we zoveel welvaart gekend en toch zijn er veel mensen
ongelukkig. Depressie komt steeds vaker voor, het is een toenemend
maatschappelijk probleem. Het wordt ook wel de ziekte van de eenentwintigste eeuw
genoemd (Verdanov, 2017). Op dit moment staat depressie wereldwijd op de vierde
plaats in termen van ziektelast en dit zal stijgen naar de tweede plaats volgens de
Wereldgezondheidsorganisatie (Van der Does, 2018).
Bij depressie wordt de oorzaak vaak bij het individu zelf gezocht. Zo kijken genetici
naar de erfelijke aanleg van de persoon en kijken psychologen naar de directe
omgeving en de individuele persoonskenmerken die mensen kwetsbaar maken voor
een depressie. Ook de oplossingen zijn gericht op het individu: ze krijgen
antidepressiva voorgeschreven, ze gaan naar gesprekstherapie of ze doen aan
mindfulness. Alles is gebaseerd op het individu dat moet veranderen (Franzen &
Vos, 2017). Maar zouden we dit niet collectief moeten gaan aanpakken?
We behandelen meestal alleen de symptomen van depressie maar uiteindelijk blijft
het fundamentele probleem bestaan. Medische experts vertellen namelijk dat de
patiënten vaak worstelen met de hoge maatschappelijke verwachtingen en
perfectionistische ideaalbeelden. Er ligt tegenwoordig een grote druk op mensen die
niet aan de normen kunnen voldoen. Het probleem schuilt daarom niet in de mensen
maar in de normen die worden opgelegd en in de maatschappelijke structuren. Ik
denk daarom dat onze individuele aanpak niet de oplossing is. Voor het individu biedt
een behandeling wel een kans op herstel maar het is ook mogelijk dat de patiënt
later weer in hetzelfde patroon terug valt. Daarnaast is het zo, dat voor elke patiënt
die geholpen is, er wel weer een nieuwe patiënt voor in de plaats komt (Vermeulen,
2017). Mijn standpunt luidt dan ook: de prestatiedruk in Nederland moet lager.
Ten eerste omdat de prestatiedruk stress veroorzaakt.
Als het om depressie gaat, hebben vooral mensen die stress ervaren er last van.
In onze huidige samenleving is het zo dat niet iedereen de optimale
ontplooiingsmogelijkheden heeft. Er hangt nog veel af van jouw klasse, huidskleur en
sekse en dus van jouw afkomst. Zo is er bijvoorbeeld bewezen dat depressie twee
keer zo vaak voorkomt bij vrouwen. Vanwege hun sekse worden zij achtergesteld en
daardoor ervaren zij meer prestatiedruk (Vermeulen, 2017).
De prestatiedruk moet lager in Nederland.
Nog nooit hebben we zoveel welvaart gekend en toch zijn er veel mensen
ongelukkig. Depressie komt steeds vaker voor, het is een toenemend
maatschappelijk probleem. Het wordt ook wel de ziekte van de eenentwintigste eeuw
genoemd (Verdanov, 2017). Op dit moment staat depressie wereldwijd op de vierde
plaats in termen van ziektelast en dit zal stijgen naar de tweede plaats volgens de
Wereldgezondheidsorganisatie (Van der Does, 2018).
Bij depressie wordt de oorzaak vaak bij het individu zelf gezocht. Zo kijken genetici
naar de erfelijke aanleg van de persoon en kijken psychologen naar de directe
omgeving en de individuele persoonskenmerken die mensen kwetsbaar maken voor
een depressie. Ook de oplossingen zijn gericht op het individu: ze krijgen
antidepressiva voorgeschreven, ze gaan naar gesprekstherapie of ze doen aan
mindfulness. Alles is gebaseerd op het individu dat moet veranderen (Franzen &
Vos, 2017). Maar zouden we dit niet collectief moeten gaan aanpakken?
We behandelen meestal alleen de symptomen van depressie maar uiteindelijk blijft
het fundamentele probleem bestaan. Medische experts vertellen namelijk dat de
patiënten vaak worstelen met de hoge maatschappelijke verwachtingen en
perfectionistische ideaalbeelden. Er ligt tegenwoordig een grote druk op mensen die
niet aan de normen kunnen voldoen. Het probleem schuilt daarom niet in de mensen
maar in de normen die worden opgelegd en in de maatschappelijke structuren. Ik
denk daarom dat onze individuele aanpak niet de oplossing is. Voor het individu biedt
een behandeling wel een kans op herstel maar het is ook mogelijk dat de patiënt
later weer in hetzelfde patroon terug valt. Daarnaast is het zo, dat voor elke patiënt
die geholpen is, er wel weer een nieuwe patiënt voor in de plaats komt (Vermeulen,
2017). Mijn standpunt luidt dan ook: de prestatiedruk in Nederland moet lager.
Ten eerste omdat de prestatiedruk stress veroorzaakt.
Als het om depressie gaat, hebben vooral mensen die stress ervaren er last van.
In onze huidige samenleving is het zo dat niet iedereen de optimale
ontplooiingsmogelijkheden heeft. Er hangt nog veel af van jouw klasse, huidskleur en
sekse en dus van jouw afkomst. Zo is er bijvoorbeeld bewezen dat depressie twee
keer zo vaak voorkomt bij vrouwen. Vanwege hun sekse worden zij achtergesteld en
daardoor ervaren zij meer prestatiedruk (Vermeulen, 2017).
