·
·
DENEYİN AMACI
Bu deneyde farklı biyokimyasal testler ile bakteri türlerinin bu testlere verdiği tepkilerin
incelenmesi amaçlanmaktadır.
TEORİK BİLGİ
Mikroorganizmaların cins ve türlerinin saptanmasında serolojik, antijenik ve patojenik
karakterlerinin yanı sıra biyokimyasal özelliklerinin belirlenmesi de çok önemlidir.
Biyokimyasal testler, mikrobiyal tanımlama için en önemli yöntemlerden biridir. Biyokimyasal
testler, farklı mikroorganizmaların farklı kimyasal bileşiklere karşı biyokimyasal aktiviteleri
temelinde tanımlanması için yapılan testlerdir. Genellikle fenotipik tanımlama ile
gerçekleştirilirler.
Mikroorganizmalar, bu tür testlere verdikleri tepkilere göre farklı gruplara ayrılabilir. Hatta bazı
testler mikroorganizmaların tür düzeyinde ayrımına bile izin verir. Bu nedenle biyokimyasal
testler, ucuz ve uygulanması nispeten basit olduğu için önemlidir.
Biyokimyasal testler genel olarak 3 gruba ayrılabilir:
Renk Değişimine Bağlı Biyokimyasal Testler
• İndol Testi
• Metil Kırmızısı Testi
• Voges-Proskauer (VP) Testi
• Sitrat Testi
• Triple Sugar Iron (TSI) Agar Testi
Gaz veya Hava Kabarcığı Oluşumuna Bağlı Biyokimyasal Testler
• Katalaz Testi
• Karbonhidrat Fermantasyon Testi
Pıhtı Oluşumuna Bağlı Biyokimyasal Testler
• Koagülaz Testi
, IMVIC (İndol, Metil Kırmızısı, Voges Proskauer, Sitrat Testleri)
İndol Testi
Bakterilerin karbon kaynağı olarak triptofan aminoasidini kullanıp kullanmadıklarını gösterir.
Triptofandan triptofanaz enzimi ile indol oluşumu araştırılır. Bu test için triptofan içeren bir
besiyeri kullanılır. Bakteri bu besiyerine ekilerek 37°C’lik etüvde bir gece bekletilerek
değerlendirme yapılır. Bakteri triptofanaz aktivitesine sahip ise besiyerine Kovacs ayıracı ilave
edildiğinde yüzeyde kırmızı renkli bir halka oluşur ve test pozitif olarak yorumlanır.
Şekil 1. İndol testi
İndol testi E. coli için pozitif, Klebsiella ve Enterobacter türleri için negatiftir.
&
Metil Red Testi
Glukoz fosfatlı bir besiyeri kullanılır. Bakteri besiyerine ekildikten sonra 37°C’lik etüvde 48
saat inkübe edilir. Bakterilerin glukozu fermente ederek ortamın pH'ını 4.4'ün altına
düşürmeleri esasına dayanır. Bakteri ortamdaki glukozu kullanıyorsa, karışık asit
fermentasyonu son ürünleri nedeniyle metil kırmızısı damlatıldığında besiyerinin rengi
kırmızıya döner ve test pozitif olarak yorumlanır. Metil kırmızısı ayıracı pH 4.4 ve altında
kırmızı, pH 6.2 ve üzerinde ise sarı renk verir, dolayısıyla kırmızı renk oluşması testin pozitif
olduğunu gösterir. Besiyeri sarı renkte kalırsa test negatiftir. Metil Kırmızısı testi E. coli için
pozitif, Klebsiella ve Enterobacter türleri için negatiftir.
·
DENEYİN AMACI
Bu deneyde farklı biyokimyasal testler ile bakteri türlerinin bu testlere verdiği tepkilerin
incelenmesi amaçlanmaktadır.
TEORİK BİLGİ
Mikroorganizmaların cins ve türlerinin saptanmasında serolojik, antijenik ve patojenik
karakterlerinin yanı sıra biyokimyasal özelliklerinin belirlenmesi de çok önemlidir.
Biyokimyasal testler, mikrobiyal tanımlama için en önemli yöntemlerden biridir. Biyokimyasal
testler, farklı mikroorganizmaların farklı kimyasal bileşiklere karşı biyokimyasal aktiviteleri
temelinde tanımlanması için yapılan testlerdir. Genellikle fenotipik tanımlama ile
gerçekleştirilirler.
Mikroorganizmalar, bu tür testlere verdikleri tepkilere göre farklı gruplara ayrılabilir. Hatta bazı
testler mikroorganizmaların tür düzeyinde ayrımına bile izin verir. Bu nedenle biyokimyasal
testler, ucuz ve uygulanması nispeten basit olduğu için önemlidir.
Biyokimyasal testler genel olarak 3 gruba ayrılabilir:
Renk Değişimine Bağlı Biyokimyasal Testler
• İndol Testi
• Metil Kırmızısı Testi
• Voges-Proskauer (VP) Testi
• Sitrat Testi
• Triple Sugar Iron (TSI) Agar Testi
Gaz veya Hava Kabarcığı Oluşumuna Bağlı Biyokimyasal Testler
• Katalaz Testi
• Karbonhidrat Fermantasyon Testi
Pıhtı Oluşumuna Bağlı Biyokimyasal Testler
• Koagülaz Testi
, IMVIC (İndol, Metil Kırmızısı, Voges Proskauer, Sitrat Testleri)
İndol Testi
Bakterilerin karbon kaynağı olarak triptofan aminoasidini kullanıp kullanmadıklarını gösterir.
Triptofandan triptofanaz enzimi ile indol oluşumu araştırılır. Bu test için triptofan içeren bir
besiyeri kullanılır. Bakteri bu besiyerine ekilerek 37°C’lik etüvde bir gece bekletilerek
değerlendirme yapılır. Bakteri triptofanaz aktivitesine sahip ise besiyerine Kovacs ayıracı ilave
edildiğinde yüzeyde kırmızı renkli bir halka oluşur ve test pozitif olarak yorumlanır.
Şekil 1. İndol testi
İndol testi E. coli için pozitif, Klebsiella ve Enterobacter türleri için negatiftir.
&
Metil Red Testi
Glukoz fosfatlı bir besiyeri kullanılır. Bakteri besiyerine ekildikten sonra 37°C’lik etüvde 48
saat inkübe edilir. Bakterilerin glukozu fermente ederek ortamın pH'ını 4.4'ün altına
düşürmeleri esasına dayanır. Bakteri ortamdaki glukozu kullanıyorsa, karışık asit
fermentasyonu son ürünleri nedeniyle metil kırmızısı damlatıldığında besiyerinin rengi
kırmızıya döner ve test pozitif olarak yorumlanır. Metil kırmızısı ayıracı pH 4.4 ve altında
kırmızı, pH 6.2 ve üzerinde ise sarı renk verir, dolayısıyla kırmızı renk oluşması testin pozitif
olduğunu gösterir. Besiyeri sarı renkte kalırsa test negatiftir. Metil Kırmızısı testi E. coli için
pozitif, Klebsiella ve Enterobacter türleri için negatiftir.
