Ontwikkelingen in zorg en
maatschappij
Les 1.1 ~ Visie op gezondheid en ziekte
Doelen
- De visie op gezondheid en ziekte volgens de WHO definiëren
- De visie op zorg in 2030 volgens het Zorginstituut Nederland benoemen
- De relatie herkennen tussen de definitie van de WHO op gezondheid en ziekte en de
visie op zorg in 2030
Literatuur
- Naar nieuwe zorg en zorgberoepen: de contouren (Copyright Content)
o Hoofdstuk 1.2: Visie
o Hoofdstuk 2.7: Zorg in 2030: Het ABCD-model
Hoofdstuk 1.2: Visie
De commissie heeft drie uitgangspunten geformuleerd;
1. Functioneren centraal
2. Een nieuw concept van gezondheid
3. De zorgvraag in 2030
Functioneren centraal
Functioneren houdt in dat mensen in staat zijn om zoveel mogelijk het leven te leiden dat ze
willen leiden. Het omvat lichamelijk, psychisch en sociaal functioneren.
ICF = International Classification of Functioning, Disability and Health
De ICF beschrijft het functioneren van;
- Functies Fysiologische en mentale eigenschappen van menselijk organisme
- Activiteiten Onderdelen van iemands handelen
- Participaties Deelname aan het maatschappelijk leven
Functioneren wordt individueel bepaald, maar heeft ook een contextuele en collectieve
dimensie.
Een nieuw concept van gezondheid
‘Gezondheid is het vermogen van mensen zich aan te passen en eigen regie te voeren in het
licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’. In dit concept betekent
gezond zijn het zich aanpassen aan verstoringen, veerkracht hebben, een balans weten te
handhaven of te hervinden in lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk opzicht.
De zorgvraag in 2030
Inzicht in de toekomstige zorgvraag levert onderbouwing voor wat er straks nodig is aan
zorg, beroepen en opleidingen. Gekozen is voor 2030 Ver genoeg weg om de gewenste
, veranderingen te bewerkstellingen en dichtbij genoeg om toekomstbeelden te schetsen. Tot
nu toe hebben de prognose betrekking op ziekten en aandoeningen.
Hoofdstuk 2.7: Zorg in 2030: het ABCD-model
Het ABCD-model presenteert een integrale en dynamische benadering van de Nederlandse
gezondheidzorg in 2030 en het professioneel handelen in de context die hierbij relevant is.
A ~ Voorzorg
B ~ Gemeenschapszorg
C ~ Laagcomplexe tot complexe zorg
D ~ Hoog complexe zorg
A ~ Voorzorg
Voorzorg is voornamelijk zorg voor burgers, door burgers, en is gericht op het voorkomen
van problemen en aandoeningen, dat wil zeggen op gezond leven vanaf de geboorte tot het
einde van ons leven. Iedereen heeft een persoonlijk leef- en ontwikkeldossier (PLOD).
Voorzorg richt zich op het ontwikkelen van vaardigheden om te kunnen omgaan met
tegenslag op allerlei gebieden en veerkracht. Voorzorg richt zich ook op het signaleren en
monitoren van gezondheidsrisico’s en beïnvloeding daarvan via gezondheidsbescherming,
gezondheidsbevordering en ziektepreventie. Zowel collectieve als individueel.
Voorbeelden van gezondheidsrisico’s zijn overmatig alcoholgebruik, drugs en onveilig vrijen.
Voorbeelden van gezondheidsbescherming is verkeersveiligheid en drinkwaterveiligheid.
Voorbeelden van ziektepreventie zijn vaccinaties en screening.
B ~ Gemeenschapszorg
Als er zorg nodig is wil iedereen het zoveel mogelijk zelf, samen en in de buurt regelen.
Technologie speelt een grote rol in het bevorderen van zelfstandig blijven functioneren in de
eigen leefomgeving. Mensen regelen alles zoveel mogelijk zelf en samen, maar als het nodig
is, is professionele ondersteuning of behandeling beschikbaar.
C ~ Laagcomplexe tot complexe zorg
Laagcomplexe tot complexe zorg is basiszorg en gespecialiseerde zorg, zowel voor acute als
planbare zorg, met een hoge mate van voorspelbaarheid van de benodigde kwantitatieve en
kwalitatieve inzet van het beloop. Functioneren is het uitgangspunt.
D ~ Hoog complexe zorg
Onder hoog complexe zorg valt de zeer complexe behandeling met een lage mate van
voorspelbaarheid van de benodigde kwantitatieve en kwalitatieve inzet van het beloop, en
waarbij interventies continu worden bijgesteld op grond van nadere diagnostiek en
observatie, en grote gezondheidsrisico’s in het geding zijn. Hoge concentratie is het
uitgangspunt.
Voorbeelden zijn mensen met ernstige verstandelijke aandoeningen, ouderen met ernstige
dementie en mensen in de terminale fase.
maatschappij
Les 1.1 ~ Visie op gezondheid en ziekte
Doelen
- De visie op gezondheid en ziekte volgens de WHO definiëren
- De visie op zorg in 2030 volgens het Zorginstituut Nederland benoemen
- De relatie herkennen tussen de definitie van de WHO op gezondheid en ziekte en de
visie op zorg in 2030
Literatuur
- Naar nieuwe zorg en zorgberoepen: de contouren (Copyright Content)
o Hoofdstuk 1.2: Visie
o Hoofdstuk 2.7: Zorg in 2030: Het ABCD-model
Hoofdstuk 1.2: Visie
De commissie heeft drie uitgangspunten geformuleerd;
1. Functioneren centraal
2. Een nieuw concept van gezondheid
3. De zorgvraag in 2030
Functioneren centraal
Functioneren houdt in dat mensen in staat zijn om zoveel mogelijk het leven te leiden dat ze
willen leiden. Het omvat lichamelijk, psychisch en sociaal functioneren.
ICF = International Classification of Functioning, Disability and Health
De ICF beschrijft het functioneren van;
- Functies Fysiologische en mentale eigenschappen van menselijk organisme
- Activiteiten Onderdelen van iemands handelen
- Participaties Deelname aan het maatschappelijk leven
Functioneren wordt individueel bepaald, maar heeft ook een contextuele en collectieve
dimensie.
Een nieuw concept van gezondheid
‘Gezondheid is het vermogen van mensen zich aan te passen en eigen regie te voeren in het
licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’. In dit concept betekent
gezond zijn het zich aanpassen aan verstoringen, veerkracht hebben, een balans weten te
handhaven of te hervinden in lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk opzicht.
De zorgvraag in 2030
Inzicht in de toekomstige zorgvraag levert onderbouwing voor wat er straks nodig is aan
zorg, beroepen en opleidingen. Gekozen is voor 2030 Ver genoeg weg om de gewenste
, veranderingen te bewerkstellingen en dichtbij genoeg om toekomstbeelden te schetsen. Tot
nu toe hebben de prognose betrekking op ziekten en aandoeningen.
Hoofdstuk 2.7: Zorg in 2030: het ABCD-model
Het ABCD-model presenteert een integrale en dynamische benadering van de Nederlandse
gezondheidzorg in 2030 en het professioneel handelen in de context die hierbij relevant is.
A ~ Voorzorg
B ~ Gemeenschapszorg
C ~ Laagcomplexe tot complexe zorg
D ~ Hoog complexe zorg
A ~ Voorzorg
Voorzorg is voornamelijk zorg voor burgers, door burgers, en is gericht op het voorkomen
van problemen en aandoeningen, dat wil zeggen op gezond leven vanaf de geboorte tot het
einde van ons leven. Iedereen heeft een persoonlijk leef- en ontwikkeldossier (PLOD).
Voorzorg richt zich op het ontwikkelen van vaardigheden om te kunnen omgaan met
tegenslag op allerlei gebieden en veerkracht. Voorzorg richt zich ook op het signaleren en
monitoren van gezondheidsrisico’s en beïnvloeding daarvan via gezondheidsbescherming,
gezondheidsbevordering en ziektepreventie. Zowel collectieve als individueel.
Voorbeelden van gezondheidsrisico’s zijn overmatig alcoholgebruik, drugs en onveilig vrijen.
Voorbeelden van gezondheidsbescherming is verkeersveiligheid en drinkwaterveiligheid.
Voorbeelden van ziektepreventie zijn vaccinaties en screening.
B ~ Gemeenschapszorg
Als er zorg nodig is wil iedereen het zoveel mogelijk zelf, samen en in de buurt regelen.
Technologie speelt een grote rol in het bevorderen van zelfstandig blijven functioneren in de
eigen leefomgeving. Mensen regelen alles zoveel mogelijk zelf en samen, maar als het nodig
is, is professionele ondersteuning of behandeling beschikbaar.
C ~ Laagcomplexe tot complexe zorg
Laagcomplexe tot complexe zorg is basiszorg en gespecialiseerde zorg, zowel voor acute als
planbare zorg, met een hoge mate van voorspelbaarheid van de benodigde kwantitatieve en
kwalitatieve inzet van het beloop. Functioneren is het uitgangspunt.
D ~ Hoog complexe zorg
Onder hoog complexe zorg valt de zeer complexe behandeling met een lage mate van
voorspelbaarheid van de benodigde kwantitatieve en kwalitatieve inzet van het beloop, en
waarbij interventies continu worden bijgesteld op grond van nadere diagnostiek en
observatie, en grote gezondheidsrisico’s in het geding zijn. Hoge concentratie is het
uitgangspunt.
Voorbeelden zijn mensen met ernstige verstandelijke aandoeningen, ouderen met ernstige
dementie en mensen in de terminale fase.
