Naam: Manon Mossel
Studentnummer: 4784592
Datum: 08-06-2022
Opleidingsinstituut: NCOI
Opleiding: HBO Bachelor pedagogiek profiel jeugd
Bron: opvoedendoejezo.nl
Moduleopdracht: Pedagogiek en
maatschappij
,Voorwoord
Mijn naam is Manon Mossel, ik ben 24 jaar oud en ik zit in het 3e jaar van mijn HBO opleiding
Pedagogiek profiel jeugd. Sinds september 2021 loop ik stage bij Stichting De Kindertelefoon te
Amsterdam. Vanaf 2023 is mijn functie hier veranderd naar die van vrijwilliger en officemanager.
Tijdens het werk achter de lijn bij De Kindertelefoon komen de meest schrijnende situaties ter sprake.
Als we het hebben over huiselijk geweld en kindermishandeling dan is Veilig Thuis hier een grote
speler in. Op het moment dat De Kindertelefoon in deze onveilige situaties Veilig Thuis als hulpmiddel
benoemd dan horen we bij veel kinderen weerstand. Kinderen die al reeds contact hebben gehad met
het meldpunt hebben hier geen fijne ervaringen mee. Als vrijwilliger achter de lijn wil je kunnen
doorverwijzen naar Veilig Thuis, maar aan de andere kant hoor je van de kinderen dat ze zich daar
niet gehoord voelen. Dit ethisch dilemma is de aanleiding tot het schrijven van deze moduleopdracht.
Deze opdracht wordt daarom gemaakt voor desbetreffende organisatie, alsook in opdracht van het
NCOI. Het verslag bevat vanaf de inleiding tot het begin van de literatuurlijst een ruime pagina te veel.
Wanneer je hier de tabellen en witregels vanaf haalt, voldoet het alsnog aan de regels zoals
beschreven in de exameninformatie.
Het volgen van de module heeft vooral als doel om pedagogische praktijken vanuit het perspectief van
een globaliserende samenleving te kunnen interpreteren. Hierbij wordt gekeken naar sociologische
begrippen, sociale veranderingen en ethische en filosofische dilemma’s. De opgedane kennis en
vaardigheden helpen mij bewust te worden en na te denken over de ethische en filosofische dillema’s
waar ik in mijn toekomstige loopbaan tegenaan kan lopen.
, Samenvatting
De vrijwilligers bij De Kindertelefoon krijgen regelmatig kinderen aan de lijn die te maken hebben met
huiselijk geweld of kindermishandeling. Het dilemma dat zich hierbij ontvouwt is dat de vrijwilligers zich
enerzijds willen houden aan de beroepscode en de verwijskaart door kinderen door te verwijzen naar
de organisaties die daarvoor bedoeld zijn, maar anderzijds voldoen ze daardoor niet aan de wensen
van het kind dat aangeeft niet door Veilig Thuis geholpen te willen worden en weer wél door de
Kindertelefoon. Bij De Kindertelefoon werken echter geen hulpverleners, dus kunnen zij deze kinderen
ook niet concreet helpen met hun situatie terwijl dat wel nodig is. Vrijwilligers voelen zich
verantwoordelijk. Ze willen de band van het kind met De Kindertelefoon niet verstoren, maar zien ook
in dat er hulp nodig is voor het kind.
In de werkpraktijk zul je continu te maken krijgen met situaties waarbij sociologische begrippen aan
bod komen. Zo zorgt socialisatie ervoor dat kinderen er hele andere normen en waarden op nalaten
dan hulpverleners. Dit verschil wordt ook benadrukt door het begrip cultuur. Diversiteit en
intersectionaliteit laat zien dat ons gedrag en denken wordt gestuurd door de ordeningsprincipes ofwel
assen zoals gender, etniciteit, leeftijd en klasse, dit noemen ze het kruispuntdenken. Als sociaal
werker zul je sociale verbanden vaak gaan inzetten in de werkpraktijk, en door je gekleurde bril af te
zetten je bewuster zijn van jouw positie en de positie van het kind met betrekking tot sociale
ongelijkheid.
Sociale veranderingen in de maatschappij doen zich voor vanuit meerdere oorzaken. Er is in de
afgelopen jaren veel gebeurd rondom het onderwerp kindermishandeling en veel veranderd op
macroniveau wat uiteindelijk leidde tot het ontstaan van de meldcode. Deze veranderingen bracht ook
continue aanpassing voor het werk van pedagogen. Hulpverleners waren toen vooral bezig met het in
het geheim behandelen van de kinderen. Ouders werden hier niet bij betrokken. Als pedagoog toen
was het voornaamste doel dat jij ervoor zorgde dat kinderen niet in crimineel gedrag zouden vallen,
waardoor de maatschappij beschermd zou blijven. De komst van de meldcode betekent voor het
werken als pedagoog vandaag dat je vooral bezig bent met het analyseren van situaties en het
afwegen van factoren. Je wordt continu gewezen op de capaciteiten die je moet beschikken als
pedagoog. Ook is per 2019 de meldcode aangepast en hier een afwegingskader aan toegevoegd. Dit
afwegingskader helpt om te beslissen of de beroepskracht zelf hulp kan bieden of organiseren.
Professionals zijn bang om verzorgers onterecht te beschuldigen. Daarbij is voor professionals relatief
vaak onduidelijk wie er moet handelen en hoe ver de verantwoordelijkheid van de instelling reikt. Bij
alle beroepsgroepen kunnen twijfels spelen of het zinvol is de meldcode in te zetten.
De wet Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling verplicht beroepskrachten om het vijf
stappenplan te gebruiken als ze vermoeden hebben van kindermishandeling en/of huiselijk geweld.
Daarnaast heb je velen anderen richtlijnen, procedures en protocollen waar je je aan dient te houden.
Je kan als pedagogisch professional klem raken tussen de instellingsregels en de beroepscode. Door
de overdaad aan alle kaders en regels die overlappend kunnen zijn maar ook weinig samenhangend,
maakt het lastiger om goede hulpverlening te realiseren. Daarbij dienen deze regels kort en handzaam
te zijn, zodat ze hanteerbaar en bruikbaar blijven in de praktijk. Je wil voorkomen dat professionals
door de bomen het bos niet meer kunnen zien. Het is daarom belangrijk in gesprek te blijven gaan met
je werkgever, en indien nodig regels specifieker vastleggen zoals in een Professioneel Statuut.
Naar aanleiding van het ondernemen van de stappen van Valstar over ‘Ethisch reflecteren’ is de
volgende beslissing en regel gemaakt: Wanneer je met een kind een gesprek voert waarbij het gaat
over kindermishandeling of huiselijk geweld ligt de regie van dit gesprek altijd bij het kind zelf. De
vrijwilligers spreken zorg en norm uit over het onderwerp ten behoeve van de veiligheid van het kind.
Wanneer het kind open staat voor informatie over hulp dan wordt dit gegeven. Wil het kind informatie
van Veilig Thuis of daadwerkelijk geholpen worden dan kan een drie- gesprek worden opgezet. Het is
van groot belang dat je bij alle gezette stappen checkt bij het kind wat het kind ervan vindt of hoe het
kind erover denkt.
Studentnummer: 4784592
Datum: 08-06-2022
Opleidingsinstituut: NCOI
Opleiding: HBO Bachelor pedagogiek profiel jeugd
Bron: opvoedendoejezo.nl
Moduleopdracht: Pedagogiek en
maatschappij
,Voorwoord
Mijn naam is Manon Mossel, ik ben 24 jaar oud en ik zit in het 3e jaar van mijn HBO opleiding
Pedagogiek profiel jeugd. Sinds september 2021 loop ik stage bij Stichting De Kindertelefoon te
Amsterdam. Vanaf 2023 is mijn functie hier veranderd naar die van vrijwilliger en officemanager.
Tijdens het werk achter de lijn bij De Kindertelefoon komen de meest schrijnende situaties ter sprake.
Als we het hebben over huiselijk geweld en kindermishandeling dan is Veilig Thuis hier een grote
speler in. Op het moment dat De Kindertelefoon in deze onveilige situaties Veilig Thuis als hulpmiddel
benoemd dan horen we bij veel kinderen weerstand. Kinderen die al reeds contact hebben gehad met
het meldpunt hebben hier geen fijne ervaringen mee. Als vrijwilliger achter de lijn wil je kunnen
doorverwijzen naar Veilig Thuis, maar aan de andere kant hoor je van de kinderen dat ze zich daar
niet gehoord voelen. Dit ethisch dilemma is de aanleiding tot het schrijven van deze moduleopdracht.
Deze opdracht wordt daarom gemaakt voor desbetreffende organisatie, alsook in opdracht van het
NCOI. Het verslag bevat vanaf de inleiding tot het begin van de literatuurlijst een ruime pagina te veel.
Wanneer je hier de tabellen en witregels vanaf haalt, voldoet het alsnog aan de regels zoals
beschreven in de exameninformatie.
Het volgen van de module heeft vooral als doel om pedagogische praktijken vanuit het perspectief van
een globaliserende samenleving te kunnen interpreteren. Hierbij wordt gekeken naar sociologische
begrippen, sociale veranderingen en ethische en filosofische dilemma’s. De opgedane kennis en
vaardigheden helpen mij bewust te worden en na te denken over de ethische en filosofische dillema’s
waar ik in mijn toekomstige loopbaan tegenaan kan lopen.
, Samenvatting
De vrijwilligers bij De Kindertelefoon krijgen regelmatig kinderen aan de lijn die te maken hebben met
huiselijk geweld of kindermishandeling. Het dilemma dat zich hierbij ontvouwt is dat de vrijwilligers zich
enerzijds willen houden aan de beroepscode en de verwijskaart door kinderen door te verwijzen naar
de organisaties die daarvoor bedoeld zijn, maar anderzijds voldoen ze daardoor niet aan de wensen
van het kind dat aangeeft niet door Veilig Thuis geholpen te willen worden en weer wél door de
Kindertelefoon. Bij De Kindertelefoon werken echter geen hulpverleners, dus kunnen zij deze kinderen
ook niet concreet helpen met hun situatie terwijl dat wel nodig is. Vrijwilligers voelen zich
verantwoordelijk. Ze willen de band van het kind met De Kindertelefoon niet verstoren, maar zien ook
in dat er hulp nodig is voor het kind.
In de werkpraktijk zul je continu te maken krijgen met situaties waarbij sociologische begrippen aan
bod komen. Zo zorgt socialisatie ervoor dat kinderen er hele andere normen en waarden op nalaten
dan hulpverleners. Dit verschil wordt ook benadrukt door het begrip cultuur. Diversiteit en
intersectionaliteit laat zien dat ons gedrag en denken wordt gestuurd door de ordeningsprincipes ofwel
assen zoals gender, etniciteit, leeftijd en klasse, dit noemen ze het kruispuntdenken. Als sociaal
werker zul je sociale verbanden vaak gaan inzetten in de werkpraktijk, en door je gekleurde bril af te
zetten je bewuster zijn van jouw positie en de positie van het kind met betrekking tot sociale
ongelijkheid.
Sociale veranderingen in de maatschappij doen zich voor vanuit meerdere oorzaken. Er is in de
afgelopen jaren veel gebeurd rondom het onderwerp kindermishandeling en veel veranderd op
macroniveau wat uiteindelijk leidde tot het ontstaan van de meldcode. Deze veranderingen bracht ook
continue aanpassing voor het werk van pedagogen. Hulpverleners waren toen vooral bezig met het in
het geheim behandelen van de kinderen. Ouders werden hier niet bij betrokken. Als pedagoog toen
was het voornaamste doel dat jij ervoor zorgde dat kinderen niet in crimineel gedrag zouden vallen,
waardoor de maatschappij beschermd zou blijven. De komst van de meldcode betekent voor het
werken als pedagoog vandaag dat je vooral bezig bent met het analyseren van situaties en het
afwegen van factoren. Je wordt continu gewezen op de capaciteiten die je moet beschikken als
pedagoog. Ook is per 2019 de meldcode aangepast en hier een afwegingskader aan toegevoegd. Dit
afwegingskader helpt om te beslissen of de beroepskracht zelf hulp kan bieden of organiseren.
Professionals zijn bang om verzorgers onterecht te beschuldigen. Daarbij is voor professionals relatief
vaak onduidelijk wie er moet handelen en hoe ver de verantwoordelijkheid van de instelling reikt. Bij
alle beroepsgroepen kunnen twijfels spelen of het zinvol is de meldcode in te zetten.
De wet Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling verplicht beroepskrachten om het vijf
stappenplan te gebruiken als ze vermoeden hebben van kindermishandeling en/of huiselijk geweld.
Daarnaast heb je velen anderen richtlijnen, procedures en protocollen waar je je aan dient te houden.
Je kan als pedagogisch professional klem raken tussen de instellingsregels en de beroepscode. Door
de overdaad aan alle kaders en regels die overlappend kunnen zijn maar ook weinig samenhangend,
maakt het lastiger om goede hulpverlening te realiseren. Daarbij dienen deze regels kort en handzaam
te zijn, zodat ze hanteerbaar en bruikbaar blijven in de praktijk. Je wil voorkomen dat professionals
door de bomen het bos niet meer kunnen zien. Het is daarom belangrijk in gesprek te blijven gaan met
je werkgever, en indien nodig regels specifieker vastleggen zoals in een Professioneel Statuut.
Naar aanleiding van het ondernemen van de stappen van Valstar over ‘Ethisch reflecteren’ is de
volgende beslissing en regel gemaakt: Wanneer je met een kind een gesprek voert waarbij het gaat
over kindermishandeling of huiselijk geweld ligt de regie van dit gesprek altijd bij het kind zelf. De
vrijwilligers spreken zorg en norm uit over het onderwerp ten behoeve van de veiligheid van het kind.
Wanneer het kind open staat voor informatie over hulp dan wordt dit gegeven. Wil het kind informatie
van Veilig Thuis of daadwerkelijk geholpen worden dan kan een drie- gesprek worden opgezet. Het is
van groot belang dat je bij alle gezette stappen checkt bij het kind wat het kind ervan vindt of hoe het
kind erover denkt.
