Blok 2.3 - History & Methods of Psychology Probleem 5
Vignet A
1) Wetenschap
Views
Realisme zegt dat kennis correspondeert met de realiteit. Wetenschappelijke
realisme is waarschijnlijk het beeld dat de meeste wetenschappers hebben
over wat empirische investering echt is.
Er wordt soms vanuit gegaan dat realiteit bestaat uit ontleedbare feiten, die
terug te zien zijn in observaties, plus de connectie tussen hen.
De gezamenlijke kijk op de waarheid in realisme is correspondentie:
theorieën zijn waar als ze corresponderen met de natuur. Het onopgeloste,
en onoplosbare, probleem is echter dat er geen meetinstrument is voor taal
en realiteit.
Idealisme houdt in dat de wereld zoals we hem kennen een creatie is van de
mind. Onze kennis is subjectief en correspondeert niet perse met de
buitenwereld. Idealisme is de klassieke tegenhanger van realisme
Idealisme neigt naar relativisme: als kennis een subjectieve constructie is,
dan kan elk subject of elke groep een eigen waarheid hebben.
De gezamenlijke kijk op de waarheid is hierbij coherentie: theorieën zijn waar
als ze consistent zijn met de rest van onze kennis.
Pragmatisme. Hier bij staat het idee van functionele kennis centraal. Het
houdt in dat kennis een soort interactie is tussen een subject en object, in
plaats van een passieve inbeelding of subjectieve constructie. Interactie staat
hierbij centraal.
Karakteristieken
Systematisch. Theorieën moeten breed toepasbaar, begrijpelijk en het liefst
hiërarchisch zijn.
Well-defined methodes. Methodes moeten ook specifiek zijn in wat telt als
geldige inhoud, feiten of verklaring.
Reduction, zowel in de zin van het negeren van bepaalde delen van de
realiteit op een omschrijven niveau, als in de zin van het verminderen van
fenomeen van onderliggende principes op een verklarend niveau.
Objectiviteit, in de zin van zorgen voor controleerbare, betrouwbare en
intersubjectieve observaties.
Duidelijkheid. Wetenschappelijke statements moeten niet dubbelzinnig
geformuleerd worden en in principe gericht zijn aan het publiek.
Herzienbaar. Wetenschappelijke kennis is open en is ten alle tijden
herzienbaar en nooit definitief.
In vergelijking met gezond verstand is reduction het meest onderscheidend
voor wetenschappelijke kennis. Voor wetenschappelijke kennis is het
, belangrijker om verborgen bronnen achter bepaalde fenomenen te vinden
dan het is voor gezond verstand.
Anderen zeggen dat verklaren het meest herkenbaar is aan wetenschap. Het
verklarende aspect van wetenschap kan gezien worden als een uitgebreid
gebruik van on-observeerbare, onderliggende verklarende onderdelen die
proberen het geobserveerde fenomeen te verklaren.
Wetenschappelijke kennis is ook systematischer en samenhangender dan
gezond verstand. Wetenschap probeert ongelijkheden te vermijden waarbij
met gezond verstand geen rekening wordt gehouden.
PDF - Scientific Norms/Couternorms
Merton schreef twee papers over de normen van wetenschap. Op het moment
van Merton’s eerste publicatie, was er een beweging gaande onder
wetenschappers als politieke reactie op de bedreiging van de Nazi’s op
wetenschap. De papers gingen dus beide over de autonomie van de
wetenschap.
Er zijn 4 normen:
De eerste norm is communisme. Merton stelt dat de onafhankelijke
bevindingen van wetenschap een product zijn van sociale samenwerking en
toebedeeld zijn aan de maatschappij. De ‘eigendomsrechten’ van de
wetenschapper over zijn ideeën worden gelimiteerd door erkenning en
waardering. Wetenschappers strijden om erkenning en worden hebben
constant te maken met prioriteit-claims over ontdekkingen, en deze zorg
reflecteert het belang van originaliteit in de wetenschap.
Merton werd beïnvloed door Bernal die zei dat wetenschap al een vorm van
communisme was, omdat wetenschappers bewust geleerd hebben om
zichzelf onder te schikken aan een algemeen doel zonder het verliezen van
de individualiteit van hun prestaties. Elke wetenschapper weet dat zijn werk
afhankelijk is van zijn voorgangers en collega’s en wetenschappers weten
wat de noodzaak van samenwerking is voor het behalen van doelen en dit
accepteren ze zonder het blind volgen van hun leiders.
De tweede norm is universalisme, wat Merton uitlegt in termen van ‘het
canon dat waarheid-claims, ongeacht de bronnen, moeten worden
onderworpen aan vooraf vastgestelde onpersoonlijke criteria’. Universalisme
ligt dus in het onpersoonlijke karakter van wetenschap. Universalisme
betekent ook dat wetenschap open moet staan voor talent, ongeacht wat de
etnische of status eigenschappen van de getalenteerde zijn.
De derde norm is belangeloosheid. Dit is een eigenschap van de beroepen
in het algemeen die belangrijk waren voor Parsons. Parsons relateerde het
aan de omgang van de professionele en cliënten. Merton observeerde dat
wetenschappers geen cliënt hebben op deze manier, maar wel te maken
hebben met fraude en pseudowetenschappen.
Georganiseerde scepticisme is de vierde norm. Het vereist tijdelijke
onderbreking van oordeel en vrijblijvend onderzoek naar geloven in termen
Vignet A
1) Wetenschap
Views
Realisme zegt dat kennis correspondeert met de realiteit. Wetenschappelijke
realisme is waarschijnlijk het beeld dat de meeste wetenschappers hebben
over wat empirische investering echt is.
Er wordt soms vanuit gegaan dat realiteit bestaat uit ontleedbare feiten, die
terug te zien zijn in observaties, plus de connectie tussen hen.
De gezamenlijke kijk op de waarheid in realisme is correspondentie:
theorieën zijn waar als ze corresponderen met de natuur. Het onopgeloste,
en onoplosbare, probleem is echter dat er geen meetinstrument is voor taal
en realiteit.
Idealisme houdt in dat de wereld zoals we hem kennen een creatie is van de
mind. Onze kennis is subjectief en correspondeert niet perse met de
buitenwereld. Idealisme is de klassieke tegenhanger van realisme
Idealisme neigt naar relativisme: als kennis een subjectieve constructie is,
dan kan elk subject of elke groep een eigen waarheid hebben.
De gezamenlijke kijk op de waarheid is hierbij coherentie: theorieën zijn waar
als ze consistent zijn met de rest van onze kennis.
Pragmatisme. Hier bij staat het idee van functionele kennis centraal. Het
houdt in dat kennis een soort interactie is tussen een subject en object, in
plaats van een passieve inbeelding of subjectieve constructie. Interactie staat
hierbij centraal.
Karakteristieken
Systematisch. Theorieën moeten breed toepasbaar, begrijpelijk en het liefst
hiërarchisch zijn.
Well-defined methodes. Methodes moeten ook specifiek zijn in wat telt als
geldige inhoud, feiten of verklaring.
Reduction, zowel in de zin van het negeren van bepaalde delen van de
realiteit op een omschrijven niveau, als in de zin van het verminderen van
fenomeen van onderliggende principes op een verklarend niveau.
Objectiviteit, in de zin van zorgen voor controleerbare, betrouwbare en
intersubjectieve observaties.
Duidelijkheid. Wetenschappelijke statements moeten niet dubbelzinnig
geformuleerd worden en in principe gericht zijn aan het publiek.
Herzienbaar. Wetenschappelijke kennis is open en is ten alle tijden
herzienbaar en nooit definitief.
In vergelijking met gezond verstand is reduction het meest onderscheidend
voor wetenschappelijke kennis. Voor wetenschappelijke kennis is het
, belangrijker om verborgen bronnen achter bepaalde fenomenen te vinden
dan het is voor gezond verstand.
Anderen zeggen dat verklaren het meest herkenbaar is aan wetenschap. Het
verklarende aspect van wetenschap kan gezien worden als een uitgebreid
gebruik van on-observeerbare, onderliggende verklarende onderdelen die
proberen het geobserveerde fenomeen te verklaren.
Wetenschappelijke kennis is ook systematischer en samenhangender dan
gezond verstand. Wetenschap probeert ongelijkheden te vermijden waarbij
met gezond verstand geen rekening wordt gehouden.
PDF - Scientific Norms/Couternorms
Merton schreef twee papers over de normen van wetenschap. Op het moment
van Merton’s eerste publicatie, was er een beweging gaande onder
wetenschappers als politieke reactie op de bedreiging van de Nazi’s op
wetenschap. De papers gingen dus beide over de autonomie van de
wetenschap.
Er zijn 4 normen:
De eerste norm is communisme. Merton stelt dat de onafhankelijke
bevindingen van wetenschap een product zijn van sociale samenwerking en
toebedeeld zijn aan de maatschappij. De ‘eigendomsrechten’ van de
wetenschapper over zijn ideeën worden gelimiteerd door erkenning en
waardering. Wetenschappers strijden om erkenning en worden hebben
constant te maken met prioriteit-claims over ontdekkingen, en deze zorg
reflecteert het belang van originaliteit in de wetenschap.
Merton werd beïnvloed door Bernal die zei dat wetenschap al een vorm van
communisme was, omdat wetenschappers bewust geleerd hebben om
zichzelf onder te schikken aan een algemeen doel zonder het verliezen van
de individualiteit van hun prestaties. Elke wetenschapper weet dat zijn werk
afhankelijk is van zijn voorgangers en collega’s en wetenschappers weten
wat de noodzaak van samenwerking is voor het behalen van doelen en dit
accepteren ze zonder het blind volgen van hun leiders.
De tweede norm is universalisme, wat Merton uitlegt in termen van ‘het
canon dat waarheid-claims, ongeacht de bronnen, moeten worden
onderworpen aan vooraf vastgestelde onpersoonlijke criteria’. Universalisme
ligt dus in het onpersoonlijke karakter van wetenschap. Universalisme
betekent ook dat wetenschap open moet staan voor talent, ongeacht wat de
etnische of status eigenschappen van de getalenteerde zijn.
De derde norm is belangeloosheid. Dit is een eigenschap van de beroepen
in het algemeen die belangrijk waren voor Parsons. Parsons relateerde het
aan de omgang van de professionele en cliënten. Merton observeerde dat
wetenschappers geen cliënt hebben op deze manier, maar wel te maken
hebben met fraude en pseudowetenschappen.
Georganiseerde scepticisme is de vierde norm. Het vereist tijdelijke
onderbreking van oordeel en vrijblijvend onderzoek naar geloven in termen
