Mevrouw Warffenius | Femur fracturen / Dementie
Epidemiologie en pathofysiologie
Beschrijf de EPIDEMIOLOGISCHE GEGEVENS DEMENTIE
epidemiologische gegevens In Nederland wordt per jaar bij minsten 20.000 personen een nieuwe diagnose dementie
en pathofysiologie van de
aandoening. gesteld. Daarnaast heeft een aanzienlijk aantal ouderen dementie zonder dat dit bij de
huisarts bekend is.
- Prevalentie in huisartsenpraktijk:
o 1,4% in 2002 1,7 in 2008
o Van de 2350 patiënten hebben 40 patiënten dementie.
Er zijn verschillende vormen van dementie, waarvan de ziekte van Alzheimer (47,2) de
meest voorkomende is. Hierna komt gemengde dementie het meeste voor, gevolgd door
vasculaire dementie. Frontotemporale, lewy-body en overige vormen van dementie komen
minder vaak voor.
Van alle dementie patiënten heeft ongeveer 6% de ziekte van Parkinson.
EPIDEMIOLOGISCHE GEGEVENS HEUPFRACTUREN BIJ DE OUDERE MENS
- Vooral vrouwen
- 25% overlijdt binnen 1 jaar na OK
- 25% houden permanente fysieke beperkingen
- Incidentie delier: 25% na heupoperaties bij oudere mensen
EPIDEMIOLOGIE DIABETES
Diabetes type 2 (NHG-standaard):
- Nederland 2007:
o 740.000 mensen met gediagnosticeerde diabetes
o Prevalentie: 40 per 1000 mannen, 41 per 1000 vrouwen
o Meest voorkomend tussen 40-47 jaar
o In Nederland komt diabetes vaker voor bij mensen van Turkse,
Marrokkaanse en Surinaamse afkomst dan bij de autonome bevolking.
o Hogere prevalentie onder mensen met een lagere sociaaleconomische
status
Diabetes (diabetesfonds):
- Ruim 1,2 miljoen Nederlanders hebben diabetes, elke week komen daar 1200 bij.
- 9 op de 10 mensen hebben diabetes type 2
- 1 op de 3 van de huidige volwassen Nederlanders krijgt diabetes type 2
- Bij kinderen:
o Naast astma is diabetes de meest voorkomende chronische ziekte.
o Bijna alle kinderen met diabetes hebben diabetes type 2
PATHOFYSIOLOGIE DEMENTIE
Ziekte van Alzheimer:
- Stapeling amyloïd-bèta-eiwit (of -proteïne) is een drijvende kracht bij het ontstaan
van de ziekte van Alzheimer. Het gen met de code voor het amyloïd percursor
proteïn (APP) blijkt gekoppeld aan het chromosoom 21. Door abnormale afbraak
van het APP eiwit ontstaat het amyloïd-bèta-eiwit, dat neigt tot opstapeling en een
extracellulaire plaque vorming. Door neurogene plaque vorming ontstaat een
ruptuur van synapsen, gevolgd door neuronale disfunctie.
- De plaques veroorzaken tevens een belangrijke inflammatoire respons
neuronale toxiciteit celdood
PATHOFYSIOLOGIE DIABETES
De belangrijkste indicaties voor amputatie zijn:
- Vaatproblemen door arteriosclerose
- Diabetes mellitus
- Maligniteiten
, Diabetes is in essentie een stoornis van het glucose metabolisme. Voor alle typen van
diabetes geldt:
- Verhoogde glucosegehalte in het bloed
Bij mensen met diabetes stijgt de bloedglucosespiegel. Dit wordt hyperglykemie genoemd.
Verhoogde bloedsuikerwaarden gaan gepaard met klachten zoals polydipsie (dorst) en
polyurie (veel plassen), in samenhang met vermoeidheid.
In de alvleesklier wordt insuline geproduceerd. Dit draagt bij aan het reguleren van de
stofwisseling door beïnvloeding van talloze processen.
- Insuline regelt de opname van glucose uit het bloed door perifere weefsels (spier,
vetweefsel en lever).
- Insuline remt de glycogeen afbraak en de gluconeogenese in de lever.
- Insuline heeft belangrijke effecten op de verstofwisseling (zoals de vorming van
triglyceriden in de lever) en het eiwitmetabolisme.
De bloedsuikerspiegel kan bij diabetes mellitus op verschillende manieren verstoord raken.
- Verstoorde bètacel functie in de alvleesklier (pancreas) verminderd vermogen
tot productie en uitscheiding van insuline.
- Verminderde gevoeligheid voor insuline in de perifere weefsels en organen, die niet
meer gecompenseerd kan worden door de bètacellen in de pancreas.
TYPE-1-DIABETES (Juvenile DM)
- Ontstaat door vernietiging van bètacellen in de pancreas door auto-
immuunprocessen. Hierdoor ontstaat er een tekort aan insuline.
- Het lichaam ontwikkelt een afweerreactie tegen de insuline producerende cellen
(eilandjes van Langerhans) in de pancreas, met als gevolg dat deze cellen afsterven
en de insuline aanmaak wegvalt. Aangezien insuline nodig is om glucose uit het
bloed naar verschillende lichaamscellen te transporteren, is toediening van insuline
door middel van injecties of een insulinepomp bij deze vorm van diabetes een
absolute zaak.
- Er bestaat een grote kans op het ontwikkelen van een ketoacidose (DKA)
o Dit is een vorm van ernstige hyperglykemische ontregelingen van diabetes
mellitus. Er ontstaat een metabole acidose door verbranding van vrije
vetzuren, wat verantwoordelijk is voor de diabetische ketoacidose.
TYPE-2-DIABETES (Non Insulin Dependent DM)
Kenmerkend is een initiële combinatie van insuline resistentie (ongevoeligheid) en een
relatief insuline tekort. Vaak komt deze vorm van diabetes voor bij mensen die een
metabool syndroom hebben (overgewicht, hypertensie en vetstofwisselingsstoornissen).
- Verminderde werking van insuline (insuline resistentie) in organen als lever-, spier-,
en vetweefsel.
- Onvoldoende insuline secretie door de bètacel van de pancreas
o Dit heeft als gevolg een onvoldoende stijging van de insuline spiegel na
voedselinname. Hierdoor is ook na de maaltijd de bloedglucose spiegel te
hoog. Deze toestand van hyperglykemie is op zichzelf toxisch voor de
bètacel, waardoor de insulineproductie verder achteruit gaat.
NIERFUNCTIE
Als gevolg van diabetes komt er steeds meer bindweefsel (litteken weefsel) in de nieren.
Daardoor kunnen afvalstoffen toch in je lichaam blijven, terwijl je ze anders uit zou plassen.
Nier schade door diabetes komt bij ongeveer 30% van de mensen met diabetes type I en II
voor.
Diabetische nefropathie = schade aan nieren door diabetes
Oorzaken:
- Beschadiging van de nierfilters (vlies) als gevolg van langdurig verhoogde glucose
waarden. Hierdoor kan eiwit in de urine lekken. Eiwit in urine is vaak een vroeg
teken van nier schade, maar kan ook een gevolg zijn van een blaasontsteking.
Functie van de nieren:
- Uitscheiding van de in water oplosbare afvalstoffen.
Epidemiologie en pathofysiologie
Beschrijf de EPIDEMIOLOGISCHE GEGEVENS DEMENTIE
epidemiologische gegevens In Nederland wordt per jaar bij minsten 20.000 personen een nieuwe diagnose dementie
en pathofysiologie van de
aandoening. gesteld. Daarnaast heeft een aanzienlijk aantal ouderen dementie zonder dat dit bij de
huisarts bekend is.
- Prevalentie in huisartsenpraktijk:
o 1,4% in 2002 1,7 in 2008
o Van de 2350 patiënten hebben 40 patiënten dementie.
Er zijn verschillende vormen van dementie, waarvan de ziekte van Alzheimer (47,2) de
meest voorkomende is. Hierna komt gemengde dementie het meeste voor, gevolgd door
vasculaire dementie. Frontotemporale, lewy-body en overige vormen van dementie komen
minder vaak voor.
Van alle dementie patiënten heeft ongeveer 6% de ziekte van Parkinson.
EPIDEMIOLOGISCHE GEGEVENS HEUPFRACTUREN BIJ DE OUDERE MENS
- Vooral vrouwen
- 25% overlijdt binnen 1 jaar na OK
- 25% houden permanente fysieke beperkingen
- Incidentie delier: 25% na heupoperaties bij oudere mensen
EPIDEMIOLOGIE DIABETES
Diabetes type 2 (NHG-standaard):
- Nederland 2007:
o 740.000 mensen met gediagnosticeerde diabetes
o Prevalentie: 40 per 1000 mannen, 41 per 1000 vrouwen
o Meest voorkomend tussen 40-47 jaar
o In Nederland komt diabetes vaker voor bij mensen van Turkse,
Marrokkaanse en Surinaamse afkomst dan bij de autonome bevolking.
o Hogere prevalentie onder mensen met een lagere sociaaleconomische
status
Diabetes (diabetesfonds):
- Ruim 1,2 miljoen Nederlanders hebben diabetes, elke week komen daar 1200 bij.
- 9 op de 10 mensen hebben diabetes type 2
- 1 op de 3 van de huidige volwassen Nederlanders krijgt diabetes type 2
- Bij kinderen:
o Naast astma is diabetes de meest voorkomende chronische ziekte.
o Bijna alle kinderen met diabetes hebben diabetes type 2
PATHOFYSIOLOGIE DEMENTIE
Ziekte van Alzheimer:
- Stapeling amyloïd-bèta-eiwit (of -proteïne) is een drijvende kracht bij het ontstaan
van de ziekte van Alzheimer. Het gen met de code voor het amyloïd percursor
proteïn (APP) blijkt gekoppeld aan het chromosoom 21. Door abnormale afbraak
van het APP eiwit ontstaat het amyloïd-bèta-eiwit, dat neigt tot opstapeling en een
extracellulaire plaque vorming. Door neurogene plaque vorming ontstaat een
ruptuur van synapsen, gevolgd door neuronale disfunctie.
- De plaques veroorzaken tevens een belangrijke inflammatoire respons
neuronale toxiciteit celdood
PATHOFYSIOLOGIE DIABETES
De belangrijkste indicaties voor amputatie zijn:
- Vaatproblemen door arteriosclerose
- Diabetes mellitus
- Maligniteiten
, Diabetes is in essentie een stoornis van het glucose metabolisme. Voor alle typen van
diabetes geldt:
- Verhoogde glucosegehalte in het bloed
Bij mensen met diabetes stijgt de bloedglucosespiegel. Dit wordt hyperglykemie genoemd.
Verhoogde bloedsuikerwaarden gaan gepaard met klachten zoals polydipsie (dorst) en
polyurie (veel plassen), in samenhang met vermoeidheid.
In de alvleesklier wordt insuline geproduceerd. Dit draagt bij aan het reguleren van de
stofwisseling door beïnvloeding van talloze processen.
- Insuline regelt de opname van glucose uit het bloed door perifere weefsels (spier,
vetweefsel en lever).
- Insuline remt de glycogeen afbraak en de gluconeogenese in de lever.
- Insuline heeft belangrijke effecten op de verstofwisseling (zoals de vorming van
triglyceriden in de lever) en het eiwitmetabolisme.
De bloedsuikerspiegel kan bij diabetes mellitus op verschillende manieren verstoord raken.
- Verstoorde bètacel functie in de alvleesklier (pancreas) verminderd vermogen
tot productie en uitscheiding van insuline.
- Verminderde gevoeligheid voor insuline in de perifere weefsels en organen, die niet
meer gecompenseerd kan worden door de bètacellen in de pancreas.
TYPE-1-DIABETES (Juvenile DM)
- Ontstaat door vernietiging van bètacellen in de pancreas door auto-
immuunprocessen. Hierdoor ontstaat er een tekort aan insuline.
- Het lichaam ontwikkelt een afweerreactie tegen de insuline producerende cellen
(eilandjes van Langerhans) in de pancreas, met als gevolg dat deze cellen afsterven
en de insuline aanmaak wegvalt. Aangezien insuline nodig is om glucose uit het
bloed naar verschillende lichaamscellen te transporteren, is toediening van insuline
door middel van injecties of een insulinepomp bij deze vorm van diabetes een
absolute zaak.
- Er bestaat een grote kans op het ontwikkelen van een ketoacidose (DKA)
o Dit is een vorm van ernstige hyperglykemische ontregelingen van diabetes
mellitus. Er ontstaat een metabole acidose door verbranding van vrije
vetzuren, wat verantwoordelijk is voor de diabetische ketoacidose.
TYPE-2-DIABETES (Non Insulin Dependent DM)
Kenmerkend is een initiële combinatie van insuline resistentie (ongevoeligheid) en een
relatief insuline tekort. Vaak komt deze vorm van diabetes voor bij mensen die een
metabool syndroom hebben (overgewicht, hypertensie en vetstofwisselingsstoornissen).
- Verminderde werking van insuline (insuline resistentie) in organen als lever-, spier-,
en vetweefsel.
- Onvoldoende insuline secretie door de bètacel van de pancreas
o Dit heeft als gevolg een onvoldoende stijging van de insuline spiegel na
voedselinname. Hierdoor is ook na de maaltijd de bloedglucose spiegel te
hoog. Deze toestand van hyperglykemie is op zichzelf toxisch voor de
bètacel, waardoor de insulineproductie verder achteruit gaat.
NIERFUNCTIE
Als gevolg van diabetes komt er steeds meer bindweefsel (litteken weefsel) in de nieren.
Daardoor kunnen afvalstoffen toch in je lichaam blijven, terwijl je ze anders uit zou plassen.
Nier schade door diabetes komt bij ongeveer 30% van de mensen met diabetes type I en II
voor.
Diabetische nefropathie = schade aan nieren door diabetes
Oorzaken:
- Beschadiging van de nierfilters (vlies) als gevolg van langdurig verhoogde glucose
waarden. Hierdoor kan eiwit in de urine lekken. Eiwit in urine is vaak een vroeg
teken van nier schade, maar kan ook een gevolg zijn van een blaasontsteking.
Functie van de nieren:
- Uitscheiding van de in water oplosbare afvalstoffen.
