Blokopdracht 3.4 Ondersteuningsplan
Situatie
Tessa is 23 jaar. Ze heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis en een laag IQ. Ze heeft last
van stemmingswisselingen, doet aan zelfbeschadiging en heeft gedachten aan de dood. Er is
sprake van alcohol- en cannabismisbruik. Daarnaast heeft ze een posttraumatische
stressstoornis. Tessa is werkloos en dakloos, ze heeft geen schoolopleiding afgemaakt en heeft
een Wajong uitkering. Ze kan geen structuur aanbrengen in haar leven. Ze heeft daarom
begeleiding nodig op alle levensgebieden, zoals bij zelfzorg, het onderhouden van sociale
contacten, krijgen van werk en vasthouden van een baan. Ze heeft hulp van een
woonbegeleider, een psychiater, een begeleider vanuit de ACT, financiële ondersteuning
vanuit de gemeentelijke schuldhulpverlening en dagbesteding. Sociale contacten zijn
belangrijk voor haar, ze heeft echter geen netwerk waar ze op terug kan vallen. Tessa is recent
van een semi-ambulante eenpersoonswoning naar een instelling geplaatst, omdat het in de
ambulante woning verkeerd was gegaan. Ze had geen keus, het was groepswonen in de
instelling of op straat wonen. Nu is zij bezig te kijken hoe zij haar leven weer op de rit kan
krijgen.
Eigen wensen
Tessa kan haar keuze nu nog niet helemaal maken. Ze wil eerst nog meer op een rijtje zetten.
Ook vindt ze het soms moeilijk om gemotiveerd te blijven, omdat het lang duurt voordat ze
daadwerkelijk met de zorg kan starten. Ze verliest dan het doel uit het oog. De zorg die ze nu
heeft, bevalt haar niet altijd, maar de keuze op straat te wonen was helemaal geen optie.
Liever zou ze echter niet in een groep wonen. Hoe ze soms aangesproken wordt door de
begeleiders bevalt haar ook niet altijd. Tessa wil soms nog tot laat doorgaan en feest vieren.
Dat mag niet omdat medebewoners hier hinder van ondervinden. Zij zou graag weer in een
eigen ambulante eenpersoonswoning willen wonen.
Situatie
Tessa is 23 jaar. Ze heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis en een laag IQ. Ze heeft last
van stemmingswisselingen, doet aan zelfbeschadiging en heeft gedachten aan de dood. Er is
sprake van alcohol- en cannabismisbruik. Daarnaast heeft ze een posttraumatische
stressstoornis. Tessa is werkloos en dakloos, ze heeft geen schoolopleiding afgemaakt en heeft
een Wajong uitkering. Ze kan geen structuur aanbrengen in haar leven. Ze heeft daarom
begeleiding nodig op alle levensgebieden, zoals bij zelfzorg, het onderhouden van sociale
contacten, krijgen van werk en vasthouden van een baan. Ze heeft hulp van een
woonbegeleider, een psychiater, een begeleider vanuit de ACT, financiële ondersteuning
vanuit de gemeentelijke schuldhulpverlening en dagbesteding. Sociale contacten zijn
belangrijk voor haar, ze heeft echter geen netwerk waar ze op terug kan vallen. Tessa is recent
van een semi-ambulante eenpersoonswoning naar een instelling geplaatst, omdat het in de
ambulante woning verkeerd was gegaan. Ze had geen keus, het was groepswonen in de
instelling of op straat wonen. Nu is zij bezig te kijken hoe zij haar leven weer op de rit kan
krijgen.
Eigen wensen
Tessa kan haar keuze nu nog niet helemaal maken. Ze wil eerst nog meer op een rijtje zetten.
Ook vindt ze het soms moeilijk om gemotiveerd te blijven, omdat het lang duurt voordat ze
daadwerkelijk met de zorg kan starten. Ze verliest dan het doel uit het oog. De zorg die ze nu
heeft, bevalt haar niet altijd, maar de keuze op straat te wonen was helemaal geen optie.
Liever zou ze echter niet in een groep wonen. Hoe ze soms aangesproken wordt door de
begeleiders bevalt haar ook niet altijd. Tessa wil soms nog tot laat doorgaan en feest vieren.
Dat mag niet omdat medebewoners hier hinder van ondervinden. Zij zou graag weer in een
eigen ambulante eenpersoonswoning willen wonen.
