Hij zegt ook dat een waarde van de democratie is dat beslissingen kunnen terug gezet
zoals eerder gezegd. De beslissing om de democratie verwoesten kan niet terug gezet
worden op een democratische manier. Daarom is een partij die de democratie wil
vernietigen is ondemocratisch. Dus die ondemocratische partijen te laten is
ondemocratisch.
Eindtermen hoofdstuk 6
35. De kandidaten kunnen de opvattingen van Friedman, Gutmann en Biesta over
het onderwijzen en opvoeden in een democratische cultuur uitleggen, vergelijken,
toepassen en evalueren. Daarbij kunnen zij betrekken:
● dat democratie volgens Dahl een democratische cultuur nodig heeft;
● dat onderwijs rond democratische waarden weliswaar een middel kan zijn om
die cultuur te bevorderen, maar ook spanning oproept tussen de belangen
van de staat en de belangen en vrijheden van ouders, scholen en leerlingen;
● een beargumenteerd standpunt over burgerschapsvorming in het
spanningsveld tussen indoctrinatie en vrijblijvendheid.
Dahl vindt dat democratie ook een democratische cultuur nodig heeft, anders kan het in
het totalitarisme slaan. Dat is wat het onderwijs dus ook moet aanbieden.
Dat de democratie zelf invloed heeft over onderwijs is kan leiden dat de democratische
cultuur versterkt wordt. Alhoewel kost dit vrijheid. Dit gaat tegen Friedman’s theorie in,
die liever wilt dat de overheid onderwijs fundeert en zijn handen niet in de onderwijs
steekt. Niet alleen kost het vrijheid in onderwijs, het zou ook spanning veroorzaken
tussen de overheid en scholen, leerlingen en ouders. Guttman zou er dan voor zijn dat
er een consensus tussen de overheid, scholen, leerlingen en ouders komen. Samen tot
een consensus komen is iets dat bij een democratie hoort. Biesta is tegen educatie over
en democratische cultuur, omdat het de verantwoordelijkheid legt bij de burger.
Onderwijs is de probleem en moet juist een plek zijn voor volwassenen en kinderen om
samen te leren.
36. De kandidaten kunnen uitleggen en evalueren dat overheidsbemoeienis in het
onderwijs volgens Friedman beperkt moet zijn. Daarbij kunnen zij betrekken:
● de twee argumenten van Friedman dat onderwijs een overheidstaak is:
externe effecten en paternalisme;
● Friedmans onderscheid tussen ’onderwijs’ en ‘opleiding’;
● Friedmans opvatting dat de overheid vanuit democratisch burgerschap eisen
aan onderwijs mag stellen, zonder dat onderwijs zelf te organiseren;
● Friedmans weerlegging van de opvatting dat alleen door de overheid
gefinancierde scholen een democratische cultuur kunnen waarborgen.
Onderwijs, een overheidstaak
Ten eerste beargumenteert Friedman dat onderwijs iets goeds is voor de gehele
samenleving en dus veel positieve externe effecten heeft. Het andere argument dat
Friedman aanvoert om het onderwijs als overheidstaak te zien is omdat Friedman vindt
dat de overheid verantwoordelijk is voor het bijstaan van families bij de zorg voor
onverantwoordelijken.
, Friedman deelt onverantwoordelijken in in twee soorten: Kinderen en gehandicapten.
Het verschil tussen de twee is dat kinderen verantwoordelijken kunnen worden, door
bijvoorbeeld het onderwijs. Friedman noemt dit het paternalisme.
Onderwijs, of opleiding.
Friedman maakt onderscheid tussen onderwijs en opleiding. Bij het onderwijs zegt hij
dat kinderen onderwijs zouden moeten krijgen omdat dat veel goede gevolgen heeft
voor de samenleving. Bij opleiding beargumenteert hij dat de opleiding vooral goede
gevolgen heeft voor de student. Friedman vindt dat het onderwijs door de overheid
gefinancierd zou moeten worden, maar de opleiding niet. De opleiding heeft volgens
Friedman namelijk weinig positieve gevolgen voor de samenleving.
De scholen mogen niet gerund worden door de overheid.
De overheid moet alleen volgens Friedman niet de scholen runnen. Friedman die stelt
voor dat scholen betaalt worden met een vouchersysteem. Ouders die kunnen met een
voucher die ze van de onderwijs “betalen”. Je ouders kunnen dan kiezen naar wat voor
een school je gaat en wat je ongeveer leert. Het enige dat de overheid dan nog hoeft te
doen is minimumeisen vast te leggen zoals de Keuringsdienst van Waren. De regering
kan bijvoorbeeld verplichten dat scholen, lees-, schrijf- en rekenwerk geven. Friedman
waarschuwt wel over verplichten van aanleren van waarden. De lijn tussen indoctrinatie
en opleiding is dun.
De kritiek en de weerlegging
Critici van Friedman die beargumenteren dat onderwijs als vrije markt en het gebruik
van vouchers segregatie versterken. Scholen met minderheden zouden minder populair
worden en minder vouchers krijgen. De kwaliteit van scholen met minderheden lopen
dan langzaam achteruit tot ze niet goed meer zijn. Volgens Friedman is een vorm van
slecht onderwijs voor minderheden moeilijk te ontwijken. Zelfs als onderwijs door de
staat betaalt wordt dan zullen er zulke problemen alsnog omhoog komen. Rijke mensen
die kunnen dan privé onderwijs betalen voor hun kinderen. Die krijgen dan alsnog
betere les. Verder zie je ook dat kinderen van rijke ouders vaak extra hulp kunnen
krijgen. Als er vouchers zijn dan kunnen kinderen van minderheden tenminste naar
betere scholen toe. Friedman verkleint dus eigenlijk sociale ongelijkheid meer dan het
vergroot.
37. De kandidaten kunnen uitleggen en evalueren dat Gutmann pleit voor gedeelde
zeggenschap over onderwijs. Daarbij kunnen zij betrekken:
● Gutmanns opvatting dat onderwijs voor democratie onvoldoende is en
aangevuld moet worden met onderwijs door democratie;
● Gutmanns opvatting dat noch de staat, noch de ouders, noch
onderwijsprofessionals volledige zeggenschap kunnen hebben over het
onderwijs: de staat niet vanwege verschil van mening over het goede leven;
de ouders niet, omdat kinderen ook inwoners van de staat zijn, onderwijs de
vrijheid van het kind mogelijk moet maken en tolerantie moet aanleren / moet
beschermen tegen de vooroordelen van hun ouders; onderwijsprofessionals
niet omdat neutraliteit een omstreden ideaal is.
zoals eerder gezegd. De beslissing om de democratie verwoesten kan niet terug gezet
worden op een democratische manier. Daarom is een partij die de democratie wil
vernietigen is ondemocratisch. Dus die ondemocratische partijen te laten is
ondemocratisch.
Eindtermen hoofdstuk 6
35. De kandidaten kunnen de opvattingen van Friedman, Gutmann en Biesta over
het onderwijzen en opvoeden in een democratische cultuur uitleggen, vergelijken,
toepassen en evalueren. Daarbij kunnen zij betrekken:
● dat democratie volgens Dahl een democratische cultuur nodig heeft;
● dat onderwijs rond democratische waarden weliswaar een middel kan zijn om
die cultuur te bevorderen, maar ook spanning oproept tussen de belangen
van de staat en de belangen en vrijheden van ouders, scholen en leerlingen;
● een beargumenteerd standpunt over burgerschapsvorming in het
spanningsveld tussen indoctrinatie en vrijblijvendheid.
Dahl vindt dat democratie ook een democratische cultuur nodig heeft, anders kan het in
het totalitarisme slaan. Dat is wat het onderwijs dus ook moet aanbieden.
Dat de democratie zelf invloed heeft over onderwijs is kan leiden dat de democratische
cultuur versterkt wordt. Alhoewel kost dit vrijheid. Dit gaat tegen Friedman’s theorie in,
die liever wilt dat de overheid onderwijs fundeert en zijn handen niet in de onderwijs
steekt. Niet alleen kost het vrijheid in onderwijs, het zou ook spanning veroorzaken
tussen de overheid en scholen, leerlingen en ouders. Guttman zou er dan voor zijn dat
er een consensus tussen de overheid, scholen, leerlingen en ouders komen. Samen tot
een consensus komen is iets dat bij een democratie hoort. Biesta is tegen educatie over
en democratische cultuur, omdat het de verantwoordelijkheid legt bij de burger.
Onderwijs is de probleem en moet juist een plek zijn voor volwassenen en kinderen om
samen te leren.
36. De kandidaten kunnen uitleggen en evalueren dat overheidsbemoeienis in het
onderwijs volgens Friedman beperkt moet zijn. Daarbij kunnen zij betrekken:
● de twee argumenten van Friedman dat onderwijs een overheidstaak is:
externe effecten en paternalisme;
● Friedmans onderscheid tussen ’onderwijs’ en ‘opleiding’;
● Friedmans opvatting dat de overheid vanuit democratisch burgerschap eisen
aan onderwijs mag stellen, zonder dat onderwijs zelf te organiseren;
● Friedmans weerlegging van de opvatting dat alleen door de overheid
gefinancierde scholen een democratische cultuur kunnen waarborgen.
Onderwijs, een overheidstaak
Ten eerste beargumenteert Friedman dat onderwijs iets goeds is voor de gehele
samenleving en dus veel positieve externe effecten heeft. Het andere argument dat
Friedman aanvoert om het onderwijs als overheidstaak te zien is omdat Friedman vindt
dat de overheid verantwoordelijk is voor het bijstaan van families bij de zorg voor
onverantwoordelijken.
, Friedman deelt onverantwoordelijken in in twee soorten: Kinderen en gehandicapten.
Het verschil tussen de twee is dat kinderen verantwoordelijken kunnen worden, door
bijvoorbeeld het onderwijs. Friedman noemt dit het paternalisme.
Onderwijs, of opleiding.
Friedman maakt onderscheid tussen onderwijs en opleiding. Bij het onderwijs zegt hij
dat kinderen onderwijs zouden moeten krijgen omdat dat veel goede gevolgen heeft
voor de samenleving. Bij opleiding beargumenteert hij dat de opleiding vooral goede
gevolgen heeft voor de student. Friedman vindt dat het onderwijs door de overheid
gefinancierd zou moeten worden, maar de opleiding niet. De opleiding heeft volgens
Friedman namelijk weinig positieve gevolgen voor de samenleving.
De scholen mogen niet gerund worden door de overheid.
De overheid moet alleen volgens Friedman niet de scholen runnen. Friedman die stelt
voor dat scholen betaalt worden met een vouchersysteem. Ouders die kunnen met een
voucher die ze van de onderwijs “betalen”. Je ouders kunnen dan kiezen naar wat voor
een school je gaat en wat je ongeveer leert. Het enige dat de overheid dan nog hoeft te
doen is minimumeisen vast te leggen zoals de Keuringsdienst van Waren. De regering
kan bijvoorbeeld verplichten dat scholen, lees-, schrijf- en rekenwerk geven. Friedman
waarschuwt wel over verplichten van aanleren van waarden. De lijn tussen indoctrinatie
en opleiding is dun.
De kritiek en de weerlegging
Critici van Friedman die beargumenteren dat onderwijs als vrije markt en het gebruik
van vouchers segregatie versterken. Scholen met minderheden zouden minder populair
worden en minder vouchers krijgen. De kwaliteit van scholen met minderheden lopen
dan langzaam achteruit tot ze niet goed meer zijn. Volgens Friedman is een vorm van
slecht onderwijs voor minderheden moeilijk te ontwijken. Zelfs als onderwijs door de
staat betaalt wordt dan zullen er zulke problemen alsnog omhoog komen. Rijke mensen
die kunnen dan privé onderwijs betalen voor hun kinderen. Die krijgen dan alsnog
betere les. Verder zie je ook dat kinderen van rijke ouders vaak extra hulp kunnen
krijgen. Als er vouchers zijn dan kunnen kinderen van minderheden tenminste naar
betere scholen toe. Friedman verkleint dus eigenlijk sociale ongelijkheid meer dan het
vergroot.
37. De kandidaten kunnen uitleggen en evalueren dat Gutmann pleit voor gedeelde
zeggenschap over onderwijs. Daarbij kunnen zij betrekken:
● Gutmanns opvatting dat onderwijs voor democratie onvoldoende is en
aangevuld moet worden met onderwijs door democratie;
● Gutmanns opvatting dat noch de staat, noch de ouders, noch
onderwijsprofessionals volledige zeggenschap kunnen hebben over het
onderwijs: de staat niet vanwege verschil van mening over het goede leven;
de ouders niet, omdat kinderen ook inwoners van de staat zijn, onderwijs de
vrijheid van het kind mogelijk moet maken en tolerantie moet aanleren / moet
beschermen tegen de vooroordelen van hun ouders; onderwijsprofessionals
niet omdat neutraliteit een omstreden ideaal is.
