Beroepsproduct P3: notitie strafrecht

Notitie: verweer op basis van het ontbreken van opzet
U heeft mij gevraagd om een notitie te schrijven over een zaak die u behandelt, aangaande
Gerard W. In deze notitie onderzoek ik het leerstuk ‘opzet’. Middels de argumenten die ik
aandraag, wil ik aantonen dat een verweer op basis van opzet, weinig kans van slagen heeft.
Deze notitie wordt aan de hand van relevante jurisprudentie en literatuur gemotiveerd.

Om een goed beeld van de zaak te krijgen, volgt een korte samenvatting. De
opsporingsambtenaar zag op 16 januari 2016 dat er diverse auto’s foutgeparkeerd stonden.
Één van die auto’s was van Gerard W., uw cliënt (hierna: verdachte). De
opsporingsambtenaar wilde de verdachte bekeuren, aangezien hij met zijn voertuig in de
parkeerverbodzone stond. De verdachte had dit door, dus vroeg aan zijn vriend een
parkeervergunning om de boete te ontlopen.1 De ambtenaar concludeerde dat deze
vergunning verlopen was. De verdachte zei dat de boete opgestuurd moest worden en
stapte in zijn auto. De verdachte verklaarde dat hij niemand zag staan, waardoor hij rustig
naar voren reed. De verdachte had naar eigen zeggen niet gezien dat de
opsporingsambtenaar voor zijn auto stond. Hij schrok hiervan, waardoor hij het gaspedaal
losliet. Vervolgens is de verdachte weggereden, omdat hij dacht dat er niets ernstigs aan de
hand was. De opsporingsambtenaar verklaart daarentegen dat hij meermaals heeft
geroepen dat de verdachte moest stoppen, maar hier werd geen gehoor aan gegeven.2
Volgens de opsporingsambtenaar reed de verdachte stapvoets in zijn richting, waardoor hij
zijn handen op de motorkap plaatste voor zijn eigen veiligheid. De verdachte gaf vervolgens
hard gas waardoor de opsporingsambtenaar weg moest springen. Als hij niet aan de kant
was gesprongen, was hij naar eigen zeggen aangereden.

Primair wordt de verdachte ten laste gelegd dat hij opzettelijk zwaar lichamelijk letsel heeft
toegebracht door met een (personen)auto in te rijden/ in de richting te rijden van het
slachtoffer.3 Dit is op grond van art. 302 lid 1 Sr jo. art. 45 lid 1 Sr. Het bestanddeel dat de
rechter moet bewijzen, is opzet. Subsidiair wordt de verdachte bedreiging ten laste gelegd,
door met een auto opzettelijk in de richting van het slachtoffer te rijden.4 Dit is op grond van
art. 285 lid 1 Sr. Ook hier moet opzet bewezen worden, bedreiging valt namelijk onder
ingeblikt opzet.5 Het kan niet zo zijn dat je iemand per ongeluk bedreigt, dit gaat altijd
opzettelijk. Als het verweer van de verdachte slaagt op basis van voorwaardelijke opzet,
wordt er niet voldaan aan de eerste materiële vraag van art. 350 Sv. Hierdoor zal de
verdachte vrijgesproken worden, op grond van art. 352 lid 1 Sv.

Opzet kent drie varianten, namelijk: opzet met bedoeling, opzet met
noodzakelijkheidsbewustzijn en voorwaardelijke opzet. In onderstaande alinea’s worden de
varianten besproken en wordt de koppeling naar de zaak, Gerard W. gemaakt.




Bij opzet met bedoeling is het enige streven van de dader het verrichten van een strafbare
handeling. Er moet sprake zijn van willens en wetens handelen. In de zaak van Gerard W.,
1
Dossierstuk 25: proces-verbaal, verhoor van meerderjarige verdachte.
2
Dossierstuk 1: proces-verbaal van verhoor aangever.
3
Dossierstuk 27: dagvaarding verdachte.
4
Dossierstuk 27: dagvaarding verdachte.
5
M.J. Kronenberg & B. de Wilde, Grondtrekken van het Nederlandse strafrecht, Deventer: Kluwer
2015, p. 61.