Probleem 3: Special treatment for a genius
Artikel Subotnik et al: “Rethinking giftedness and gifted education: A proposed direction
forward based on psychological science”
Introductie
Giftedness is een verschijnsel dat op verschillende manieren is geprobeerd te verklaren.
Sommigen hebben zelfs gesteld dat hoogbegaafdheid het resultaat is van eindeloos oefenen
of het hebben van sociale voordelen. Het artikel benadrukt de volgende hoofdpunten:
1) Individuele vaardigheden zijn kneedbaar, moeten opzettelijk worden bewerkt, en
zijn belangrijk, met name vaardigheden in specifieke talentdomeinen.
2) Verschillende talentdomeinen hebben verschillende ontwikkelingstrajecten,
variërend in wanneer ze starten, pieken, en eindigen.
3) Mogelijkheden geboden door de maatschappij zijn cruciaal op elk moment in het
proces van talentontwikkeling. De maatschappij is verantwoordelijk voor de
promotie van deze mogelijkheden, maar individuen met talent hebben ook
verantwoordelijkheid voor hun eigen groei en ontwikkeling.
4) Psychosociale variabelen zijn invloeden in de succesvolle ontwikkeling van talent.
5) Uitmuntende prestatie moet het hoofddoel zijn van hoogbegaafd onderwijs.
Verschillende perspectieven over hoogbegaafdheid:
High IQ: hoogbegaafdheid kan worden gezien als een genetische, aangeboren
kwaliteit van een individu dat moet worden herkend door een type cognitieve
beoordeling of IQ test. Hoogbegaafde individuen zouden redenering skills bezitten
die hen succesvol maken over alle academische domeinen en zouden hoogbegaafd
blijven over hun leven, ongeacht of ze werkelijk presteren. Kritiek op dit perspectief
is dat academische prestatie meer zou vereisen dan enkel intellectueel vermogen.
Emotional fragility: hoogbegaafde kinderen zouden een unieke emotionele
kwetsbaarheid hebben door aangeboren gevoeligheden. Hun kwetsbaarheden
worden gezien als samengaand met hun hoogbegaafdheid, waardoor deze kinderen
speciale programma’s, socio-emotionele steun, en begrip nodig zouden hebben.
Creative-productive giftedness: Renzulli stelde dat psychologische eigenschappen,
zoals persistentie, creativiteit, en motivatie net zo belangrijk zijn voor creatieve
productiviteit als intellectueel vermogen. Deze eigenschappen moeten daarom
worden ontwikkelt in schoolprogramma’s. Zijn perspectief zorgde voor minder focus
op enkel metingen van aangeboren intellectueel vermogen en meer focus op de
bijdrage van psychosociale variabelen in de uiting van hoogbegaafdheid.
Talent development in various domains: is gebaseerd talenten van hoogbegaafde
leerlingen buitenom school. Hoogbegaafde individuen in competitieve domeinen
(sport en kunst) worden verder opgeleid, vooral buiten school, met privélessen van
tutors of coaches en oefening. Training in sport en kunstprogramma’s wordt
nauwelijks besproken in de context van academisch hoogbegaafde kinderen, terwijl
deze vaak wel worden toegepast in dezelfde school settings.
1
, Unequal opportunities and practice: verwerpt grotendeels de rol van capaciteit.
Buitengewone prestatie wordt toegeschreven aan twee omgevingsfactoren:
1. Oefening. Er wordt een nadruk gelegd op grote hoeveelheden oefening in de
ontwikkeling van expertise.
2. Ongelijke toegang tot mogelijkheden. Het belang van speciale voordelige
toevalsfactoren wordt benadrukt, zoals het zijn van de oudste op school of bij
een sportactiviteit, of op de juiste plek zijn op het juiste moment.
Het artikel geeft een nieuw framework voor hoogbegaafdheid:
De focus wordt gelegd op hoogbegaafdheid als een ontwikkelingsproces dat
domein-specifiek is en kneedbaar.
Het pad naar buitengewone prestatie kan beginnen met aangetoond potentieel,
maar hoogbegaafdheid moet worden ontwikkeld en behouden door training en
interventies in domein-specifieke vaardigheden, het verkrijgen van de
psychologische en sociale skills nodig voor moeilijke nieuwe paden, en de bewuste
beslissing van het individu om volledig betrokken te zijn in een domein.
Het doel van dit ontwikkelingsproces is om een potentieel talent tijdens de kindertijd
te transformeren in uitmuntendheid tijdens volwassenheid.
Waarom is een nieuw framework nodig? Dit heeft te maken met het huidige onvermogen
om accuraat te identificeren wie op lange termijn hoogbegaafd zal zijn. Weinig van de
kinderen met buitengewoon academisch of intellectueel vermogen verkrijgen uiteindelijk
uitmuntendheid als volwassenen. Deze loskoppeling tussen hoogbegaafde prestatie in
kinderen en uitmuntendheid in volwassenen geeft reden om te stellen dat het huidige
systeem van identificatie en educatie moet worden vervangen met één die de nodige
middelen biedt voor kinderen en volwassenen met talenten in specifieke domeinen. Zo
kunnen ze trainen in hun eigen domeinen van interesse en vermogen.
Het proces van talentontwikkeling bestaat uit twee fases:
1) Talent identification: continu richten op de voorlopers van domein-specifiek talent,
en de formele en informele processen waarmee het talent wordt herkend en
geïdentificeerd.
2) Talent promotion: hoe de persoon met talent wordt geïnstrueerd, begeleid, en
aangemoedigd. Dit proces wordt te vaak overgelaten aan toeval in plaats van
strategische en gerichte moeite. Het proces bevat ook herkenning dat domeinen van
talent verschillende ontwikkelingstrajecten hebben en dat transities van de ene fase
naar de andere worden beïnvloed door moeite, mogelijkheid, en instructie.
Hoogbegaafdheid definiëren
Het is moeilijk om een overeenstemmende definitie van hoogbegaafdheid te verkrijgen,
omdat er zo veel concepties te vinden zijn. Daarbij benadrukken sommige definities de
assumptie van hoogbegaafdheid als een ontwikkelingsproces. Zo worden termen als
eminent niet gebruikt voor kinderen, en precocious niet voor volwassenen. Dit betekent dat
hoogbegaafdheid zich niet op dezelfde manier uit in kinderen als in volwassenen.
2
Artikel Subotnik et al: “Rethinking giftedness and gifted education: A proposed direction
forward based on psychological science”
Introductie
Giftedness is een verschijnsel dat op verschillende manieren is geprobeerd te verklaren.
Sommigen hebben zelfs gesteld dat hoogbegaafdheid het resultaat is van eindeloos oefenen
of het hebben van sociale voordelen. Het artikel benadrukt de volgende hoofdpunten:
1) Individuele vaardigheden zijn kneedbaar, moeten opzettelijk worden bewerkt, en
zijn belangrijk, met name vaardigheden in specifieke talentdomeinen.
2) Verschillende talentdomeinen hebben verschillende ontwikkelingstrajecten,
variërend in wanneer ze starten, pieken, en eindigen.
3) Mogelijkheden geboden door de maatschappij zijn cruciaal op elk moment in het
proces van talentontwikkeling. De maatschappij is verantwoordelijk voor de
promotie van deze mogelijkheden, maar individuen met talent hebben ook
verantwoordelijkheid voor hun eigen groei en ontwikkeling.
4) Psychosociale variabelen zijn invloeden in de succesvolle ontwikkeling van talent.
5) Uitmuntende prestatie moet het hoofddoel zijn van hoogbegaafd onderwijs.
Verschillende perspectieven over hoogbegaafdheid:
High IQ: hoogbegaafdheid kan worden gezien als een genetische, aangeboren
kwaliteit van een individu dat moet worden herkend door een type cognitieve
beoordeling of IQ test. Hoogbegaafde individuen zouden redenering skills bezitten
die hen succesvol maken over alle academische domeinen en zouden hoogbegaafd
blijven over hun leven, ongeacht of ze werkelijk presteren. Kritiek op dit perspectief
is dat academische prestatie meer zou vereisen dan enkel intellectueel vermogen.
Emotional fragility: hoogbegaafde kinderen zouden een unieke emotionele
kwetsbaarheid hebben door aangeboren gevoeligheden. Hun kwetsbaarheden
worden gezien als samengaand met hun hoogbegaafdheid, waardoor deze kinderen
speciale programma’s, socio-emotionele steun, en begrip nodig zouden hebben.
Creative-productive giftedness: Renzulli stelde dat psychologische eigenschappen,
zoals persistentie, creativiteit, en motivatie net zo belangrijk zijn voor creatieve
productiviteit als intellectueel vermogen. Deze eigenschappen moeten daarom
worden ontwikkelt in schoolprogramma’s. Zijn perspectief zorgde voor minder focus
op enkel metingen van aangeboren intellectueel vermogen en meer focus op de
bijdrage van psychosociale variabelen in de uiting van hoogbegaafdheid.
Talent development in various domains: is gebaseerd talenten van hoogbegaafde
leerlingen buitenom school. Hoogbegaafde individuen in competitieve domeinen
(sport en kunst) worden verder opgeleid, vooral buiten school, met privélessen van
tutors of coaches en oefening. Training in sport en kunstprogramma’s wordt
nauwelijks besproken in de context van academisch hoogbegaafde kinderen, terwijl
deze vaak wel worden toegepast in dezelfde school settings.
1
, Unequal opportunities and practice: verwerpt grotendeels de rol van capaciteit.
Buitengewone prestatie wordt toegeschreven aan twee omgevingsfactoren:
1. Oefening. Er wordt een nadruk gelegd op grote hoeveelheden oefening in de
ontwikkeling van expertise.
2. Ongelijke toegang tot mogelijkheden. Het belang van speciale voordelige
toevalsfactoren wordt benadrukt, zoals het zijn van de oudste op school of bij
een sportactiviteit, of op de juiste plek zijn op het juiste moment.
Het artikel geeft een nieuw framework voor hoogbegaafdheid:
De focus wordt gelegd op hoogbegaafdheid als een ontwikkelingsproces dat
domein-specifiek is en kneedbaar.
Het pad naar buitengewone prestatie kan beginnen met aangetoond potentieel,
maar hoogbegaafdheid moet worden ontwikkeld en behouden door training en
interventies in domein-specifieke vaardigheden, het verkrijgen van de
psychologische en sociale skills nodig voor moeilijke nieuwe paden, en de bewuste
beslissing van het individu om volledig betrokken te zijn in een domein.
Het doel van dit ontwikkelingsproces is om een potentieel talent tijdens de kindertijd
te transformeren in uitmuntendheid tijdens volwassenheid.
Waarom is een nieuw framework nodig? Dit heeft te maken met het huidige onvermogen
om accuraat te identificeren wie op lange termijn hoogbegaafd zal zijn. Weinig van de
kinderen met buitengewoon academisch of intellectueel vermogen verkrijgen uiteindelijk
uitmuntendheid als volwassenen. Deze loskoppeling tussen hoogbegaafde prestatie in
kinderen en uitmuntendheid in volwassenen geeft reden om te stellen dat het huidige
systeem van identificatie en educatie moet worden vervangen met één die de nodige
middelen biedt voor kinderen en volwassenen met talenten in specifieke domeinen. Zo
kunnen ze trainen in hun eigen domeinen van interesse en vermogen.
Het proces van talentontwikkeling bestaat uit twee fases:
1) Talent identification: continu richten op de voorlopers van domein-specifiek talent,
en de formele en informele processen waarmee het talent wordt herkend en
geïdentificeerd.
2) Talent promotion: hoe de persoon met talent wordt geïnstrueerd, begeleid, en
aangemoedigd. Dit proces wordt te vaak overgelaten aan toeval in plaats van
strategische en gerichte moeite. Het proces bevat ook herkenning dat domeinen van
talent verschillende ontwikkelingstrajecten hebben en dat transities van de ene fase
naar de andere worden beïnvloed door moeite, mogelijkheid, en instructie.
Hoogbegaafdheid definiëren
Het is moeilijk om een overeenstemmende definitie van hoogbegaafdheid te verkrijgen,
omdat er zo veel concepties te vinden zijn. Daarbij benadrukken sommige definities de
assumptie van hoogbegaafdheid als een ontwikkelingsproces. Zo worden termen als
eminent niet gebruikt voor kinderen, en precocious niet voor volwassenen. Dit betekent dat
hoogbegaafdheid zich niet op dezelfde manier uit in kinderen als in volwassenen.
2
