Week 1
Het Romeinse recht
476 na Chr. val West-Romeinse rijk
1453 val Oost-Romeinse rijk
Romeinse wetgeving
‘recht van de gemeenschap’ (ius civile)
- Wet (lex)
- Adviezen van de senaat (senatus consulta)
- (na 367 v. Chr.) edict van de praetor
- Juristengeschriften
- (keizerlijk recht)
Tegengesteld aan ‘recht gemeen aan alle volkeren (ius gentium)
- (na 242 v. Chr.) met name gemaakt door de praetor van toepassing op
niet-burgers/buiten Rome
Wet der Twaalf Tafelen (450 v. Chr.)
Bredere bekendheid met het recht
Breken monopolie van de ‘priesters’ (pontifices) niet-religieus recht
Verplicht partijen te verschijnen
‘casuistic, partial and incomplete’ veel ad-hoc wetgeving
De praetor en zijn proces
Wat is ‘recht’ volgens Herzog? ‘new normativity’:
- Verwereldlijking
- Creatie nieuwe rechtsmiddelen
- Abstrahering van deze rechtsmiddelen
- Groeiend belang jurisiten en juridische opleiding
Praetor is belast met rechtsbedeling (367 v. Chr.)
Procesvoering op grond van de voorwaarden in een wet ‘legis actio’= rechtsmiddel op grond
van de wet
Praetor verleent toegang door rechtsmiddelen (acties, ‘actiones’) toe te kennen, rechter (iudex)
beslist inhoudelijk over het geschil door getuigen te horen etc.
Op een gegeven moment gaat de praetor zelf eigen rechtsmiddelen maken, gesteld in zogenaamde
‘formules’ (formula)
Opeenvolgende praetoren kunnen ‘formules’ van voorgangers overnemen in hun edict
Het edict van de praetor
Voorwaarden vaak ruimer dan (rechtsmiddel op grond van de) wet
Leidt tot een nieuwe procesvorm het formula-proces
Specifiek in de context van de groei van Rome en het contact met niet-burgers (ius gentium)
Ondersteuning juristen door middel van adviezen (responsa)
De Romeinse juristen
Verzameling adviezen over een enkel onderwerp
Geen ‘officiële benoeming’ leken
Geabstraheerd van concrete omstandigheden
Aparte rechtsbron met veel ‘autoriteit’ (auctoritas)
De Romeinse keizer (vanaf 27 v. Chr.)
, Ook aparte rechtsbron met veel auctoritas
Neemt de vorm van recht van de praetor en de juristen over
- Beslissingen in individuele gevallen (‘rescripten/decreten’)
- Algemene regels in ‘edicten’
Verbreiding RR over het rijk
Praetor ‘creëert’ ‘volkenrecht’ (ius gentium) vanaf 242 v. Chr.
Van toepassing op Romeinse burgers en ‘vreemdelingen’
Ius gentium ‘universeel’, ‘algemeen geldend’
Gerelateerd aan natuurrecht (ius naturale, in de betekenis van ‘vanzelfsprekend recht’
Verschillen tussen ‘centraal’ Romeins recht en ‘lokaal’ recht van bijvoorbeeld steden blijven
bestaan als ‘gewoonterecht’
Splitsing en val WRR, voortbestaan ORR
ORR hoofdstad Constantinopel (‘stad van keizer Constantijn’)
Keizer Justinianus Christelijke keizer van ORR
Wetgeving: Justiniaanse wetgeving in het Latijn
Het ‘Corpus iuris civilis’ (CIC)
‘geheel van het recht van de gemeenschap’
Codex verzameling keizerlijke wetgeving
Digesten ‘bloemlezing’ (selectie) uit de werken van juristen
Instituten leerboek gebaseerd op de Instituten van de jurist Gaius, afgekondigd als wetboek net
als de Codex en de Digesten
Week 2
Vroege Christendom (Latijns Christendom)
Gebeurtenissen:
312/313: keizer Constantijn erkent (en bevoorrecht) het Christendom (Edict van Milaan)
381: keizer Theodosius verheft “trinitair” (vader, zoon, heilige geest) Christendom tot
staatsgodsdienst en verkettert “arianisme” (1 God)
Kenmerken:
Eigen normativiteit: god als (alwetende) wetgever
Niet gebonden aan persoon of territorium, maar aan geloof
Romanisering van de kerk: taal, centralisering, keizers en concilies, kerk als Romeins instituut
(universiteit) “de kerk leeft naar Romeins recht”
Personaliteitsbeginsel: lex Romana Visigothorum & lex Barbara Visigothorum; verschuiving naar
territorialiteitsbeginsel (Romeins en Germaans recht) Germaans recht ‘geromaniseerd’
Karel de Grote
Herstel van het Rijk (Renovatio Imperii)
Rechtsbronnen/juridische ontwikkelingen (500-1000 en 1215)
Germaans recht
Ongeschreven gewoontes
Rechtspraak door bloedverwanten
Gericht op herstel van de vrede concreet, relationeel, ritueel
Verandert onder invloed Romeins recht: overheidsstructuur (centralisatie), recht soms op schrift
gesteld (latijn)
Canoniek recht
Bijbel, kerkvaders