HCO8, hfst 7
Actiepotentiaal, als een actiepotentiaal aankomt, zorgt dat ervoor dat blaasjes zullen fuseren met
het membraan, waardoor neurotransmitters (NM) vrijkomen in de synaptische spleet. Deze binden
dan aan receptoren, waardoor een ionflux geïnitieerd wordt in de postsynaptische neuron. Er zijn
dus niet alleen receptoren die elektriciteit waarnemen, maar ook chemische receptoren. Deze twee
receptoren werken vaak hand in hand en spelen een grote rol bij communicatie in het brein.
Signaaltransmissie, er zijn meerdere vormen van signaaltransmissie in het brein:
- Synaptische transmissie, vindt plaats op kleine afstanden en is heel specifiek van de ene op
de andere cel.
- Paracriene transmissie, deze signalering werkt over grotere afstanden en op meerdere
cellen dan synaptische transmissie. Zo heb je dopaminerge neuronen die specifieke synapsen
vormen op enkele cellen, maar wordt dopamine ook weleens aan het weefsel afgegeven.
Dopamine verspreid zich dan in het betreffende hersengebied en beïnvloed meerdere cellen.
- Endocriene transmissie, hierbij wordt een signaal van buiten het brein middels het bloed aan
de hersenen doorgegeven.
Het grote voordeel aan chemische transmissie is dat het enorm geamplificeerd kan worden i.t.t.
elektrische transmissie. Het voordeel van elektrische transmissie is zijn snelheid.
Signaalamplificatie, rechts is te zien dat één signaal een
proces in gang kan zetten waarbij een enorme amplificatie
optreedt. Zo kan een receptor een G-eiwit activeren die
vervolgens adenylyl cyclase activeerd om cAMP te
produceren. cAMP activeert weer een kinase, waardoor
een enorme hoeveelheid eiwitten gefosforileerd kan
worden.
Signaalmoleculen,
er zijn meerdere
soorten
signaalmoleculen:
- Cell-impermeant
molecules, NM zijn
over het algemeen
impermeabel wat inhoudt dat ze niet over het membraan
heen kunnen. Ze worden daarom in blaasjes verzameld die
kunnen fuseren met het membraan om gesecreteerd te
kunnen worden in de extracellulaire ruimte.
- Cell-permeant molecules, signaalmoleculen die wat vetter zijn in samenstelling kunnen door
het membraan heen diffunderen. Een voorbeeld zijn glucocorticoïden.
- Cell-associated molecules, zitten vast aan het membraan van een cel en kunnen dus alleen
signalen afgeven aan naastgelegen cellen waarmee ze in contact komen.
Corticosteroïden, staan ook wel bekend als stress hormonen en zij zijn heel vettig. Wanneer ze in de
cel geproduceerd zijn, kunnen ze eigenlijk overal doorheen diffunderen. Hierdoor kunnen ze naast
membraan receptoren ook cytosol receptoren binden.
Receptoren, voor chemische transmissie heb je verschillende soorten receptoren:
- Ligand-gemedieerde ionkanalen, hiertoe behoren de ionotrope NM receptoren, zoals
nAChR, AMPA en NMDA. Deze ionkanalen gaan open zodra het ligand bindt, doordat de
conformatie dan verandert.
- Enzym-gekoppelde receptoren, deze receptoren zorgen dat een bepaald enzym geactiveerd
wordt wanneer het betreffende ligand bindt. Een van de bekendste enzym gekoppelde
receptoren in de hersenen zijn de Trk (neurotrophin) receptoren. Deze zijn betrokken bij
axon groei en cel survival/dood. Neurotrophins zijn groeifactoren en zij zijn heel belangrijk
Actiepotentiaal, als een actiepotentiaal aankomt, zorgt dat ervoor dat blaasjes zullen fuseren met
het membraan, waardoor neurotransmitters (NM) vrijkomen in de synaptische spleet. Deze binden
dan aan receptoren, waardoor een ionflux geïnitieerd wordt in de postsynaptische neuron. Er zijn
dus niet alleen receptoren die elektriciteit waarnemen, maar ook chemische receptoren. Deze twee
receptoren werken vaak hand in hand en spelen een grote rol bij communicatie in het brein.
Signaaltransmissie, er zijn meerdere vormen van signaaltransmissie in het brein:
- Synaptische transmissie, vindt plaats op kleine afstanden en is heel specifiek van de ene op
de andere cel.
- Paracriene transmissie, deze signalering werkt over grotere afstanden en op meerdere
cellen dan synaptische transmissie. Zo heb je dopaminerge neuronen die specifieke synapsen
vormen op enkele cellen, maar wordt dopamine ook weleens aan het weefsel afgegeven.
Dopamine verspreid zich dan in het betreffende hersengebied en beïnvloed meerdere cellen.
- Endocriene transmissie, hierbij wordt een signaal van buiten het brein middels het bloed aan
de hersenen doorgegeven.
Het grote voordeel aan chemische transmissie is dat het enorm geamplificeerd kan worden i.t.t.
elektrische transmissie. Het voordeel van elektrische transmissie is zijn snelheid.
Signaalamplificatie, rechts is te zien dat één signaal een
proces in gang kan zetten waarbij een enorme amplificatie
optreedt. Zo kan een receptor een G-eiwit activeren die
vervolgens adenylyl cyclase activeerd om cAMP te
produceren. cAMP activeert weer een kinase, waardoor
een enorme hoeveelheid eiwitten gefosforileerd kan
worden.
Signaalmoleculen,
er zijn meerdere
soorten
signaalmoleculen:
- Cell-impermeant
molecules, NM zijn
over het algemeen
impermeabel wat inhoudt dat ze niet over het membraan
heen kunnen. Ze worden daarom in blaasjes verzameld die
kunnen fuseren met het membraan om gesecreteerd te
kunnen worden in de extracellulaire ruimte.
- Cell-permeant molecules, signaalmoleculen die wat vetter zijn in samenstelling kunnen door
het membraan heen diffunderen. Een voorbeeld zijn glucocorticoïden.
- Cell-associated molecules, zitten vast aan het membraan van een cel en kunnen dus alleen
signalen afgeven aan naastgelegen cellen waarmee ze in contact komen.
Corticosteroïden, staan ook wel bekend als stress hormonen en zij zijn heel vettig. Wanneer ze in de
cel geproduceerd zijn, kunnen ze eigenlijk overal doorheen diffunderen. Hierdoor kunnen ze naast
membraan receptoren ook cytosol receptoren binden.
Receptoren, voor chemische transmissie heb je verschillende soorten receptoren:
- Ligand-gemedieerde ionkanalen, hiertoe behoren de ionotrope NM receptoren, zoals
nAChR, AMPA en NMDA. Deze ionkanalen gaan open zodra het ligand bindt, doordat de
conformatie dan verandert.
- Enzym-gekoppelde receptoren, deze receptoren zorgen dat een bepaald enzym geactiveerd
wordt wanneer het betreffende ligand bindt. Een van de bekendste enzym gekoppelde
receptoren in de hersenen zijn de Trk (neurotrophin) receptoren. Deze zijn betrokken bij
axon groei en cel survival/dood. Neurotrophins zijn groeifactoren en zij zijn heel belangrijk
