I spy…
Welke factoren zorgen ervoor dat de minderheid meegaat met de meerderheid?
Social Psychology, Michael A. Hogg & Graham M. Vaughan, chapter 7 ‘Conformity’ Conformity’
De frame of reference van Muzafer Sherif (1936) legt uit dat men bevestiging nodig heeft
voor of hun gedrag juist en acceptabel is in bepaalde sociale situaties. Voor deze bevestiging
gebruikt men het gedrag van andermans gedrag als referentiekader. Gedrag wat meer in het
midden ligt van het frame wordt eerder gezien als correct dan gedrag wat bij de randen ligt.
Volgens Sherif is dit de oorsprong van sociale normen en de samenhangende convergentie
binnen een groep. In een experiment van Kurt Lewis (1947), waarbij twee verschillende
groepen huisvrouwen werd gevraagd om de eetgewoontes van hun gezin te veranderen,
werd een groep verteld dat de nieuwe eetgewoonte de norm was en bij de andere groep
werden ze alleen geïnformeerd over de nieuwe eetgewoonte. Wat te zien was, was dat meer
huisvrouwen waaraan verteld was dat het de norm was het gingen toepassen terwijl binnen
de informatieve groep de huisvrouwen samen tot een besluit waren gekomen of het wel of
niet goed was om de eetgewoonte te veranderen, waardoor maar heel weinig het deden. Dit
is een duidelijk verschil tussen normen en convergentie.
Redenen voor mensen om te conformeren kunnen ook onzekerheid en zelftwijfel door de
onenigheid tussen hen en de groep zijn. Dit gaat verder in zelfbewust zijn, angst voor
afwijzing en gevoel van angst en eenzaamheid. Er waren twee algemene redenen voor
toegeven aan de mening van de groep. De ene reden is dat men daadwerkelijk geloofde dat
de groep gelijk had en de andere reden was dat ze wel het juiste antwoord wisten, maar niet
wilde opvallen. (Asch, 1951-1956).
Uit een onderzoek van Deutsch en Gerard (1955) blijkt dan ook inderdaad dan hoe minder
onzekerheid en hoe minder groepsdruk er is, hoe kleiner de kans is op conformiteit.
Persoonlijkheid speelt ook een rol bij een individu om wel of niet te conformeren. Over het
algemeen beschikken mensen die conformeren over een of meerdere van de volgende
persoonlijkheidstrekje: weinig zelfvertrouwen, behoefte aan sociale goedkeuring, behoefte
aan zelfbeheersing, laag IQ, hoge angstigheid, gevoel van schuld en onzekerheid in de groep,
gevoel van onderdanigheid en lage status binnen de groep en over het algemeen een
autoritaire persoonlijkheid hebben.
Daarnaast spelen factoren van de situatie ook mee. Na veel onderzoek blijkt dat de
groepsomvang en unanimiteit de grootste factoren zijn. Wat de grootte van de groep
betreft, komt het er op neer dat hoe groter de groep, hoe meer de conformiteit toeneemt
tot een bepaalde niveau. Volgens Wilder (1977) maakt het niet uit hoeveel mensen er in de
groep zitten, maar gaat het om het aantal onafhankelijke intelligente bronnen binnen de
groep. Het kan dus zo voorkomen dat er vijf onafhankelijke bronnen zijn of vijf personen die
als een onafhankelijke bron worden gezien. Bij de eerste zal er meer conformiteit zijn.
Welke factoren zorgen ervoor dat de minderheid meegaat met de meerderheid?
Social Psychology, Michael A. Hogg & Graham M. Vaughan, chapter 7 ‘Conformity’ Conformity’
De frame of reference van Muzafer Sherif (1936) legt uit dat men bevestiging nodig heeft
voor of hun gedrag juist en acceptabel is in bepaalde sociale situaties. Voor deze bevestiging
gebruikt men het gedrag van andermans gedrag als referentiekader. Gedrag wat meer in het
midden ligt van het frame wordt eerder gezien als correct dan gedrag wat bij de randen ligt.
Volgens Sherif is dit de oorsprong van sociale normen en de samenhangende convergentie
binnen een groep. In een experiment van Kurt Lewis (1947), waarbij twee verschillende
groepen huisvrouwen werd gevraagd om de eetgewoontes van hun gezin te veranderen,
werd een groep verteld dat de nieuwe eetgewoonte de norm was en bij de andere groep
werden ze alleen geïnformeerd over de nieuwe eetgewoonte. Wat te zien was, was dat meer
huisvrouwen waaraan verteld was dat het de norm was het gingen toepassen terwijl binnen
de informatieve groep de huisvrouwen samen tot een besluit waren gekomen of het wel of
niet goed was om de eetgewoonte te veranderen, waardoor maar heel weinig het deden. Dit
is een duidelijk verschil tussen normen en convergentie.
Redenen voor mensen om te conformeren kunnen ook onzekerheid en zelftwijfel door de
onenigheid tussen hen en de groep zijn. Dit gaat verder in zelfbewust zijn, angst voor
afwijzing en gevoel van angst en eenzaamheid. Er waren twee algemene redenen voor
toegeven aan de mening van de groep. De ene reden is dat men daadwerkelijk geloofde dat
de groep gelijk had en de andere reden was dat ze wel het juiste antwoord wisten, maar niet
wilde opvallen. (Asch, 1951-1956).
Uit een onderzoek van Deutsch en Gerard (1955) blijkt dan ook inderdaad dan hoe minder
onzekerheid en hoe minder groepsdruk er is, hoe kleiner de kans is op conformiteit.
Persoonlijkheid speelt ook een rol bij een individu om wel of niet te conformeren. Over het
algemeen beschikken mensen die conformeren over een of meerdere van de volgende
persoonlijkheidstrekje: weinig zelfvertrouwen, behoefte aan sociale goedkeuring, behoefte
aan zelfbeheersing, laag IQ, hoge angstigheid, gevoel van schuld en onzekerheid in de groep,
gevoel van onderdanigheid en lage status binnen de groep en over het algemeen een
autoritaire persoonlijkheid hebben.
Daarnaast spelen factoren van de situatie ook mee. Na veel onderzoek blijkt dat de
groepsomvang en unanimiteit de grootste factoren zijn. Wat de grootte van de groep
betreft, komt het er op neer dat hoe groter de groep, hoe meer de conformiteit toeneemt
tot een bepaalde niveau. Volgens Wilder (1977) maakt het niet uit hoeveel mensen er in de
groep zitten, maar gaat het om het aantal onafhankelijke intelligente bronnen binnen de
groep. Het kan dus zo voorkomen dat er vijf onafhankelijke bronnen zijn of vijf personen die
als een onafhankelijke bron worden gezien. Bij de eerste zal er meer conformiteit zijn.
