Recensie
HET BITTERE KRUID
Een kleine kroniek
Marga Minco
Het eerste boek van Marga Minco uitgegeven in 1957.
Het boek gaat over de persoonlijke ervaringen van de schrijfster met de Jodenvervolging in
Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Marga Minco schrijft vaak over het onderwerp de
oorlog omdat dit ook hetgeen is dat het meest ingrijpend voor haar is geweest.
Voor de generatie van nu is het een verrijking om over deze ervaringen en geschiedenis te kunnen
lezen. Tevens zorgt het voor een bewustwording dat we het leven in vrijheid in Nederland van dit
moment moeten waarderen.
Het is een kroniek dat wil zeggen dat het gedenkwaardige en historische feiten bevat.
Marga Minco kreeg in 1958 de Vijverbergprijs voor dit boek.
De schrijfster was twintig jaar toen het Duitse leger Nederland binnenviel. Ze verloor alles wat ze
had. Het is een bijzonder aangrijpend verhaal over het tragische lot van een Joodse familie in
Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De titel van het boek `Het bittere kruid` staat symbool voor het leed dat mensen is aangedaan in de
Tweede Wereldoorlog. De schrijfster schrijft over de vereenzaming. Het gevoel alleen te zijn.
Citaat uit het epiloog op pagina 76 ; `Ik bleef staan om te kijken naar de mensen die uitstapten, alsof
ik op iemand wachtte. Iemand met een vertrouwd gezicht, vlak voor het mijne. Maar ik miste het
geloof van mijn oom. Zij zouden nooit terugkomen, mijn vader niet, mijn moeder niet, Bettie niet,
noch Dave en Lotte.`
Verschrikkelijke emoties zoals angst, onzekerheid en dreiging tijdens de Jodenvervolging worden op
een sobere wijze haast neutraal vertelt.
Je zou kunnen zeggen dat de realiteit op een naïeve , afstandelijke manier staat beschreven zoals
blijkt uit het volgende citaat op pagina 8.
“Hier zal ’t zo’n vaart niet lopen” zei mijn vader.
Citaat pagina 52; “Ze stonden in de kamer voor we ons hadden kunnen verroeren. Het waren grote
mannen en ze hadden lichte regenjassen aan. “Haal onze jassen even,” zei mijn vader tegen mij.
Mijn moeder dronk haar kopje thee uit.”
Dit boek is absoluut een kennis verrijking geweest en nu ook nog voor de huidige generatie.
Er was weinig aandacht voor de Jodenvervolging in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog.
Voor iedereen was het ellendig geweest in de oorlog en dat zou voor de Joden niet anders zijn
geweest dacht men.
Dit boek zorgde voor een ommekeer in Nederland wat betreft de manier waarop de Jodenvervolging
als thema gezien werd. Het boek laat zien hoe afschuwelijk de Jodenvervolging echt was geweest.
Het werk is origineel te noemen. Het lot van de Joden tijdens deze oorlog kan niet vergeleken
HET BITTERE KRUID
Een kleine kroniek
Marga Minco
Het eerste boek van Marga Minco uitgegeven in 1957.
Het boek gaat over de persoonlijke ervaringen van de schrijfster met de Jodenvervolging in
Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Marga Minco schrijft vaak over het onderwerp de
oorlog omdat dit ook hetgeen is dat het meest ingrijpend voor haar is geweest.
Voor de generatie van nu is het een verrijking om over deze ervaringen en geschiedenis te kunnen
lezen. Tevens zorgt het voor een bewustwording dat we het leven in vrijheid in Nederland van dit
moment moeten waarderen.
Het is een kroniek dat wil zeggen dat het gedenkwaardige en historische feiten bevat.
Marga Minco kreeg in 1958 de Vijverbergprijs voor dit boek.
De schrijfster was twintig jaar toen het Duitse leger Nederland binnenviel. Ze verloor alles wat ze
had. Het is een bijzonder aangrijpend verhaal over het tragische lot van een Joodse familie in
Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De titel van het boek `Het bittere kruid` staat symbool voor het leed dat mensen is aangedaan in de
Tweede Wereldoorlog. De schrijfster schrijft over de vereenzaming. Het gevoel alleen te zijn.
Citaat uit het epiloog op pagina 76 ; `Ik bleef staan om te kijken naar de mensen die uitstapten, alsof
ik op iemand wachtte. Iemand met een vertrouwd gezicht, vlak voor het mijne. Maar ik miste het
geloof van mijn oom. Zij zouden nooit terugkomen, mijn vader niet, mijn moeder niet, Bettie niet,
noch Dave en Lotte.`
Verschrikkelijke emoties zoals angst, onzekerheid en dreiging tijdens de Jodenvervolging worden op
een sobere wijze haast neutraal vertelt.
Je zou kunnen zeggen dat de realiteit op een naïeve , afstandelijke manier staat beschreven zoals
blijkt uit het volgende citaat op pagina 8.
“Hier zal ’t zo’n vaart niet lopen” zei mijn vader.
Citaat pagina 52; “Ze stonden in de kamer voor we ons hadden kunnen verroeren. Het waren grote
mannen en ze hadden lichte regenjassen aan. “Haal onze jassen even,” zei mijn vader tegen mij.
Mijn moeder dronk haar kopje thee uit.”
Dit boek is absoluut een kennis verrijking geweest en nu ook nog voor de huidige generatie.
Er was weinig aandacht voor de Jodenvervolging in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog.
Voor iedereen was het ellendig geweest in de oorlog en dat zou voor de Joden niet anders zijn
geweest dacht men.
Dit boek zorgde voor een ommekeer in Nederland wat betreft de manier waarop de Jodenvervolging
als thema gezien werd. Het boek laat zien hoe afschuwelijk de Jodenvervolging echt was geweest.
Het werk is origineel te noemen. Het lot van de Joden tijdens deze oorlog kan niet vergeleken
