Blok 2.8 - Perfromance at Work Probleem 2
Artikelen: Côté & Miners (artikel 1), Schmidt & Hunter (artikel 2), O’Boyle et al.
(artikel 3), Kerr, Garvin, Heaton & Boyle (artikel 4)
1) Emotionele Intelligentie, Cognitieve Intelligentie & Werkprestatie Artikel 1
Er is veel interesse in emotionele intelligentie in relatie met werkprestatie. Er
bestaat een mogelijkheid dat een nieuwe vorm van intelligentie gericht is op
emotie en dat deze intelligentie gerelateerd is aan werkprestatie. Volgens dit idee,
zouden sommige werknemers effectief presteren omdat ze een hoge emotionele
intelligentie hebben. Emotionele intelligentie is een set vaardigheden die bestaat
uit de mogelijkheid om emoties van de zelf en anderen waar te nemen, emoties te
gebruiken om prestatie te vergemakkelijken, emoties en emotionele kennis te
begrijpen en emoties van de zelf en anderen te reguleren.
Ondanks de interesse, zijn er nog maar weinig studies gedaan naar hoe
emotionele intelligentie gerelateerd is aan werkprestatie. De resultaten van eerder
onderzoek zijn gemixt. Onderzoekers hebben nu bedacht de emotionele
intelligentie een gedeelte variantie in werkprestatie verklaard, wat niet verklaard
wordt door al bestaande constructen zoals cognitieve intelligentie.
Het lineaire effecten model wat hierbij bedacht is, is echter te simplistisch. Aan
de hand van verschillende studies kan gesteld worden dat modererende
variabelen een rol spelen. Onderzoekers suggereren dat individuele verschillen
kunnen compenseren voor lage cognitieve intelligentie. Zulke compenserende
effecten vormen een basis voor interactieve modellen.
Compenserende effecten kunnen verklaren waarom emotionele intelligentie
voorspellend is voor werkprestatie in sommige eerdere studies, maar niet in alle.
Als deze effecten bestaan, zou emotionele intelligentie werkprestatie
voorspellen op een aantal momenten, afhankelijk van de andere vaardigheden
die op dat moment aanwezig zijn.
In het artikel wordt uitgegaan van een compenserend model en wordt dit model
getest.
Compenserend Model
Er wordt een model voorgesteld waarin cognitieve intelligentie de associatie
modereert tussen emotionele intelligentie en werkprestatie, zodat de associatie
meer positief wordt als de cognitieve intelligentie afneemt. Er wordt vier subsets
bij emotionele intelligentie omschreven: emoties waarnemen, emotionele kennis
gebruiken, emoties en emotionele kennis begrijpen en emoties reguleren. Deze
subsets zijn afkomstig van Mayer en Salovey.
Emotionele intelligentie wordt gezien als een multi-dimensioneel construct en
daarom wordt er gefocust op een breed construct in plaats van op elke
dimensie.
In dit model wordt emotionele intelligentie gezien als een vorm van intelligentie.
De term emotionele intelligentie wordt om 2 redenen aangenomen.
Als eerste is de definitie van emotionele intelligentie consistent met de
bestaande definities van intelligentie. De definitie van Schmidt en Hunter voor
1
, intelligentie wordt aangenomen en volgens deze definitie wordt algemene
intelligentie gezien als de algemene vaardigheid om correct te redereneren en
problemen op te lossen. Emotionele intelligentie kan dan gezien worden om
correct emoties te redereneren en emotionele problemen op te lossen.
Ten tweede voldoet het construct van emotionele intelligentie aan de
conceptuele, correlationele en ontwikkeling criteria van intelligentie, voorgesteld
door Mayer, Caruso en Salovey.
Om aan de conceptuele criteria te voldoen, moet een construct vaardigheden
in plaats van neigingen reflecteren om op een bepaalde manier te gedragen.
Het model van Mayer en Salovey is gericht op vaardigheden en voldoet
daarom aan de criteria.
Om aan de correlationele criteria te voldoen, moet een construct correleren
met, maar ook net anders zijn dan andere intelligenties. Bevindingen van
studies laten zien dat emotionele intelligentie aan de correlationele criteria
voldoen.
Om aan de ontwikkeling criteria te voldoen, moet een construct een
mogelijkheid hebben om te groeien over tijd. Er is bewijs dat de familiale
omgeving de emotionele ontwikkelingen van kinderen beïnvloed. Er is ook
bewijs dat mensen getraind kunnen worden in het herkennen van emoties en
om betere strategieën te gebruiken om met hun emoties om te gaan.
Emotionele intelligentie en cognitieve intelligentie zijn gerelateerde, maar toch
aparte constructen in dit model. Emotionele intelligentie representeert de
specialisatie van de algemene intelligentie op het gebied van emoties. Cognitieve
intelligentie representeert de specialisatie van algemene intelligentie op het
gebied van cognitie. Emotionele intelligentie en cognitieve intelligentie zijn
afkomstig van algemene intelligentie, en zijn daarom gerelateerd.
Familiale invloeden kunnen ervoor zorgen dat emotionele intelligentie en
cognitieve intelligentie ‘scheef’ lopen. Families die emoties uitgebreid
bespreken, kunnen de emotionele intelligentie verhogen, terwijl de cognitieve
intelligentie laag is. Anders kunnen families waarbij emoties vermeden worden,
de emotionele intelligentie verlagen, terwijl de cognitieve intelligentie hoog is.
Cognitieve intelligentie is positief gecorreleerd aan taakprestatie en
organisational citizenship behavior (OCB). In theorie verhoogt cognitieve
intelligentie de taakprestatie door kennis van feiten, procedures en regels die
relevant zijn voor de technische kern van de baan. Cognitieve intelligentie
verhoogt OCB door de kennis die effectief zijn voor het helpen, samenwerken en
steunen binnen het bedrijf.
Personen met lage cognitieve intelligentie kunnen veel voordeel behalen uit
hoge emotionele intelligentie omdat ze lage werkprestatie hebben en hierdoor
veel ruimte hebben voor verbetering. Werkprestatie die niet verkregen wordt
door cognitieve intelligentie kan worden verkregen via emotionele intelligentie.
Het eerste mechanisme wat hierbij van toepassing is betreft de expertise in het
identificeren en begrijpen van emoties van anderen. Werknemers hebben te
maken met supervisors, collega’s en outsiders zoals klanten. Deze personen
2
, laten hun emoties merken via bijv. gezichtsuitdrukkingen. Personeel dat goed de
emoties van anderen kan herkennen kan beter functioneren en daarom zijn
werkprestatie verhogen.
Het tweede mechanisme betreft het reguleren van emoties wat de kwaliteit van
sociale relaties beïnvloed. Personeel die echte emoties genereren en uiten
krijgen meer voordelige reacties dan personeel met neppe emoties. Personen
met hoge emotionele intelligentie, maar lage cognitieve intelligentie kunnen hun
vaardigheden om emoties te managen gebruiken om goede sociale relaties te
ontwikkelingen, waardoor de taakprestatie kan verhogen via advies en sociale
support.
Een derde mechanisme betreft het effect van emoties op hoe mensen denken
en gedragen. Mensen met hoge emotionele intelligentie en lage cognitieve
intelligentie kunnen hun taakprestatie en OCB verhogen door hun emoties te
managen op manieren die hun motivatie en kwaliteit van hun keuzes verhogen.
De discussie suggereert dat emotionele intelligentie positief gerelateerd kan zijn
aan werkprestatie bij personen met lage cognitieve intelligentie. Emotionele
intelligentie zou echter minder positief geassocieerd moeten worden als de
cognitieve intelligentie verhoogt. Personen met hoge cognitieve intelligentie
hebben al hoge werkprestatie en er is weinig ruimte voor verbetering en correctie.
Het model suggereert aan de hand van deze theorie de volgende hypotheses:
Hypothese 1: de associatie tussen emotionele intelligentie en taakprestatie
wordt meer positief als cognitieve intelligentie afneemt.
Hypothese 2: de associatie tussen emotionele intelligentie en OCB wordt meer
positief als cognitieve intelligentie afneemt.
Studie
In deze studie zijn 175 fulltime werknemers van een grote publieke universiteit
opgenomen. Er waren 2 fases van data-verzamelen. In de eerste fase werd
kregen de participanten tijdens de sessie verschillende testen en vragenlijsten om
te maken, met daarbij een test over emotionele intelligentie en cognitieve
intelligentie. In de tweede fase kregen de supervisors van elke participant een e-
mail binnen een week na de eerste sessie. Supervisors kregen metingen over de
werkprestatie van hun personeel.
Emotionele intelligentie werd gemeten met de Mayer-Salovey-Caruso Emotional
Intelligence Test (MSCEIT). Deze test bestaat uit 141 items over emotionele
intelligentie. Het bestaat uit taken die vragen om emoties te identificeren van
gezichten op foto’s, om verschillende emoties te relateren aan sensaties zoals
kleuren, om te indiceren hoe emoties denken en redeneren beïnvloeden, etc.
De MSCEIT is gekozen omdat het voordelen heeft over zelfrapportage en
peer-report vragenlijsten. Bij zelfrapportage zijn de limitaties dat mensen hun
eigen vaardigheden overschatten, neppe antwoorden kunnen geven, en
slechts met weinig vertrouwen hun eigen vaardigheden hoger schatten dan de
vaardigheden van hun collega’s. De peer-report vragenlijsten zijn ook
gelimiteerd doordat collega’s geen mogelijkheden hebben om de threshold
niveaus te verzekeren waarop hun oordeel gebaseerd is en ze kunnen weinig
3
Artikelen: Côté & Miners (artikel 1), Schmidt & Hunter (artikel 2), O’Boyle et al.
(artikel 3), Kerr, Garvin, Heaton & Boyle (artikel 4)
1) Emotionele Intelligentie, Cognitieve Intelligentie & Werkprestatie Artikel 1
Er is veel interesse in emotionele intelligentie in relatie met werkprestatie. Er
bestaat een mogelijkheid dat een nieuwe vorm van intelligentie gericht is op
emotie en dat deze intelligentie gerelateerd is aan werkprestatie. Volgens dit idee,
zouden sommige werknemers effectief presteren omdat ze een hoge emotionele
intelligentie hebben. Emotionele intelligentie is een set vaardigheden die bestaat
uit de mogelijkheid om emoties van de zelf en anderen waar te nemen, emoties te
gebruiken om prestatie te vergemakkelijken, emoties en emotionele kennis te
begrijpen en emoties van de zelf en anderen te reguleren.
Ondanks de interesse, zijn er nog maar weinig studies gedaan naar hoe
emotionele intelligentie gerelateerd is aan werkprestatie. De resultaten van eerder
onderzoek zijn gemixt. Onderzoekers hebben nu bedacht de emotionele
intelligentie een gedeelte variantie in werkprestatie verklaard, wat niet verklaard
wordt door al bestaande constructen zoals cognitieve intelligentie.
Het lineaire effecten model wat hierbij bedacht is, is echter te simplistisch. Aan
de hand van verschillende studies kan gesteld worden dat modererende
variabelen een rol spelen. Onderzoekers suggereren dat individuele verschillen
kunnen compenseren voor lage cognitieve intelligentie. Zulke compenserende
effecten vormen een basis voor interactieve modellen.
Compenserende effecten kunnen verklaren waarom emotionele intelligentie
voorspellend is voor werkprestatie in sommige eerdere studies, maar niet in alle.
Als deze effecten bestaan, zou emotionele intelligentie werkprestatie
voorspellen op een aantal momenten, afhankelijk van de andere vaardigheden
die op dat moment aanwezig zijn.
In het artikel wordt uitgegaan van een compenserend model en wordt dit model
getest.
Compenserend Model
Er wordt een model voorgesteld waarin cognitieve intelligentie de associatie
modereert tussen emotionele intelligentie en werkprestatie, zodat de associatie
meer positief wordt als de cognitieve intelligentie afneemt. Er wordt vier subsets
bij emotionele intelligentie omschreven: emoties waarnemen, emotionele kennis
gebruiken, emoties en emotionele kennis begrijpen en emoties reguleren. Deze
subsets zijn afkomstig van Mayer en Salovey.
Emotionele intelligentie wordt gezien als een multi-dimensioneel construct en
daarom wordt er gefocust op een breed construct in plaats van op elke
dimensie.
In dit model wordt emotionele intelligentie gezien als een vorm van intelligentie.
De term emotionele intelligentie wordt om 2 redenen aangenomen.
Als eerste is de definitie van emotionele intelligentie consistent met de
bestaande definities van intelligentie. De definitie van Schmidt en Hunter voor
1
, intelligentie wordt aangenomen en volgens deze definitie wordt algemene
intelligentie gezien als de algemene vaardigheid om correct te redereneren en
problemen op te lossen. Emotionele intelligentie kan dan gezien worden om
correct emoties te redereneren en emotionele problemen op te lossen.
Ten tweede voldoet het construct van emotionele intelligentie aan de
conceptuele, correlationele en ontwikkeling criteria van intelligentie, voorgesteld
door Mayer, Caruso en Salovey.
Om aan de conceptuele criteria te voldoen, moet een construct vaardigheden
in plaats van neigingen reflecteren om op een bepaalde manier te gedragen.
Het model van Mayer en Salovey is gericht op vaardigheden en voldoet
daarom aan de criteria.
Om aan de correlationele criteria te voldoen, moet een construct correleren
met, maar ook net anders zijn dan andere intelligenties. Bevindingen van
studies laten zien dat emotionele intelligentie aan de correlationele criteria
voldoen.
Om aan de ontwikkeling criteria te voldoen, moet een construct een
mogelijkheid hebben om te groeien over tijd. Er is bewijs dat de familiale
omgeving de emotionele ontwikkelingen van kinderen beïnvloed. Er is ook
bewijs dat mensen getraind kunnen worden in het herkennen van emoties en
om betere strategieën te gebruiken om met hun emoties om te gaan.
Emotionele intelligentie en cognitieve intelligentie zijn gerelateerde, maar toch
aparte constructen in dit model. Emotionele intelligentie representeert de
specialisatie van de algemene intelligentie op het gebied van emoties. Cognitieve
intelligentie representeert de specialisatie van algemene intelligentie op het
gebied van cognitie. Emotionele intelligentie en cognitieve intelligentie zijn
afkomstig van algemene intelligentie, en zijn daarom gerelateerd.
Familiale invloeden kunnen ervoor zorgen dat emotionele intelligentie en
cognitieve intelligentie ‘scheef’ lopen. Families die emoties uitgebreid
bespreken, kunnen de emotionele intelligentie verhogen, terwijl de cognitieve
intelligentie laag is. Anders kunnen families waarbij emoties vermeden worden,
de emotionele intelligentie verlagen, terwijl de cognitieve intelligentie hoog is.
Cognitieve intelligentie is positief gecorreleerd aan taakprestatie en
organisational citizenship behavior (OCB). In theorie verhoogt cognitieve
intelligentie de taakprestatie door kennis van feiten, procedures en regels die
relevant zijn voor de technische kern van de baan. Cognitieve intelligentie
verhoogt OCB door de kennis die effectief zijn voor het helpen, samenwerken en
steunen binnen het bedrijf.
Personen met lage cognitieve intelligentie kunnen veel voordeel behalen uit
hoge emotionele intelligentie omdat ze lage werkprestatie hebben en hierdoor
veel ruimte hebben voor verbetering. Werkprestatie die niet verkregen wordt
door cognitieve intelligentie kan worden verkregen via emotionele intelligentie.
Het eerste mechanisme wat hierbij van toepassing is betreft de expertise in het
identificeren en begrijpen van emoties van anderen. Werknemers hebben te
maken met supervisors, collega’s en outsiders zoals klanten. Deze personen
2
, laten hun emoties merken via bijv. gezichtsuitdrukkingen. Personeel dat goed de
emoties van anderen kan herkennen kan beter functioneren en daarom zijn
werkprestatie verhogen.
Het tweede mechanisme betreft het reguleren van emoties wat de kwaliteit van
sociale relaties beïnvloed. Personeel die echte emoties genereren en uiten
krijgen meer voordelige reacties dan personeel met neppe emoties. Personen
met hoge emotionele intelligentie, maar lage cognitieve intelligentie kunnen hun
vaardigheden om emoties te managen gebruiken om goede sociale relaties te
ontwikkelingen, waardoor de taakprestatie kan verhogen via advies en sociale
support.
Een derde mechanisme betreft het effect van emoties op hoe mensen denken
en gedragen. Mensen met hoge emotionele intelligentie en lage cognitieve
intelligentie kunnen hun taakprestatie en OCB verhogen door hun emoties te
managen op manieren die hun motivatie en kwaliteit van hun keuzes verhogen.
De discussie suggereert dat emotionele intelligentie positief gerelateerd kan zijn
aan werkprestatie bij personen met lage cognitieve intelligentie. Emotionele
intelligentie zou echter minder positief geassocieerd moeten worden als de
cognitieve intelligentie verhoogt. Personen met hoge cognitieve intelligentie
hebben al hoge werkprestatie en er is weinig ruimte voor verbetering en correctie.
Het model suggereert aan de hand van deze theorie de volgende hypotheses:
Hypothese 1: de associatie tussen emotionele intelligentie en taakprestatie
wordt meer positief als cognitieve intelligentie afneemt.
Hypothese 2: de associatie tussen emotionele intelligentie en OCB wordt meer
positief als cognitieve intelligentie afneemt.
Studie
In deze studie zijn 175 fulltime werknemers van een grote publieke universiteit
opgenomen. Er waren 2 fases van data-verzamelen. In de eerste fase werd
kregen de participanten tijdens de sessie verschillende testen en vragenlijsten om
te maken, met daarbij een test over emotionele intelligentie en cognitieve
intelligentie. In de tweede fase kregen de supervisors van elke participant een e-
mail binnen een week na de eerste sessie. Supervisors kregen metingen over de
werkprestatie van hun personeel.
Emotionele intelligentie werd gemeten met de Mayer-Salovey-Caruso Emotional
Intelligence Test (MSCEIT). Deze test bestaat uit 141 items over emotionele
intelligentie. Het bestaat uit taken die vragen om emoties te identificeren van
gezichten op foto’s, om verschillende emoties te relateren aan sensaties zoals
kleuren, om te indiceren hoe emoties denken en redeneren beïnvloeden, etc.
De MSCEIT is gekozen omdat het voordelen heeft over zelfrapportage en
peer-report vragenlijsten. Bij zelfrapportage zijn de limitaties dat mensen hun
eigen vaardigheden overschatten, neppe antwoorden kunnen geven, en
slechts met weinig vertrouwen hun eigen vaardigheden hoger schatten dan de
vaardigheden van hun collega’s. De peer-report vragenlijsten zijn ook
gelimiteerd doordat collega’s geen mogelijkheden hebben om de threshold
niveaus te verzekeren waarop hun oordeel gebaseerd is en ze kunnen weinig
3
