(BINAS: Gravitatie versnelling: 7,30b ,31 / Formules:35
Par 1 Krachten en hun eigenschappen
Vector: een grootheid die behalve een grootte ook een richting heeft.
De pijl van een kracht geeft de grootte, de richting en het aangrijpingspunt van de kracht
aan.
Zwaartekracht: F= m x g, het aangrijpingspunt van de zwaartekracht heet het zwaartepunt.
Normaalkracht: Kracht die voorwerpen ondersteunt/ zorgt dat ze niet door oppervlak heen
vallen. Het aangrijpingspunt is het punt waar het voorwerp het oppervlak raakt.
Spankracht: Aangrijpingspunt bij beide punten waar touw getrokken wordt.
Veerkracht: Fveer = C x u , u= uitrekking in meter, C= veerconstante in Nm⁻¹
Hoe stugger de veer hoe groter de veerconstante.
Schuifwrijvingskracht: Als voorwerpen met hun contactoppervlak langs elkaar heen
bewegen. De richting is altijd tegengesteld als de bewegingsrichting van het voorwerp. Het
aangrijpingspunt is het punt waar de 2 elkaar raken.
Maximale schuifwrijvingskracht (N)t= F w, schuif, max= f x Fn
f= wrijvingscoëfficiënt, Fn= de normaalkracht N
Weerstandskrachten: Op rollende voorwerpen werkt een tegenwerkende kracht:
rolweerstand. Voorwerp dat door de lucht beweegt ondervindt luchtweerstandskracht (Fw,
lucht). Een betere stroomlijn en een kleiner frontaal oppervlak zorgt voor minder weerstand.
Luchtweerstandskracht = 1/2Cw x ⍴ x A x v²
Cw= Luchtweerstandscoëfficiënt/ stroomlijn (BINAS 28A), ⍴= dichtheid van lucht (kg m⁻³) ,
A= frontaal oppervlak (m²) , v= snelheid in ms⁻¹
Par 2 Krachten samenstellen
Resulterende kracht: Het vervangen van twee krachten door een kracht, die noem je
samenstellen van krachten.
Resulterende kracht berekenen:
- Als twee krachten in dezelfde richting werken en langs dezelfde werklijn: Krachten bij
elkaar optellen
- Als twee krachten in tegengestelde richting werken en langs dezelfde werklijn:
Krachten van elkaar aftrekken.
- Als de twee werklijnen van de krachten een hoek maken met elkaar: maak gebruik
van parallellogram methode.
Par 3 Krachten ontbinden
Ontbinden van een kracht: Maak een kracht loodrecht op de bewegingsrichting. Maak
gebruik van de parallellogrammethode om hiervan de resulterende kracht te bereken. Die
resulterende kracht is gelijk aan de zwaartekracht. De componenten uit dit verhaal zijn de
kracht van de bewegingsrichting en een loodrecht op die bewegingsrichting.
bepalen: Tekening maken op schaal daarna kan je de grootte van de lijnen berekenen
Berekenen: Tekening hoeft niet op schaal.
Par 4 Krachten in evenwicht
Er is evenwicht van krachten als de resulterende kracht 0 N is.
Par 1 Krachten en hun eigenschappen
Vector: een grootheid die behalve een grootte ook een richting heeft.
De pijl van een kracht geeft de grootte, de richting en het aangrijpingspunt van de kracht
aan.
Zwaartekracht: F= m x g, het aangrijpingspunt van de zwaartekracht heet het zwaartepunt.
Normaalkracht: Kracht die voorwerpen ondersteunt/ zorgt dat ze niet door oppervlak heen
vallen. Het aangrijpingspunt is het punt waar het voorwerp het oppervlak raakt.
Spankracht: Aangrijpingspunt bij beide punten waar touw getrokken wordt.
Veerkracht: Fveer = C x u , u= uitrekking in meter, C= veerconstante in Nm⁻¹
Hoe stugger de veer hoe groter de veerconstante.
Schuifwrijvingskracht: Als voorwerpen met hun contactoppervlak langs elkaar heen
bewegen. De richting is altijd tegengesteld als de bewegingsrichting van het voorwerp. Het
aangrijpingspunt is het punt waar de 2 elkaar raken.
Maximale schuifwrijvingskracht (N)t= F w, schuif, max= f x Fn
f= wrijvingscoëfficiënt, Fn= de normaalkracht N
Weerstandskrachten: Op rollende voorwerpen werkt een tegenwerkende kracht:
rolweerstand. Voorwerp dat door de lucht beweegt ondervindt luchtweerstandskracht (Fw,
lucht). Een betere stroomlijn en een kleiner frontaal oppervlak zorgt voor minder weerstand.
Luchtweerstandskracht = 1/2Cw x ⍴ x A x v²
Cw= Luchtweerstandscoëfficiënt/ stroomlijn (BINAS 28A), ⍴= dichtheid van lucht (kg m⁻³) ,
A= frontaal oppervlak (m²) , v= snelheid in ms⁻¹
Par 2 Krachten samenstellen
Resulterende kracht: Het vervangen van twee krachten door een kracht, die noem je
samenstellen van krachten.
Resulterende kracht berekenen:
- Als twee krachten in dezelfde richting werken en langs dezelfde werklijn: Krachten bij
elkaar optellen
- Als twee krachten in tegengestelde richting werken en langs dezelfde werklijn:
Krachten van elkaar aftrekken.
- Als de twee werklijnen van de krachten een hoek maken met elkaar: maak gebruik
van parallellogram methode.
Par 3 Krachten ontbinden
Ontbinden van een kracht: Maak een kracht loodrecht op de bewegingsrichting. Maak
gebruik van de parallellogrammethode om hiervan de resulterende kracht te bereken. Die
resulterende kracht is gelijk aan de zwaartekracht. De componenten uit dit verhaal zijn de
kracht van de bewegingsrichting en een loodrecht op die bewegingsrichting.
bepalen: Tekening maken op schaal daarna kan je de grootte van de lijnen berekenen
Berekenen: Tekening hoeft niet op schaal.
Par 4 Krachten in evenwicht
Er is evenwicht van krachten als de resulterende kracht 0 N is.
