2.1.3C Blended hulpverlening (cijfer: 10,0) Portfolio methodiek

2.1.3C Blended hulpverlening

, Inleiding
De mail zal voor de opdracht worden gebruikt, ook al is voor mijn gevoel de opdracht meer om het
chatgesprek heen gebouwd. Hier is voor gekozen omdat ik de mail geheel vanuit eigen input heb
samengesteld en dit niet over het chatgesprek kan worden gezegd. Bij de uitwerking van de opdracht,
evenals bij het opstellen van de mail, zijn naast de lessen en de moodle leeromgeving de bronnen E-
hulp Trainingen (z.d.) en Saxion (z.d.) gebruikt.

Van Gemert & Van Hoogenhuyze (2013) is ook gebruikt als bron. Ook al is dit waarschijnlijk de meest
hoofdzakelijke bron van velen bij dit verslag, was deze bron niet helemaal op z’n plaats omdat het
hoofdstuk letterlijk over synchroon contact gaat, iets waar email niet onder valt. De weblecture over
hoofdstuk 7 is uiteraard niet zo uitgebreid als een geheel hoofdstuk op papier. Vandaar dat
voornamelijk E-hulp Trainingen (z.d.) en Saxion (z.d.) zijn gebruikt voor het verslag.

Verantwoording
Fase 1: Contact maken
De eerste stap in asynchrone communicatie is het contact maken met de cliënt. Door de gevoelens
die uit het bericht van de hulpvrager worden opgemaakt te benoemen, kan de afstand met de
hulpvrager verkleind worden en kan de hulpvrager zich gezien voelen. Dit kan bijvoorbeeld door een
meelevende opmerking of compliment aan het begin van het bericht. In het mailtje heb ik dit gedaan
door mevrouw haar gevoel te benoemen dat ze er helemaal alleen voor staat en een compliment te
geven voor het contact opnoemen (E-hulp Trainingen, z.d.; Saxion, z.d.).

Fase 2: Hulpvraag weergeven
Na het contact maken is het van belang de hulpvraag weer te geven zoals deze uit het bericht van de
hulpvrager wordt opgemaakt. Het is belangrijk dat de hulpvrager direct antwoord krijgt en niet eerst
vijf wedervragen hoeft te beantwoorden van de hulpverlener. Het is daarom belangrijk om de vraag
uit het bericht te onderscheiden. Dit wordt gedaan door het bericht zorgvuldig door te lezen. Door de
vraag te herkennen beantwoord je voor jezelf deze 4 vragen: wat is de situatie? Wat is de kernzin van
de vraag? Wat is de kernzin van de emotie? Wat wil de hulpvrager van de hulpverlener, info, advies,
of hulp? Na deze vragen beantwoord te hebben kan er een interpretatie van de vraag van de
hulpvrager worden gemaakt. Bij het opstellen van de reactie wordt de vraag concreet weergegeven
zoals deze is geïnterpreteerd. Dit heb ik in de mail gedaan door de kern van haar problemen te
benoemen en uit te leggen hoe dit haar problemen veroorzaakt. Ook heb ik een compliment
toegevoegd om mevrouw te laten weten dat het goed is dat ze haar situatie wil verbeteren (E-hulp
Trainingen, z.d.; Saxion, z.d.).

Fase 3: Verwachting afstemmen
Dan om valse verwachtingen te voorkomen, is het van belang om verwachtingen af te stemmen. Er
moet expliciet worden aangegeven in hoeverre en op welke manier de hulpverlener iets kan
betekenen voor de hulpvrager. De hulpverlener moet voor zichzelf de volgende drie vragen
beantwoorden: kan ik dat? Mag ik dat? Wil ik dat? Als het antwoord op één van deze vragen ‘nee’ is,
dan moet dit duidelijk worden aangegeven bij de hulpvrager. Belangrijk is om te benoemen wat de
hulpverlener wél kan betekenen voor de hulpvrager. Als de hulpvraag niet (geheel) kan worden
beantwoord zou dit aanleiding kunnen zijn om de hulpvrager door te verwijzen. Ook dit moet goed
gecommuniceerd worden met de hulpvrager. In de mail heb ik dit gedaan door duidelijk aan te geven
dat het sociaal wijkteam (SWT) niet direct de problemen kunnen oplossen. Er wordt benoemd dat het
SWT zeker wel wat kan betekenen, en er wordt benoemd wat dit is. Hierna wordt er doorverwezen
naar een psycholoog die de kern van het probleem met de hulpvrager kan aanpakken. Ook wordt de
hulpvrager hier niet weggeduwd door te stellen dat ze beter contact kan opnemen met een