Thema 2
Children who are anxious in silence: A review on selective mutism, the new anxiety
disorder in DSM-V – Muris et al. (2005)
Doel artikel:
- Er is kritiek over het plaatsen van mutisme onder angststoornissen in de DMS-5 → dit
artikel bespreekt een aantal van deze kritiekpunten en geeft aanbevelingen voor het
diagnosticeren van deze stoornis
Wat is selectief mutisme:
- Psychiatrische aandoening
- Meestal tijdens kindertijd
- Gebrek aan spraak in specifieke publieke situaties waarin er van het kind wordt
verwacht dat het praat (vb: school, sociale situaties), wel spraak in andere situaties (vb:
thuis)
- Spraak is verder normaal
- Diagnosticeren van selectief mutisme:
o Tenminste 1 maand aanwezig
o Diagnose kan niet gesteld worden tijdens de eerste maand op school (alle
kinderen vinden deze periode eng/spannend)
o Mutisme kan niet toegeschreven worden aan een gebrek aan kennis van, of
ongemak met, de taal die nodig is in een situatie
o Mutisme kan niet worden verklaard door een communicatiestoornis
o Stoornis komt niet alleen voor tijdens autisme, schizofrenie of andere
psychotische stoornissen
o Het dagelijks functioneren wordt beïnvloed → gebrek aan spraak hindert het
vermogen van het kind op school of in sociale interacties
- Meestal verdwijnt SM spontaan, maar de problemen daarmee niet:
o Vaak communicatieproblemen tot in de volwassenheid, presteren minder goed
op school/werk, hoger percentage psychiatrische stoornissen
Hoe vaak komt SM voor:
- Relatief zeldzaam
- Schatting → minder dan 1%
- Meestal tussen 2 en 5 jaar oud
o De meeste symptomen beginnen als kinderen met school beginnen
DSM:
- In de DSM-5 wordt SM nu onder de angststoornissen geschaard
o Kinderen met dit probleem zijn bang voor het praten, het ligt niet aan het niet
willen praten
,SM en angst:
- In een studie lieten 66% van de kinderen met angst comorbide symptomen zien
- In een andere studie was SM maar in 12% van de gevallen gerelateerd aan
angstgerelateerde problemen → wel aanwijzingen voor een mogelijke relatie tot
angst:
o Veel mensen rapporteerden angstgerelateerde gedragingen zoals verlegenheid,
en vermijding, voor het begin van SM
o Op psychopathologische vragenlijsten als de CBCL werden angstgerelateerde
items vaak hoger gescoord( zorgen, angstig, timide etc.)
o Spraak van mensen met SM werd gekarakteriseerd door: lage frequentie van
woorden, laag volume, minder spontaniteit
- SM gerelateerd aan gegeneraliseerde angst en vooral sociale angst
Etiologie van SM:
- SM komt voort uit genetische-, temperament-, omgevings- en neuro-
ontwikkelingsfactoren
- Genetische factoren:
o Tweelingstudies te weinig informatie
o 9% vader, 18% moeders, 18% siblings geschiedenis van SM
o 51% van de vaders en 44% van de moeders lieten signs zien van extreme
terughoudendheid
o Ouders van kinderen met mutisme lieten hogere levels van verlegenheid en
sociale angst zien, daarnaast hadden zij een sterkere voorkeur voor solitaire
activiteiten
o Resultaten geven suggestie voor genetische contributie aan de etiologie van SM
→ gedragsgenetische en DNA studies zijn nodig om de rol direct vast te stellen
(is er niet)
- Temperament:
o Deelt eigenschappen met het temperament construct van gedragsinhibitie
o Gedragsinhibitie gelinkt aan hoger risico op ontwikkelen van angststoornissen in
later kindertijd en sociale fobie
o Oppositionaliteit:
▪ Sommige kinderen zijn moeilijker te handelen, niet omdat ze verlegen of
geinhibeerd zijn, maar omdat ze niet willen luisteren naar regels en
condities die worden gegeven door de verzorger
▪ Kinderen met SM laten anxiety zien, maar ook oppositioneel gedrag
• Gebaseerd op beschikbaar bewijs is het niet waarschijnlijk dat
oppositionaliteit een belangrijke etiologische pathway definieert
voor SM, toch is het wel duidelijk dat sommige kinderen met deze
SM (milde) gedragsproblemen laten zien
- Omgevingsfactoren:
o Verschillende omgevingsfactoren (familiedisfunctie, traumatische of stressvolle
levensgebeurtenissen, ouderlijke controle, negatieve ervaringen op school en
migratiestatus) lijken betrokken te zijn bij de oorzaak van SM
o Onderzoek en bewijs voor deze factoren is schaars
o Dezelfde factoren spelen een rol in het ontstaan van angststoornissen →
versterkt het idee dat er een verband bestaat tussen SM en angst
- Neuro-ontwikkelingsfactoren:
o Genoeg steun voor het idee dat neuro-ontwikkelingsfactoren als taal- en
spraakproblemen, een algemene ontwikkelingsvertraging en neurologische
anomalieën aan de oorsprong liggen van SM
, - Vermijding:
o Het niet spreken wordt gezien als een emotieregulatie strategie:
▪ Door niet te spreken verlagen ze hun angst en andere negatieve emoties
in stressvolle of andere uitdagende situaties
o Houdt angst en SM in stand
Behandeling van SM:
- Het hoofdsymptoom ‘gebrek aan spraak’ verdwijnt vaak na verloop van tijd
- SM heeft ook consequenties voor kinderen later in het leven
o Effectieve interventies zijn nodig om dit te voorkomen → kinderen moeten
geholpen worden met spraak in situaties waarin ze niet spreken. Dit kan op 2
manieren:
▪ Psychosociale interventies
• IBT (integrated behavioral therapy)
o Exposure en beloningen
o Ook gericht op mutisme → spraak/logopedie
▪ Farmacotherapie
• SSRI’s (omdat wordt gedacht dat angst een prominente
eigenschap is van SM)
• MAO inhibtors → alleen wanneer kinderen niet reageren op
gedragstherapie, fluoxetine en andere specifieke SSRI’s
Discussie: belangrijke punten over de huidige DSM-5 classificatie van SM:
- De huidige DSM-5 beschouwt SM als een angststoornis
o Onderzoek laat zien dat angst een prominente eigenschap is van SM
o Etiologie: veel factoren die een rol spelen in de oorsprong van angst in de
kindertijd spelen ook een rol in het ontstaan van SM
o Gedrags- en cognitieve-gedragstherapieën en farmacotherapie met SSRI’s lijken
het meest effectief te zien in het behandelen van kinderen met SM, en ook bij het
behandelen van kinderen met een angststoornis
Children who are anxious in silence: A review on selective mutism, the new anxiety
disorder in DSM-V – Muris et al. (2005)
Doel artikel:
- Er is kritiek over het plaatsen van mutisme onder angststoornissen in de DMS-5 → dit
artikel bespreekt een aantal van deze kritiekpunten en geeft aanbevelingen voor het
diagnosticeren van deze stoornis
Wat is selectief mutisme:
- Psychiatrische aandoening
- Meestal tijdens kindertijd
- Gebrek aan spraak in specifieke publieke situaties waarin er van het kind wordt
verwacht dat het praat (vb: school, sociale situaties), wel spraak in andere situaties (vb:
thuis)
- Spraak is verder normaal
- Diagnosticeren van selectief mutisme:
o Tenminste 1 maand aanwezig
o Diagnose kan niet gesteld worden tijdens de eerste maand op school (alle
kinderen vinden deze periode eng/spannend)
o Mutisme kan niet toegeschreven worden aan een gebrek aan kennis van, of
ongemak met, de taal die nodig is in een situatie
o Mutisme kan niet worden verklaard door een communicatiestoornis
o Stoornis komt niet alleen voor tijdens autisme, schizofrenie of andere
psychotische stoornissen
o Het dagelijks functioneren wordt beïnvloed → gebrek aan spraak hindert het
vermogen van het kind op school of in sociale interacties
- Meestal verdwijnt SM spontaan, maar de problemen daarmee niet:
o Vaak communicatieproblemen tot in de volwassenheid, presteren minder goed
op school/werk, hoger percentage psychiatrische stoornissen
Hoe vaak komt SM voor:
- Relatief zeldzaam
- Schatting → minder dan 1%
- Meestal tussen 2 en 5 jaar oud
o De meeste symptomen beginnen als kinderen met school beginnen
DSM:
- In de DSM-5 wordt SM nu onder de angststoornissen geschaard
o Kinderen met dit probleem zijn bang voor het praten, het ligt niet aan het niet
willen praten
,SM en angst:
- In een studie lieten 66% van de kinderen met angst comorbide symptomen zien
- In een andere studie was SM maar in 12% van de gevallen gerelateerd aan
angstgerelateerde problemen → wel aanwijzingen voor een mogelijke relatie tot
angst:
o Veel mensen rapporteerden angstgerelateerde gedragingen zoals verlegenheid,
en vermijding, voor het begin van SM
o Op psychopathologische vragenlijsten als de CBCL werden angstgerelateerde
items vaak hoger gescoord( zorgen, angstig, timide etc.)
o Spraak van mensen met SM werd gekarakteriseerd door: lage frequentie van
woorden, laag volume, minder spontaniteit
- SM gerelateerd aan gegeneraliseerde angst en vooral sociale angst
Etiologie van SM:
- SM komt voort uit genetische-, temperament-, omgevings- en neuro-
ontwikkelingsfactoren
- Genetische factoren:
o Tweelingstudies te weinig informatie
o 9% vader, 18% moeders, 18% siblings geschiedenis van SM
o 51% van de vaders en 44% van de moeders lieten signs zien van extreme
terughoudendheid
o Ouders van kinderen met mutisme lieten hogere levels van verlegenheid en
sociale angst zien, daarnaast hadden zij een sterkere voorkeur voor solitaire
activiteiten
o Resultaten geven suggestie voor genetische contributie aan de etiologie van SM
→ gedragsgenetische en DNA studies zijn nodig om de rol direct vast te stellen
(is er niet)
- Temperament:
o Deelt eigenschappen met het temperament construct van gedragsinhibitie
o Gedragsinhibitie gelinkt aan hoger risico op ontwikkelen van angststoornissen in
later kindertijd en sociale fobie
o Oppositionaliteit:
▪ Sommige kinderen zijn moeilijker te handelen, niet omdat ze verlegen of
geinhibeerd zijn, maar omdat ze niet willen luisteren naar regels en
condities die worden gegeven door de verzorger
▪ Kinderen met SM laten anxiety zien, maar ook oppositioneel gedrag
• Gebaseerd op beschikbaar bewijs is het niet waarschijnlijk dat
oppositionaliteit een belangrijke etiologische pathway definieert
voor SM, toch is het wel duidelijk dat sommige kinderen met deze
SM (milde) gedragsproblemen laten zien
- Omgevingsfactoren:
o Verschillende omgevingsfactoren (familiedisfunctie, traumatische of stressvolle
levensgebeurtenissen, ouderlijke controle, negatieve ervaringen op school en
migratiestatus) lijken betrokken te zijn bij de oorzaak van SM
o Onderzoek en bewijs voor deze factoren is schaars
o Dezelfde factoren spelen een rol in het ontstaan van angststoornissen →
versterkt het idee dat er een verband bestaat tussen SM en angst
- Neuro-ontwikkelingsfactoren:
o Genoeg steun voor het idee dat neuro-ontwikkelingsfactoren als taal- en
spraakproblemen, een algemene ontwikkelingsvertraging en neurologische
anomalieën aan de oorsprong liggen van SM
, - Vermijding:
o Het niet spreken wordt gezien als een emotieregulatie strategie:
▪ Door niet te spreken verlagen ze hun angst en andere negatieve emoties
in stressvolle of andere uitdagende situaties
o Houdt angst en SM in stand
Behandeling van SM:
- Het hoofdsymptoom ‘gebrek aan spraak’ verdwijnt vaak na verloop van tijd
- SM heeft ook consequenties voor kinderen later in het leven
o Effectieve interventies zijn nodig om dit te voorkomen → kinderen moeten
geholpen worden met spraak in situaties waarin ze niet spreken. Dit kan op 2
manieren:
▪ Psychosociale interventies
• IBT (integrated behavioral therapy)
o Exposure en beloningen
o Ook gericht op mutisme → spraak/logopedie
▪ Farmacotherapie
• SSRI’s (omdat wordt gedacht dat angst een prominente
eigenschap is van SM)
• MAO inhibtors → alleen wanneer kinderen niet reageren op
gedragstherapie, fluoxetine en andere specifieke SSRI’s
Discussie: belangrijke punten over de huidige DSM-5 classificatie van SM:
- De huidige DSM-5 beschouwt SM als een angststoornis
o Onderzoek laat zien dat angst een prominente eigenschap is van SM
o Etiologie: veel factoren die een rol spelen in de oorsprong van angst in de
kindertijd spelen ook een rol in het ontstaan van SM
o Gedrags- en cognitieve-gedragstherapieën en farmacotherapie met SSRI’s lijken
het meest effectief te zien in het behandelen van kinderen met SM, en ook bij het
behandelen van kinderen met een angststoornis
