Juridische kaders
Deel 1 - Hoofdstuk 7 – Paragraaf 7.6 het
slachtofferschap.
Het slachtoffer is in een strafzaak geen procespartij. De procespartijen zijn de verachte tegen
OvJ. Het slachtoffer is een getuige en draagt bij aan bewijs. Het slachtoffer kan wel een
benadeelde partij worden.
Er zijn rechten binnen de strafrechtprocedure:
- Recht op informatievoorziening door het OM. Hieronder vallen recht op mededeling van:
aanhouden verdachte, in behandeling nemen OM, beslissing OM, zittingsdatum, uitspraak
rechter, aantekenen hoger beroep.
- Recht op inzage dossier. Op verzoek tegen betaling afschrift. Bij weigerig beroep bij de
rechter mogelijk.
- ‘’De artikel 12 procedure’’. Je kan als slachtoffer klagen bij het gerechtshof. Hof kan dader
alsnog vervolgen. Als de politie een zaak volgens het slachtoffer ten onrechte niet doorzet,
dan beklag bij OvJ.
- Slachtoffer gesprek met de OvJ. Bij zaken waarin de persoonlijke integriteit is aangetast.
Dit gebeurt een paar weken voor de zitting. Het doel hiervan is om voorlichting te geven en
verwachtingen af te stemmen. Ook erkenning komt hierbij kijken.
- Schade door een delict. Causaliteit: alleen schade die rechtstreeks tot het strafbare feit te
herleiden valt. Schadebemiddeling wordt door de politie of het OM behandeld, buiten de
zitting om. Materiële schade moet gedocumenteerd worden. Immateriële schade ten
gevolge van lijden door het delict: tastbaar maken wat niet tastbaar is. Hiervoor zijn
hulpmiddelen zoals de ANWB-smartgeldgids of de schadefonds geweldsmisdrijven. Hier
staan bedragen in die gekoppeld zijn aan een bepaald soort schade (zoals een verbrijzeld
been = 1000 euro).
- Voegen in het strafproces (meeliften met OvJ). Onderbouwde vorderingen maken een
goede kans hierbij. Je kan hier een landelijk voegingsformulier invullen. Slachtofferhulp kan
hierbij helpen. Hierbij zijn de volgende uitspraken mogelijk: afwijzen, niet ontvankelijk,
toewijzen civiele vordering, opleggen schadevergoedingsmaatregel (meeste kans, want
hierbij int de staat het voor je). Wanneer de dader niet betaald bij de laatstgenoemde
maatregel, moet diegene zitten. Ook kan er een deurwaarde-traject plaatsvinden of
verhoging van het bedrag.
- Voorschotregeling. Dit is voor slachtoffers die een schadevergoedingsmaatregel hebben
gekregen, acht maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis het toegewezen
schadebedrag krijgen uitgekeerd.
- Uitkering schadefonds geweldsmisdrijven. Laatste mogelijkheid, wanneer iemand met
lege handen staat. Hierbij is er sprake van ernstig geweld en letsel. Er mag geen medeschuld
zijn van het slachtoffer en het moet in Nederland gebeurd zijn.
- Spreekrecht voor slachtoffers. Slachtoffers of nabestaanden van misdrijven waar acht jaar
of meer gevangenisstraf voor kan worden gegeven. Daarnaast bepaalde zedenmisdrijven,
stalken, bedreiging, mishandeling en verkeersongeval met dood of ernstig lichamelijk letsel
tot gevolg.
Hierbij vertel je wat men heeft meegemaakt, wat de gevolgen zijn, de schuld van de
,verdachte en het bewijs en wat men denkt dat de straf moet zijn. Wanneer dit mondeling
niet gaat, kan dit schriftelijk ook gebeuren. Zo kan iemand anders het verhaal van het
slachtoffer uitspreken.
Zo’n verhaal kan het slachtoffer helpen bij verwerking, de dader wordt geconfronteerd,
helpt de rechter de om gevolgen voor het slachtoffer in te kunnen schatten en zo gaat de
zitting niet alleen om de verdachte.
Deel 2 – Hoofdstuk 2 – Paragraaf 2.1.6 huiselijk geweld
Huiselijk geweld = geweld in de privésfeer = de meest voorkomende geweldsvorm. Het
wordt gepleegd door partners, ouders, kinderen, familie en huisvrienden. Het wordt
gepleegd tegen partners, kinderen en ouderen. De vormen zijn fysiek, mentaal, emotioneel,
verwaarlozing.
Huisverbod = last tot het onmiddellijk verlaten van de woning. Het is een verbod tot het
betreden van, zich ophouden bij of aanwezig zijn in de woning. Ook is er hierbij een verbod
om contact op te nemen met de personen tot wie de beschikking gericht is. Het hoofddoel is
het terugdringen van huiselijk geweld. Daarnaast biedt het ook de mogelijkheid om af te
koelen in deze periode en hulpverlening op gang te brengen. Het voorkomt dus ergere
escalatie als de dader uit huis moet.
De dader moet uit huis wanneer uit feiten of omstandigheden blijkt dat de aanwezigheid van
de dader in zijn of haar woning, ernstig en onmiddellijk gevaar oplevert voor de andere
personen met wie de dader leeft.
Het is een preventieve actie maar kan ook als gevolg van opgelegd worden. Het is een
bestuursrechtelijke maatregel. Dit houdt in dat het niet een volbracht delict moet zijn. Duur
is 10 dagen en kan verlengd worden tot 4 weken.
De meldcode heeft een aantal minimumeisen. Dit zijn 5 fasen:
1. Het in kaart brengen van signalen.
2. Een collegiale consultatie en zo nodig het raadplegen van een deskundige op gebied
van letselduiding.
3. Een gesprek met de cliënt.
4. Het wegen van huiselijk geweld (bij twijfel het AMHK (advies- en meldpunt huiselijk
geweld en kindermishandeling).
5. Beslissen of men zelf hulp zal organiseren of misstand zal melden.
De taken van het AMHK zijn het fungeren als meldpunt, onderzoeken of een melding geldig
is, beoordelen welke stappen genomen worden, het informeren van instanties en de politie,
een verzoek tot onderzoek bij de RvK en de melder informeren over de ondernomen
stappen.
, Deel 2 – Hoofdstuk 3 – paragraaf 3.7.4.1
Deel 2 – Hoofdstuk 3 – paragraaf 3.3.3
3.3.3 Behandelingsovereenkomst
3.3.3.1 Voorfase van de behandelingsovereenkomst (precontractuele fase)
De zelfstandig werkende hulpverlener of een zorginstelling doet een voorwaardelijk aanbod aan de
patiënt tot het afsluiten van een behandelingsovereenkomst volgens de regels die in de WGBO zijn
opgenomen. De hulpverlener hoeft niet altijd zo’n aanbod te doen (bijv. praktijk zit vol, hulpverlener
woont te ver van patiënt voor huisbezoek, vertrouwensrelatie onherstelbaar beschadigd).
Door een afspraak met de arts te maken en met elkaar een gesprek e voeren, kan worden afgeleid
dat de hulpverlener en patiënt een behandelingsovereenkomst willen afsluiten.
Aangaan van de behandelingsovereenkomst
Voorwaarden totstandkoming (behandelings)overeenkomst
- Wilsovereenstemming
- Handelingsbekwaamheid
- Niet-strijdig met de goede zeden, openbare orde of dwingende wetsbepaling
De hulpverlener kan na de voorfase een aanbod van zorg doen en de patiënt is vrij om het aanbod te
aanvaarden. De patiënt is veelal verzekerd tegen de kosten die voortvloeien uit het afsluiten van de
behandelingsovereenkomst. De overeenkomst wordt meestal mondeling afgesloten. Een schriftelijke
overeenkomst is niet nodig en vaak zelfs onwenselijk. Het verzakelijkt de hulpverleningsrelatie.
3.3.3.3 Inhoud van de behandelingsovereenkomst
Kwaliteit van zorg
De exacte inhoud van de overeenkomst staat bij het aangaan van de overeenkomst vaak nog niet
volledig vast. Gedurende de zorg wordt in gesprekken tussen hulpverlener en patiënt de inhoud
verder ingevuld. De hulpverlener verbindt zich hierbij tot het leveren van een inspanning
Deel 1 - Hoofdstuk 7 – Paragraaf 7.6 het
slachtofferschap.
Het slachtoffer is in een strafzaak geen procespartij. De procespartijen zijn de verachte tegen
OvJ. Het slachtoffer is een getuige en draagt bij aan bewijs. Het slachtoffer kan wel een
benadeelde partij worden.
Er zijn rechten binnen de strafrechtprocedure:
- Recht op informatievoorziening door het OM. Hieronder vallen recht op mededeling van:
aanhouden verdachte, in behandeling nemen OM, beslissing OM, zittingsdatum, uitspraak
rechter, aantekenen hoger beroep.
- Recht op inzage dossier. Op verzoek tegen betaling afschrift. Bij weigerig beroep bij de
rechter mogelijk.
- ‘’De artikel 12 procedure’’. Je kan als slachtoffer klagen bij het gerechtshof. Hof kan dader
alsnog vervolgen. Als de politie een zaak volgens het slachtoffer ten onrechte niet doorzet,
dan beklag bij OvJ.
- Slachtoffer gesprek met de OvJ. Bij zaken waarin de persoonlijke integriteit is aangetast.
Dit gebeurt een paar weken voor de zitting. Het doel hiervan is om voorlichting te geven en
verwachtingen af te stemmen. Ook erkenning komt hierbij kijken.
- Schade door een delict. Causaliteit: alleen schade die rechtstreeks tot het strafbare feit te
herleiden valt. Schadebemiddeling wordt door de politie of het OM behandeld, buiten de
zitting om. Materiële schade moet gedocumenteerd worden. Immateriële schade ten
gevolge van lijden door het delict: tastbaar maken wat niet tastbaar is. Hiervoor zijn
hulpmiddelen zoals de ANWB-smartgeldgids of de schadefonds geweldsmisdrijven. Hier
staan bedragen in die gekoppeld zijn aan een bepaald soort schade (zoals een verbrijzeld
been = 1000 euro).
- Voegen in het strafproces (meeliften met OvJ). Onderbouwde vorderingen maken een
goede kans hierbij. Je kan hier een landelijk voegingsformulier invullen. Slachtofferhulp kan
hierbij helpen. Hierbij zijn de volgende uitspraken mogelijk: afwijzen, niet ontvankelijk,
toewijzen civiele vordering, opleggen schadevergoedingsmaatregel (meeste kans, want
hierbij int de staat het voor je). Wanneer de dader niet betaald bij de laatstgenoemde
maatregel, moet diegene zitten. Ook kan er een deurwaarde-traject plaatsvinden of
verhoging van het bedrag.
- Voorschotregeling. Dit is voor slachtoffers die een schadevergoedingsmaatregel hebben
gekregen, acht maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis het toegewezen
schadebedrag krijgen uitgekeerd.
- Uitkering schadefonds geweldsmisdrijven. Laatste mogelijkheid, wanneer iemand met
lege handen staat. Hierbij is er sprake van ernstig geweld en letsel. Er mag geen medeschuld
zijn van het slachtoffer en het moet in Nederland gebeurd zijn.
- Spreekrecht voor slachtoffers. Slachtoffers of nabestaanden van misdrijven waar acht jaar
of meer gevangenisstraf voor kan worden gegeven. Daarnaast bepaalde zedenmisdrijven,
stalken, bedreiging, mishandeling en verkeersongeval met dood of ernstig lichamelijk letsel
tot gevolg.
Hierbij vertel je wat men heeft meegemaakt, wat de gevolgen zijn, de schuld van de
,verdachte en het bewijs en wat men denkt dat de straf moet zijn. Wanneer dit mondeling
niet gaat, kan dit schriftelijk ook gebeuren. Zo kan iemand anders het verhaal van het
slachtoffer uitspreken.
Zo’n verhaal kan het slachtoffer helpen bij verwerking, de dader wordt geconfronteerd,
helpt de rechter de om gevolgen voor het slachtoffer in te kunnen schatten en zo gaat de
zitting niet alleen om de verdachte.
Deel 2 – Hoofdstuk 2 – Paragraaf 2.1.6 huiselijk geweld
Huiselijk geweld = geweld in de privésfeer = de meest voorkomende geweldsvorm. Het
wordt gepleegd door partners, ouders, kinderen, familie en huisvrienden. Het wordt
gepleegd tegen partners, kinderen en ouderen. De vormen zijn fysiek, mentaal, emotioneel,
verwaarlozing.
Huisverbod = last tot het onmiddellijk verlaten van de woning. Het is een verbod tot het
betreden van, zich ophouden bij of aanwezig zijn in de woning. Ook is er hierbij een verbod
om contact op te nemen met de personen tot wie de beschikking gericht is. Het hoofddoel is
het terugdringen van huiselijk geweld. Daarnaast biedt het ook de mogelijkheid om af te
koelen in deze periode en hulpverlening op gang te brengen. Het voorkomt dus ergere
escalatie als de dader uit huis moet.
De dader moet uit huis wanneer uit feiten of omstandigheden blijkt dat de aanwezigheid van
de dader in zijn of haar woning, ernstig en onmiddellijk gevaar oplevert voor de andere
personen met wie de dader leeft.
Het is een preventieve actie maar kan ook als gevolg van opgelegd worden. Het is een
bestuursrechtelijke maatregel. Dit houdt in dat het niet een volbracht delict moet zijn. Duur
is 10 dagen en kan verlengd worden tot 4 weken.
De meldcode heeft een aantal minimumeisen. Dit zijn 5 fasen:
1. Het in kaart brengen van signalen.
2. Een collegiale consultatie en zo nodig het raadplegen van een deskundige op gebied
van letselduiding.
3. Een gesprek met de cliënt.
4. Het wegen van huiselijk geweld (bij twijfel het AMHK (advies- en meldpunt huiselijk
geweld en kindermishandeling).
5. Beslissen of men zelf hulp zal organiseren of misstand zal melden.
De taken van het AMHK zijn het fungeren als meldpunt, onderzoeken of een melding geldig
is, beoordelen welke stappen genomen worden, het informeren van instanties en de politie,
een verzoek tot onderzoek bij de RvK en de melder informeren over de ondernomen
stappen.
, Deel 2 – Hoofdstuk 3 – paragraaf 3.7.4.1
Deel 2 – Hoofdstuk 3 – paragraaf 3.3.3
3.3.3 Behandelingsovereenkomst
3.3.3.1 Voorfase van de behandelingsovereenkomst (precontractuele fase)
De zelfstandig werkende hulpverlener of een zorginstelling doet een voorwaardelijk aanbod aan de
patiënt tot het afsluiten van een behandelingsovereenkomst volgens de regels die in de WGBO zijn
opgenomen. De hulpverlener hoeft niet altijd zo’n aanbod te doen (bijv. praktijk zit vol, hulpverlener
woont te ver van patiënt voor huisbezoek, vertrouwensrelatie onherstelbaar beschadigd).
Door een afspraak met de arts te maken en met elkaar een gesprek e voeren, kan worden afgeleid
dat de hulpverlener en patiënt een behandelingsovereenkomst willen afsluiten.
Aangaan van de behandelingsovereenkomst
Voorwaarden totstandkoming (behandelings)overeenkomst
- Wilsovereenstemming
- Handelingsbekwaamheid
- Niet-strijdig met de goede zeden, openbare orde of dwingende wetsbepaling
De hulpverlener kan na de voorfase een aanbod van zorg doen en de patiënt is vrij om het aanbod te
aanvaarden. De patiënt is veelal verzekerd tegen de kosten die voortvloeien uit het afsluiten van de
behandelingsovereenkomst. De overeenkomst wordt meestal mondeling afgesloten. Een schriftelijke
overeenkomst is niet nodig en vaak zelfs onwenselijk. Het verzakelijkt de hulpverleningsrelatie.
3.3.3.3 Inhoud van de behandelingsovereenkomst
Kwaliteit van zorg
De exacte inhoud van de overeenkomst staat bij het aangaan van de overeenkomst vaak nog niet
volledig vast. Gedurende de zorg wordt in gesprekken tussen hulpverlener en patiënt de inhoud
verder ingevuld. De hulpverlener verbindt zich hierbij tot het leveren van een inspanning
